maiki w szatni: „Jestem niegrzeczna, jestem uparta". Może to wynikać z zazdrości o siostrę, a także z bardzo skomplikowa. nej sytuacji rodzinnej.
Wychowawczyni mówi. że dziewczynka ma bardzo zmienne nastroje, bywa uparta, często obraża się, rzuca ołówek, nie chce wykonywać pracy. Gdy ma dobry humor, pracuje tak jak jej rówieśnicy. Matka narzeka bardzo na córkę, jeśli chodzi o odrabianie prac domowych, mówi. że trudno ją namówić do odrabiania zadań. Często matka wyręcza dziewczynkę, dziecko przepisuje zadania bez zrozumienia.
Nauczycielka uważa, że dziewczynka wymaga ciągłej pomocy i dodatkowej mobilizacji, zwłaszcza w zadaniach związanych z liczeniem i czytaniem. Dziewczynka nie wierzy bowiem we własne możliwości, ociąga się z wykonywaniem zadań manualnych. często przerywa pracę, ma trudności ze skupieniem uwagi, wymaga ciągłej zachęty i pomocy w wykonywaniu różnych prac. Większość zadań w czasie badania wykonywała niechętnie, wymagała mobilizacji i słów zachęty.
Kontakty z rówieśnikami
Dziewczynka bardzo różnie zachowruje się w kontaktach z rówieśnikami. Potrafi być uczynna, koleżeńska, ale często też kłóci się z koleżankami, obraża, nastawia dziewczynki przeciwko sobie. Bywa zaborcza, jeśli z kimś się zaprzyjaźni, nie pozwala tej osobie na kontakty z innymi.
Wychowawczyni mówi, że w klasie nie jest zbyt łubiana. Raczej niechętnie współpracuje w grupie, wyłącza się. zamyśla, jest leniwa.
Ogólnie można powiedzieć, że dziewczynka ma problemy z prawidłowym funkcjonowaniem w środowisku szkolnym i odgrywaniem roli ucznia.
Dziewczynka pisze wolno, często odrywa rękę. robi długie przerwy po każdym wyrazie, brak jej jeszcze płynności w pi-
saniu. Ale jej pismo jest kształtne i mieści się w liniaturze. Dziewczynka nic myli linii, nie myli także liter, czasami tylko opuszcza litery. Nauczycielka mówi. że zrobiła duże postępy w pisaniu od początku roku szkolnego. Należałoby jedynie pracować nad tempem pisania, gdyż kończy pisanie jako jedna z ostatnich osób w klasie.
Dziewczynka podczas czytania głoskuje wyrazy, nic myli Hter. ale ma problemy z rozumieniem czytanego tekstu. Koncentruje się na razie na rozpoznawaniu liter, na technice czytania. Brak umiejętności czytania ze zrozumieniem na pewno niekorzystnie wpływa na rozwiązywanie zadań tekstowych przez dziewczynkę.
Poziom opanowania umiejętności matematycznych
Wychowawczyni klasy uważa, żc dziewczynka nie potrafi rozwiązywać prostych zadań matematycznych. Ma trudności ze skupieniem uwagi, szybko rezygnuje z rozwiązania zadania, przerywa pracę i mówi: .Ja tego nie wiem". Często też obraża się i mówi. że nie będzie robić danej rzeczy. Nie lubi samodzielnie wykonywać zadań wymagających wysiłku intelektualnego. Potrzebuje ciągłej pomocy i zachęty do pracy. Podczas zajęć matematycznych liczy na palcach, długo zastanawia się nad odpowiedzią, a mimo to często podaje błędną odpowiedź.
• Liczenie elementów' zbioru - próby wykazał)', że dziew'czyn-ka jest na poziomie wysokim. Zamvaża błędy w liczeniu i potrafi je wyjaśnić w sposób logiczny. Wie także, że ostatni wypowiadany liczebnik określa liczbę policzonych przedmiotów.
• Gra z kostką - jej sprawność w tym zakresie jest na poziomie wysokim. Dziecko zauważa, że jest oszukiwane i potrafi własnymi słowami wyjaśnić, na czym polegała umowa.
1X1