Geodezyjna realizacji inwestycji
Geodezyjna realizacji inwestycji
W procesie przygotowania realizacji i eksploatacji inwestycji wyróżnić
można następujące zagadnienia geodezyjne:
1.
Przygotowanie podkładów,
2. Opracowanie planu realizacyjnego inwestycji,
3. Tyczenie
treści planu realizacyjnego w terenie względem osnowy realizacyjnej,
czyli przestrzenna lokalizacja poszczególnych obiektów budowlanych,
4. Tyczenie
treści planów architektoniczno-budowlanych, czyli geodezyjna
obsługa wznoszenia obiektów w fazie:
· prac ziemnych,
· ustawiania form i szablonów,
· montażu zbrojenia,
· ustawiania śrub fundamentowych,
· wznoszenia konstrukcji nośnych,
· montażu przykryć dachowych i ścian osłonowych,
· montażu urządzeń produkcyjnych w halach i innych pomieszczeniach,
5. Geodezyjna
inwentaryzacja odbiorcza po każdym etapie budowy i po jej
zakończeniu,
6. Pomiary
kontrolne w trakcie eksploatacji poszczególnych obiektów inwestycji
prowadzone w celu kontroli geometrycznych warunków pracy, badania ich
zgodności z projektem i obliczanie poprawek rektyfikacyjnych,
7. Wyznaczanie
przemieszczeń i odkształceń prowadzone zarówno w trakcie
budowy jak i eksploatacji obiektów.
Przygotowanie
podkładów mapowych dla potrzeb projektowania
obejmującego opracowanie założeń techniczno - ekonomicznych,
projektu wstępnego i projektu technicznego.
Opracowania geodezyjno-
kartograficzne do celów projektowych
Mapy do celów projektowych powinny obejmować obszar inwestycji oraz 30 m pas
obszaru otaczającego, a niekiedy również teren strefy ochronnej. Są to najczęściej
kopie mapy zasadniczej, która może być 2 razy pomniejszona lub powiększona.
Treść takich map oprócz elementów stanowiących treść mapy zasadniczej łącznie
z granicami władania (własności) nieruchomości powinna zawierać:
1. opracowane
geodezyjnie linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu,
linie zabudowy oraz osie ulic, dróg itp. jeżeli takie zostały ustalone w planie
zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o ustaleniu warunków
zabudowy i zagospodarowania terenu,
2. usytuowanie
zieleni wysokiej z wyróżnieniem pomników przyrody,
3. usytuowanie
innych szczegółów wskazanych przez projektanta.
Linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych
zasadach zagospodarowania oraz oznaczenia tych terenów
Przedmiot oznaczenia
Oznaczenie
literowe
Opis wypełnienia
Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
MN
kolor jasnobrązowy
Tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej
MW
kolor ciemnobrązowy
Tereny zabudowy usługowej
U
kolor czerwony
Tereny usług sportu i rekreacji
US
kreskowanie zielono-czerwone
Tereny rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej
2000 m²
UC
kreskowanie czerwono-
ciemnoszare
Tereny rolnicze
R
kolor żółty
Tereny obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych
oraz gospodarstwach leśnych i rybackich
RU
kreskowanie żółto-czerwone
Tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i
ogrodniczych
RM
kreskowanie żółto-
jasnobrązowe
Tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów
P
kolor fioletowy
Obszary i tereny górnicze
PG
kolor fioletowy
Tereny zieleni objęte formami ochrony przyrody zgodnie z przepisami o ochronie
przyrody
ZN
kolor ciemnozielony
Lasy
ZL
kolor ciemnozielony
Tereny zieleni urządzonej, takie jak: parki, ogrody, zieleń towarzysząca obiektom
budowlanym, zieleńce, arboreta, alpinaria, grodziska, kurhany, zabytkowe
fortyfikacje
ZP
kolor zielony
Tereny ogrodów działkowych
ZD
kolor zielony
Cmentarze
ZC
kolor zielony
Tereny dróg publicznych
KD
kolor biały
Tereny dróg wewnętrznych
KDW
kolor jasnoszary
Tereny komunikacji wodnej, szlaki wodne
KW
kolor ciemnoniebieski
W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się:
• przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach
lub różnych zasadach zagospodarowania,
• linie rozgraniczające ulice, place, drogi publiczne, tereny z infrastrukturą
techniczną, tereny dla celów publicznych itd.,
• warunki kształtowania zabudowy i urządzania terenu z podaniem linii
zabudowy, gabarytów obiektów i intensywności zabudowy,
• zasady i warunki podziału terenu na działki budowlane,
• granice obszarów: przeznaczonych na zorganizowaną działalność
inwestycyjną; objętych ochroną środowiska, leśnych itd.,
Plan stanowi podstawę gospodarki gruntami, a także wydawania decyzji o
ustaleniu lokalizacji inwestycji, która określa linie rozgraniczające teren
inwestycji oraz ustala warunki techniczne realizacji inwestycji, warunki
ochrony środowiska, wymagania ochrony osób trzecich.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Przykład linii
zabudowy
Wyznaczenie obiektów budowlanych w terenie
Sporządzony przez projektanta projekt należy opracować geodezyjnie , to znaczy
obliczyć współrzędne punktów głównych osi konstrukcyjnych i linii zabudowy w
stosunku do istniejącej osnowy geodezyjnej, lub w prostych przypadkach - w stosunku
do trwałych szczegółów sytuacyjnych uwidocznionych na mapie.
Następnie należy przygotować dane liczbowe potrzebne do przestrzennego
usytuowania treści projektu w terenie z zachowaniem przewidzianego w projekcie
położenia obiektów wyznaczanych względem obiektów istniejących i wznoszonych
oraz względem granic nieruchomości.
Wytyczeniu i utrwaleniu w terenie podlegają geodezyjne elementy określające
usytuowanie w poziomie oraz posadowienie wysokościowe budowanych obiektów a w
szczególności:
− główne osie obiektów budowlanych naziemnych i podziemnych,
− charakterystyczne punkty projektowanego obiektu,
− stałe punkty wysokościowe.
Wykonanie czynności geodezyjnych wpisuje geodeta do dziennika budowy.
Wymóg tyczenia projektowanych obiektów względem osnowy geodezyjnej stwarza
potrzebę określenia współrzędnych punktów tyczonych w układzie współrzędnych
osnowy geodezyjnej. Wykonanie tej czynności przyjęto określać jako geodezyjne
opracowanie planu realizacyjnego. Opracowanie to prowadzi się w następujących
etapach:
1) obliczenie współrzędnych punktów planu realizacyjnego w lokalnym układzie
współrzędnych,
2) wyznaczenie parametrów transformacji lokalnego układu planu realizacyjnego
na układ współrzędnych osnowy geodezyjnej,
3) obliczenie współrzędnych punktów planu realizacyjnego w układzie
współrzędnych osnowy geodezyjnej.
Punkt główny i kierunek główny
W celu jednoznacznego zlokalizowania obiektu w terenie wystarczy wyznaczyć względem
osnowy realizacyjnej położenie przestrzenne jednego punktu i kierunku, jednoznacznie
związanych z obiektem. Punkt taki i kierunek nazywamy punktem oraz kierunkiem
głównym.
Dokładność wewnętrzna czasami wielokrotnie wyższa od zewnętrznej
Dokładność zewnętrzna
Osnowa realizacyjna
Geodezyjna osnowa realizacyjna planowana jest pod kątem realizacji projektu.
Projektowanie osnowy realizacyjnej jest częścią geodezyjnego opracowania projektu
inwestycji.
Obliczanie miar niezbędnych do zlokalizowania obiektu (tyczenia), podaje się na
szkicu dokumentacyjnym. Szkic powinien zawierać:
Elementy osnowy z danymi liczbowymi, obiekty do tyczenie ze współrzędnymi x,y,h,
miary do tyczenia i kontroli tyczenia, miary wzajemne obiektów, uzbrojenie terenu
Trasowanie fundamentów
Na podstawie punktu głównego i kierunku zakłada się siatkę budowlano - montażową