< /.cii) do obliczania kominów i wież żelbetowych w stanach granicznych nośności, zarówno konstrukcji projektowanych, jak i istniejących. Po dojście to, zgodne z Eurokodem 2, zostało wprowadzone do większości norm projektowania kominów [1574-159, 166, 168],
Podstawowym obszarem zastosowań modeli obliczeniowych, opisanych w rozdziałach 54-7, jest diagnostyka istniejących kominów i wież żelbetowych. Uzyskane rozwiązania analityczne posłużyły do opracowania in terakcyjnych programów komputerowych wspomagających ocenę stanu technicznego istniejących kominów. Temu celowi służył również stworzo ny w ITB komputerowy system monitorowania i oceny kominów żelbetowych i murowanych [81, 82, 84, 85, 88], Główne źródło informacji gro rnadzonych w relacyjnej bazie danych o kominach stanowiły wyniki badań diagnostycznych wykonywanych w ramach opracowywanych w ITB ekspertyz, opinii i orzeczeń technicznych. Niektóre z tych opracowań wy mieniono w zestawieniu bibliograficznym [1964-209]. Przedmiotem ekspertyz były również żelbetowe wieże telewizyjne, np. [195]. Powyższa tematyka stanowiła także przedmiot artykułów prezentowanych na kon ferencjach dotyczących awarii budowlanych, np. [664-70].
Na podstawie wieloletnich obserwacji i badań in situ stwierdza się, iż żelbetowe trzony istniejących kominów wykazują typowe wady technologiczne i usterki realizacyjne, do któiych zaliczyć można: rozwarstwieniu i bruzdy poziome w miejscach przerw technologicznych w betonowaniu, zle układanie i zagęszczanie mieszanki betonowej w formach, niewłaściwy skład i jakość betonu, niedotrzymywanie wymogów technologii podwójnego ślizgu wykonania betonu konstrukcyjnego i żaroodpornego, podrywanie ślizgu, niedokładne układanie zbrojenia i z niedostateczną otu liną itp. Wyniki badań diagnostycznych i ekspertyz wskazują na typowy charakter obserwowanych uszkodzeń żelbetowych trzonów kominowych. Najczęściej występują one w postaci: rys i pęknięć termicznych, pozio mych rys i rozwarstwień w miejscach przerw roboczych w betonowaniu lub w' miejscach styku warstw betonu, złuszczeń i ubytków otuliny be-lonowej, którym towarzyszy odsłonięcie zbrojenia, ubytków wgłębnych betonu, objawów korozji zbrojenia i betonu. Uszkodzenia te powstają naj częściej na skutek działania wpływów środowiskowych (agresywne oddzia lywanie gazów i pyłów odprowadzanych przez komin, czynniki atmosfc i yczne, różnica temperatur), przy braku skutecznych zabezpieczeń anty korozyjnych i termoizolacyjnych lub są wynikiem błędów wykonawczych 1 i projektowych l’i v ot mir Mionu technicznego konstrukcji istniejącego komina/wieży wymagane jest sprawdzenie nośności przekrojów z uwz ględnieniem występujących wad wykonawstwa, powstałych uszkodzeń i innych osłabień. Do analizy naprężeń w przekroju przydatny jest mo del liniowy, sformułowany w rozdziale 5 rozprawy. W najczęściej występu jących przypadkach zalecany jest następujący sposób postępowania 11 H;’.|
- naprężenia w zbrojeniu i w betonie oblicza się jak dla przekrojów za rysowanych (stan II) z uwzględnieniem rzeczywistych parametrów materiałowych betonu i stali, określonych na podstawie badań,
- osłabienia przekroju na skutek rozwarstwień i rys poziomych uwz ględnia się przez równomierne zmniejszenie grubości pierścienia,
- w przypadku ubytków korozyjnych przekroju zbrojenia należy przyj mować obniżony stopień zbrojenia w przekroju,
- niezgodną z projektem grubość otuliny zbrojenia uwzględnia się ko rygując odległość środka ciężkości zbrojenia od powierzchni zew nętrznej,
- głębokie ubytki betonu, perforacja płaszcza żelbetowego należy | >i \ | mować model przekroju osłabionego otworem (otworami).
Wykorzystując liniowo-sprężysty model przekroju opisany w rozdziali 5, określono wpływ grubości otuliny betonowej zbrojenia c i zmniejszenia grubości przekroju pierścieniowego At na naprężenia w betonie i stali. w\ rażone za pomocą wielkości bezwymiarowych P oraz n.Ja^u,v> l’.'1
CTaiop> CTsdop s£t odpowiednio wartościami dopuszczalnych naprężeń w be tonie i w stali. Z wykresów przedstawionych na rysunkach 11.1 i II można odczytać, że przy zadanej grubości ścianki 35 cm i w zakresie 0+18 cm wraz ze wzrostem grubości otuliny naprężenia ściskające w be tonie wzrastają o około 0,4%, zaś naprężenia rozciągające w stali zbro jeniowej maleją odpowiednio o 0,6%. Oznacza to, że grubość otuliny be tonowej zbrojenia nie ma praktycznie wpływu na naprężenia w przekroju.
Wyniki obliczeń zobrazowane w postaci wykresów na rysunkach 1 1.3 oraz 11.4 wskazują, iż zmniejszenie grubości pierścienia o At = 5 cm (t = 35 cm) powoduje wzrost naprężeń ściskających w betonie o około 16% oraz wzrost naprężeń rozciągających w stali zbrojeniowej o około 1,5%.
Do sprawdzania stanu granicznego nośności przekrojów istniejących kominów i wież żelbetowych mają zastosowanie rozwiązania analityczne uzyskane w rozdziale 7, a w szczególności bardzo użyteczne wykresy in terakcji nu - mu przedstawione na rysunkach 7.1+7.3.
149
48