Przykłady firm stosujących strategie: konserwatywne, dywersyfikacji, defensywne, ofensywne, izolacjonizmu, połączeń i aliansów, koncentracji, rozproszenia, ekspansji międzynarodowej oraz ograniczenia.

Przykłady firm stosujących

strategie: konserwatywne,

dywersyfikacji, defensywne,

ofensywne, izolacjonizmu,

połączeń i aliansów,

koncentracji, rozproszenia,

ekspansji międzynarodowej oraz

ograniczenia.

Prezentację wykonali:

Adrian Ciepielewski

Paweł Kowalski

Paweł Bereza

Grupa: Z6X2S1

SPIS TREŚCI

Definicja strategii

Rodzaje strategii
2.1 Strategia konserwatywna
2.2 Strategia dywersyfikacji
2.3 Strategia defensywna
2.4 Strategia ofensywna
2.5 Strategia izolacjonizmu
2.6 Strategia połączeń i aliansów
2.7 Strategia rozproszenia
2.8 Strategia koncentracji
2.9 Strategia ograniczenia
2.10 Strategia ekspansji międzynarodowej

Strategie stosowane w firmach – przykłady

1. Definicja strategii

Strategia

dotyczącą

organizacji,

określona

koncepcja

systemowego

działania, polegająca na formułowaniu

zbioru długookresowych celów organizacji i

ich modyfikacji w zależności od zmian

zachodzących w jej otoczeniu, określenie

zasobów i środków niezbędnych do realizacji

tych celów oraz sposobów postępowania

(reguł

działania,

dyrektyw,

itp.)

zapewniających

optymalne

ich

rozmieszczenie i wykorzystanie w celu

elastycznego reagowania na wyzwania

rynku i zapewnienia organizacji korzystnych

warunków egzystencji i rozwoju.

1. Definicja strategii

Strategię można również podzielić na:
a)

strategię firmy – koordynacja w czasie i

przestrzeni głównych celów i działań firmy

umożliwiająca

ciągłe,

wzajemne

dopasowanie firmy i jej otoczenia

strategię

organizacji

–

koncepcja

działania przedsiębiorstwa w dłuższej

perspektywie

czasowej,

umożliwiająca

osiąganie zamierzonych celów

2. Rodzaje strategii

Na podstawie analizy strategii stosowanych przez firmy dokonano

podziału strategii ze względu na różnego rodzaju kryteria:

a) kryterium szybkości i zakresu zmian (kryterium dynamiki)

•

strategia konserwatywna

•

strategia dywersyfikacji

b) kryterium aktywności

•

strategia defensywna

•

strategia ofensywna

c) kryterium koalicyjności

•

strategia izolacjonizmu

•

strategia połączeń i aliansów

d) kryterium uniwersalności

•

strategia rozproszenia

•

strategia koncentracji

e) kryterium zasięgu

•

strategia ograniczenia

•

strategia ekspansji

2.1. Strategia konserwatywna

Strategia  ta  stosowana  jest  przez
firmy  znajdujące  się  w  stabilnym,
jednorodnym  środowisku  oraz  przez
firmy,

które

zajmują

ogół

dominującą lub dobrą pozycję na
rynku konkurencji.

2.2 Strategia dywersyfikacji

Dywersyfikacja – znaczy tyle, co rozgałęzienie,

urozmaicenie produkcji, rozszerzenie jej na

różnorakie, nie raz odległe od siebie dyscypliny

(branże), tak, aby straty poniesione w jednej z

nich mogły być wyrównane zyskami osiągniętymi

w innej branży.

Wyróżniamy cztery rodzaje dywersyfikacji:
a) horyzontalna
b) wertykalna
c) wewnętrzna
d) zewnętrzna

2.3 Strategia defensywna

Strategia

defensywna

zwana

jest

również strategią obronną lub pasywną
i jest to strategia kryterium aktywności.

Strategia ta może przyjmować dwie

formy:

• Izolacji od otoczenia
• Hierarchizacji

2.4 Strategia ofensywna

Strategia ta zwana jest inaczej strategią aktywną lub

rozwojową i podobnie jak strategia defensywna zaliczana

jest do kryterium aktywności. Strategia ta wymaga m.in.

przedsiębiorczości,

pomysłowości,

odwagi

oraz

przeniesienia akcentu ze strat na zyski.

