Pomoc publiczna(1).ppt

Pomoc publiczna

informacje podstawowe

dr Aleksander Werner

Katedra Prawa Administracyjnego i Finansowego Przedsiębiorstw

Szkoła Główna Handlowa w Warszawie

Definicja pomocy publicznej/Ogólny

zakaz udzielania pomocy publicznej

Art. 107 ust. 1 TFUE:
„ z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w

niniejszym Traktacie jest nie do pogodzenia ze

wspólnym rynkiem - w zakresie, w jakim

narusza wymianę między Członkami Wspólnoty -

wszelka pomoc udzielana przez Państwo lub ze

źródeł państwowych, która przez

uprzywilejowanie niektórych przedsiębiorstw lub

niektórych gałęzi produkcji wypacza konkurencję

lub grozi jej wypaczeniem.”

Przesłanki pomocy publicznej

1. udzielanie pomocy przez państwo lub ze

źródeł państwowych,

2. skierowanie pomocy do przedsiębiorstw,

3. naruszenie wymiany handlowej między

państwami członkowskimi,

4. selektywność pomocy,

5. naruszenie lub groźba naruszenia

konkurencji.

Regulacja pomocy publicznej

1. Reguły dopuszczalności pomocy publicznej

– Prawo wspólnotowe.

2. Przepisy proceduralne: notyfikacja pomocy

publicznej, zwrot bezprawnie udzielanej,

niewłaściwie wykorzystanej

– Prawo wspólnotowe, posiłkowo:

prawo krajowe.

3. Podstawy udzielania pomocy: ustawy,

rozporządzenia, umowy, decyzje

administracyjne

– Prawo krajowe.

Formy pomocy publicznej

Grupa A - dotacje i ulgi podatkowe:
A1 -

dotacje,

- dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych (bezpośrednio

dla przedsiębiorców),

inne wydatki związane z funkcjonowaniem jednostek

budżetowych lub realizacją ich zadań statutowych,

refundacje,

A2 - zwolnienie z podatku,

- odliczenie od podatku,

obniżka lub zmniejszenie, powodujące obniżenie podstawy

opodatkowania lub wysokości podatku,

zaniechanie poboru podatku,

umorzenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami,

- umorzenie kar,
- oddanie do korzystania/zbycie mienia będącego własnością

Skarbu

Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego na

warunkach korzystniejszych dla przedsiębiorcy od

oferowanych na rynku,

Formy pomocy publicznej

Grupa B - subsydia kapitałowo-inwestycyjne:
B1

- wniesienie kapitału do spółki,

- konwersja wierzytelności na akcje lub udziały.

Grupa C - tzw. „miękkie kredytowanie”:
C1

- pożyczki preferencyjne,

- dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych

(dla banków),

- pożyczki warunkowo umorzone,

- odroczenie lub rozłożenie na raty płatności podatku

lub zaległości podatkowej,

- odroczenie lub rozłożenie na raty płatności opłaty

(składki, wpłaty),

- odroczenie lub rozłożenie na raty płatności kary.
Grupa D:
D1 - poręczenia i gwarancje kredytowe.

Reguły dopuszczalności pomocy

publicznej

1. Ogólny zakaz udzielania pomocy publicznej.
2. Pomoc może być udzielana tylko na zasadzie

wyjątku od ogólnego zakazu jej udzielania –

wyjątki od reguły mogą być zawsze

interpretowane tylko i wyłącznie zawężająco.

3. Wyjątki od zakazu udzielania pomocy

publicznej:

a) pomoc zgodna z zasadami wspólnego rynku –

art. 107 ust. 2 TFUE

b) pomoc, która może być uznana za zgodną z

zasadami wspólnego rynku – art. 107 ust. 3

TFUE

Pomoc dopuszczalna na podst. art. 107

ust. 2 TFUE

pomoc o charakterze socjalnym na rzecz

poszczególnych konsumentów, jeżeli jest ona

udzielana bez dyskryminacji ze względu na

pochodzenie towarów;

b) pomoc w celu likwidacji szkód wyrządzonych

przez katastrofy przyrodnicze lub inne

nadzwyczajne zdarzenia;

c) pomoc dla regionów Republiki Federalnej Niemiec

szczególnie dotkniętych z powodu podziału

Niemiec, o ile pomoc ta jest konieczna do

wyrównania strat gospodarczych wynikłych z

podziału.

