Nowości w modzie zwykle pojawiały się w Paryżu, na wiosnę, w dniu otwarcia wystawy obrazów i na konkursach hippicznych oraz na sławnych wyścigach w Autcuil, a zwłaszcza w dniu wielkiej nagrody w Longchamps." Damy z towarzystwa oglądały wówczas stroje artystek lansujących nowe modele i jeżeli te modele podobały się lm, zamawiały je nazajutrz w znanych domach mód, jak np. u Douceta, Madcleine de Rouff, Wortha, Felixa, Poireta, Rebaux i in. Autorytetami w dziedzinie mody były również we Francji wielkie kurtyzany, prowadzące w omawianym okresie otwarte salony.'4 Paryżanki przyjmowały nową modę łub ją odrzucały, określając ją jako ,.niauvais > genie", „genro cocotte" itp. Odrzucone modele nie wychodziły
zwykle poza środowisko aktorów, jakkolwiek czasem aklima-tyzowały się na prowincji lub poza Francją.
Wiele kobiet ubierało się w wielkich magazynach paryskich, z których w początkach XX w. najsławniejszymi były ,,Louvre", „Au Printcmps", „Gołerics Lafayette", „Samaritaine". ..La belle jardłnłóre" i „Au bon marchó"; w magazynach tych można było zaopatrzyć się nic tylko w suknie, ale i we wszystkie potrzebne do nich dodatki. Konkurując między sobą. magazyny starały się różnymi trickami handlowymi tak zareklamować swój towar, aby sprawiał wrażenie taniości. Tak np. w roku 1907 „Galories Lafayette’- zaimponowała Paryżowi wy-i borem : taniością woali, na skutek czego tysiące kobiet oble-
gnły ton wielki magazyn, w którym za kilka franków kupowano paromecrowe woale, noszone wówczas przez eleganckie kobiety nad morzem lub w podróży. Tajemnica olbrzymiej sprzedaży polegała na tym, że zakupiono całą produkcję tych tkanin z kilku wielkich fabryk, a reklama stworzyła modę. To samo czynił przez wiele lat „I.ouvre”, któremu kilkanaście fabryk