Jogasutry PatandŜalego
Rozdział pierwszy - O skupieniu (samadhi)
1.
Oto teraz inicjuje się nauczanie jogi .
2.
Joga jest powściągnięciem zjawisk świadomości (citta).
3.
Wtedy widz (przypis 1) utrzymuje się w swej właściwej naturze.
4.
Gdy widz identyfikuje się ze świadomością lub z postrzeganymi obiektami (przypis 2) ma naturę wspólną z
nimi i zapomina o swej świetlistości.
5.
Zjawiska świadomości są pięciorakie. Mogą być6.
one uciąŜliwe i nieuciąŜliwe.
7.
Zjawiska świadomości to: prawdziwe poznanie (pramana), błąd poznawczy (viparyaya), fantazjowanie
(vikalapa), sen (nidra) i przypomnienie (smrtayah).
8.
Są trzy rodzaje poznania prawdziwego: poznanie bezpośrednie (naoczne), poznanie pośrednie (rozumowe)
i przejęcie poznania prawdziwego od innej osoby lub ze świętych ksiąg.
9.
Błąd poznawczy jest to poznanie w sposób błędny nie oparte na naturze rzeczywistości.
10. Fantazjowanie jest pozbawione rzeczywistości i powstaje tylko w wyniku kombinacji pojęć11.
ogólnych
związanych ze słowami.
12. Sen głęboki jest wewnętrznym stanem świadomości w którym poczucie istnienia nie jest obecne.
13. Przypomnienie nie dopuszcza do zanikania doświadczonych uprzednio przedmiotów świadomości.
14. Zjawiska świadomościowe powściąga się za pomocą ć15. wiczenia jogicznego (abhyasa) i bezpragnieniowości
(vairagya).
16. Ćwiczenie jogiczne jest to wysiłek dla osiągnięcia stałego stanu tego powściągnięcia.
17. Ćwiczenie jogiczne przechodzi w stopień trwały, gdy jest uprawiane przez długi czas, bez przerw i ze skupioną
uwagą.
18. Bezpragnieniowość19.
jest świadomością przewagi nielgnięcia do przedmiotu świadomościowego ze
świata widzialnego i świata objawionego.
20. WyŜszą forma bezpragnieniowości jest niepragnienie jakości natury - gun (przypis 3) ze strony świadomości
mającej intuicyjne rozpoznanie puruszy jako roŜnego od natury.
21. W następstwie ć22.
wiczenia jogicznego w postaci myślenia, potem przenikania subtelnej rzeczywistości,
później błogości, wreszcie świadomości 'jestem', nastaje skupienie (samadhi) ze świadomością.
23. W następstwie ć24.
wiczenia jogicznego ze stanem ustania zjawisk świadomościowych, gdy pozostaną
jedynie ukryte dyspozycyjne wraŜenia (sanskary), nastaje inny rodzaj skupienia - bez świadomości.
25. U bezcielesnych bogów i u istot rozpuszczonych w pierwiastkach twórczych, skupienie bez uświadomienia jest
wrodzone ALBO W stanie tym moŜna doświadczyć26.
bezcielesności i połączenia z naturą.
27. U innych skupienie bez uświadomienia powstaje w następstwie wiary, energii, pamiętliwości, skupienia i
poznania prawdy.
28. U ostro ć29.
wiczących i potęŜnych w bezpragnieniowości skupienie jest bliskie.
30. Ćwiczących moŜna podzielić31. w zaleŜności od ich entuzjazmu i intensywności na słabych, średnich i
ostrych. Czas osiągnięcia celu zaleŜy od ich poziomu.
32. Skupienie (samadhi) moŜna osiągnąć33. równieŜ przez skupienie się na Iśwarze (przypis 4).
34. Iśwara jest szczególnym istnieniem (purusa), jest nietknięty uciąŜliwościami, akcjami i ich skutkami oraz
złoŜem karmicznym.