Pomoc, która może być uznana za

dopuszczalną na podst. art. 107 ust. 3
TFUE

a) pomoc w celu wspieraniu rozwoju gospodarczego

regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski,

lub regionów szczególnie objętych bezrobociem;

b) pomoc w celu wspierania realizacji ważnych projektów we

wspólnym europejskim interesie lub w celu zapobieżenia

szczególnym zaburzeniom gospodarki któregokolwiek z

państw członkowskich;

c) pomoc w celu rozwoju pewnych dziedzin gospodarki lub

pewnych obszarów gospodarczych, pod warunkiem, że nie

zmieni ona warunków handlu w zakresie sprzecznym z

ogólnym interesem;

d) pomoc we wspieraniu kultury i dziedzictwa kulturowego, o

ile pomoc taka nie narusza warunków handlu i konkurencji

we Wspólnocie w sposób sprzeczny ze wspólnym

interesem;

e) inne rodzaje pomocy, które określi decyzja Rady podjęta

kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji.

Akty prawne określające reguły

dopuszczalności pomocy publicznej

1. Prawo pierwotne: Traktat Rzymski (TWE).
2. Prawo pochodne: rozporządzenia, decyzje,

zalecenia, opinie.

3. Soft law - wydawane przez Komisję:

wytyczne, zasady ramowe, kodeksy,

komunikaty, listy i noty do państw

członkowskich

4.Orzecznictwo Europejskiego Trybunału

Sprawiedliwości.

Ćwiczenie „Definicja pomocy

publicznej”

W których z poniższych przypadków mamy do czynienia z pomocą

publiczną? Proszę krótko uzasadnić odpowiedź.



Rada Polityki Pieniężnej obniżyła stopy procentowe o 0,25 %.



Wszyscy przedsiębiorcy działający w Specjalnej Strefie

Ekonomicznej mogą korzystać z przedłużonego w stosunku do

ogólnego określonego w ustawie terminu amortyzacji środków

trwałych.



Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzył część zaległych składek

na ubezpieczenie społeczne Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej.



Małżeństwo Kowalskich korzysta z podatkowej ulgi odsetkowej na

zakup nowego mieszkania.



Do kapitału zakładowego Poczty Polskiej S.A., której 100% akcji

należy do Skarbu Państwa, Skarb Państwa wniósł akcje TP S.A. o

wartości 1 mln zł.



Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył część zaległości

podatkowych Poczty Polskiej S.A., której 100% akcji należy do

Skarbu Państwa.

Ćwiczenie „Definicja pomocy

publicznej” c.d.



Gmina Piaseczno otrzymała dotację z Państwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na

wybudowanie podjazdu dla osób niepełnosprawnych.



ABC spółka jawna otrzymała dotację z Państwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na

wybudowanie podjazdu dla osób niepełnosprawnych w

swoim zakładzie.



Gmina Piaseczno wynajęła lokal w budynku Urzędu Gminy

na prowadzenie biura przedsiębiorcy Janowi Kowalskiemu.



TP S.A. udzieliła na zasadach znacznie korzystniejszych

niż dostępne na rynku pożyczki spółce Telekomunikacja

Regionalna Sp. z o.o.

Rodzaje pomocy publicznej

1. Pomoc regionalna.

2. Pomoc horyzontalna.

3. Pomoc sektorowa.

Rodzaje pomocy horyzontalnej

1. Pomoc na utrzymanie zatrudnienia lub

utworzenie nowych miejsc pracy,

2.  Pomoc na ochronę środowiska ,
3.  Pomoc restrukturyzacyjną,
4.  Pomoc na prace badawczo-rozwojowe,
  5.  Pomoc  na  rozwój  małych  i  średnich

przedsiębiorców,

6. Pomoc na szkolenia.

Sektory objęte szczegółowymi regułami

dopuszczalności pomoc publicznej

1. Sektor pocztowy.
2. Publiczne radio i telewizja.
3. Sektor audiowizualny.
4. Sektor górnictwa węglowego.
5. Sektor włókien syntetycznych.
6. Sektor budownictwa okrętowego.
7. Sektor hutnictwa żelaza i stali.
8. Sektor motoryzacyjny.
9. Sektor elektroenergetyczny.