Strategia ta może przyjmować cztery różne formy:
• Opanowanie rynków
• Rozwijania rynku
• Rozwój nowych wyrobów
• Stosowanie nowych firm reklamy

Wyróżniamy dwa rodzaje strategii ofensywnej:
• Pionierską
• Naśladowcza (adaptacyjna)

2.5 Strategia izolacjonizmu

Strategia ta jest jedną z dwóch strategii

przypisanych do kryterium koalicyjności.

Służy ona zmniejszeniu liczby kontaktów z

otoczeniem

(ograniczenie

asortymentu

produkcji, wyjście z niektórych rynków,

zwolnienie

niektórych

pracowników),

odbieranych jako zakłócenia, firmy dążącej

samowystarczalności

ekonomicznej.

Strategia ta umożliwia zachowanie pozycji na

rynku jednak w dłuższej perspektywie czasu

grozi

zastojem

utratą

kontaktu

otoczeniem.

2.6 Strategia połączeń i aliansów

Wyróżniamy dwa rodzaje połączeń firmy:
• Fuzja (scalenie)
• Wchłonięcie (wykupienie)

Wyróżniamy dwa podstawowe modele połączeń:
• Poziome (w obrębie tego samego sektora)
• Pionowe

Alianse strategiczne – powstają w celu realizacji

określonego, wspólnego celu strategicznego (np.

wejście na rynek, opanowanie i wdrożenie nowej

technologii, nowego wyrobu, przejęcie innej firmy).

Zawierane są na ogół między wielkimi firmami.

2.7 Strategia rozproszenia

Strategia rozproszenia — to rozproszenie

terytorialne działalności

Główne kryteria strategii rozproszenia to:
• koszty lub trudności transportowe,
• konieczność dostosowywania produktów

lub usług do potrzeb lokalnych,

• znaczenie władzy państwowej: bariery

pozataryfowe,

zamówienia

publiczne,

subwencje.

2.8 Strategia koncentracji

Do niewątpliwych zalet stosowania tej strategii

zaliczyć należy przede wszystkim:

• Renomę firmy, utożsamianą tradycyjnie z jednym

produktem,

• Koncentrację wszystkich zasobów firmy na

konkurencji na jednym rynku.

Niestety strategia ta ma również i swoje wady, m.in.:
• Ograniczenie tempa wzrostu,
• Ograniczenie bezpieczeństwa finansowego,
• Niepełne wykorzystanie zasobów.

2.9 Strategia ograniczenia

Strategia ta została wyróżniona ze względu na

zasięg działania firmy. Polega ona na graniczeniu

zasięgu działania firmy wyłącznie do jednego

kraju. Zarówno produkcja jak i dystrybucja

produktu (usługi) odbywa się w tym samym kraju.

Ograniczenie działalności do jednego kraju ma

swoje plusy jak np. brak istotnych problemów z

różnicą gustów, upodobań, itp. Niestety strategia

ma także swoje minusy jak np. wysokie ryzyko

niepowodzenia, wysoka konkurencja, niemożność

pokrycia ewentualnych strat przychodami z

innych krajów, inwestycji, itp.

2.10 Strategia ekspansji

międzynarodowej

Strategia ekspansji międzynarodowej

podobnie  jak  strategia  ograniczenia
jest  strategią  zaliczaną  do  grupy
kryterium  zasięgu.  Można  wyróżnić
dwa rodzaje tej strategii:

– Strategia globalna
– Strategia wielonarodowa

Strategia konserwatywna –

firma Cohiba

Została stworzona w roku

1966 i od tej chwili cygara

te należą do najbardziej

cenionych w świecie. Przez

wiele lat była to prywatna

marka kubańskiego

prezydenta, który oferował

ją wyłącznie wybranym

gościom. Od połowy lat 80-

tych stopniowo zaczęto

wprowadzać nowe formaty.

Strategia dywersyfikacji –

firma Siemens

Działalność Siemens AG koncentruje się

na obszarach biznesowych z dziedzin:

• Informacja i telekomunikacja
• Energetyka
• Oświetlenie
• Automatyka i kontrola
• Transport
• Medycyna

Strategia defensywna –

Polskie Centrum

Marketingowe

Polskie Centrum Marketingowe

świadczy usługi z zakresu
nowoczesnego marketingu opartego
na komunikacji bezpośredniej.
Realizuje outsourcing procesów
biznesowych (BPO) związanych z
pozyskiwaniem oraz obsługą
Klientów i sieci dystrybucji w Polsce.

