background image

Odmiana nazw 

miejscowych

Przygotowały:

Kamila Czecholińska

Patrycja Pliszka

background image

Nazwy miejscowe

to nazwy własne miejscowości – 
miast, wsi, osad, dzielnic.

W odmianie nazw miejscowych dużą 
rolę odgrywa tradycja, dlatego wiele 
z takich nazw odmienia się inaczej 
niż analogicznie zbudowane 
rzeczowniki pospolite.

background image

Nazwy polskie

• Jeśli są użyte w tekście samodzielnie, bez 

dodatkowych określeń, powinny być 

odmieniane.

• Jeśli nazwę obiektu geograficznego poprzedza 

określenie powiatgminawieśdzielnica

jeziorowyspa itd., to nazwa geograficzna 

pozostaje nieodmienna, np. w powiecie Nowy 

Sączwe wsi Chotomówna jeziorze Wigry.
Określenia tego typu są charakterystyczne dla 

stylu urzędowego i nie należy ich używać 

poza nim.

background image

Nazwy zakończone na 

spółgłoskę wargową, np. w, m, 

• Nazwy zakończone przyrostkiem –ew lub 

uw przyjmują twardotematowy wzór 
odmiany, np.:
Sochaczew, Tczew, Ostrów, Skoczów, 
Karczew, Szymanów, Łuków

• Odmianę twardotematową stosujemy też 

do nazw nie zakończonych na –w lub –m
np. Kwidzyn, Czarnolas.

background image

M. Karczew
D. Karczewa
C. Karczewowi
B. Karczew
N. z Karczewem
Ms. w 

Karczewie

W. Karczewie! 

M. Czarnolas
D. Czarnolas

u

C. 

Czarnolasow
i

B. Czarnolas
N. z 

Czarnolasem

Ms. w 

Czarnol

e

sie

W. 

Czarnol

e

sie! 

background image

• Nieliczne nazwy tego typu mają 

tradycyjnie rodzaj żeński, np. Ostrów 
Mazowiecka, Gołdap. Odmieniamy 
więc: do Ostrowi Mazowieckiejdo 
Gołdapi
w Ostrowi Mazowieckiej
Gołdapi
.

background image

Nazwy zakończone na 

spółgłoskę wargową, np. w, m, 

• Pewna grupa zachowała odmianę 

męską miękkotematową. Tak 
odmieniają się np. nazwy:
Jarosław, Wrocław, Chocim, 
Oświęcim, Prokocim, Radom, 
Strzegom

background image

M. Jarosław
D. Jarosławia
C. Jarosławiowi
B. Jarosław
N. z Jarosławiem
Ms. w Jarosławiu
W. Jarosławiu!

M. Wrocław
D. Wrocławia
C. Wrocławiowi
B. Wrocław
N. z Wrocławiem
Ms. we 

Wrocławiu

W. Wrocławiu!

background image

Nazwy zakończone na 

-a-na-ewa-owa 

• Np.: BiałaPiwnicznaJodłowa
• Jeżeli nazwom tego typu odpowiadają używane 

współcześnie przymiotniki pospolite, to 

zazwyczaj odmieniają się one według wzoru 

przymiotnikowego, np.: do/w BiałejPiwnicznej

Jodłowej

• Zwyczajowo tę odmianę stosuje się również w 

przypadku np. nazwy LimanowaCisna – do 

Limanowejdo Cisnej

• Miłosna – dopuszczalna zarówno odmiana 

przymiotnikowa i rzeczownikowa – do 

Miłosnej/do Miłosnyw Miłosnej/w Miłośnie

background image

Nazwy zakończone na -owy

• Np.: Charzykowy, Makoszowy, 

Lichnowy, Narkowy

• Odmieniają się tak jak podkowy

M. Charzykowy
D. Charzyków
C. Charzykowom
B. Charzykowy
N. z Charzykowami
Ms. o Charzykowach
W. Charzykowy!

background image

Nazwy typu Krasne, Wysokie, 

Zakopane; Łowickie, 

Poznańskie, Rzeszowskie

• Odmieniają  się  jak  przymiotniki  rodzaju 

nijakiego,  z  tą  różnicą,  że  w  N.  i  Ms.  jest 

końcówka –em, nie –ym

N. z tym Zakopanem
Ms. o tym Zakopanem

• Pisane  wielką  literą  nazwy  regionów 

historyczno-kulturowych  także  mają  w  N.  i 

Ms. 

końcówkę 

–em

np.: 

Łowickiem, 

Poznańskiem,  Rzeszowskiem.  Tak  samo 

brzmiące  nazwy  pisane  małą  literą,  będące 

drugim  członem  nazwy  administracyjnej, 

mają 

odmianie 

formy 

wyłącznie 

przymiotnikowe, czyli: w powiecie łowickim.

background image

Nazwy złożone

• Złożenia – z elementem spajającym -o-, np.: 

Białobrzegi, Białogóra, Starogard. Odmianie 

podlega drugi człon nazwy.

