MARKER GENETYCZNY - dziedziczna cecha genetyczna z łatwo rozpoznawalnymi allelami

Markery DNA

- prążek o ściśle zdefiniowanej wielkości, otrzymany poprzez trawienie enzymem(-ami) restrykcyjnym(-ymi), amplifikację (PCR) lub też połączenie obydwu tych technik.

Dodatkowo marker taki powinien dziedziczyć się w następnych pokoleniach i powinien być sprzężony (połączony) z badaną cechą selekcyjną.

Polimorfizm długości fragmentów restrykcyjnych (RFLPs)
Wyjściowa sekwencja ma taką postać gdzie kolorem czerwonym zaznaczono miejsce rozpoznawane przez enzym restrykcyjny.

ACTCAGAGGCCATGCTAGCTGATCGTGGCTAGTC
TGAGTCT
CCGGTACGATCGACTAGCACCGATCAG

Gdy w sekwencji tej dochodzi do mutacji.

ACTCAGAGGCCATGCTAGCTGATCGTGGCCAGTCGATAAGC
TGAGTCT
CCGGTACGATCGACTAGCACCGGTCAGCTATTCG

Polimorfizm losowo amplifikowanych fragmentów DNA (RAPD)

Badania przy użyciu analizy takich fragmentów DNA polegają na amplifikacji techniką PCR uprzednio zebranego materiału genetycznego bez wcześniejszego określenia sekwencji starterów ani sond molekularnych. Polega to na użyciu starterów o losowej sekwencji nukleotydowej. Sekwencja taka ma zazwyczaj wielkość 10 nukleotydów, z czego większą część stanowią nukleotydy guaninowe - G i cytozynowe - C.

Mikrosatelitarny polimorfizm DNA

Allel 1.
CATACATACATACATACATACATACATACATACATACATACATACATA

Allel 2.
CATACATACATACATACATACATACATACATACATACATACATA

Allel 3.
CATACATACATACATACATACATACATACATACATACATA
itd.
Dzięki dużemu zróżnicowaniu ilości powtórzeń motywu podstawowego jego polimorfizm jest ogromny, co w połączeniu z prostym mendlowskim dziedziczeniem tworzy idealny obiekt badań, co jeszcze potęguje równomierność rozmieszczenia w genomach.

Markery w praktyce leśnej