plik

Autor: Katarzyna Olejniczak
ISBN: 978-83-246-2103-3
Format: 122x194, stron: 120

Szczēħcie zaczyna siē
w Twojej gãowie!
Uwolnij swój potencjaã

Czy wiesz, do czego jesteœ zdolny?

• Nauka samoakceptacji, szacunku i mi³oœci w³asnej
• Dokonywanie wewnêtrznych zmian i automotywacja
• Pobudzanie uœpionego potencja³u
• Projektowanie indywidualnej wizji przysz³oœci
• Realizacja wytyczonych celów
• Kszta³towanie pozytywnych relacji miêdzyludzkich

To nie miejsce ani spe³nienie jakiegoœ warunku, ale sam umys³ jest tym,

co mo¿e czyniæ ka¿dego szczêœliwym lub nieszczêœliwym

Roger L’Estrange

Motto tej ksi¹¿ki mo¿e wydaæ Ci siê doœæ kontrowersyjne. Bo czy to nie zbieg okolicznoœci
sprawi³, ¿e znajdujesz siê w tym, a nie innym miejscu? Czy to nie bliska Ci osoba
powoduje, ¿e rosn¹ skrzyd³a u Twoich ramion? Czy to nie palec przeznaczenia wskaza³ Ci
drogê ¿yciow¹? Otó¿ nie!

To w³aœnie Ty jesteœ pocz¹tkiem i koñcem wszystkiego. Aby zrozumieæ œwiat, otaczaj¹c¹
Ciê rzeczywistoœæ i to, co Ci siê przytrafia, musisz najpierw poznaæ siebie. Zobaczyæ
tê wyj¹tkow¹ osobê, w której drzemie olbrzymi potencja³. Nauczyæ siê aktywowaæ swoje
zdolnoœci i indywidualne predyspozycje. Zyskaæ wiarê i pewnoœæ siebie. Jeœli podejmiesz
decyzjê, by ka¿dego dnia pójœæ odrobinê dalej, wyobraŸ sobie, gdzie bêdziesz ju¿
za miesi¹c!

Drogowskazy do:

• zdobycia wiary w siebie,
• obudzenia mi³oœci w³asnej,
• aktywowania uœpionych mo¿liwoœci,
• pozytywnego kszta³towania relacji z innymi,
• poznania „sekretu Sokratesa”,
• nawi¹zywania doskona³ej komunikacji,
• wytyczania konkretnych celów,
• zdobywania wymarzonych szczytów.

Spis treĂci

WstÚp 7

POCZkTEK 11

WADCA ¿YCIA 23

WSZYSTKO MA SWOJE PRAWA 39

MIO¥m 55

POSUCHAJ SIEBIE 73

CEL 83

PRZYGOTOWANIE 93

SEKRET SOKRATESA 101

Zakoñczenie 109

O S U C H A J S I E B I E

ROZDZIA 5.

Posïuchaj siebie

Gdy napisaïam tÚ ksiÈĝkÚ, pierwsza osoba, która jÈ prze-
czytaïa,  uĂmiechnÚïa  siÚ  i  powiedziaïa:  Wiesz,  jest  tyle
waĝnych  rzeczy,  o  których  trzeba  pamiÚtaÊ,  kierujÈc  swoim  ĝy-
ciem,  ale  gdybym  miaï  wskazaÊ  tÚ  najwaĝniejszÈ,  byïby  to  spo-
sób,  w  jaki  wyraĝamy  swoje  myĂli.  Sposób,  w  jaki  mówimy.
Mowa jest sztukÈ, dziÚki której wszystko staje siÚ moĝliwe. JeĂli
nie  posiÈdziesz  niezwykïej  umiejÚtnoĂci  wyraĝanie  swoich  pra-
gnieñ w taki sposób, by staïy siÚ one pragnieniem sïuchacza, le-
piej zamilknij. Milczenie jest zïotem dla tych, którzy nie potrafiÈ
mówiÊ! Jestem Ci wdziÚczny, ĝe poĂwiÚciïaĂ prawie dwa rozdziaïy
sztuce, jakÈ jest mowa