• Zrosty – (bez elementu spajającego) np.: 

Białystok, Krasnystaw – własne końcówki 

otrzymuje każdy człon nazwy:

M. Białystok
D. Białegostoku
C. Białemustokowi
B. Białystok
N. tym Białymstokiem
Ms. o Białymstoku
W. Białystoku!

background image

• Zestawienia – mające postać 

konstrukcji współrzędnych (pisanych 
z łącznikiem) np.: Czechowice-
Dziedzice, Golub-Dobrzyń, 
Kędzierzyn-Koźle lub podrzędnych 
(pisanych bez łącznika) Biała 
Podlaska, Sucha Beskidzka, Śląsk 
Cieszyński, Żelazowa Wola.

background image

Odmiana nazw złożonych

• Składniki zrostów i zestawień odmieniają 

się tak jak pojedyncze wyrazy: 

przymiotniki według deklinacji 

przymiotnikowej, rzeczowniki według 

deklinacji rzeczownikowej.

• Zestawienia złożone z dwóch 

przymiotników mają odmianę 

przymiotnikową np.: Biała Podlaska, Ms. 

Białej Podlaskiej. Nieodmienianie 

pierwszego członu zestawienia jest 

rażącym błędem.

background image

Nazwy odmieniające się 

nietypowo

• Międzyzdroje – nazwa używana w l. 

mn., odmienia się jak rzeczownik 
nijaki z końcówką -e (D. 
Międzyzdrojów, N. Międzyzdrojami, 
Ms. Międzyzdrojach).

• Końskie – odmienia się według liczby 

mnogiej deklinacji przymiotnikowej 
(D. Końskich, N. Końskimi, Ms. 
Końskich).

background image

Dobór właściwej końcówki w 

dopełniaczu

• Nazwy odmieniane jak rzeczowniki męskie w l. poj. 

przyjmują końcówkę –a np.: Chełma, Lublina, 

Sandomierza.

• Nazwy zawierające człon -gród, -gard, -brzeg, 

przyjmują końcówkę –u np.: Starogardu, Kołobrzegu.

• Formę bez końcówki przyjmują nazwy zakończone na 

-ice,   -yce np.: Bartoszyce – Bartoszyc, Kozienice – 

Kozienic.

• Formę bez końcówki przyjmują nazwy miejscowe 

występujące tylko w liczbie mnogiej: Laski – Lasek, 

Marki – Marek, Siedlce – Siedlec, Suwałki – Suwałk. W 

odmianie niektórych tych nazw występuje e ruchome.

• Nazwy które w dopełniaczu przyjmują obie końcówki 

np.: Białobrzegi – Białobrzegów, Białobrzeg; 

Bieszczady – Bieszczad, Bieszczadów.

background image

Zagadki

background image

Do Czarnolasa

CZY

do Czarnolasu?

background image

W Charzykowych

CZY

w Charzykowach?

background image

Bydgoszcz jest ładna

CZY

Bydgoszcz jest ładny?

background image

Do Osowy

CZY

do Osowej?

background image

Z Kwidzynia

CZY

z Kwidzyna?

background image

Do Bielska-Białej

CZY

do Bielsko-Białej?

background image

Do Międzyzdroi

CZY

do Międzyzdrojów?

background image

W Kaliskiej

CZY

w Kaliskach?

background image

Do Chełmu

CZY

do Chełma?

background image

Literatura:

1.Markowski A.(red.), Język polski. Poradnik 

profesora Markowskiego, Langenscheidt, 

Warszawa 

2. Podracki J. (red.), Polszczyzna płata nam 

figle. Poradnik językowy dla każdego

Wydawnictwo Medium

3. Doroszewski W., O kulturze słowa. Poradnik 

językowy, PWN

4. Bańko M. (red.), Polszczyzna na co dzień

Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 

2006


Document Outline