obliczyć zależność liczbową między stopniami kątowymi i kołowymi Ventzkego:
t=100-a
stąd:
p i- [<x]p a~ 100
26 • 2 • 66,5 100
= 34,58 = 34,6°
Tak więc 100° Ventzkego = 34,6° kątowego, czyli 1° Ventzkego = 0,346° kątowego.
Z zależności powyższej korzysta się wówczas, jeżeli odczyty są dokonywane w stopniach Ventzkego, a obliczenia zawartości odpowiednich składników są prowadzone według wzoru Biota.
Metody polarymetryczne oznaczania zawartości węglowodanów mogą być stosowane tylko w tych przypadkach, gdy węglowodany są rozpuszczalne w wodzie (monosacharydy, oligosaćharydy, ewentualnie skrobia w rozcieńczonym roztworze kwasu nieorganicznego), a ponadto gdy dają one roztwory klarowne i możliwie bezbarwne. Jako środki klarujące i częściowo również odbarwiające mogą być stosowane: węgiel aktywny, wodorotlenek glinu, kwas fosforowolframowy. Mechanizm klarowania i odbarwiania środowisk sprowadza się do powstawania nierozpuszczalnej fazy koloidalnej, która podobnie jak węgiel aktywny na rozwiniętej powierzchni absorbuje zmętnienia i barwniki. W ten sposób po przesączeniu uzyskuje się klarowny przesącz i osad na sączku.
8.2.2. Metody chemiczne
W metodach chemicznych wykorzystuje się redukujące właściwości cukrów, wynikające z obecności w ich cząsteczkach wolnych grup karbonylowych, aldehydowej (—CHO) lub ketonowej (=CO). Redukujące właściwości mają wszystkie monosacharydy, a z oligosacha-rydów (di- i trisacharydy) tylko te, które mają wolne grupy karbonylowe. Na przykład sacharoza nie wykazuje redukujących właściwości, gdyż aldehydowa grupa glukozy oraz ketonowa fruktozy uczestniczą w tworzeniu wiązania glikozydowego między resztami tych heksoz.
Dwucukry, maltoza i laktoza, z których maltoza składa się z dwóch reszt glukozy, a laktoza z jednej reszty galaktozy i jednej glukozy, wykazują natomiast redukujące właściwości, gdyż połączenia gliko-Żydowe w ich cząsteczkach występują w pozycjach 1+4, a zatem jedna z dwóch grup aldehydowych pozostaje wolna i zapewnia im ledukujące właściwości.
sacharoza
H OH H OH
maltoza
265