Jak sïusznie zauwaĝyï mój  kolega  w dalszej  rozmowie,
bardzo  czÚsto  przedstawiasz  jakÈĂ  ĂwieĝÈ  wizjÚ,  która
jest wybawieniem i wspaniaïym lekiem na jakiĂ problem,
gdy  w  pewnej  chwili  orientujesz  siÚ,  ĝe  kaĝde  Twoje
sïowo zostaïo zinterpretowane zupeïnie inaczej, niĝ Ty je
chciaïeĂ przekazaïeĂ. Tïumaczysz wszystko od nowa i oka-
zuje siÚ, ĝe rezultat jest taki sam. W pewnym momencie
dochodzisz do wniosku, ĝe to nie jest zbyt dobry pomysï,
a juĝ na pewno nie jest taki cudowny, jak myĂlaïeĂ na

Z C Z } ¥ C I E Z A C Z Y N A S I } W

W O J E J G O W I E

poczÈtku. WiÚc wracasz do domu i rozpoczynasz caïÈ pra-
cÚ od zera. Opracowujesz kolejny pomysï naprawy pro-
blematycznej sytuacji. Po chwili dowiadujesz siÚ, ĝe juĝ
ktoĂ znalazï rozwiÈzanie, i tu Twoje wielkie zdziwienie,
poniewaĝ po dokïadnym zapoznaniu siÚ z przyjÚtÈ pro-
pozycjÈ dostrzegasz, ĝe jest to rozwiÈzanie, które Ty jakiĂ
czas temu przedstawiaïeĂ. Po Twoim wystÈpieniu podobny
pomysï zostaï zaprezentowany przez innÈ osobÚ i przyjÚty
jako rewelacyjny.

W takiej sytuacji zwykle wiÚkszoĂÊ osób dochodzi do wnio-
sku, ĝe pomysï zostaï zaakceptowany od kogoĂ innego
tylko dlatego, ĝe tamta osoba jest pupilkiem szefa i ma
plecy

. Zapewne moĝesz mieÊ racjÚ, choÊ wbrew ogólnej

opinii  bardzo  czÚsto  przyczyna  jest  zupeïnie  inna.  Praw-
dziwÈ  przyczynÈ  moĝe  byÊ  fakt,  ĝe  ta  druga  osoba
przedstawiïa swój pomysï w sposób bardziej zrozumiaïy,
dziÚki czemu zostaï odebrany zgodnie z zaïoĝeniem mów-
cy,  czego  w  tej  sytuacji  nie  moĝna  powiedzieÊ  o  Twoim
wystÈpieniu.

Zapewniam CiÚ, ĝe wierzÚ w TwojÈ poprawnoĂÊ wymowy
i  znajomoĂÊ  jÚzyka,  jego  gramatyki  i  stylistyki,  pewnie
nawet jest znacznie lepsza od mojej. W tej sytuacji chodzi
bardziej  o  fakt,  jak  poszczególne  przekazy  zostanÈ
zrozumiane  przez  umysï  Twojego  rozmówcy.  Jest  to
znacznie waĝniejsze niĝ poprawnoĂÊ gramatyczna samej
wypowiedzi.

O S U C H A J S I E B I E

Zdarza siÚ, ĝe wypowiadane sïowa przynoszÈ zdecydo-
wanie inne efekty, niĝ byïo to Twoim zaïoĝeniem. Najpro-
Ăciej bÚdzie przytoczyÊ przykïad, jednym z najbardziej
znanych jest: — Nie myĂl o róĝowym sïoniu. A teraz zupeï-
nie szczerze: o czym jeszcze przed chwilÈ pomyĂlaïeĂ? Co
pojawiïo siÚ w Twojej gïowie w pierwszym momencie po
przeczytaniu tego zdania?

