background image

MOCOWANIE ŁADUNKÓW

Ładunek -musi być tak rozmieszczony i 

zamocowany, by nawet podczas ostrego 

hamowania lub omijania przeszkody jego 
położenie nie ulegało przesunięciu. Każdy 

ładunek przemieści się, jeżeli siły 

wywierane przez ładunek na skutek 

poruszania się pojazdu przekroczą siły 

oporowe wywierane przez otoczenie

background image

Kierunek działania sił 

bezwładności

background image

Sposoby mocowania 

ładunków

• Zamocowanie ładunku -będzie 

zależało od jego stanu fizycznego (przedmiot, 
ciecz, itp.) oraz kształtu i dostępnych środków 
mocujących. Sposób zabezpieczenia ładunku 
będzie przede wszystkim zależał od rodzaju 
ładunku, tzn. czy jest to ciecz, ładunek sypki 
czy stały oraz dostępnych środków 
mocujących,

background image

Konsultacje z kierowcami pozwalają na 

zaproponowanie następującego sposobu 

postępowania:

• KROK 1 - ustal, czy dany ładunek może być przewożony w pojeździe.. 

Zwróć uwagę, czy zastosowanie dodatkowych materiałów mocujących nie 
spowoduje przekroczenia dopuszczalnych parametrów.

• Sprawdź dopuszczalną masę całkowitą;
• Ustal ile możesz załadować;
• Sprawdź punkty mocowania.

• KROK 2 - ustal masę ładunku i współczynnik tarcia. . Rozmieścić ładunek 

na pojeździe tak, aby nie powodował przekroczenia dopuszczalnej masy 
całkowitej oraz dopuszczalnych nacisków na osie. Dane te będą potrzebne 
do wyliczenia sił niezbędnych w transporcie. Większe tarcie może 
umożliwić skorzystanie z mniejszej ilości środków mocujących 

• KROK 3 - ustal punkt ciężkości ładunku. Zwróć uwagę, czy środek ładunku 

nie znajduje się powyżej geometrycznego środka ciężkości.  Jeśli tak będzie 
musisz ładunek dodatkowo zabezpieczyć przed przewróceniem. Układając 
ładunek na pojeździe zadbaj o odpowiednie obciążenie osi.

background image

• KROK 4 - wylicz siły, które mogą powstać w transporcie z 

uwzględnienie parametrów zastosowanych środków 
mocujących.

•  Ściana przednia 40% dopuszczalnej ładowności – nie więcej niż 

5 000 daN. Ładunek wytwarza siłę 1G;

• Ściana tylna 25% dopuszczalnej ładowności – nie więcej niż 

3 100 daN. Ładunek wytwarza siłę 0,5G;

• Ściana boczna (nie lita) do wysokości 80 cm -24% dopuszczalnej 

ładowności, powyżej wysokości 80 cm – 6% dopuszczalnej 
ładowności. Ładunek wytwarza siłę 0,5G.

• KROK 5 - dobierz środki mocujące i zamocuj ładunek. W 

pierwszej kolejności zwiększaj tarcie! Zwróć uwagę na puste 
przestrzenie, które powstaną po ułożeniu ładunku. Spróbuj 
ładunek unieruchomić i jeśli jest to konieczne zabezpiecz środek 
ciężkości!

• KROK 6 - sprawdź zamocowanie. Jeśli nie jesteś pewien, czy 

zastosowane zabezpieczenie jest wystarczające zastosuj 
dodatkowe środki mocujące 

background image

Rozróżniamy dwie podstawowe metody 
mocowania ładunków. Polegają one na: 

• Zwiększaniu tarcia (metoda siłowa);
• Ustalaniu pozycji (metoda kształtowa).

    W praktyce spotykamy sposoby 

mocowania polegające na łączeniu obu 
tych metod. 
Sposób mocowania - to konkretne 
rozwiązania służące zamocowaniu. 

background image

    -Poprzeczne opasanie - Należy do metody siłowej - 

czyli zabezpieczenie powstaje na skutek zwiększania 
tarcia. Jego istotą jest umocowanie ładunku środkiem 
przeciągniętym przez ładunek, między co najmniej 2 
punktami mocowania umieszczonymi poza ładunkiem. 
Środek mocujący wytwarza siłę, która prowadzi do 
zwiększania tarcia.
-Nałożenie czołowe  - należy do metody kształtowej 
(ustalanie pozycji) i polega na zamocowaniu ładunku za 
pomocą nałożenia na czoło ładunku środków mocujących.

     -Owinięcie metoda kształtowa - polega na owinięciu 

środkiem mocującym przewożonego ładunku oraz 
zamocowanie go na pojeździe. Często stosowna przy 
przewozie elementów maszyn i urządzeń.
-Zwiększanie tarcia - użycie maty - . Należy do metody 
siłowej - zwiększanie tarcia. Polega na mocowaniu 
przedmiotów poprzez ułożenie ich na innych materiałach 
powodujących zwiększanie tarcia. W praktyce technika 
używana razem z innymi, jak np. poprzeczne opasanie.

background image

     -Unieruchamianie – blokowanie należy do metody 

kształtowej - ustalanie pozycji. Polega na ograniczeniu 
wolnych przestrzeni lub możliwości przemieszczenia. W 
niektórych wypadkach stosuje się unieruchomienie przez 
kliny, kloce drewniane, często z użyciem gwoździ.
-Osadzanie - wariant techniki   unieruchamiania- 
Polega na przyparciu ładunku do ścian czołowych, burt 
bądź kłonic. Najczęściej wymaga odpowiednio 
przygotowanych pojazdów. W praktyce osadzanie 
wykorzystywane jest wraz z innymi technikami i metodami 
zabezpieczania ładunku. Doskonale sprawdza się przy 
zabezpieczeniu ładunku przed przesunięciem.

