Kompensacja

                    dr n med. Renata 

Gałuszka

                          specjalista Fizjoterapii

                          specjalista Zdrowia Publicznego

Prawa kompensacji sformułowane 

przez rosyjskiego fizjologa Anochina:

1. Każdy żywy organizm ma mechanizmy 

fizjologiczne pozwalające na zastąpienie 

funkcji różnych narządów, których 

prawidłowe działanie zostało zaburzone 

wskutek defektu wywołanego chorobą, 

urazem czy innymi czynnikami o 

charakterze destrukcyjnym.

2. Uruchomienie rezerw czynnościowych 

(kompensacyjnych) może nastąpić tylko 

w sytuacji zaburzenia czynności 

podstawowych mechanizmów 

fizjologicznych, odpowiedzialnych za 

daną funkcję.

3. Procesy kompensacji zostają 

uruchomione bez udziału woli i 

niezależnie od tego, który narząd uległ 

uszkodzeniu. Samoistny rozwój tych 

procesów przeważnie nie jest korzystny 

dla odzyskania utraconych funkcji i 

dlatego wymaga sterowania poprzez 

kinezyterapię. 

4. Powrót, reedukacja utraconych funkcji, 

nie jest procesem trwałym. Wymaga 

stałego treningu przy zmieniających się, 

korzystnie dobieranych bodźcach 

fizjologicznych, których skuteczność 

musi być potwierdzona przez analizator 

kinestetyczny. 

Inne ujęcie tez Anochina:

1.  Kompensacja jest zdolnością 

wrodzoną żywych organizmów.

2.  Proces kompensacji 

zapoczątkowywany jest przez 

sygnalizowanie o defekcie.

Inne ujęcie tez Anochina:

3.  Fałszywa sygnalizacja o defekcie jest 

przyczyną błędnie przebiegającej 

kompensacji. 

4.  Kompensacja opiera się na 

wzmożeniu starej lub pobudzeniu nowej 

informacji aferentnej.

Inne ujęcie tez Anochina:

5.  Wyniki kompensacji są nietrwałe, toteż 

wymagają stałego podtrzymywania na 

drodze systematycznego treningu.

6.  Zdolność do kompensacji jest 

osobniczo zmienna.

Dziękuję