background image

R

ozkłady napięć i prądów w linii przesyłowej – wzory, wykresy.  

Zk≠Z0 i amplituda napięcia |U(l)|=|U0+|pier(1-|Γk|

2

+2|Γk|cos(2βl-θ)) 

Amp. Prądu |I(l)|=|I

0

+|pier(1-

|Γk|

2

-2

|Γk|cos(2βl-θ)) 

linia zwarta na końcu 

 

Linia rozwarta na końcu 

 

Obciążono reaktancją C 

 

Obciążoną reaktancją L 

W

spółczynnik odbicia, współczynnik fali stojącej – wzory.  

 

 

Impedancja wejściowa linii transmisyjnej zakończonej impedancją Zk. 

 

  

 

Linia koncentryczna 

– budowa, parametry.  

 

Impedancja charak. I współczynnik propagacji 

 

α tłumienie β stała fazowa 

dla linii 

bezstratnej(R1<<ωL1,G1<<ωC1)

 

Linia mikropaskowa 

– budowa, parametry.  

 

Niesymetryczna linia paskowa- 

struktura+linie sił pola elek i magn. 

Impedancja charak NLP gdy dielektryk to powietrze: 

 

Stała dielektryczna wyznaczana ze wzgl. Na zamykanie linii pola EM 

 

Grubość metalizacji t uwzględnia się z zależności 

zachodzą 

związki: 

 

Częstotliwość pracy NLP powinna być niższa od odcięcia fali 

powierzchniowej(h w mm) 

 

Impedancja charakt. Z uwzględnieniem dyspersji i współ. Fazowy  

 

Falowód prostokątny – budowa, parametry.  

 

Zał: fala EM propaguje wzdłuż osi 0Z ukł. XYZ  

Dla fal E(TM)

dla fal H(TE)

 

Zależność wiążąca dł. Fali z jego wymiarami 

 

F graniczna 

 

Długość fali w falowodzie wzdłuż osi falowodu 

sygnały o f wyższej od granicznej 

falowód przenosi bez tłumienia (wsp. propagacji fal-charakt.urojony), poniżej fg 

sygnały ulegają szybkiemu tłumieniu(wsp rzeczywisty) 

Dla rodzaju podstawowego 

dł. Fali 

 

Impedancja charakterystyczna 

 

gdzie: 

impedancja właściwa materiału 

wypełniającego falowód: 

dla idealnego ϭ=1 

Macierz rozproszenia S 

– znaczenie wyrazów, definicje: odwracalność, 

symetria, stratność.  

Parametry rozproszenia obwodu są współczynnikami wiążącymi 

znormalizowane zespolone amplitudy padających i odbitych fal 

napięciowych(prądowych) występujących we wrotach obwodu mikrofalowego. 

a- 

zmienne niezależne(fale padające), b-zmienne zależne(fale odbite) b=Sa S-

macierz rozproszenia obwodu. Parametry a i b definiujemy: +f. dobiegająca do 

wrót;-odbiegająca; macierz b=Sa 

 

 

Wyrazy Sii (na głównej przekątnej macierzy S) –współczynniki odbicia i-tych 

wrót. 

Wyrazy Sij są transmitancjami od j-tych do i-tych wrót 

Układ mikrofal. Odwracalny=> Sij=Sji i Skl=Smn 

Układ symetryczny dla każdej pary wrót: Sij=Sji oraz Skl=Smn oraz Sii=Sjj 

Układ mikr. Bezstratny-sumaryczna moc sygnału odbitego od wrót WE i sygn. 

Wydzielanych na obciążeniach dopasowanych podłączonych do wszystkich 

wrót WY tego układu jest równa mocy sygnału doprowadzanego do wrót WE 

analizowanego wielowrotnika mikrofalowego. 

Konstrukcja wykresu Smith’a – wzory opisujące poszczególne linie, 

przyk

łady wykorzystania wykresu Smith’a.  

Równania okręgów we współrzędnych prostokątnych uv: 

Dla tego równania środek ma 

współrzędne; promień wynosi: 

 

Oraz:  

 

Dla tego równania środek ma współrzędne; promień wynosi: 

Określamy 

dzięki Smitowi wyznaczamy: argument Γk-w stopniach; transformacji 

współczynnika odbicia   

 

Transformator ćwierćfalowy – konstrukcja, przeznaczenie, parametry.  