Obowiązek notyfikacji pomocy

publicznej

Zgodnie z art. 108 ust. 3 i 2 TFUE, „w terminie

odpowiednim dla przedstawienia swych uwag Komisja
będzie zawiadamiana o projektach przyznania pomocy lub
jej zmiany.(...) Zainteresowany Członek Wspólnoty nie może
przystąpić do realizacji projektowanych środków, dopóki w
postępowaniu tym nie zostanie podjęta ostateczna decyzja.
(...) Jeżeli po wezwaniu zainteresowanych stron do
przedstawienia swoich uwag Komisja stwierdzi, że pomoc
przyznana przez Państwo lub ze źródeł państwowych jest
nie do pogodzenia ze wspólnym rynkiem w rozumieniu
artykułu 107 TFUE lub jeżeli stosowanie tej pomocy jest
nadużywane, zadecyduje ona, że zainteresowane Państwo
powinno jej zaprzestać lub zmienić ją w terminie ustalonym
przez Komisję.”

Podstawowe zasady notyfikacji pomocy

1. Może być udzielana tylko pomoc, która była

notyfikowana Komisji, czyli o której Komisja była

powiadomiona i została przez nią uznana za

zgodną ze wspólnym rynkiem - Komisja

weryfikuje pomoc zanim ona jest udzielana.

2. Postępowanie notyfikacyjne ma na celu dokładne

wyjaśnienie, czy dana pomoc spełnia kryteria

traktatowe, tzn. czy kwalifikuje się do jednego z

wyjątków określonych w art. 107 TFUE.

3. Państwo członkowskie nie może wprowadzić

zamierzonych środków dopóki nie zostanie

wydane ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie

(klauzulą standstill, zakaz wykonawczy)

Podstawowe zasady notyfikacji pomocy

4. Państwo członkowskie nie może przyznać pomocy,

gdyż naraża się na wszczęcie przez Komisję

postępowania w sprawie pomocy niedozwolonej,

które w konsekwencji może doprowadzić do

nakazania zwrotu przyznanej pomocy wraz z

odsetkami.

5. Obowiązkowi notyfikacyjnemu, do Komisji

Europejskiej podlega wszelaka pomoc publiczna,

bez względu na podstawę jej udzielenia.

6. Nie musi podlegać notyfikacji pomoc de minimis,

czyli pomoc dla pojedynczego przedsiębiorcy nie

przekraczająca progu 200 tys. EURO w ostatnich

trzech latach oraz pomoc udzielana w ramach tzw.

wyłączeń grupowych.

Programy pomocowe, pomoc

indywidualna, pomoc indywidualna na

restrukturyzację

Programy pomocowe są aktami normatywnymi (ustawami

albo rozporządzeniami), które określają zasady, warunki,

formy oraz podstawy prawne przyznawania konkretnego

wsparcia przedsiębiorcom. Zawierają podstawowe

elementy dotyczące udzielania pomocy, m.in.

przeznaczenie, formy, organy udzielające wsparcia,

warunki dopuszczalności pomocy, czas trwania programu i

jego beneficjentów.

Pomoc indywidualna to każda pomoc, która nie jest

przyznawana na podstawie programu pomocowego, jak

również pomoc która jest przyznawana na podstawie

programu pomocowego i podlega procedurze notyfikacji.

Pomocy indywidualna na restrukturyzację to pomoc

indywidualna przewidziana w planie restrukturyzacyjnym

określającym działania mające na celu przywrócenie

przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania

na rynku, w szczególności sposób finansowania tych

działań, w tym również przez udzielanie pomocy

publicznej.

