Slajd 1

STOPNIE DOKŁADNOŚCI NA RYSUNKACH ARCHITEKTONICZNO-

BUDOWLANYCH

Każdy rysunek powinien być wykonany w

odpowiednim stopniu dokładności

(szczegółowości). Wyróżnia się 3 stopnie

dokładności

upraszczający niektóre oznaczenia graficzne
odwzorowywanych elementów, stosowany na
rysunkach w podziałkach mniejszych niż 1:100
(ewentualnie 1:100), gdy wykonuje się mniej
szczegółowe opracowanie rysunku
przedstawiającego obiekt w ujęciu schematycznym;

II.

stosowany na rysunkach w podziałkach 1:50
(ewentualnie 1:100), gdy wykonuje się rysunki
robocze stanowiące podstawę wykonawstwa, które
muszą zawierać wszelkie oznaczenia;

III.

najbardziej szczegółowy, na którym przedstawia się
detale i szczegóły konstrukcyjne w podziałkach
większych niż 1:50 (np. 1:20, 1:5).

STOPNIE DOKŁADNOŚCI

PRZEKROJE, RZUTY I ELEWACJE

budynków

rysuje się zazwyczaj w podziałce 1:50

(ewentualnie

1:100)

w drugim stopniu dokładności.

Na rzutach i przekrojach budynków

projektowanych

ściany należy przedstawiać i

wymiarować

w stanie surowym

(bez

uwzględnienia grubości elementów
wykończeniowych, np. tynku).

Ściany budynków

istniejących

przedstawia się i

wymiaruje na rysunkach inwentaryzacyjnych

stanie wykończeniowym

(wraz z elementem

wykończeniowym, np. z tynkiem).

SIATKI PROJEKTOWE

Rysunki architektoniczno-budowlane
budynków
i elementów budowlanych powinny być
związane z liniami siatek projektowych.

Linie siatki projektowej rysuje się linią
cienką punktową.

Odległości między liniami siatki projektowej
powinny być zwymiarowane.

Oznaczanie cyfrowe i literowe osi budowli ma istotne
znaczenie przy projektowaniu większych obiektów, np. hali

fabrycznej lub budynku wielorodzinnego.

Rysunki architektoniczno-budowlane
budynku projektowanego z elementów
prefabrykowanych (również rysunki
elementów zunifikowanych, tzn.
ujednoliconych) powinny być związane z
liniami siatek projektowych i modularnych.

Linie siatki modularnej rysuje się linią cienką
ciągłą.

Dla zwiększenia czytelności rysunku linie
modularne pokrywające się z osiami można
przedstawiać linią cienką punktową.

NUMERACJA KONDYGNACJI

BUDYNKU

a) w razie występowania kilku kondygnacji poniżej

pierwszej kondygnacji użytkowej,

b) gdy pod pierwszą kondygnacją użytkową jest tylko

jedna kondygnacja

OZNACZENIA NA RYSUNKACH ARCHITEKTONICZNO-

BUDOWLANYCH

Wybrane oznaczenia - dla drugiego stopnia dokładności

OZNACZENIA WZNIESIEŃ

NACHYLENIA SKARP, WYKOPÓW l

NASYPÓW

Wzniesienia lub spadki na przekroju pionowym określa
się wielkością liczbową wyrażoną w :

- w procentach, - w stopniach, - stosunkiem a:h

FUNDAMENTY

Przekroje ław i stóp fundamentowych o kształcie
prostokątnym

zaleca się pokazywać w poziomie

posadowienia .

MURY l ŚCIANY

Obrys murów i ścian oznacza się jedną grubością linii,

a w przypadku ścian z elementów prefabrykowanych

poszczególne elementy konstrukcji budowlanej prefabrykowanej

oddziela się krótkimi kreskami.

MURY l ŚCIANY

Oznaczenia murów i ścian na rysunkach projektu remontu,

przebudowy, modernizacji obiektu budowlanego

Oznaczanie (na nowo wykonanym rysunku) murów i ścian

części istniejącej,

przewidzianej do wyburzenia i części nowej:

a) ściany istniejące przewidziane do zachowania,
b) ściany przeznaczone do usunięcia.,
c) ściany projektowane - nowa część konstrukcji

PODCIĄGI, ŻEBRA, NADPROŻA

- za pomocą linii punktowej cienkiej, pokazuje się oś

elementu;

- za pomocą linii ciągłej cienkiej, gdy element jest

przedstawiany w widoku - leży poniżej płaszczyzny

przekroju;

- za pomocą linii dwupunktowej cienkiej przedstawiającej osie

elementu, gdy leży on powyżej płaszczyzny przekroju.

