Karta symulacji wypadku

1) Opis wypadku:

W zimny, bardzo deszczowy dzień kierowca jadący samotnie w aucie osobowym postanowił wyprzedzić samochód ciężarowy w miejscu dozwolonym. Podczas manewru wyprzedzania wpadł w poślizg. Nadjeżdżający z naprzeciwka inny samochód osobowy uderzył w niego z dużą siłą w boczne drzwi. Kierowca i pasażer auta uderzającego wyszli
z tego zdarzenia bez szwanku, ale kierowca samochodu uderzonego uderzył w drzewo rosnące na poboczu. Natychmiast osoby z drugiego auta podbiegli do poszkodowanego
i zabezpieczyli miejsce wypadku.

2) Ogólny stan poszkodowanego:

Osoba poszkodowana jest nieprzytomna, nie wiadomo czy oddycha. Na głowie ma otarcie, ale nie wygląda ono na poważną ranę, tak więc prawdopodobnie nie doznał urazu czaszki (nie ma krwawej wydzieliny z uszu, czy nierówności źrenic). Możliwe, że ma złamaną rękę, ponieważ jest ona w dziwny sposób wygięta. Występuje duże prawdopodobieństwo urazu kręgosłupa.

3) Wykonywane czynności pierwszej pomocy przy poszkodowanym:

Stymulacja pierwszej pomocy

Punkty

a) ocena sytuacji, sprawdzenie bezpieczeństwa oraz zapewnienie go sobie
i poszkodowanym (należy zaparkować pojazd przez osobę udzielającą pomocy na poboczu, włączyć światła awaryjne i ustawić trójkąt ostrzegawczy - jeśli jest możliwość dwóch trójkątów z obu stron; zabezpieczyć pojazd poszkodowanego przed toczeniem się, np. położyć kamienie pod koła; wyjąć kluczyki ze stacyjki; jeśli ratownik potrafi może odłączyć akumulator; zaciągnąć hamulec ręczny w uszkodzonym pojeździe; powinien także pamiętać o środkach ochrony osobistej - rękawiczki ochronne, maseczka do sztucznego oddychania itp.), najlepiej jak wysiadając z własnego samochodu od razu zabierze z sobą apteczkę
i gaśnicę;

0 - 1

b) sprawdzenie reakcji, przytomności poszkodowanego (ratownik powinien potrząsnąć go za ramię; głośno zawołać: Co się stało? Czy mnie pan słyszy? Proszę otworzyć oczy! ; jednocześnie ratownik powinien zwrócić uwagę na to, czy poszkodowany jest chory, np. może mieć to oznakowane przez bransoletki, znaczki na sobie czy w aucie; powinien także powąchać zapach z ust poszkodowanego (zapach acetonu świadczy
o śpiączce cukrzycowej);

0 - 2

c) sprawdzenie oddechu poszkodowanego:

  • udrożnienie dróg oddechowych: należy położyć jedną rękę na czole poszkodowanego jednoczenie delikatnie odchylając jego głowę do tyłu, końce palców drugiej ręki umieścić na żuchwie i unieść ją do góry w celu udrożnienia dróg oddechowych;

  • sprawdzenie czy poszkodowany oddycha prawidłowo: należy przyłożyć ucho do ust poszkodowanego i jednocześnie obserwować ruchy klatki piersiowej, powinno to zająć nie więcej niż 10 sekund - jeśli poszkodowany oddycha ratownik usłyszy szmer wdychanego
    i wydychanego powietrza, poczuje ciepło na policzku i zobaczy podnoszenie się i opadanie klatki piersiowej;

  • gdy poszkodowany utracił oddech należy wykonać prawidłową resuscytację krążeniowo-oddechową: obaj ratownicy powinni wyciągnąć ofiarę z samochodu, gdyż zagrożone jest jej życie (powoli, aby jaj najmniej naruszać stabilność kręgosłupa) i ułożyć ją prosto na twardym podłożu;

  • jeden z nich powinien zadzwonić na pogotowie (112 lub 999), osoba powinna się przedstawić, podać miejsce wypadku, ilość ofiar, przybliżony wiek i płeć, obrażenia jakie poniosła (najważniejszy jest brak oddechu), etapy działań jakie zostały podjęte oraz swój numer telefonu;

  • jednocześnie w tym samym czasie drugi ratownik powinien przystąpić do resuscytacji: powinien spleść ręce i wykonać 30 uciśnięć klatki piersiowej z częstotliwością 100/min na głębokość około 6 - 7 cm, należy to wykonać tak, aby nie narażać poszkodowanego na dodatkowe złamania żeber (lokalizacja serca), po wykonaniu 30 uciśnięć należy udrożnić drogi oddechowe poszkodowanego i wykonać 2 oddechy ratownicze (metoda usta - usta lub usta - nos) przez około 1 sekundę; gdy poszkodowany zacznie oddychać ratownik może przerwać resuscytację;

(Ewentualna zmiana ratowników wykonujących resuscytację.)

0 - 2

0 - 2

0 - 3

0 - 5

0 - 5

d) uspokajanie poszkodowanego oraz zakazanie poruszania mu się w celu niedopuszczenia do dalszego uszkodzenia kręgosłupa; osobę należy pozostawić w takiej pozycji w jakiej się znajduje, nie należy jej przenosić w inne miejsce;

0 - 2

e) unieruchomienie głowy poszkodowanego - głowę należy trzymać własnymi rękami wzdłuż osi kręgosłupa, w tym czasie drugi ratownik powinien "zablokować" głowę poszkodowanego różnymi rzeczami, np. plecakami, torbami, zwiniętym kocem itp.

0 - 3

f) umieszczenie wałka (ubranie , koc) pod kolanami i w okolicy lędźwiowej poszkodowanego w przypadku urazu kręgosłupa piersiowo - lędźwiowego;

0 - 2

g) opatrzenie innych ran poszkodowanego: ratownik powinien opatrzyć ranę głowy ofiary - w tym celu założyć opatrunek osłonowy; powinien także unieruchomić lewą rękę, która prawdopodobnie jest złamana (złamaną kość przedramienia oraz dwa najbliższe stawy);

0 - 4

h) zapewnienie poszkodowanemu dalszej opieki: ratownicy powinni być cały czas w kontakcie z poszkodowanym;

0 - 1

i) obserwowanie funkcji życiowych poszkodowanego poprzez regularne sprawdzanie oddechów.

0 -1

Łączna ilość punktów do uzyskania: 33

Ilość punktów uzyskanych: