sprawko

Projekt

Data wykonania ćwiczenia: 2008-01-20

System mikroprocesorowy

(INTEL 8052)

Autor:

Jacek Jędruch

Mikroprocesory

Rok akademicki

Termin

Rodzaj

studiów

Kierunek

Prowadzący

Grupa

Sekcja

2007/2008

Piątek

17:15 – 20:15

USM

INF

BSz

1. Wprowadzenie.

Stanowisko pozwala na przebadanie wybranych układów współpracujących
z 8-bitowym mikrokontrolerem INTEL 8052. W skład badanego systemu
mikroprocesorowego, umieszczonego w stanowisku wchodzą elementy
przedstawione na rys.1.:
- Mikrokontroler 80C32 wraz z pamięcią programu,
- Klawiaturą z zespołem diod sygnalizacyjnych,
- Wyświetlacz LED,
- Pamięć trwała EEPROM,
- Zegar czasu rzeczywistego RTC,
- Przetworniki analogowo-cyfrowy i cyfrowo-analogowy(A/C i C/A).

RTC

0
1
2 AC
3

Ux
2V
0V

CZUJNIK

TEMP.

10 mV/K

ref

C/A

EEPROM

+ 5V

MIKROKONTROLER

P3.7
P3.6
P3.5
P3.4
P3.3
P3.2
P3.1
P3.0
P1.7
P1.6
P1.5
P1.4

32 - BITOWY

REJESTR

PRZESUWOWY

OFF

LOAD

CLOCK

DATA

ENTER

DOWN

ESCAPE

ESCAPE UP DOWN

ENTER

P1.3
P1.2
P1.1
P1.0

PAMIĘĆ

PROGRAMU

- +

P0 P2

SDA

SCL

WYŚWIETLACZ

Rys. 1. System mikroprocesorowy.

1.1. Klawiatura z zespołem diod sygnalizacyjnych.

Klawiaturę stanowią cztery klawisze:

UP (góra),
DOWN (dół),
ENTER (wprowadź),
ESCAPE (wyjście),

przyciśnięcie których powinno zapoczątkować wykonanie odpowiedniego
podprogramu realizującego wymagane zadanie.

10k

Vcc

P16

80C32

P1.7

P1.6

P1.5

P1.4

ESCAPE

DOW
N

ENTER

U1C

74HC04

U1D

74HC04

U1E

74HC04

U1B

74HC04

U1A

74HC04

P3.4

P3.5

P3.6

P3.7

510

430

LED2

GREEN

LED3

GREEN

LED4

GREEN

LED1

GREEN

Vcc

R10

100

100n

100

100n

R11

100

100n

R12

100

100n

P1.0

Rys. 2. Schemat układu klawiatury i diod sygnalizacyjnych.

Zastosowane rozwiązanie układowe klawiatury powoduje utrzymywanie się
stanu wysokiego (przy otwartych wyłącznikach) na odpowiednich
wyprowadzeniach portu: P1.4 do P1.5 mikrokontrolera. Zamknięcie
wyłącznika powoduje zwarcie do masy i podanie stanu niskiego. Wykrycie
zatem naciśnięcia danego klawisza polega na odczytaniu wartości logicznej
z odpowiedniego bitu rejestru (P1

≡

90h w SFR) i sprawdzeniu czy jest to

stan niski. Efektem naciśnięcia dowolnego klawisza moŜe być np.
zapalenie diody LED w porcie P3 (P3.4 .. P3.7 - poprzez wpisanie stanu
niskiego do odpowiednich bitów rejestru o adresie B0h w SFR).
Przykładowy program obsługi klawisza ENTER, świecenia diody D4 i uŜycia
sygnału dźwiękowego podano niŜej (źródło progr. napisane w t51.exe):

org

ENTER

EQU 97h

;przypisz klaw. ’ENTER’ adres 97h tj. P1.7

LED4

EQU 0B4h

;przypisz diodzie LED4 adres B4h tj. P3.4

SYGNAL

EQU 90h

;przypisz sygn. dŸwiêk. adres 90h tj. P1.0

KLAWISZ:

;etykieta KLAWISZ

JNB

ENTER, NEGUJ_LED4

;jeśli w kom. ’ENTER’ (bit 97h) jest ’0’ to skocz

;do NEGUJ_LED4 (jeśli ’1’ następny rozkaz)

SJMP KLAWISZ

;skocz do etykiety KLAWISZ

NEGUJ_LED4:

;etykieta NEGUJ_LED4

CPL

LED4

;neguj zawartość komórki LED4 (bit B4h)

CPL

SYGNAL

;neguj zawartość komórki SYGNAL (bit 90h)

LCALL

MOMENT

;skocz do podprogramu MOMENT

SJMP

KLAWISZ

;skocz do etykiety KLAWISZ

MOMENT:

;etykieta MOMENT (pętla opóźn. czasowego)

MOV R1, #4

;wpisz do rej. R1 wartość 4

M1:

;etykieta M1

MOV R2, #255

;wpisz do rej. R2 wartość 255

M2:

;etykieta M2

MOV R3, #255

;wpisz do rej. R3 wartość 255

M3:

;etykieta M3

DJNZ R3, M3

;zmniejsz zawartość R3 o 1, jeśli róŜne od 0

skocz

;do etykiety M3 (jeśli 0 przejdź do nast. rozkazu)

DJNZ R2, M2

;zmniejsz zawartość R2 o 1, jeśli róŜne od 0

skocz

;do etykiety M2 (jeśli 0 przejdź do nast. rozkazu)

DJNZ R1, M1

;zmniejsz zawartość R1 o 1, jeśli róŜne od 0

skocz

;do etykiety M1 (jeśli 0 przejdź do nast. rozkazu)

RET

;wróć z podprogramu

PowyŜszy program realizuje prostą obsługę klawisza ENTER, którego
kaŜde naciśnięcie powoduje zapalenie/zgaszenie diody LED4 z
jednoczesnym wytworzeniem sygnału dźwiękowego. Warto zwrócić uwagę
na podprogram MOMENT, który realizuje opóźnienie czasowego
eliminujące zjawisko drgań styków przełączników klawiatury. Brak takiego
opóźnienia moŜe spowodować wielokrotne zapalanie i zgaszenie diody
LED4 podczas pojedynczego naciśnięcia klawisza ENTER.

1.2. Wyświetlacz elektroluminescencyjny LED.

Wyświetlacz składa się z czterech wskaźników 7 - segmentowych
współpracujących z 32 - bitowym rejestrem przesuwowym zgodnie ze
schematem podanym na rys. 3.

SER

SRCLK

SRCLR

RCLK

74HC595

SER

SRCLK

SRCLR

RCLK

74HC595

SER

SRCLK

SRCLR

RCLK

74HC595

SER

SRCLK

SRCLR

RCLK

74HC595

7SEGLED

VCC

P30

P31

P32
P33

P31

P32

P33

P31

P32
P33

P31

P32
P33

1
2
3
4
5
6
7
8

16
15
14
13
12
11
10
9

RP1

8 x
RES

1
2
3
4

5
6

7
8

16
15
14
13

12
11

10
9

RP2

8 x
RES

1
2
3
4
5
6
7
8

16
15
14
13
12
11
10
9

RP3

8 x
RES

1
2

3
4
5

6
7
8

16
15

14
13
12

11
10
9

RP4

8 x
RES

Vcc

80C32

P3.3

P3.2

P3.1

P3.0

DATA

CLOCK

LOAD

OFF

Rys. 3. Schemat podłączenia wyświetlaczy 7 - segmentowych.

Wyświetlenie czterech dowolnych znaków wymaga szeregowego przesłania
32 bitów danych z wyprowadzenia portu P3.0 (DATA), przy czym kaŜdemu
bitowi towarzyszy takt zegara z wyprowadzenia P3.1 (CLOCK). Po
przesłaniu wszystkich bitów naleŜy zmienić stan sygnału LOAD (P3.2) z
niskiego na wysoki aby przepisać wprowadzone dane na wyjścia Q0 .. Q7
rejestrów U1 .. U4, co przy niskim stanie sygnału OFF (P3.3) spowoduje
wyświetlenie odpowiednich znaków na wyświetlaczu. MoŜna równieŜ
wysłać dowolną liczbę bitów danych i w dowolnym momencie uaktywnić
sygnał LOAD wyświetlając tym samym dotąd przesłane dane. MoŜna
równieŜ w dowolnym momencie zgasić wyświetlacz ustawiając sygnał OFF
w stan wysoki. NaleŜy pamiętać, Ŝe przy tak połączonym wyświetlaczu
stanem aktywnym powodującym świecenie danego segmentu jest stan
niski (’0’). Bity danych naleŜy przesyłać w kolejności od najmłodszego do
najstarszego, co odpowiada segmentom w kolejności a, b, .. , g, DP (DP -
przecinek dziesiętny). PoniŜej przedstawiono opis poszczególnych
segmentów i przykład zapisu wybranej cyfry.

zapis cyfry 5 (bez przecinka dziesiętnego)

        (MSB)                                   (LSB)
         DP    g     f     e     d     c     b    a
5

≡

1 0 0 1 0 0 1 0 b

≡

92h

Przykładowy program wysłania cyfry ’5’ na wyświetlacz :

org

DATA

EQU 0B0h

CLOCK

EQU 0B1h

LOAD

EQU 0B2h

OFF

EQU 0B3h

POCZATEK:

MOV P3, #0

;zerowanie portu P3

MOV R1, #4

;określenie liczby przesłań danych (4 x 8 bitów)

WYSLIJ_5:

;etykieta powtarzana w kaŜdej pętli

LCALL

WPIS_CYFRY_5

;wywołanie podprogr. wysłania 8 bitów danych

DJNZ

R1, WYSLIJ_5

;zmniejsz. R1 o 1 i jeśli róŜne od 0 to skok do et.

SETB

LOAD

;ustaw bit LOAD - wysłanie danych na wyśw.

LCALL

MOMENT

;wywołanie zwłoki czasowej

SETB

OFF

;ustaw bit OFF - wygaszenie wyświetlacza

LCALL

MOMENT

;wywołanie zwłoki czasowej

SJMP

POCZATEK

;skok do początku programu

WPIS_CYFRY_5:

;podprogram wysłania cyfry 5

CLR

DATA

;zeruj bit DATA - LSB cyfry 5 - zapal segm. ’a’

LCALL

CLK

;wywołanie podpr. wytwarzającego takt zegara

SETB

DATA

;ustaw bit DATA - 2 bit cyfry 5 - zgaœ segm.’ b’

LCALL

CLK

;takt zegara

CLR

DATA

;zeruj bit DATA - 3 bit cyfry 5 - zapal segm. ’c’

LCALL

CLK

;takt zegara

LCALL

CLK

;takt zegara dla 4-go bitu

SETB

DATA

;ustaw bit DATA - 5 bit cyfry 5 - zgaœ segm.’ e’

LCALL

CLK

;takt zegara

CLR

DATA

;zeruj bit DATA - 6 bit cyfry 5 - zapal segm. ’f’

LCALL

CLK

;takt zegara

LCALL

CLK

;takt zegara dla 7-go bitu

SETB

DATA

;ustaw bit DATA - 5 bit cyfry 5 - zgaœ segm.’ e’

LCALL

CLK

;takt zegara

RET

;powrót z podprogramu

CLK:

;podprogram sygnału zegarowego

SETB

CLOCK

;ustaw bit CLOCK - zbocze narastające

CLR

CLOCK

;zeruj bit CLOCK - zbocze opadające

RET

;powrót z podprogramu

MOMENT:

;podpr. zwłoki czasowej - działanie jak wcześniej

MOV

R5, #8

M1:

MOV

R6, #255

M2:

MOV

R7, #255

M3:

DJNZ

R7, M3

DJNZ

R6, M2

DJNZ

R5, M1

RET

PowyŜszy, najprostszy program obsługi wyświetlacza, działający w
nieskończonej pętli powoduje cykliczne, chwilowe wyświetlenie liczby:
5 5 5 5 i następnie wygaszenie wyświetlacza.

1.3. Pamięć trwała EEPROM szeregowa z magistralą I2C.

Pamięci EEPROM są pamięciami trwałymi (dane są zachowywane po
wyłączeniu napięcia zasilania), które mogą być wielokrotnie
programowane i kasowane elektrycznie przez uŜytkownika. Pamięci
szeregowe, w odróŜnieniu od pamięci równoległych, charakteryzuje
szeregowy odczyt i wpis danych oraz adresów. Dostęp szeregowy oznacza,
Ŝe w jednej chwili, określonej taktem zegara (CLK), uŜytkownik moŜe
odczytać lub zapisać do pamięci tylko 1 bit danych. Interfejs szeregowy
pozwala na znaczne zmniejszenie obudowy pamięci (DIP08) oraz znaczne
zmniejszenie liczby wyprowadzeń, przy jednoczesnym wydłuŜeniu cykli
odczytu i zapisu, co nie zawsze jest wadą. W projektowanych i
produkowanych obecnie urządzeniach elektronicznych (magnetowidach,
telewizorach, kamerach itp.) stosowane są szeroko mikrokontrolery oraz
specjalizowane i programowane układy scalone. W związku z tym w
urządzeniach takich zachodzi konieczność przekazywania informacji
między poszczególnymi układami. Do tego celu przeznaczona jest
magistrala I2C (Inter Integrated Circuits) składająca się z dwóch
przewodów (linii): SDA (serial data) - linii danych (w ćwiczeniu przyjęto
oznaczenie Dane) i SCL - (serial clock) - linii zegara (w ćwiczeniu przyjęto
oznaczenie CLK). Sposób podłączenia pamięci w badanym układzie
przedstawia rys. 4.

80C32

P1.3

P1.2

P1.1

SCL

SDA

24C02 I2C_EEPROM

2K4

BAT43

Vcc

SCL

SDA

SDA'

Rys. 4. Schemat połączenia pamięci z systemem mikroprocesorowym.

Przekazywanie informacji magistralą I2C odbywa się binarnie, szeregowo i
dwukierunkowo. Następujące nazwy uŜywane w opisie magistrali:
- nadajnik danych - układ wysyłający dane na magistralę,
- odbiornik danych - układ odbierający dane z magistrali,
- układ zarządzający (Master) - układ inicjujący transmisję danych,
generujący przebieg taktujący (zegarowy) i kończący transmisję danych,
- układ podporządkowany (Slave) - układ adresowany i sterowany przez
układ zarządzający,
- arbitraŜ - procedura powodująca, w przypadku próby wysterowania
magistrali przez więcej niŜ jeden układ zarządzający, ustalenie kolejności
dostępu bez utraty informacji,
- synchronizacja - procedura synchronizacji przebiegu taktującego w
przypadku próby dostępu do magistrali dwóch lub więcej układów.

Magistrala I2C charakteryzuje się następującymi właściwościami:
- dwuprzewodowe (trzecie) połączenie -masa- nie jest brane pod uwagę,
- dwukierunkowy przepływ sygnałów przewodem magistrali,
- brak ograniczeń co do liczby układów zarządzających lub
podporządkowanych dołączonych do magistrali pod warunkiem nie
przekroczenia dopuszczalnej sumarycznej pojemności obciąŜenia (400 pF)
kaŜdej z linii sygnałowych oraz 4 metrowej długości przewodów łączących,
- 7 - bitowy adres kaŜdego z urządzeń,
- moŜliwość nadania kaŜdemu z urządzeń statusu układu zarządzającego
lub podporządkowanego w czasie transmisji danych,
- procedura arbitraŜu uniemoŜliwiająca utratę informacji w czasie próby
dostępu do magistrali jednocześnie przez więcej niŜ jeden układ
zarządzający,
- 8-bitowa transmisja danych, przy czym pierwszy bajt zawiera 7 - bitowy
adres układu podporządkowanego (nie moŜe być dwóch lub więcej ukł. o
tym samym adresie) i 1- bitową informację o kierunku transmisji,
- potwierdzenie odbioru kaŜdego bajtu danych przez odbiornik,
- maksymalna prędkość transmisji - 100 kbitów/s.

Przykładowe przebiegi odczytu i zapisu bajtu danych:

Dane

CLK

Dane

CLK

Dane

CLK

1 0 1 0 A2 A1 A0 R/W

A7 A6 A5 A4 A3 A2 A1 A0

D7 D6 D5 D4 D3 D2 D1 D0

ACK

bit startu

bit stopu

- wpis bajtu danych do pamięci (R/W = 0),

- odczyt bajtu danych spod bieŜącego adresu (R/W = 1),

+ - odczyt bajtu danych spod wybranego adresu.

Zastosowano pamięć typu NM 24C02 o 8-bitowym słowie danych i
pojemności 2k bitów, która umoŜliwia zapis i odczyt pojedynczego bajtu
danych o dowolnym adresie lub całej strony danych (16 bajtów), dzięki
zastosowaniu wewnętrznego licznika automatycznie zwiększającego adres.
Wejścia A2, A1, A0 oznaczające adres (numer) urządzenia (pamięci)
zgodnie z rys. 4. są ustawione w stan niski (’0’). Dane naleŜy przesyłać
pinem P1.3, natomiast odbierać P1.2 (w trakcie wysyłania naleŜy
utrzymywać P1.2 w stanie wysokim).

1.4. Zegar czasu rzeczywistego RTC.
W modelu zastosowano układ RTC typu MK 41T56 z wewnętrznym
oscylatorem o częstotliwości 32,768 kHz i dodatkową pamięć statyczną o
pojemności 56 bajtów (56 x 8 bitów). Pierwsze 8 bajtów jest przeznaczone
do wpisu funkcji zegara i kalendarza w formacie BCD. Adres i dane
przesyłane są szeregowo magistralą I2C (analogicznie jak w przypadku
wcześniej opisanej pamięci EEPROM). Wewnętrzny rejestr adresowy jest
automatycznie zwiększany po wpisaniu bajtu danych. Zegar posiada układ
podtrzymania w przypadku wyłączenia napięcia zasilania lecz nie został on
wykorzystany w stanowisku. Schemat podłączenia układu do systemu
mikroprocesorowego przedstawia rys. 5.

80C32

P1.3

P1.2

P1.1

SDA'

Vcc

SCL

SDA

2k4

osc1

osc0

VCC

BAT

FT/OUT

VSS

SCL

SDA

MK41T56 I2C_RTC

32,768 kHz

4k3

10k

1N4148

CE1

470u

Vcc

BAT43

Rys. 5. Schemat podłączenia układu RTC.

Kolejność wprowadzania poszczególnych bajtów danych podaje
następująca mapa struktury wewnętrznej układu MK 41T56:

Dane

Funkcja/zakres

Adres D7

format BCD

10 sekund

Sekundy

00 - 59

10 minut

Minuty

00 - 59

10 godzin Godziny

Godziny

00 - 23

Dzień tyg.

Dni tyg.

01 - 07

10 dni

Dzień

Dni

01 - 31

10
m

Miesiąc

Miesiące

01 - 12

10 lat

Lata

Rok

00 - 99

OUT FT

Kalibracja

Kontrola

8 -
63

Dane

Oznaczenia: S - bit znaku, FT - test częstotliwości, ST - bit stopu, OUT -
poziom wyjścia, X - nie istotne.

Podstawowe parametry pracy magistrali I2C są takie jak podano
wcześniej, w związku z tym naleŜy pamiętać, Ŝe obowiązują następujące
zasady:
- transmisja danych moŜe nastąpić dopiero po zwolnieniu magistrali przez
inne urządzenie np. pamięć EEPROM,
- podczas transmisji dane muszą być ustalone przed taktem zegarowym,
- zmiany stanu na linii danych (SDA) podczas wysokiego stanu sygnału
zegarowego (SCL) są traktowane jako sygnały sterujące,
- magistrala jest wolna, gdy linie danych i zegara są w stanie wysokim,
- bit startu polega na wykonaniu następującej sekwencji zmian linii danych
i zegara (rys. 6.): zmiana danych (SDA) ze stanu wysokiego na niski
podczas wysokiego stanu sygnału zegara (SCL),

- bit stopu: zmiana danych (SDA) ze stanu niskiego na wysoki (rys. 6.)
podczas wysokiego stanu sygnału zegarowego (SCL),
- zmiana danych moŜe następować tylko podczas stanu niskiego sygnału
zegarowego,
- kaŜdemu bitowi danych towarzyszy jeden takt zegara,
- kaŜda transmisja rozpoczyna się bitem startu i kończy bitem stopu,
liczba bajtów danych jest w zasadzie nie ograniczona,
- po kaŜdym ósmym bicie danych następuje bit potwierdzenia (rys. 6.),
który polega na wystawieniu przez urządzenie stanu niskiego na linii
danych podczas dziewiątego taktu zegara,

Bity startu, stopu oraz potwierdzenie przedstawiają poniŜsze przebiegi
czasowe:

bit

startu

dane

stabilne

zmiana
danych

SDA

SCL

bit

stopu

start

SCL

Master

SDA

dane wyjściowe

nadajnika

SDA

dane wyjściowe

odbiornika

bit danych 1

bit danych 2

bit danych 8

takt zegara

dla

potwierdzenia

Rys. 6. Przebiegi czasowe bitu startu, bitu stopu oraz potwierdzenia.