Wstępna kontrola polskich projektów

pomocowych - opinia Prezesa UOKiK

1. Notyfikacja musi być poprzedzona wydaniem opinii przez

Prezesa UOKiK, która zawiera w szczególności:

a) stanowisko, czy projekt przewiduje udzielanie pomocy

publicznej;

b) stanowisko w sprawie zgodności pomocy publicznej ze

wspólnym rynkiem;

c) propozycje zmian przedstawione w celu zapewnienia

zgodności postanowień projektu ze wspólnym rynkiem;

d) stanowisko w sprawie obowiązku notyfikacji projektu

(art. 12 u. o .p.s.p.p.).

2. Z wnioskiem o wydanie opinii występuje w przypadku

projektu:

a) programu pomocowego - organ administracji publicznej

opracowujący projekt tego programu;

b) pomocy indywidualnej - podmiot udzielający tej pomocy;
c) pomocy indywidualnej na restrukturyzację - podmiot

ubiegający się o tę pomoc.

Wstępna kontrola polskich projektów

pomocowych - opinia Prezesa UOKiK

3. Do wniosku o wydanie opinii dołącza się projekt programu

pomocowego lub projekt aktu, na podstawie którego ma być

udzielana pomoc indywidualna, w szczególności projekt

decyzji lub umowy, oraz informacje niezbędne do wydania

opinii, dotyczące w szczególności adresatów zamierzonej

pomocy, jej przeznaczenia, formy, wielkości i czasu trwania

(art. 13 u. o p.s.p.p.).

4. Prezes Urzędu wydaje opinię w terminie 60 dni, a w

przypadku projektu programu pomocowego - w terminie 21

dni od dnia otrzymania wniosku wraz z dołączonymi

informacjami i dokumentami (art. 14 u. o p.s.p.p.).

5. W przypadku opinii o niezgodności ze wspólnym rynkiem

projektu pomocy indywidualnej lub pomocy indywidualnej na

restrukturyzację, podmiot występujący o wydanie opinii może

wystąpić w terminie 14 dni od dnia otrzymania opinii do

Prezesa UOKiK o dokonanie notyfikacji tego projektu. Opinia

Prezesa nie jest więc wiążąca dla podmiotów udzielających

pomocy.

Wstępna kontrola polskich projektów

pomocowych - opinia Prezesa UOKiK

6. Prezes Urzędu nie dokona notyfikacji projektu pomocy

indywidualnej oraz projektu pomocy indywidualnej na

restrukturyzację w przypadku bezskutecznego upływu 14 –

sto dniowego terminu (art. 18 u. o p.s.p.p.).

7. W przypadku wprowadzenia zmian w zakresie udzielania

pomocy publicznej do projektu ustawy będącej programem

pomocowym notyfikowanym Komisji, Marszałek Sejmu

przekazuje Prezesowi Rady Ministrów projekt ze zmianami;

Prezes UOKiK przekazuje do Komisji projekt ze zmianami

celem uzupełnienia notyfikacji.

8. W przypadku wprowadzenia zmian do projektu programu

pomocowego, w części niebędącej projektem ustawy,

projektu pomocy indywidualnej lub projektu pomocy

indywidualnej na restrukturyzację notyfikowanych Komisji,

podmiot występujący o dokonanie notyfikacji przekazuje

niezwłocznie Prezesowi UOKiK projekt ze zmianami celem

uzupełnienia notyfikacji (art. 20 u. o p.s.p.p.).

Notyfikacja polskich projektów

pomocowych

Notyfikacji polskich projektów pomocowych dokonuje

Prezes UOKiK za pośrednictwem Stałego Przedstawicielstwa

Rzeczypospolitej Polskiej przy Unii Europejskiej w Brukseli, w

odniesieniu do projektu:

programu pomocowego - niezwłocznie po

podjęciu uchwały Rady Ministrów o wyrażeniu zgody na

dokonanie notyfikacji. Rada Ministrów podejmuje uchwałę w

sprawie dokonania notyfikacji po zapoznaniu się z opinią

Prezesa UOKiK. Rada Ministrów wraz z projektem ustawy

będącej programem pomocowym przekazuje Marszałkowi

Sejmu informację o dokonaniu notyfikacji. (art. 16 u.

o .p.s.p.p.).

pomocy indywidualnej oraz pomocy

indywidualnej na restrukturyzację - niezwłocznie po wydaniu

opinii o zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem albo po

otrzymaniu wystąpienia o dokonanie notyfikacji pomimo

negatywnej opinii Prezesa.

(art. 20 u. o p.s.p.p.)

Pomoc

de minimis

1. Pomoc de minimis - pomoc udzielona przedsiębiorcy w ciągu trzech

kolejnych lat (podatkowych) w wysokości 200 tys. EURO.

2. Zdaniem Komisji pomoc de minimis nie wpływa na wymianę

handlową pomiędzy państwami UE lub nie zniekształca albo nie grozi

zniekształceniem konkurencji i ze względu na to nie stanowi ona

pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 TWE i nie musi być

notyfikowana.

3. Do pomocy de minimis nie wlicza się pomocy zatwierdzonej przez

Komisję (udzielanej zarówno w ramach programu pomocowego jak i

pomocy indywidualnej), jak również pomocy udzielonej w ramach

wyłączeń grupowych.

4. Podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do

przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z

wnioskiem o udzielenie pomocy, wszystkich zaświadczeń o pomocy

de minimis, jakie otrzymał w ciągu 3 ostatnich lat poprzedzających

dzień wystąpienia z wnioskiem o udzielenie pomocy (art. 37 ust. 1

ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(u.o p.s.p.p.)).

Wyłączenia grupowe

Pomoc publiczna udzielana w ramach wyłączeń grupowych –

Rozporządzenie regulujące zasady wyłączenia:

a) Pomoc szkoleniowa
b) Pomoc dla MSP

Pomoc na zatrudnienie

Pomoc publiczna objęta wyłączeniami

grupowymi nie wymaga każdorazowej

notyfikacji.

Wyłączenia grupowe – wstępna

kontrola w Polsce

Projekty programów pomocowych przewidujących pomoc w ramach

wyłączeń grupowych wymagają opinii Prezesa UOKiK.

Nie wymagają opinii Prezesa projekty pomocy indywidualnej w ramach

wyłączeń grupowych, chyba że podmiot udzielający pomocy wystąpi o jego

notyfikację.

Prezes określa, czy projekt przewiduje udzielenie pomocy publicznej, czy jest

zgodny z zasadami wspólnego rynku oraz proponuje ewentualne zmiany (art.

12 ust. 1, 2, 4 u. o p.s.p.p.).

W przypadku wydania przez Prezesa UOKiK opinii o niezgodności ze

wspólnym rynkiem projektu programu pomocowego przewidującego

udzielanie pomocy w ramach wyłączeń grupowych, co do którego podmiot

opracowujący taki projekt nie wystąpił o dokonanie notyfikacji, Prezes

przekazuje opinię do wiadomości Radzie Ministrów (art. 17 u. o p.s.p.p).

Podmioty opracowujące programy pomocowe przewidujące udzielanie

pomocy w ramach wyłączeń grupowych lub udzielające pomocy

indywidualnej w ramach wyłączeń grupowych, niezwłocznie informują

Prezesa UOKiK – przez teletransmisję danych w formie elektronicznej, na

formularzu udostępnionym przez Prezesa w powszechnie dostępnej sieci

teleinformatycznej – o rozpoczęciu udzielania pomocy na podstawie

programu pomocowego lub o udzieleniu pomocy indywidualnej (art. 33 ust. 2

i 3 u. o p.s.p.p.).

Bezprawnie przyznana lub niewłaściwie

wykorzystana pomoc

Regulacja postępowania w sprawie bezprawnie przyznanej oraz

wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem pomocy znajduje

się w art. 108 ust. 2 TFUE oraz w Rozporządzeniu Rady

659/99 (rozporządzenie), a na poziomie prawa krajowego,

ustawa o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy

publicznej reguluje windykację tych rodzajów pomocy.

