TRAGEDIA HUMANISTYCZNA, RENESANSOWA

Jan Kochanowski, Odprawa posłów greckich

• tytuł - raczej publicystyczny

• miała być nawiązaniem do antyku, wzorca tragedii antycznej (głównie do Seneki)

• istniały średniowieczne przeróbki Iliady (Diktys, Darys) - do nich sięgnął Kochanowski

• w sensie gatunkowym - nie spełnia wymogów

• tytuł w antyku był zwięzły, krótki, związany z imieniem bohatera

• zamówiona prze kanclerza Zamoyskiego

• nie ma konfliktu tragicznego, „tragedia nierządnego królestwa” - racji politycznych, a nie jednostki

• nie ma głównego bohatera tragicznego (Troja Polska)

• chór - nawiązanie do antyku

• didaskalia - wskazówki scenograficzne świadczą o zawężonym charakterze działania

• odnosi się do sytuacji Polski w XVI wieku

• ukazywanie pod maską tematu antycznego tematów aktualnych

• rozbudowane partie liryczne

• rozwija się wg zasad tragedii greckiej:

• protasis

• epistasis - rozwój konfliktu

• kathastasis - punkt kulminacyjny

• katastropha - rozwój tragedii

• wypowiedzi chóru - mają charakter ogólny, abstrakcyjny