35. W Iśwarze jest zaląŜek wszechwiedzącego nieprzewyŜszalny przez nikogo.
36. Iśwara był mistrzem nawet najbardziej staroŜytnych mistrzów, poniewaŜ nie jest ograniczony czasem.
37. Iśwarę oznacza mistyczna zgłoska OM zwana pranava.
38. NaleŜy te mistyczną zgłoskę powtarzać39.
i kontemplować40.
jej znaczenie.
41. Dzięki kontemplowaniu Iśwary cofa się świadomość42.
wstecz do wewnętrznego 'ja', a przy tym niweczy
się przeszkody.
43. Przeszkody są to czynniki rozproszenia świadomości. Są nimi: choroba, otępienie, niezdecydowanie,
nieskupianie się, brak energii, niepowściągliwość44.
, błędne poznanie, nieosiagnięcie stopnia skupienia i
nieumocnienie się w nim, gdy został on osiągnięty.
45. Cierpienie, złe samopoczucie, niestabilność46.
ciała i nierównomierny oddech to symptomy towarzyszące
rozproszeniu świadomości.
47. W celu usunięcia tych przeszkód naleŜy uprawiać48.
ć49.
wiczenie jogiczne z jednym pierwiastkiem
rzeczywistości (tattva).
50. Przez pielęgnowanie Ŝyczliwości dla szczęścia, współczucia dla nieszczęścia, zadowolenia z dobra i tolerancji
wobec zła, oczyszcza się świadomość51. .
52. RównieŜ przez kontrolowany wydech lub obserwację zatrzymania oddechu po wydechu ucisza się
świadomość53. .
54. TakŜe skupienie na subtelnym wraŜeniu zmysłowym, które utrzymuje umysł w stanie nieruchomym ucisza
świadomość55. .
56. RównieŜ przeŜycie beztroski lub świetlistości czystego 'jestem' ucisza świadomość57.
.
58. Lub teŜ świadomość59. mająca za przedmiot sama siebie w stanie wolnym od pragnień lub osoby, które ten
stan osiągnęły osiąga samouciszenie.
60. RównieŜ ucisza się świadomość61.
przez odtwarzanie stanu snu z marzeniami sennymi lub stanu snu
głębokiego.
62. Lub przez kontemplację czegokolwiek zgodnie z upodobaniem osiąga się uciszenie świadomości.
63. Panowanie świadomości oczyszczonej rozciąga się od najmniejszego atomu do największego ogromu.
64. W świadomości ze zjawiskami zredukowanymi do minimum jak w kamieniu szlachetnym występuje
zabarwienie się tym na czym się świadomość65. zatrzyma, czy to będzie podmiot ujmowania, instrument
ujmowania, czy teŜ przedmiot ujmowania - nazywa się to popadnięciem w stan czegoś (samapatti).
66. W stanie popadnięcia w stan czegoś z myśleniem (savitarka samapatti), słowa i ich znaczenia są jednocześnie
harmonijne połączone z ich zrozumieniem, co daje świadomości nowy rodzaj wiedzy.
67. Po całkowitym oczyszczeniu z pamięci następuje popadniecie ujawniające samą tylko rzecz - popadniecie w
stan bez myślenia (nirvitarka samapatti).
68. W podobny jak wyŜej sposób objaśnia się popadniecie w stan z rozwaŜaniem (savicaras samapatti) i bez
rozwaŜania (nirvicara samapatti) dotyczące przedmiotu świadomościowego subtelnego.
69. Najsubtelniejszym poziomem natury (prakrti) jest świadomość70.. Gdy świadomość71.
przenika naturę,
traci swoje cechy i staje się czysta.
72. Te cztery popadnięcia w stan rzeczy stanowią skupienie z zaląŜkiem.
73. Po udoskonaleniu się w popadnięciu w stan bez rozwaŜania nastaje czystość74.
atmana.