 

Dopasowanie impedancyjne gdy spełniona zależność: Z

we

=Z

01

; współ. Odbicia 

w płaszczyźnie połączenia linii o impedancji Z

0

 i 

transformatora ćwierćfal.: 

 

po rozwinięciu: 

 

Przeznaczenie: rozszerzenie pasma pracy układów 

Zasada projektowania układu dopasowującego (dopasowanie 

impedancyjne) im

pedancję o charakterze rzeczywistym do impedancji o 

charakterze zespolonym, składającego się z odcinka linii transmisyjnej i 

transformatora ćwierćfalowego.  

 

Parametry układu dopasowującego można wyznaczyć analitycznie lub za 

pomocą w. Smith’a/ Długość l01 dobieramy tak by Z

we

 

była równa 0: 

gdy Z

we

ma 

charakter rzeczywisty-

projektujemy tylko transformator ćwierćfalowy- 

charakteryzuje się ograniczoną szerokością pasma pracy. 

Zasada projektowania układu dopasowującego (dopasowanie 

impedancyjne) impedancję o charakterze rzeczywistym do impedancji o 

charakterze zespolonym, składającego się z odcinka linii transmisyjnej i 

strojnika równoległego zwartego na końcu. 

Operujemy 

admitancjami 

(ponieważ równolegle dołączony jest strojnik). Odcinek l

s

 

transformuje adm. Y

k

:  

 

 

background image

Jeżeli Z

0s

=Z

0r

=Z

to i Y tak samo i stosuje się wielkości unormowane do Y

0S

 

mają postać: 

 

Nie zawsze stosuje się Z

0s

=Z

0r

=Z

0: 

dł. Linii l

S

 wyznacza 

się bu g’

K

=1( odpowiada: G’

K

=Y

0

) czyli aby y

K

=1+jb’

K

 

potem szukamy l

by b

R

=-

b’

K

 sumaryczna admitancja w 

płaszczyźnie dołączonego strojnika 

 

Po pomnożeniu przez Y

0

:

 

L

S

  i  L

wyznaczamy  analitycznie  lub  ze 

smitha 

Właściwości ferrytów.  

Charakteryzują się dużą rezystywnością 

oraz anizotropowością na częstotliwościach 

mikrofalowych.  

Stosowane do budowy mikrofalowych 

elementów nieodwracalnych(izolatory, 

nieodwracalne przesuwniki fazy, ograniczniki mocy cyrkulatory ferrytowe) 

Półprzewodniki z rezystywnością ok 10

12

om(cm= 

Względna stała dielektryczna ε

r

-

niezależna od f; względna przenikalność 

magnetyczna μ

r

-

zależna od f 

Zjawisko rotacji Faraday’a.  

W trakcie propagacji spolaryzowanej liniowo fali elektromagnetycznej przez 

ferryt umieszczony w stałym polu magnetycznym, wektor pola magnetycznego 

(będącego składową pola elektromagnetycznego) ulega skręceniu. Zjawisko to 

nosi nazwę rotacji Faraday’a. Należy podkreślić, że kierunek i zwrot tego 

skręcenia względem wektora stałego pola magnetycznego jest taki sam przy 

obydwu zwrotach wektora wskazującego tor propagacji sygnału 

mikrofalowego

 

14. Budowa i zasada pracy izolatora 

ferrytowego wykorzystującego zjawisko rotacji Faraday’a.  

Izolator ferrytowy oparty na zjawisku rotacji Faraday’a zbudowany jest z 

odcinków falowodu prostokątnego 

skręconych wokół osi podłużnej o 45° oraz z 

dwóch odcinków falowodu kołowego. W 

jednym z nich umieszczono płytkę 

rezystywną (stratną), a w drugim z nich pręt 

ferrytowy. Dodatkowo ten drugi odcinek 

falowodu kołowego otoczony jest magnesem 

wytwarzającym pole magnetyczne, którego linie przebiegają wzdłuż pręta 

ferrytowego 

 

W trakcie pro

pagacji sygnału od wrót 1 do 2 (rys. 2.) wektor zmiennego pola 

magnetycznego (a wraz z nim i wektor zmiennego pola elektrycznego) jest 

skręcany przez obrócony odcinek falowodu prostokątnego o kąt 45°. Skutkiem 

tego, wektor E propagując się w falowodzie kołowym jest prostopadły do płytki 

rezystywnej i dzięki temu nie ulega tłumieniu. W odcinku falowodu kołowego z 

prętem ferrytowym wektor E jest obracany o kąt 45°, ale w stronę przeciwną (w 

kierunku lewej krawędzi rysunku). W efekcie wektor E fali docierającej do 

odcinka falowodu prostokątnego przy wrotach 2 jest prostopadły do szerszej 

jego ścianki.

 

Dzięki temu może w tym falowodzie wzbudzić się fala 

elektromagnetyczna rodzaju podstawowego (TE10 lub inaczej H10), która 

będzie propagować się w kierunku wrót wyjściowych 2. Dlatego kierunek od 

wrót 1 to wrót 2 nazywany jest kierunkiem przepustowym. Sygnał propagujący 

się od wrót 2 do wrót 1 ulega w odcinku falowodu kołowego, zawierającego 

pręt ferrytowy, skręceniu o kąt 45° (również w kierunku lewej krawędzi 

rysu

nku). W tym przypadku jednak, wektor E docierając do płytki rezystywnej 

będzie skierowany równolegle do jej powierzchni, czego następstwem będzie 

jego silne tłumienie. Ponadto wektor ten będzie równoległy do szerszych 

ścianek falowodu prostokątnego znajdującego się tuż za falowodem kołowym. 

To spowoduje, że wektor taki nie będzie mógł w tym odcinku falowodu 

wzbudzić fali rodzaju podstawowego. W związku z tym kierunek od wrót 2 do 

wrót 1, na rysunku 2, jest kierunkiem zaporowym. 

15. Budowa i zasada pracy izo

latora ferrytowego wykorzystującego 

zjawisko przesunięcia pola.  

Izolator ferrytowy oparty na zjawisku przesunięcia pola. W izolatorze 

ferrytowym wykorzystującym zjawisko przesunięcia pola (rys. 3.) sygnał jest 

tłumiony wtedy, gdy pod wpływem ferrytu maksimum rozkładu pola zostanie 

przesunięte w miejsce zamocowania płytki rezystywnej (tłumiącej). 

 

Rys- 

rozkłady natężenia pola elektrycznego fali rodzaju podstawowego (H10), 

a) w standardowym falowodzie prostokątnym, b) w falowodowym izolatorze 

ferrytowym wykorzystującym zjawisko przesunięcia pola (dla kierunku 

przepustowego), c) w falowodowym izolatorze ferrytowym wykorzystującym 

zjawisko przesunięcia pola (dla kierunku zaporowego). 

16. Rezonator YIG - 

właściwości.  

Granaty itrowo-

żelazowe to ferryty domieszkowany. Przy zewnętrznym stałym 

polu magnetycznym- 

częstotliwość rezonansu żyromagnetycznego przesuwa 

się w zakres mikrofalowych; jeśli na to podziałamy polem elektrycznym 

zakresu mikrofalowego to składowa magnetyczna jest prostopadła do stałego 

pola magnetycznego H

to nastąpi precesja(ruch) dipoli magnetycznych wokół 

kierunku tego stałego pola-f własna leży w paśmie mikrofalowym i jest funkcją 

struktury YIG oraz natężenia stałego pola magnetycznego. Rezonans 

następuje w momencie gdy częstotliwość sygnału mikrofalowego jest równa 

częstotliwości własnej precesji.  

Filtry z rezonatorem YIG 

– budowa, zasada działania, charakterystyki.  

Rezonator YIG składa się z kryształu YIG, pętli sprzęgającej i elektromagnesu 

zapewniającego odpowiednią wartość stałego pola magnetycznego oraz 

możliwość przestrajania rezonatora. Często, dla zapewnienia stabilnych 

warunków pracy kryształu stosuje się jego podgrzewanie. Średnica kulek 

rezonatorów YIG wynosi ok. 0,2-2 mm. Rezonatory YIG stosuje się w szerokim 

zakresie częstotliwości- od 50Mhz do 50GHz. 

 Po 

włączeniu zewnętrznego stałego pola magnetycznego i doprowadzeniu do wrót 

1 lub 2 sygnału mikrofalowego o częstotliwości równej częstotliwości 

rezonansowej kryształku YIG wektor zmiennego pola magnetycznego pętli 

dołączonej do prowadnicy pobudzanej sygnałem mikrofalowym zostaje przez 

kulkę YIG usytuowany prostopadle do płaszczyzny pętli drugiej prowadnicy. 

Skutkiem tego w pętli tej zostaje wzbudzony sygnał mikrofalowy, który 

propaguje się do wrót wyjściowych.

 

Dzięki tym właściwościom układ 

przedstawiony schematycznie na rysunku 8 pełni rolę odwracalnego 

przestrajalnego elektronicznie filtru mikrofalowego. 

 

Grafy przepływu sygnałów – elementy, przykład dla układu składającego 

się z trójwrotnika z dołączonym dwuwrotnikiem.  

Graf przepływu sygnału- obraz układu oraz relacji między wrotami 

pojedynczego podzespołu mikrofalowego lub złożonego układu mikrofalowego. 

Graf ten pokazuje, którędy wewnątrz układu może potencjalnie propagować 

sygnał. Elementami składowymi: węzły, gałęzie. Gałęzie to strzałki pokazujące 

pomiędzy którymi węzłami i w którym kierunku, będą propagować się sygnały. 

Z każdą gałęzią grafu związany jest parametr, który ilościowo opisuje proces 

przepływu sygnałów.

 

Węzły grafu są numerowane lub nadaje się im 

oznaczenia literowe. Gałęzie grafu opisywane są oznaczeniami węzłów, które 

te gałęzie łączą. Jako pierwsze podaje się oznaczenie węzła, z którego gałąź 

wychodzi, a jako drugie, oznaczenie węzła, do którego gałąź dochodzi. 

 

Reguła Mason’a – wzór, przykład zastosowania na dowolnym prostym 

przykładzie układu mikrofalowego składającego się z dwóch 

dwuwrotników.  

 

Wzór Mason’a pozwala obliczać parametry zarówno dwuwrotników 

połączonych kaskadowo jak również bardziej złożonych układów składających 

się z wielowrotników mikrofalowych. 

Magiczne T łączy w sobie cechy rozgałęzienia trójwrotowego typu H i typu E. 
Pobudzając układ od strony wrót 1 moc sygnału rozdziela się po połowie do wrót 2 i 3, 
a wrota 4 są izolowane. Ponadto fazy sygnałów we wrotach 2 i 3 będą jednakowe 
(zgodne). Sygnał doprowadzony do wrót 4 rozdzielany jest pomiędzy wrota 2 i 3, 
natomiast wrota 1 będą izolowane. Jednocześnie, w tym przypadku, sygnały we 
wrotach 2 i 3 będą posiadały przeciwne fazy. 
S21=S12=S31=S13=1/pi2  
S24=S42=-S34=-S43=1/pi2 
S41=S14=0 
Dzięki tym własnościom, po pobudzeniu układu magiczne T jednocześnie od strony 
wrót 2 i 3, otrzyma się we wrotach 1 wektorową sumę, a we wrotach 4 wystąpi 
wektorowa różnica sygnałów wejściowych. 
 
Dzielnik mocy Wilkinson’a  Jest układem rozdzielającym moc sygnału 
wejściowego pomiędzy dwoje wrót wyjściowych. Stosunek podziału (rozdziału 
mocy) jest zależny od doboru parametrów podzespołów układu (impedancje 

charakterystyczne ramion dzielnika mocy i wartość rezystancji rezystora skupionego 
RD). 

 

Gdzie: 

   

θ – długość elektryczna gałęzi dzielnika mocy, 
fo – częstotliwość środkowa pasma pracy dzielnika mocy. 
 