     -Wypełnianie próżnych przestrzeni- realizowane za 

pomocą różnych środków (belek, kartonów, poduszek 
powietrznych, podkładek) lub elementów konstrukcyjnych.

     -Techniki mieszane - polegają na łączeniu powyższych 

sposobów oraz stosowaniu systemów mocujących, jak np. 
siatki powszechnie stosowane w lotnictwie czy transporcie 
morskim.

background image

• Mocowanie opasaniem (metoda siłowa) – polega na unieruchomieniu 

ładunku przez zwiększenie siły docisku ładunku do powierzchni ładowni 
tak, aby zwiększyć siłę tarcia. Po obu stronach ładowni muszą znajdować 
się punkty mocowania umieszczone w podłodze. Ilość środków 
mocujących, jakie zastosujemy przy tej metodzie zależy od masy 
ładunku, współczynnika tarcia oraz kąta α znajdującego się pomiędzy 
środkiem mocującym a powierzchnią skrzyni.

• Ryglowanie polega na zaryglowaniu (blokowaniu możliwości 

przemieszczenia się) opakowań przy pomocy konstrukcji lub osprzętu 
pomocniczego. Ma zastosowanie, gdy opakowania są wystarczająco 
sztywne.

• Mocowanie blokowe oznacza, że ładunek zamocowany jest przede 

wszystkim dzięki oparciu o elementy konstrukcyjne jednostki ładunkowej 
a w następnej kolejności o konstrukcje blokujące i osprzęt.

• Mocowanie bezpośrednie przez owinięcie – polega na zamocowaniu 

ładunku poprzez owinięcie go środkiem mocującym i zamocowanie go do 
podłoża ładowni. W tym przypadku stosujemy parzystą ilość środków 
mocujących po lewej i prawej stronie ładunku.

• Mocowanie bezpośrednie przez nałożenie czołowe – polega na 

zamocowaniu ładunku za pomocą nałożenia na czoło ładunku środków 
mocujących. Wykorzystujemy do tego specjalne środki służące do 
podtrzymania na określonej wysokości środek mocujący, można do tego 
wykorzystać również popularną i ogólnie dostępną europaletę.

background image
background image

Podstawowe środki do mocowania ładunków na 

pojeździe

• Pasy mocujące;
• Maty antypoślizgowe; 
• Siatki; 
• Drążki;  
• Liny stalowe;
• Łańcuchy (odciągi łańcuchowe); 
• Materiały ształunkowe  - (drzewa, bale, deski )
• Kliny;
• Gwoździe, jeże, 
• Poduszki powietrzne;
• Elementy spinające.

background image

Następstwa i przykłady wadliwego 

zabezpieczenia ładunku

•  Podczas transportu towarowego w 

następstwie procesów przyspieszania i 
hamowania, w wyniku bocznych sił 
odśrodkowych i wstrząsów, występują siły, 
które prawie osiągają poziom ciężaru 
własnego ładunku. Może przez to dojść do 
przesunięcia ładunku i większych szkód 
materialnych, jak i wypadków z udziałem 
ludzi. Ładunek może np. przebić ścianę 
przednią ciężarówki, ciężko raniąc kierowcę 
lub go zabijając. 

background image
background image

•  
• Również podczas rozładunku 

przesuniętego ładunku grożą 
niebezpieczeństwa. Często ładunek 
wypada z pojazdu zagrażając innym 
uczestnikom ruchu. Źle 
zabezpieczony ładunek zostaje 
często sam uszkodzony

background image

Kierowca przewoził bez zabezpieczenia ładunku ponad 1000 sztuk 

plastikowych skrzynek z napojami gazowanymi na paletach, a na łuku 

drogi doszło do zmiany położenia ładunku w przestrzeni ładunkowej 

naczepy i większość skrzynek „zatrzymała” się na bocznej ścianie 

naczepy. 

background image

 Ładunek na pojeździe nie był w żaden sposób 

zabezpieczony, 

co spowodowało uszkodzenie bocznej burty i 

przemieszczenie towaru bezpośrednio na drogę. 

background image

• Prawo dotyczące mocowania ładunków nie sprzyja 

poprawie bezpieczeństwa ruchu drogowego. 
Niestety brakuje przepisów regulujących sposoby 
mocowania, dobór pojazdu do przewożonego 
ładunku a przede wszystkim rozłożenia 
odpowiedzialności prawnej pomiędzy uczestników 
łańcucha transportowego za mocowanie ładunku 
na pojeździe. 

• Wspólna odpowiedzialność osób uczestniczących w 

procesie załadunku tj. załadowcy, spedytora, 
przedsiębiorcy wykonującego transport drogowy 
oraz kierowcy za właściwe zabezpieczenie ładunku 
jest standardem u naszych zachodnich sąsiadów i 
warto ten model przenieść do nas. Wiemy, że praw 
fizyki nie da się oszukać i nie potrzebne są żadne 
regulacje prawne żeby niezabezpieczony ładunek 
"opuścił" pojazd wbrew naszej woli. 

background image

Document Outline