Św. Stanisław Kostka

patron młodzieży polskiej

Życiowe motto

„ Do 
wyższych 
rzeczy 
jestem 
stworzony i 
dla nich 
pragnę żyć"

Dzieciństwo

Stanisław od 
najwcześniejszych lat 
życia wzrastał 
w religijnej atmosferze 
rodzinnego domu, 

Edukacja w Wiedniu

Do dwunastego roku życia 
Stanisław pobierał nauki 
w domu rodziców i u 
miejscowego księdza. 
W czternastym roku życia 
na dalszą naukę do 
Wiednia. Zamieszkał  
w internacie prowadzony 
przez Ojców Jezuitów. 

Początkowo nauka 
sprawiała Stanisławowi 
trudności. W drugim jednak 
roku należał do najlepszych 
uczniów, pod koniec zaś 
trzeciego roku prześcignął 
nawet najlepszych. 
Zawdzięczał to nie tylko 
nieprzeciętnym 
zdolnościom, ale bardziej 
jeszcze pracowitości, 
pilności i sumienności

Wolny czas Stanisław 
spędzał na modlitwie. 
Ponieważ w ciągu dnia 
nie mógł jej poświęcać 
wiele czasu, oddawał się 
jej w nocy

Rezygnując ze 
studenckich rozrywek 
mówił, że do wyższych 
rzeczy jestem stworzony.

Nagła choroba

 i objawienie

W. w czasie pobytu w 
Wiedniu ciężko 
zachorował. 
W chorobie zjawiła mu 
się Najświętsza Maryja 
Panna z Dzieciątkiem, 
które złożyła mu na 
ręce. Od niej też doznał 
cudu uzdrowienia i 
usłyszał polecenie, aby 
wstąpił do zakonu 
Jezuitów

Ucieczka z 

Wiednia

Ponieważ nie był 
pełnoletnim, nie mógł 
zrealizować swojego 
marzenia, potrzebował 
na to zgody rodziców, 
a oni na to się nie 
zgadzali. Po długich i 
starannych 
przemyśleniach i 
przygotowaniach, 
podjął decyzję ucieczki 
z Wiednia. Jego droga 
była bardzo długa i 
wyczerpująca. 

W jezuickim 

nowicjacie

Szczęśliwie, przy 
pomocy dobrych 
ludzi, dotarł do 
Rzymu, do klasztoru 
ojców jezuitów. Tam 
spotkał dobrego 
zakonnika, który na 
próbę przyjął Św. 
Stanisława do życia 
wspólnoty zakonnej. 
Wszyscy zakonnicy 
podziwiali dużą jego 
odwagę i mocne 
przywiązanie do 
spraw Bożych.