75. W tej ciszy atmana jest poznanie wypełnione prawdą.
76. Poznanie prawdy w stanie skupienia ma odmienny przedmiot świadomościowy od poznania prawdy
zasłyszanego i wyrozumowanego, poniewaŜ jego przedmiotem jest rzecz jednostkowa - jest to poznanie
intuicyjne, z pierwszej ręki.
77. WraŜenia pochodzące z tego poznania prawdy w stanie skupienia krepuje inne wraŜenia umysłowe
(sanskary).
78. Po powściągnięciu nawet i tego skupienia, dzięki powściągnięciu wszystkiego następuje skupienie bez zaląŜka.
Rozdział drugi - O praktyce (sadhanie)
1.
Asceza (tapas), medytacja (svadhyaya) i skupienie się na Iśwarze (Isvara-pranidhana) składają się na
krijajogę.
2.
Krijajogę uprawia się dla wywołania skupienia i dla osłabienia uciąŜliwości.
3.
Niewiedza (avidya), świadomość4.
'jestem' (asmita), pragnienie (raga), awersja (dvesa) i przywiązanie
[do Ŝycia] (abhinivesa) stanowią uciąŜliwości.
5.
Niewiedza jest glebą dla pozostałych uciąŜliwości, czy to uśpionych, czy osłabionych, wyłączonych, czy teŜ
czynnych.
6.
Widzenie w nietrwałym - trwałego, w nieczystym - czystego, w niezgodzie - pomyślności, w bezjaźniowym
- jaźni, stanowi niewiedzę.
7.
Świadomość8. 'jestem' polega na identyfikacji widza i mocy widzenia.
9.
Pragnienie powstaje w wyniku uprzednio doświadczonej przyjemności.
10. Awersja powstaje w wyniku uprzednio doświadczonej przykrości.
11. Przywiązanie do Ŝycia powodujące zabieganie o siebie utrzymuje się nawet u wiedzącego ALBO
Przywiązanie to utrwalony tamas w postaci przyzwyczajenia, nawyku, stereotypu lub dogmatu.
12. Te uciąŜliwości, które są w stanie subtelnym są usuwane przez powrotną drogę rozwoju świadomości.
13. UciąŜliwości w postaci zjawisk świadomościowych usuwane są za pomocą kontemplacji.
14. ZłoŜe karmiczne mające przyczynę w uciąŜliwościach moŜe się ujawnić15. w doświadczeniu w obecnym lub
przyszłym wcieleniu.
16. Gdy istnieje przyczyna złoŜa karmicznego, to będzie teŜ jego skutek w postaci narodzin, okresu Ŝycia i
odpowiedniego doznania.
17. Narodziny, okres Ŝycia i doznanie są skutkami przyjemnymi lub przykrymi, wynikającymi odpowiednio z
zasług lub przewinień.
18. Dla rozróŜniającego purusze od sattvy - poniewaŜ rozwój duchowy jest niewygoda i sanskary są niewygodą, a
to z powodu przeciwstawiania się sobie nawzajem zjawisk gun - wszystko jest tylko niewygodą.
19. Przedmiotem usuwania jest niewygoda przyszła.
20. Przyczyną istnienia niewygody przyszłej jest kontakt widza i przedmiotu postrzeganego.
21. Natura (przypis 5) składa się z trzech jakości (gun) i wytworzonych przez nie: umysłu, organów postrzegania
i narządów działania. istnieje ona aby słuŜyć22. widzowi dla doznawania lub wyzwolenia.
23. Guny tworzą charakterystyczne podziały i energie. Ich przejawy są zróŜnicowane (visesa), niezróŜnicowane
(avisesa), zjawiskowe (lingamatra) lub nieprzejawione (alinga).
24. Widz jest czystą świadomością. ChociaŜ jest czysty postrzega odbicia natury w inteligencji (buddhi). Dając się
ponieść25.
naturze traci swą identyfikację.