Bezprawnie przyznana pomoc to pomoc przyznana z

naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE (art. 1 g rozporządzenia),

czyli niezgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 107

TFUE i przez to zakazana. Pojęcie bezprawnie przyznanej

pomocy obejmuje w szczególności pomoc nienotyfikowaną

oraz pomoc, która została przyznana przed zakończeniem

postępowania notyfikacyjnego pozytywną decyzją Komisji.

Niewłaściwie wykorzystana pomoc to pomoc wykorzystana

przez beneficjenta z naruszeniem decyzji Komisji

zezwalającej na udzielanie pomocy (art. 1 f rozporządzenia).

Postępowanie w sprawie bezprawnie

przyznanej pomocy

1. Postępowanie jest wszczynane w przypadku, gdy Komisja weszła

w posiadanie pochodzących z dowolnego źródła informacji,

dotyczących domniemanego bezprawnego przyznania pomocy.

2. Komisja wydaje polecenie udzielenia informacji do

zainteresowanego państwa w określonym terminie.

3. Komisja na podstawie art. 11.1 rozporządzenia może wydać

decyzję nakazującą zawieszenie wszelkiej pomocy do czasu

podjęcia decyzji o zgodności pomocy z regułami wspólnego

rynku (nakaz zawieszenia).

4. Komisja może po umożliwieniu zainteresowanemu państwu

członkowskiemu złożenia uwag, podjąć decyzję nakazującą

państwu członkowskiemu tymczasową windykacją wszelkiej

bezprawnie przyznanej pomocy w przypadku:

a) braku wątpliwości co do pomocowego charakteru danego

środka przy uwzględnieniu przyjętej praktyki,

b) istnienia okoliczności wymagających natychmiastowego

działania,

c) istnienia poważnego ryzyka wyrządzenia istotnej i

nieodwracalnej szkody konkurentom beneficjenta.

Postępowanie w sprawie bezprawnie

przyznanej pomocy c.d.

5. W przypadku niezgodności pomocy z zasadami wspólnego rynku,

Komisja wydaje decyzję nakazującą windykację pomocy od

beneficjenta. Państwo członkowskie jest zobowiązane do egzekucji

przyznanej pomocy od beneficjenta.

6. Windykacja odnosi się do udzielonej pomocy oraz do odsetek, które

obejmują okres od dnia udzielenia pomocy do dnia zwrotu. Komisja

nie jest obowiązana w decyzji określić dokładnej kwoty pomocy

podlegającej windykacji.

7. Windykacja jest przeprowadzana bezzwłocznie i zgodnie z

procedurami przewidzianymi krajowym prawem zainteresowanego

państwa członkowskiego.

8. Rozporządzenie w art. 14.3 wskazuje, że prawo krajowe stosuje się

tylko w przypadku, gdy pozwala ono przeprowadzić windykację w

sposób szybki, bezzwłoczny i efektywny.

9. Sądy krajowe podczas prowadzonego przed nimi postępowania

windykacyjnego winny w przypadku podejmowania przez

beneficjentów pomocy kroków zmierzających do zawieszenia

wykonalności decyzji Komisji stosować bezpośrednio rozporządzenie

i na jego podstawie odrzucać wnioski beneficjentów mające na celu

przedłużenie postępowania.

Procedura w sprawie niewłaściwie

wykorzystanej pomocy

Różnice między postępowaniem w sprawie bezprawnie

przyznanej pomocy, a postępowaniem w sprawie

niewłaściwie wykorzystanej pomocy:

1. Komisja nie przeprowadza wstępnego badania pomocy,

lecz jest zawsze zobligowana do wszczęcia formalnego

dochodzenia, ponieważ pomoc będąca przedmiotem

postępowania była już wcześniej notyfikowana Komisji i

dlatego nie ma potrzeby ponownego badania wstępnego.

2. Komisja od początku prowadzi postępowanie przy

współudziale zainteresowanego państwa członkowskiego

oraz zainteresowanych stron trzecich.

3. Komisja nie może wydać decyzji o nakazie windykacji

pomocy w trakcie prowadzenia procedury formalnego

dochodzenia.