Sprzęgacz kierunkowy jest czterowrotnikiem składającym się z dwóch prowadnic 
mikrofalowych sprzężonych tak, że moc sygnału pobudzającego jedne z wrót jest 
przekazywana do dwóch innych wrót elementu, a czwarte są izolowane (w sensie 
mikrofalowym).

 

Sprzęgacze kierunkowe są stosowane w celu odsprzężenia 

(odprowadzenia) części mocy sygnału mikrofalowego z toru głównego. 

- sprzężenie: 

]

dB

[

P

P

lg

10

C

4

1

- izolacja: 

]

dB

[

P

P

lg

10

I

3

1

 - 

kierunkowość:

]

dB

[

P

P

lg

10

D

3

4

 

D[dB]=I[dB]-C[dB] 
Sprzęgacz zbliżeniowy Lange’a – struktura międzypalczasta pozwala na uzyskiwanie 
sprzężeń silniejszych niż około 10 dB.  

 

 

 

Sprzęgacz dwugałęziowy- Sygnał wypadkowy otrzymany we wrotach 4 będzie 
opóźniony w fazie o 90° w stosunku do sygnału wypadkowego we wrotach 2. Z uwagi 
na taką relację fazową sygnałów wyjściowych (różnica faz wynosi 90°), sprzęgacz jest 
zaliczany do kierunkowych sprzęgaczy kwadraturowych. Użyteczne pasmo pracy 
sprzęgaczy dwugałęziowych jest węższe niż pasmo sprzęgaczy zbliżeniowych. 

 

Sprzęgacz pierścieniowy o obwodzie 3/2 λ- sprzęgacz ten może być wykorzystywany 
jako układ rozdziału mocy dostarczający w swoich wrotach wyjściowych dwa sygnały 
synfazowe lub antyfazowe. Ponadto, jeżeli dwa sygnały mikrofalowe zostaną podane 
do wrót 3 oraz 1 (te wrota są wzajemnie izolowane dla sygnałów mikrofalowych) 
sprzęgacza pierścieniowego o obwodzie 3/2 λ to w jego wrotach 4 otrzyma się sumę 
wektorową sygnałów z wrót 1 i 3, a we wrotach 2 uzyska się wektorową różnicę 
sygnałów pobudzających wrota 1 i 3.

 

Sprzężenie C=3dB uzyskuje się wówczas, gdy 

spełniony jest warunek: Z1=Z2=pi2*Z0 
Wzmacniacz mikrofalowy -

 

Zadaniem obwodów wejściowych i wyjściowych jest 

sprzęgnięcie wzmacniacza ze źródłem sygnału mikrofalowego oraz umożliwienie 
efektywnego przesłania (przekazania) wzmocnionego sygnału do obciążenia. Ponadto, 
obwody wejściowe i wyjściowe kształtują częstotliwościowe charakterystyki 
przenoszenia. Projektując i wykonując te obwody należy uwzględniać parametry 
użytego tranzystora, a także parametry źródła sygnału wejściowego oraz parametry 
obciążenia. 
 

 

Warunki stabilności wzm. 

 

 

Metody przestrajania źródeł mikrofalowych - mechaniczne, - elektroniczne. 

 

 
 

Metody stabilizacji częstotliwości: -Stabilizacja częstotliwości za pomocą rezonatora 
o bardzo dużej dobroci; -

 

Automatyczna stabilizacja częstotliwości; -

 

Automatyczna 

stabilizacja częstotliwości za pomocą pętli fazowe

 

 j 

 

 

Interferometr: Doprowadzając do wrót wejściowych S i O sygnały mikrofalowe us i 
uo o jednakowej częstotliwości i dowolnych fazach, we wrotach wyjściowych 
interferometru uzyska się sygnały, których amplituda jest w określony sposób 
(wyznaczony przez konstrukcję układu) zależna od poziomu sygnałów wejściowych, a 
dodatkowo jest funkcją różnicy faz tych sygnałów. Sygnały wyjściowe interferometru 
mogą być poddawane detekcji, po czym odpowiednio przetwarzane, w rezultacie 
czego, (dzięki znajomości budowy i zasady działania interferometru) otrzymuje się 
informację np. o różnicy faz sygnałów us i uo.