Ten bardzo prosty przykïad pokazuje, ĝe Twój umysï mi-
mowolnie czÚsto robi zupeïnie coĂ innego, niĝ powinien.
Dzieje  siÚ  tak,  poniewaĝ  umysï  pracuje na  dwu  pozio-
mach. Za pierwszy moĝna uznaÊ czÚĂÊ ĂwiadomÈ, która
odgrywa  gïównie  rolÚ  cenzora  i  odpowiada  za  logiczne
wytïumaczenie kaĝdej Twojej decyzji. Na przykïad, je-
Ăli decydujesz siÚ na zakup jakiegoĂ artykuïu, to decyzja
o zakupie  zostaïa  podjÚta  na  poziomie  nieĂwiadomym.
¥wiadoma czÚĂÊ zajÚïa siÚ tylko dorobieniem wystarcza-
jÈcego argumentu dotyczÈcego podjÚtej przez Ciebie de-
cyzji. NieĂwiadoma czÚĂÊ odpowiada za wszystkie podjÚte
przez Ciebie decyzje, a takĝe za wszystkie nieĂwiadome
funkcje Twojego organizmu, takie jak oddychanie czy
bicie serce.

JeĂli zrozumiesz, w jaki sposób dziaïa ludzki umysï, do-
prowadzi to do sytuacji, w której wypowiadane przez Cie-
bie sïowa i zdania bÚdÈ odbierane przez Twojego rozmów-
cÚ dokïadnie tak, jak to zaïoĝyïeĂ na poczÈtku. Oznacza
to, ĝe jÚzyk, którym zaczniesz mówiÊ, bÚdzie przenosiï
Twoje sïowa wprost do nieĂwiadomej czÚĂci umysïu

Z C Z } ¥ C I E Z A C Z Y N A S I } W

W O J E J G O W I E

rozmówcy, tym samym automatycznie przekonujÈc go do
Twojego  pomysïu.  Zostanie  to  zrobione  w  taki  sposób,
by Twoje sïowa nie spotkaïy siÚ ze sprzeciwem Ăwiadomej
czÚĂci. Kierowanie sïów do nieĂwiadomej czÚĂci umysïu
jest  waĝne  z  jeszcze  jednego  powodu.  DziÚki  tej  nowej
umiejÚtnoĂci Twoje sïowa odbierane zostajÈ jak wïasne
myĂli rozmówcy. Kaĝda decyzja, jakÈ podjÈïeĂ w swoim
ĝyciu, byïa zgodna z Twoimi myĂlami. Twoja wïasna myĂl
jest  czymĂ,  czemu  sam  nie  zaprzeczysz.  Moĝesz  z  nie-
zwykïÈ lekkoĂciÈ zaprzeczyÊ myĂlom innych osób, ale nie
wïasnej.  WiÚc  jeĂli  doprowadzisz  do  sytuacji,  w której
Twoje sïowa zostanÈ odebrane jak wïasna myĂl Twojego
rozmówcy, masz wrÚcz gwarancjÚ, ĝe bÚdÈ to sïowa, któ-
rym nie zaprzeczy i bÚdzie im wierny, tak jak jest wierny
wïasnym myĂlom.

Cofnijmy siÚ na chwilÚ do przykïadu ze sïoniem: Nie myĂl
o róĝowym sïoniu

. Juĝ wiesz, ĝe chociaĝ prosiïam, byĂ nie

myĂlaï o sïoniu, Ty o nim pomyĂlaïeĂ.

JeĂli chcesz sprawdziÊ, czy magia dziaïa teĝ w innych sy-
tuacjach, moĝesz teraz nie myĂleÊ o tym, czego jeszcze
siÚ dowiesz z tej ksiÈĝki i jak wielkich rzeczy dokonasz
dziÚki niej.

Teraz, gdy juĝ w peïni jesteĂ przekonany, ĝe magia za-
przeczeñ dziaïa takĝe w innych sytuacjach, takĝe w tych
niezwiÈzanych ze sïoniami, zapewne zastanawiasz siÚ, jak
to dziaïa? Otóĝ Twój nieĂwiadomy umysï nie widzi zaprze-
czeñ ani kilku innych rzeczy. Ale o tym w dalszej czÚĂci.