Strategia ofensywna –

Firma Play

Play- pierwszy

multimedialny operator
komórkowy w Polsce,
rozpoczął swoją działalność
16 marca 2007 r.

Oferta firmy PLAY jest

najbardziej konkurencyjna,
zarówno na rynku usług
abonamentowych, jak i na
kartę, oraz MIX.

Strategia izolacjonizmu –

Firma Ursus

• Zakres działalności URSUS sp. z o.o. obejmuje:
• Montaż ciągników ciężkich,
• Montaż ciągników postlicencyjnych,
• Produkcję kluczowych części do montażu

ciągników i na rynek części zamiennych

• Produkcję tylnych mostów, skrzyń biegów, pomp

hydraulicznych do ciągników postlicencyjnych,

• Produkcję silników wysokoprężnych do ciągników

postlicencyjnych

• Produkcję tylnych mostów do ciągników ciężkich,
• Remonty silników i zespołów napędowych.

Strategia połączeń i

aliansów

– Compaq vs

Digital

W ostatnich latach jedną z największych fuzji na

rynku IT było, warte prawie 10 miliardów dolarów,

połączenie Compaqa z Digitalem, sfinalizowane

na początku 1998 roku. Zgodnie z umową, Digital

stał się oddziałem będącym własnością Compaqa.

Udziałowcy Digitala za każdą akcję mieli otrzymać

po 30 USD w gotówce i 0,945 akcji Compaqa, co

łącznie dałoby ok. 60 USD za akcję Digitala. Na

potrzeby tej transakcji Compaq miał wyemitować

ok. 150 tys. akcji zwykłych i wyasygnować 4,8

mld USD w gotówce.

Strategia rozproszenia

– Statoil

Statoil - norweskie przedsiębiorstwo naftowe, ma

swoje stacje benzynowe w 8 krajach na świecie

(m.in. w Pplsce - około 250 stacji).

Firma została założona 14 lipca 1972 roku. Jest to

największe

naftowe

przedsiębiorstwo

Skandynawii i największe przedsiębiorstwo w

Norwegii. Statoil zatrudnia ponad 25 000 osób.

Firma jest notowana na NYSE oraz na Giełdzie

Papierów Wartościowych w Oslo. 64% udziałów w

przedsiębiorstwie posiada Państwo Norweskie.

Siedziba główna znajduje się w norweskim mieście

Stavanger.

3.8 Strategia koncentracji –

Huta Katowice

HUTA KATOWICE to największa huta żelaza w Polsce,

zlokalizowana w Dąbrowie Górniczej. Decyzja o

wybudowaniu

Zagłębiu

Dąbrowskim

największego i najnowocześniejszego w PRL-u

kombinatu metalurgicznego zapadła na VI

Zjeździe PZPR, a de facto została podjęta przez

Edwarda Gierka. Budowę rozpoczęto 15 IV 1972

roku. Efekt – zmiana struktury gospodarczej i

społecznej na skalę całego kraju. W 1976 roku

nastąpił początek produkcji w tym kombinacie i

pierwszy spust surówki.

Strategia ograniczenia –

grupa PKP

Grupa PKP powstała w roku 2001 w wyniku procesu

restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego

Polskie Koleje Państwowe. Celem tych przemian

było - zgodnie z dyrektywami Unii Europejskiej -

rozgraniczenie działalności przewozowej kolei od

zarządzania liniami kolejowymi oraz utworzenie

samodzielnych podmiotów prawa handlowego,

mogących świadczyć usługi nie tylko na rynku

kolejowym.

Strategia ekspansji

międzynarodowej –

SIBUR

SIBUR - największa obecnie firma petrochemiczna

w Rosji.

SIBUR do czasu prywatyzacji w 1998 r. był jedną z

wielu firm chemicznych w Rosji. W tym okresie

rozpoczął bliską współpracę z Gazpromem i dał się

poznać jako organizacja prężna, zdolna do

integracji znacznej części rosyjskiego przemysłu

petrochemicznego, tworzyw i kauczuków.

Document Outline