26. Natura i inteligencja zaistniała tylko dla spełnienia prawdziwego celu widza jakim jest wyzwolenie.
27. Elementy natury znikają dla istot wyzwolonych gdy ich cel zostanie spełniony, jednakŜe nie są one zniszczone
gdyŜ słuŜą jeszcze innym.
28. Kontakt widza z naturą istnieje aby widz mógł odkryć29. swą prawdziwą toŜsamość30.
, tak jak
własność31.
słuŜy jej właścicielowi.
32. Przyczyną tego kontaktu jest niewiedza.
33. Gdy nie ma niewiedzy, kontakt miedzy widzem i naturą zostaje usunięty i ma wówczas miejsce jedyność34.
(kajwalia) podmiotu widzenia.
35. Niezachwiane poznanie rozróŜniające widza i przedmiot widzenia powoduje usunięcie niewiedzy.
36. U tego, u którego nastąpiło poznanie rozróŜniające występuje siedmiorakie poznanie prawdy sięgające aŜ do
kresu.
37. Dzięki wypełnieniu członów pomocniczych jogi, gdy zaniknie nieczystość38.
, nastaje światło poznania
aŜ do poznania rozróŜniającego włącznie.
39. Zasady moralne (yama), samooczyszczanie (niyama), pozycje (asana), powściągnięcie prany (pranayama),
wycofanie (pratyahara), koncentracja (dharana), kontemplacja (dhyana) i skupienie (samadhi) stanowią
osiem członów dodatkowych jogi.
40. Na zasady moralne składają się: niekrzywdzenie (ahimsa), umiłowanie prawdy (satya), niekradzenie
(asteya), wstrzemięźliwość41.
zmysłowa (brahmacarya) i nieposiadanie (aparigraha).
42. Zasady moralne winny się stać43.
wielkim ślubem przestrzeganym niezaleŜnie od kasty, miejsca,
czasu, okoliczności i na wszystkich stopniach rozwoju duchowego.
44. Oczyszczanie (sauca), zadowolenie (santosa), asceza (tapas), medytacja (svadhyaya) i oddanie się Iśwarze
(Isvarapranidhana) stanowią zasady samooczyszczenia
.
45. Gdy atakują słabości, naleŜy stosować46.
przeciwdziałanie.
47. Stosowanie przeciwdziałania polega na uświadomieniu Ŝe cierpienie i niewiedza są niekończącym się skutkiem
słabości. Naturą słabości jest skłonność48.
do krzywdzenia, kłamania itd. Do krzywdzenia itd. dochodzi
poprzez jego dokonanie, gdy nakłania się do jego dokonania lub się je pochwala - co jest następstwem Ŝądzy,
gniewu lub zaślepienia - i moŜe występować49.
w stopniu małym średnim lub wielkim.
50. Gdy jogin ugruntuje się w cnocie niekrzywdzenia w jego obecności ustają wszelkie akty wrogości ze strony
innych istot.
51. Gdy jogin ugruntuje się w prawdzie, jego słowa stają się tak skuteczne, ze cokolwiek powie, spełnia się.
52. Gdy jogin ugruntuje się w cnocie niekradzenia, wszystkie klejnoty zbliŜają się do niego.
53. Gdy jogin umocni się w cnocie wstrzemięźliwości osiąga moc.
54. Gdy jogin utrzymuje się w cnocie ubóstwa poznaje intuicyjnie stany swoich wcieleń.
55. Dzięki oczyszczaniu jogin trzyma się z dala od własnego ciała i nie łączy się z ciałami innych.
56. Nadto przez oczyszczanie zdobywa się czystość57.
i pogodę umysłu, jednolitość58. świadomości,
opanowanie narządów postrzegania i zdolność59. bezpośredniego poznania siebie samego, 'ja'.
60. Przez ć61.
wiczenie się w zadowoleniu osiąga się niezrównane szczęście.
62. Dzięki ascezie - na skutek zaniknięcia nieczystości - osiąga się moc nadludzka nad ciałem, zmysłami i
umysłem.