O S U C H A J S I E B I E

NieĂwiadomy umysï jest odpowiedzialny za dostosowanie
sïyszanej treĂci w taki sposób, by Ăwiadomy umysï mógï
jÈ zrozumieÊ. Poniewaĝ nie rozróĝnia zaprzeczeñ w try-
bie rozkazujÈcym, musi najpierw odnaleěÊ reprezenta-
cjÚ rzeczy, której ma zaprzeczyÊ. Samego zaprzeczenia
dokonuje juĝ Ăwiadoma czÚĂÊ Twojego umysïu.

A teraz jeszcze raz to samo, tylko na przykïadzie: Nie
myĂl o niebieskim sïoniu

. Twój nieĂwiadomy umysï sïyszy:

MyĂl o niebieskim sïoniu

. PomyĂlaïeĂ o niebieskim sïoniu,

teraz  pozostaje  Ci  przestaÊ  o  nim  myĂleÊ.  Zadanie  to
wykona juĝ Ăwiadoma czÚĂÊ umysïu. Jak juĝ sam zauwa-
ĝyïeĂ, nie ma moĝliwoĂci nie pomyĂleÊ o nim, poniewaĝ
od  usïyszenia  zdania  do  jego  zrozumienia  musi  minÈÊ
pewien czas. W czasowej luce, jaka powstaje od momen-
tu  usïyszenia  do  zrozumienia,  dochodzi  do  efektu  zupeï-
nie odmiennego od Twojego zaïoĝenia.

Powyĝsza zasada dziaïania sïowa NIE dziaïa dla sïów wy-
powiedzianych w trybie rozkazujÈcym. W trybie oznaj-
mujÈcym zrozumienie jest dokïadnie takie samo jak
nadawany komunikat.

MajÈc ĂwiadomoĂÊ, w jaki sposób dziaïa sïowo NIE, naj-
proĂciej jest wpïywaÊ na procesy myĂlowe, uczucia i do-
piero  póěniej  na  zachowanie.  Czyli  jeĂli  juĝ  zasiejesz
myĂl  i  zostanie  ona  odebrana  jako  wïasna,  czyli  taka,
której siÚ nie zaprzecza, to kolejnym etapem jest wpïy-
niÚcie  na  zachowanie,  bÚdÈce  nastÚpstwem  zasianej

Z C Z } ¥ C I E Z A C Z Y N A S I } W

W O J E J G O W I E

myĂli.  Chodzi  o  to,  ĝe  zrobisz  coĂ  dopiero  po  tym,  jak
o tym  pomyĂlisz. JeĂli  pomyĂlisz  o  tym  Ty  sam,  zrobisz
to  natychmiast  bez  ĝadnych  obiekcji;  jeĂli  jest  to  myĂl
kogoĂ innego, moĝesz siÚ opieraÊ dziaïaniu.

Na tym poziomie wiedzy konieczne jest Êwiczenie no-
wej umiejÚtnoĂci, dziÚki której podczas jednego z moich
szkoleñ moĝesz okazaÊ siÚ niekwestionowanym wzorem
do naĂladowania.

Teraz wykonaj poniĝsze Êwiczenie.

WICZENIE

5.1.

Zapisz na kartce, co tak naprawdÚ usïyszy Twój nieĂwia-
domy umysï, sïyszÈc poniĝsze zdania. Zapisz po myĂlniku.

I E D E N E R W U J S I }

I E M Y ¥ L O N I E B I E S K I M S O N I U

I E K R Z Y C Z

I E B I E G A J T A K S Z Y B K O

I E S M U m S I }

I E M Y ¥ L

¿ E

I } L U B I }

Czy juĝ zauwaĝyïeĂ, jak wiele z wypowiadanych myĂli jest
odbieranych zupeïnie inaczej niĝ chciaïeĂ? Wykonaj te-
raz kolejne Êwiczenie.

