Negatywne rezultaty 697
Oczekiwanie, że jakiś system sprawdzi się na wszystkich rynkach, byłoby nierealistyczne, ale dobry system powinien wykazywać skuteczność na zdecydowanej większości aktywnych rynków terminowych (co najmniej 85 procent). W przypadku rynków akcji, zakładając, że system służy do sygnalizowania kupna i likwidowania długich pozycji (większość trade-rów nie zajmuje krótkich pozycji w akcjach), dobry system powinien na większości testowanych rynków wykazywać lepszą charakterystykę zy-sku/ryzyka niż strategia „kup i trzymaj". Jest oczywiście kilka ważnych wyjątków. System oparty na danych fundamentalnych z natury swojej przeznaczony jest dla jednego rynku. Poza tym zachowanie niektórych rynków jest tak nietypowe (na przykład indeksy giełdowe), że zaprojektowane dla nich systemy mogą się źle spisywać na innych rynkach.
Testując system operujący na wielu rynkach, należy wcześniej określić liczbę akcji lub kontraktów, którymi się będzie handlować na danym rynku. Problem ten rozwiązuje się często, przyjmując po prostu, że system będzie operować jednym pakietem (100 akcji) lub jednym kontraktem na każdym rynku. Jest to jednak podejście dość naiwne. Po pierwsze, niektóre rynki cechuje dużo większa zmienność. Na przykład portfel obejmujący jeden kontrakt na kawę i jeden na kukurydzę będzie zależał w dużo większym stopniu od wyników na rynku kawy. Po drugie, korzystne może się okazać ograniczenie w ramach portfela liczby akcji lub kontraktów na mocno skorelowanych rynkach (na przykład marka niemiecka i frank szwajcarski)8.
Procentowa alokacja dostępnych funduszy na każdym rynku powinna jednak być określona przed testowaniem. Te relatywne wagi można następnie wykorzystać do ustalenia liczby kontraktów handlowanych na każdym rynku. Zauważmy, że dopóki zysk mierzy się w procentach, a nie w pieniądzach, łączna liczba kontraktów, jakimi mamy handlować na każdym rynku, jest nieistotna - ważne będą tylko proporcje pomiędzy rynkami.
Analiza warunków, w których system spisuje się źle, może czasami odsłonić niedostrzeżone wcześniej jego istotne słabości, i w ten sposób wskazać
Dla celów praktycznych (a nie testowania danych historycznych) trzecim istotnym czynnikiem w określaniu wag kontraktów w portfelu może być dotychczasowa skuteczność. Tego czynnika nie można jednak uwzględniać w procedurach testowych, ponieważ zniekształcałoby to rezultaty.