D L A   P O S Z K O D O WA N Y C H   O C Z E K U J Ą C Y C H  

N A   P O M O C ,   U W I Ę Z I O N Y C H   W   M I E J S C A C H  

T R U D N O   D O S T Ę P N Y C H

Pierwsza pomoc 

psychologiczna

Ogólne zasady działania:



Rozejrzyj się w sytuacji. Zachowaj spokój 

i opanowanie.



Pamiętaj o zapewnieniu sobie bezpieczeństwa. Pomyśl od czego zaczniesz.



Podejdź do poszkodowanego. Powiedz kim jesteś 

i co się wydarzyło.



Powiedz mu, że będziesz z nim do czasu przyjazdu pogotowia.



Zasłoń poszkodowanego przed widzami, spokojnie i stanowczo poproś ich, aby nie 

przeszkadzali, albo daj im jakieś zadanie. Nie twórz zbiegowiska.



Przyjmij pozycję na tej samej wysokości co poszkodowany - uklęknij lub kucnij przy nim.



Delikatnie połóż swoją rękę na ramieniu lub na głowie, co podziała uspokajająco. Okryj go np. 

kocem.



Przeprowadź czynności ratujące płynnie 

i sprawnie.



Informuj poszkodowanego o podejmowanych czynnościach i efektach z tym związanych.



Mów spokojnym tonem i cierpliwie go wysłuchaj. Nie krytykuj, nie wypowiadaj 

pesymistycznych opinii.



Zapytaj, czy kogoś powiadomić o wypadku.



Jeśli musisz opuścić poszkodowanego poinformuj go o tym. Poproś kogoś, aby przy nim 

pozostał.



Szybka akcja wydobycia górników z kopalni

zasypanej po wybuchu i pożarze. 

Wypadek autobusu szkolnego. Strażacy wyciągają nieprzytomnego kierowcę

z przewróconego  pojazdu. Aby akcja przebiegała sprawnie potrzebna jest 

dobrze zgrana grupa ludzi.

Ratowanie ponad 100 osób 

uwięzionych na wyciągu 

krzesełkowym w górach 

(Beskidy). Temperatura 

wynosiła ok. -15 °C. 

Potrzebne było 

zorganizowanie ciepłych 

koców, gorących napoi, ale 

przede wszystkim rozmowa 

z uwięzionymi, zapewniając 

ich o nadchodzącej pomocy.

Wypadek drogowy. Na zdjęciu widać, że co najmniej jeden z poszkodowanych jest przytomny. 

Wokół zebrała się spora grupa gapiów. Najlepszym rozwiązaniem byłoby zasłonięcie miejsca 

zdarzenia. Najpierw jednak należy podejść do przytomnej osoby i rozpocząć rozmowę, 

w której upewnimy ją bezpieczeństwie, o naszych kwalifikacjach… Towarzyszymy jej cały  czas.

Dzieci często ulegają 

dziwnym wypadkom. 

Najczęściej z ciekawości, 

co się stanie, gdy wejdę tu 

albo włożę głowę tam… 

Kiedy zauważą, że wejście 

jest zdecydowanie 

łatwiejsze niż wyjście, 

wpadają 

w panikę, szarpią się, 

mogąc przy tym narobić 

sobie więcej szkody niż 

pożytku. 

Do dziecka trzeba mówić 

spokojnym tonem. Można 

dać ulubioną zabawkę, w 

celu poczucia komfortu oraz 

odwrócenia uwagi.

Po traumatycznym 

wydarzeniu, jakim jest np. 

widok cierpiących, 

bądź umierających 

rodziców, dziecko powinno 

zostać jak najszybciej 

zabrane z miejsca 

zdarzenia! Rozmowa musi 

być prowadzona tak, 

aby omijać tematy związane 

z wypadkiem, czyli tzw. 

„rozmowa o niczym” byle 

zagadać, odwracając 

uwagę. Takie dziecko 

potrzebuje również 

kontaktu cielesnego – 

obejmowanie, przytulanie.

Osoby pod wpływem środków 

odurzających mogą sprawiać 

problemy, być zagrożeniem dla 

otoczenia. W takich sytuacjach 

trzeba pominąć wsparcie psychiczne 

i zadbać o bezpieczeństwo swoje 

oraz otoczenia.