w całości albo w części na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Nie dotyczy to korzyści majątkowej podlegającej zwrotowi na rzecz innego uprawnionego podmiotu (zob. H. Skwarczyński, Podmiot zotc-wiązany do zwrotu korzyści majątkowej z przestępstwa innej osoby w procesie kamya. skarbowym, Mon. Prawn. 2008, nr 15, s. 804). forma Pociągnięcie podmiotu do odpowiedzialności posiłkowej następuje
postanowienia w formie postanowienia. W postępowaniu przygotowawczym postanowienie wydaje organ prowadzący to postępowanie, a po wniesieniu aktu oskarżenia - sąd (art. 124 § 1 i 2 k.k.s.). Postanowienie, obok elementów określonych w art. 94 § 1 lcp.k. powinno zawierać wskazanie oskarżonego, zarzucanegr mu przestępstwa skarbowego, kwalifikacji prawnej, podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej oraz podstaw pociągnięcia do odpowiedzialności posiłkowej. Zmiana lub uzupełnienie powyższego postanowienia następuje rów^nież w formie postanowienia. W razie braku podstaw do pociągnięcia podmiotu do odpowiedzialności posiłkowej zmiana to może polegać na uchyleniu wydanego postanowienia (art. 124 § 3 i 4 k.k.s.).
Uprawnienia podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowe1 określone zostały poprzez odesłanie do odpowiednich przepisów postępowania karnego dotyczących podejrzanego, oskarżonego i obrońcy (art. 125 § 1 k.k.s.).
Osobom najbliższym dla podmiotu pociągniętego do odpowiedzialność posiłkowej przysługuje prawo do odmowy złożenia zeznań (art. 182 k.p.k_ oraz do zwolnienia od złożenia zeznań (art. 185 k.p.k.). Podmiot pociągnięć* do odpowiedzialności posiłkowej nie może być przesłuchany w charakterze świadka (art. 125 § 4 k.k.s.).
Wobec podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej może być prowadzone postępowanie w stosunku do nieobecnych.
Interwenientem jest podmiot, który nie będąc podejrzanym lub oskarżonym w postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenia skarbowe, zgłosił w tym postępowaniu roszczenie do przedmiotów podlegających przepadkowi (art. 53 § 41 k.k.s.). Interwenient jest szczególną, czynna stroną procesową. Istotę interwencji stanowi zgłoszenie roszczeń do przec-miotów podlegających przepadkowi. Stosownie do art. 119 § 1 k.łcs., interwenient roszczący sobie prawo do przedmiotów podlegających przepadków, może dochodzić swych roszczeń w postępowaniu w sprawach o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Prawe do interwencji przysługuje właścicielowi przedmiotu zagrożonego przepadkiem oraz posiadaczowi samoistnemu bądź zależnemu danego przedmiotu.
skutki
zgłoszenia
interwencji
Zgłoszenie interwencji powoduje, że niedopuszczalne jest udzieleni zezwelenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności (art. 17 § 2 pkr 5 k.k.s.) oraz wydanie wyroku nakazowego (art. 171 pkt 2 k.k.s.). Jeżeli proka-
348