OTWORY W ŚCIANACH, DRZWI ORAZ WYBRANE ELEMENTY

INSTALACJI

DRUGI STOPIEŃ

DOKŁADNOŚCI

W pierwszym stopniu
dokładności, węgarków*

nie oznacza się

KANAŁY DYMOWE, SPALINOWE GAZOWE I

WENTYLACYJNE

Cyfra umieszczona obok symbolu oznacza
kondygnację obsługiwaną przez dany kanał.
Dodatkowo przy kanale podłączanym na
przedstawianej kondygnacji podaje się wymiary
przewodu (w postaci ułamka).

KANAŁY DYMOWE, SPALINOWE GAZOWE I

WENTYLACYJNE

Na poziomych rzutach murów kanały o wymiarach
podstawowych (przekrój 140 x 140 mm oraz przekrój
kołowy o średnicy wewnętrznej 150 mm) nie
powinny być wymiarowane.
Natomiast kanały o wymiarach innych niż podstawowe
wymiaruje się na osi otworu podając dane liczbowe w
postaci ułamka, którego

licznik przedstawia wymiar

mierzony równolegle do

wymiaru grubości muru, a

mianownik

— wymiar wzdłuż lica muru.

Wymiar średnicy kanałów o przekroju kołowym różnym od
podstawowego należy pisać nad osią poprzedzając go
symbolem Ф.
Na przekrojach poziomych podaje się odległości pierwszego
i ostatniego kanału od najbliższego elementu
konstrukcyjnego. Odległość tę należy liczyć od skrajnej
krawędzi kanału.

WYMIAROWANIE ELEMENTÓW NA RYSUNKACH

ARCHITEKTONICZNO-BUDOWLANYCH

ROZMIESZCZENIE LINII WYMIAROWYCH NA RYSUNKU
Pierwsza linia wymiarowa (oznaczona literą a) podaje wymiary obiektu jej

najbliższe.

Każdej linii wymiarowej przyporządkowane są określone grupy wymiarów,
Linie te po zwalają określić:
a — wymiary szczegółowe (np. otworów okiennych w licu muru);
b — wymiary poszczególnych części (np. wymiarowanie ścian najbliższych linii

wymiarowej);

c — rozstawienie osi;
d — wymiary całego obiektu lub jego części, np. gdy obiekt podzielony jest

przerwami dylatacyjnymi.

WYMIAROWANIE OTWORÓW OKIENNYCH I

DRZWIOWYCH



Wymiary otworów (okiennych, naświetli, drzwi balkonowych,
drzwi zewnętrznych i wewnętrznych oraz bram) podawane
przy liniach wymiarowych określają wartości liczone w świetle
ościeży.



Na rzutach obiektu wymiary tych otworów przedstawia się również
w świetle stolarki, tj. w świetle ościeżnicy lub w świetle ościeży,
gdy otwory są bez ościeżnicy.



Wymiary te należy podać na osi w postaci ułamka:
w liczniku szerokość, w mianowniku wysokość.



Wymiary stolarki typowej lub znormalizowanej należy zastąpić
odpowiednim symbolem umieszczonym w okręgu na osi
otworu.

WYMIAROWANIE OTWORÓW OKIENNYCH I

DRZWIOWYCH



Wymiar wysokości parapetu lub ściany podokiennej
jeżeli nie jest podany na przekroju pionowym — umieszcza się
w nawiasie w mianowniku przed wymiarem wysokości otworu.



Wysokość ściany podokiennej otworu bez parapetu należy
liczyć od wierzchu podłogi stanu wykończeniowego do dolnej
poziomej krawędzi ościeży.



Wysokość ściany podokiennej otworu z parapetem liczy się od
wierzchu podłogi stanu wykończeniowego do wierzchu
parapetu.



Wymiarując otwory przesklepione (drzwiowe lub okienne),
należy w mianowniku wpisać wymiar wysokości, będący sumą
wymiarów wysokości otworu w wezgłowiu i wymiaru strzałki
łuku