Konrad Kurczyński

Wydział Inżynierii Produkcji

14.04.2005

Grupa: czwartek, 14⁰⁰-17⁰⁰

Ćw. 52 Badanie transformatora

Wstęp:

Wyznaczanie przekładni transformatora:

I U₁=50 V U₂=5,96 V

II U₁=100 V U₂=11,79 V

III U₁=150 V U₂=17,62 V

IV U₁=25 V U₂=2,96 V

V U₁=30 V U₂=3,55 V

VI U₁=75 V U₂=8,83 V

VII U₁=125 V U₂=14,7 V

VIII U₁=60 V U₂=7,03 V

Przekładnia transformatora

Wartość średnia:

Wyznaczanie sprawności transformatora:

Sprawność

Rachunek błędów:

I Obliczam błąd bezwzględny jaki mógł wystąpić przy pomiarze przekładni transformatora Δk. Przy takich obliczeniach jako wskaźnika dokładności używa się tzw. błąd średni kwadratowy średniej liczby:

, Δk_i = |k_s - k_i|.

Δk₁ = |0,11795-0,1192| = 0,00125 Δk₁² = 0,0000015625

Δk₂ = |0,11795-0,1179| = 0,00005 Δk₂² = 0,0000000025

Δk₃ = |0,11795-0,1174| = 0,00055 Δk₃² = 0,0000003025

Δk₄ = |0,11795-0,1184| = 0,00045 Δk₄² = 0,0000002025

Δk₅ = |0,11795-0,1183| = 0,00035 Δk₅² = 0,0000001225

Δk₆ = |0,11795-0,1177| = 0,00025 Δk₆² = 0,0000000625

Δk₇ = |0,11795-0,1171| = 0,00085 Δk₇² = 0,0000007225

Δk₈ = |0,11795-0,1171| = 0,00085 Δk₈² = 0,0000007225

0,0000006903125

Błąd jaki nastąpił przy pomiarze przekładni transformatora wynosi 0,0941%

Obliczam błąd jaki mógł wystąpić przy pomiarze sprawności transformatora. Błąd bezwzględny Δη obliczam metodą różniczki zupełnej

ΔU₁=132,5

ΔU₂=(10,6+11,1+11,56+11,93+12,42+12,68+13,12+13,3)/8=12,08875

ΔI₁=(0,34+0,3+0,26+0,23+0,2+0,18+0,16+0,15)/8=0,2275

ΔI₂=(2,35+1,95+1,62+1,37+1,1+0,9+0,75+0,65)/8=1,33625

Błąd dla obwodu wtórnego:

ΔP₁=(45,05+39,75+34,45+30,475+26,5+23,85+21,2+19,785)/8=30,1437W

ΔP₂=(24,91+21,645+18,785+16,404+13,662+11,412+9,84+8,645)/8=15,6629W

Przeliczam jednostki:

W = m² · kg · s^-3 = A · V

Wnioski:

Można wywnioskować, że im większa jest moc obwodu wtórnego tym sprawność jest większa.

Pośrednio sprawność zależy również od przekładni transformatora, więc im większa jest przekładnia, tym większa jest sprawność transformatora.

Sprawność jest wprost proporcjonalna do przekładni.