63. Dzięki medytacjom zdobywa się łączność64.
z dowolnymi poŜądanymi do pracy duchowej bóstwami.
65. Dzięki skupieniu się na Iśwarze osiąga się moc nadludzką wynikłą ze skupienia.
66. Pozycja jogiczna
(asana) winna być67. nieruchoma i wygodna.
68. Perfekcja w pozycji zostaje osiągnięta gdy wysiłek staje się bezwysiłkowy lub gdy następuje połączenie z
Nieskończonym w nas samych.
69. Dzięki temu nie dokuczają pary przeciwieństw.
70. Gdy asana została opanowana, wtedy stosuje się regulacje wdechu i wydechu, czyli powściągnięcie prany
(pranayama).
71. Na pranajamę składają się trzy ruchy: regulowany wdech i wydech oraz zatrzymanie oddechu. Ćwiczy się je w
sposób długotrwały i precyzyjny przy pomocy miejsca w ciele, czasu i proporcji poszczególnych ruchów.
72. Czwarta pranajama przekracza poprzednie techniki wdechu, wydechu i zatrzymania. Pojawia się spontanicznie
i bezwysiłkowo.
73. Dzięki tym pranajamom zanika zasłona przejrzystości.
74. Dzięki pranayamom osiąga się zdolność75.
umysłu do koncentracji.
76. Gdy narządy zmysłów oddziela się od właściwych im obiektów, wtedy niejako naśladują one właściwą naturę
świadomości. Jest to wycofanie (pratyahara).
77. Dzięki wycofaniu (pratyahara) osiąga się najwyŜsze opanowanie narządów zmysłów.
Rozdział trzeci - O nadludzkich mocach (wibhuti)
1.
Związanie zjawiska świadomości z jednym miejscem jest to koncentracja (dharana).
2.
Gdy koncentracja jest jednostajna i stabilna, jest to kontemplacja (dhyana).
3.
Gdy w kontemplacji zanika podział na osobę i przedmiot kontemplacji, jest to skupienie (samadhi).
4.
Gdy te trzy stany (koncentracja, kontemplacja i skupienie) zostaną ściągnięte, to mamy sanjamę.
5.
Gdy opanuje się sanjamę, nastaje naoczne poznanie prawdy.
6.
Sanjamę stosuje się odpowiednio na coraz wyŜszych stopniach rozwoju świadomości.
7.
Ta trójka, w przeciwieństwie do pięciu poprzednich członów dodatkowych, które były pośrednie, stanowi
bezpośredni, wewnętrzny człon dodatkowy jogi.
8.
Nawet ta trójka jest pośrednim, zewnętrznym członem dodatkowym dla skupienia (samadhi) bez zaląŜka.
9.
Do powściągnięcia świadomości dochodzi dzięki obserwacji momentu między pojawieniem się wraŜenia i
powstrzymaniem go a pojawieniem się kolejnej myśli.
10. Dzięki temu powściągnięciu, bieg zjawisk zostaje wyciszony (nirodha parinamah).
11. Osłabienie rozproszonej uwagi i budowanie uwagi skupionej jest przemianą świadomości w kierunku samadhi
(samadhi parinama).
12. Gdy po zaniknięciu myśli powstaje następna taka sama, oraz gdy ich intensywność13.
jest taka sama,
jest to przemiana jednolitości świadomości (ekagrata parinama).
14. Przez trzy powyŜsze fazy dochodzi się do rozwoju świadomości z jej stanu potencjalnego, przez oczyszczanie
do całkowitego oczyszczenia. W ten sam sposób dochodzi do transformacji elementów, narządów zmysłów i
umysłu.
15. PodłoŜe natury istnieje i utrzymuje swoje cechy niezaleŜnie od tego czy są one uciszone (przeszłe), aktualne
czy ukryte (przyszłe).