Procedura w sprawie niewłaściwie

wykorzystanej pomocy

4.To na Komisji spoczywa ciężar dowodu, że całość

lub część pomocy dozwolonej uprzednio w jej

decyzji wykorzystana została przez beneficjenta

niezgodnie z przeznaczeniem. W tym zakresie

obowiązuje bowiem domniemanie uznania

pomocy za niewykraczającą poza uprzednią

decyzję zezwalającą.

5.Komisja podkreśla, że postępowanie dotyczy

niewłaściwego wykorzystania pomocy przez

beneficjenta, a więc nie można w tym przypadku

przypisać odpowiedzialności państwu

członkowskiemu, tak jak to się dzieje w

przypadku pomocy niedozwolonej.

Zwrot bezprawnie przyznanej lub

niewłaściwie wykorzystanej pomocy

1. Do czasu wykonania przez beneficjenta pomocy obowiązku

zwrotu, żadna pomoc publiczna nie może zostać mu udzielona

(art. 25 ust. 3 u. o p.s.p.p.)

2. W przypadku pomocy przyznanej na podst. decyzji

administracyjnej, windykacja winna być wykonana w drodze

uchylenia bądź zmiany decyzji w trybie przepisów Ordynacji

podatkowej. Organ może orzec na niekorzyść strony oraz

orzekać pomimo przedawnienia wszczęcia postępowania (art. 27

ust. 1 u. o p.s.p.p.).

3. W przypadku przyznania pomocy na podst. umowy, podmiot

udzielający pomocy może wystąpić do sądu powszechnego o

rozwiązanie umowy, na podstawie której udzielono pomocy lub o

nakazanie zwrotu udzielonej pomocy (art. 27 ust. 1 u. o

p.s.p.p.).

4. Przymusowe ściągnięcie kwoty stanowiącej równowartość

udzielonej pomocy wraz z odsetkami następuje odpowiednio w

trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

albo w trybie przepisów o sądowym postępowaniu egzekucyjnym

(art. 28 u. o p.s.p.p.).

Obowiązki sprawozdawcze podmiotów

udzielających pomocy

1. Podmioty udzielające pomocy są zobowiązane do

sporządzania i przedstawiania Prezesowi UOKiK sprawozdań o

udzielonej pomocy publicznej zawierających w szczególności

informacje o beneficjantach pomocy oraz o rodzajach,

formach, wielkości i przeznaczeniu udzielonej pomocy oraz na

żądanie Prezesa UOKiK lub ministra właściwego do spraw

finansów publicznych, informacji dotyczących udzielonej

pomocy, w zakresie i terminie wskazanym w żądaniu (art. 32

oraz 33 u. o p.s.p.p.).

2. Na podstawie powyższych sprawozdań Prezes w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych

przedstawia Radzie Ministrów sprawozdanie zawierające

wyniki monitorowania pomocy publicznej w roku poprzednim,

w szczególności dane dotyczące wielkości, form i

przeznaczenia pomocy publicznej, a także ocenę skutków

udzielonej pomocy w sferze konkurencji (art. 36 u. o

p.s.p.p.). Sprawozdania te są publikowane i ogólnodostępne

na stronach internetowych UOKiK.

Obowiązki sprawozdawcze

beneficjentów pomocy

1. Podmiot ubiegający się o pomoc jest zobowiązany do

przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z

wnioskiem o jej udzielenie, informacji o otrzymanej

pomocy publicznej, zawierającej w szczególności dane o

dacie jej udzielenia, podstawie prawnej, formie i

przeznaczeniu. Do czasu przekazania przez beneficjenta

pomocy zaświadczeń lub informacji pomoc nie może być

mu udzielona (art. 37 u. o p.s.p.p.).

2. Beneficjent pomocy oraz podmiot ubiegający się o pomoc

są zobowiązani do przekazywania informacji o dotyczącej

ich pomocy publicznej Prezesowi UOKiK lub podmiotowi

udzielającemu pomocy - na ich żądanie, w zakresie i

terminach określonych w żądaniu (art. 39 u. o p.s.p.p.).