O S U C H A J S I E B I E

WICZENIE

5.2.

Napisz 5 przykïadów zdañ z uĝyciem zaprzeczenia, wpïy-
wajÈc na proces myĂlowy, czyli np. Nie myĂl o róĝowym
sïoniu

. NastÚpnie napisz 5 zdañ, które wpïynÈ na uczu-

cia, np. Nie denerwuj siÚ. Nim napiszesz zdanie, najpierw
pomyĂl nad jego celem.

JeĂli juĝ wiesz, jak dziaïa zaprzeczenie i w jaki sposób
wpïywa ono na komunikacjÚ, wykonaj kolejne Êwiczenie.

WICZENIE

5.3.

Podaj 5 przykïadów zdañ, jakie wypowiedziaïeĂ w ciÈgu
ostatniego miesiÈca. Zapisz takie zdania, które zostaïy
wypowiedziane w taki sposób, ĝe przyniosïy efekt odwrot-
ny od zamierzonego. Wypisane zdania zapisz ponownie,
tym razem tak, by wypowiedziane jeszcze raz przyniosïy
oczekiwany skutek.

Teraz, gdy juĝ w peïni rozumiesz znaczenie zaprzeczeñ
i ich wpïyw na proces decyzyjny, trenuj je kaĝdego dnia.
Rób to codziennie i od czasu do czasu sprawdě swoje
umiejÚtnoĂci podczas szkoleñ przygotowanych specjalnie
dla posiadaczy tej ksiÈĝki. W ten sposób niebawem osiÈ-
gniesz mistrzostwo.

Czytaj dalej...

Z C Z } ¥ C I E Z A C Z Y N A S I } W

W O J E J G O W I E

Kolejnym  Ăwietnym  narzÚdziem  komunikacji  jest  znajo-
moĂÊ dziaïania sïowa spróbuj. To sïowo jest niczym zaklÚ-
cie    programujÈce  poraĝkÚ.  ByÊ  moĝe  wïaĂnie  w  tej
chwili  bardzo  siÚ  zdziwiïeĂ.  Caïym  majstersztykiem
komunikacji jest wykorzystywanie poraĝek w taki sposób,
by przynosiïy sukces.

Czy juĝ siÚ zastanawiasz, w jaki sposób wykorzystaÊ po-
raĝkÚ? Za chwilÚ przejdziemy do tego, ale teraz wróÊmy
do sposobów zastosowania sïowa spróbuj.

Na poczÈtek maïy trening wyobraěni. Zamknij oczy i wy-
obraě sobie, ĝe próbujesz otworzyÊ drzwi. Co siÚ staïo?
Co zobaczyïeĂ? Czy udaïo siÚ otworzyÊ drzwi? Juĝ zapew-
ne w peïni zrozumiaïeĂ, co miaïam na myĂli, mówiÈc, ĝe
to sïowo jest programatorem poraĝki.

UĝywajÈc  tego  sïowa  w  sposób  umiejÚtny,  moĝesz  na-
prawdÚ bardzo wiele zyskaÊ, np. wyobraě sobie, ĝe pro-
sisz swojego klienta, by spróbowaï siÚ zapoznaÊ z ofertÈ
konkurencyjnej  firmy.  Klient  dosïownie  spróbuje  zapo-
znaÊ siÚ z niÈ. JeĂli nawet weěmie jÈ do rÚki, to zacznie
tylko  przekïadaÊ  mechanicznie  strony,  ale  nie  przyswoi
zawartych w niej informacji.

Sama  wiedza  merytoryczna,  którÈ  przed  chwilÈ  otrzy-
maïeĂ,  nie  jest  wystarczajÈca,  by  osiÈgnÈÊ  cel.  DziÚki
nowo nabytej wiedzy moĝesz zdobyÊ nowe umiejÚtnoĂci.
Tak  siÚ  stanie,  jeĂli  wystarczajÈco  wiele  razy  wykonasz
Êwiczenie.