1.5. Przetworniki A/C i C/A.

W stanowisku zastosowano 8-bitowy przetwornik A/C i 8-bitowy
przetwornik C/A umieszczone we wspólnej obudowie układu PCF 8591
współpracującego z magistralą I2C. Układ PCF 8591 posiada 4
programowane wejścia analogowe oraz jedno wyjście analogowe. Schemat
włączenia układu w system mikroprocesorowy przedstawia rys. 7.

80C32

P1.3

P1.2

P1.1

SDA'

Vcc

SCL

SDA

2k4

BAT43

820

499

100n

Uw
y

LM336 2,5

AIN

AIN1

AIN2

AIN3

VDD

VREF

AGND

VSS

VOUT

SCL

SDA

EXT

OSC

PCF8591 I2C_AC/CA

WE
0WE 1

WE 2

STER

BC557C

LM35

WE 3

Vcc

- 7
V

U1A

74HC04

U1B

74HC04

P3.7

430

LED 1

GREEN

Vcc

WE 2

Rys. 7. Schemat podłączenia przetwornika A/C C/A.

Podobnie jak w przypadku układu RTC lub pamięci EEPROM układ wymaga
odpowiedniego zaadresowania, które odbywa się w pierwszym
przesyłanym bajcie o następującej strukturze:

R/W

Kod urządzenia

Adres

urządzenia

Odczyt/

zapis

1 - odczyt
0 - zapis

MSB

LSB

Drugi przesyłany bajt ustawia rejestr kontrolny decydujący o trybie pracy
układu. Struktura tego rejestru jest następująca:

Wybór wejścia (kanału) A/C:
0 0

WE 0

0 1

WE 1

1 0

WE 2

1 1

WE 3

Automatycznie zwiększana
flaga (ustawiana na ’1’)

MSB

LSB

Sposób programowania wejść analogowych:
0 0

cztery pojedyncze wejścia:
WE 0 - kanał 0
WE 1 - kanał 1
WE 2 - kanał 2
WE 3 - kanał 3

0 1

trzy wejścia róŜnicowe:

1 0

wejścia pojedyncze oraz róŜnicowe:

1 1

dwa wejścia róŜnicowe:

Flaga uaktywniająca wyjście analogowe (jeśli
ustawiona w stan ’1’).

WE 0

WE 1

WE 2

WE3

kanał 0

kanał 1

kanał 2

WE 0

WE 1
WE 2

WE3

kanał 0

kanał 1

kanał 2

WE 0

WE 1
WE 2

WE3

kanał 0

kanał 1

Starszy półbajt słuŜy do uaktywnienia wyjścia analogowego oraz do
programowania sposobu pracy wejść analogowych. Młodszy półbajt słuŜy
natomiast do wyboru jednego z czterech wejść analogowych. Jeśli
automatycznie zwiększana flaga jest ustawiona (’1’) - numer kanału
(wejścia) jest automatycznie zwiększany po kaŜdej konwersji A/C. Po
załączeniu zasilania rejestr kontrolny jest zawsze wyzerowany.

Sposób przesłania poszczególnych bajtów oraz zachowanie się wyjścia
układu przedstawia rys. 8.

ADRES

ACK

BAJT KONTROLI ACK

1 2

8 9 1

BAJT DANYCH 1 ACK BAJT DANYCH 2 ACK

8 9 1

Stan wysokiej impedancji lub poprzednia

wartość utzrymywana w rejestrze

Poprzednia wartość

utrzymywana w rejestrze

Poziom napięcia

wynikający z bajtu 1

czas

SCL

SDA

Rys. 8. Sposób transmisji do przetwornika C/A.

1.6. Literatura.

- A. Rydzewski: „Mikrokomputery jednoukładowe rodziny MCS - 51”, WNT
W-wa 1995,
- P. Gałka, P. Gałka: „Podstawy programowania mikrokontrolera 8051”,
Mikom W-wa 1995,
- Philips Semiconductor: „8 - bit A/D and D/A converter” - karta
katalogowa.