16. RoŜne układy przyczyn powodują inne zmiany świadomości.
17. Przez sanjamę na trójce przemian poznaje się przeszłość18.
i przyszłość19. .
20. W zwykłym poznaniu występuje zmieszanie słowa, przedmiotu i idei na skutek błędnego utoŜsamiania jednych
z drugimi. Przez sanjamę na rozdzieleniu ich osiąga się poznanie mowy wszelkich istot.
21. Przez sanjamę na ukrytych wraŜeniach umysłowych (sanskarze), dzięki ich unaocznieniu poznaje się swoje
poprzednie wcielenia.
22. Oraz poznaje się cudza świadomość23.
.
24. Ale to poznanie dotyczy jedynie stanu cudzej świadomości a nie przyczyn które go spowodowały (przypis 6).
25. Przez sanjamę na formie ciała, gdy stłumi się jej moc jako przedmiotu ujmowania, czyli oddzieli się ujawnianie
formy ciała od narządu widzenia - następuje niewidzialność26.
ciała.
27. W podobny sposób moŜna powstrzymać28.
ujawnianie dźwięków, smaków, zapachów, kształtu i dotyku
(przypis 7).
29. Efekty działań (karman) są natychmiastowe lub powolne; przez sanjamę na nich lub z omenów śmierci
poznaje się czas swojej śmierci.
30. Przez sanjamę na uczuciach Ŝyczliwości, współczucia itp. osiąga się moralną i emocjonalną siłę tych uczuć31.
.
32. Przez sanjamę na rozmaitych siłach osiąga się odpowiednie siły, jak np. moc słonia.
33. Dzięki skierowaniu światła aktywności umysłu na rzecz subtelną, ukrytą lub oddaloną, osiąga jogin poznanie
odpowiednio rzeczy subtelnej, ukrytej lub oddalonej w przestrzeni lub czasie.
34. Przez sanjamę na słońcu jogin uzyskuje bezpośrednie poznanie wszechświata LUB Przez sanjamę na splocie
słonecznym jogin uzyskuje bezpośrednie poznanie siedmiu światów i siedmiu kosmicznych centrów w ciele
(czakr).
35. Dzięki sanjamie na księŜycu jogin zdobywa poznanie porządku gwiazd LUB Dzięki sanjamie na splocie
księŜycowym (mózgu) jogin zdobywa poznanie ruchu myśli.
36. Przez sanjamę na Gwieździe Polarnej jogin uzyskuje poznanie ruchu gwiazd LUB poznanie wpływu ruchu
gwiazd na bieg zdarzeń.
37. Przez sanjamę na ośrodku pępkowym (manipuraka cakra) jogin uzyskuje bezpośrednie poznanie ładu ciała.
38. Przez sanjamę na studzience gardła (khecari mudra) następuje zanik głodu i pragnienia.
39. Przez sanjamę na nadi Ŝółwiej (kurma nadi) osiąga się nieruchomość40.
świadomości.
41. Przez sanjamę na świetle nad głową (ajna cakra) uzyskuje się widzenie półbogów (siddha).
42. Lub dzięki prześwietleniu jogin poznaje bezpośrednio wszystko.
43. Przez sanjamę na sercu (anahata cakra) osiąga się wgląd w sama świadomość44. .
45. Gdy czysta inteligencja (buddhi) i purusza słuŜą naturze wydają się być46.
tym samym, choć47.
naprawdę są absolutnie roŜne od siebie. Przez sanjamę słuŜącą samemu sobie osiąga się poznanie
puruszy.
48. Od tej sanjamy słuŜącej samemu sobie pochodzą: przejaśnienie (przypis 8), boskie słyszenie, boskie czucie,
boskie widzenie, boskie smakowanie, boskie powonienie.
49. Te zdolności w stanie skupienia na puruszy (samadhi) są szkodliwymi dodatkami, natomiast gdy
świadomość50. jest w stanie wyłonienia, są mocami jogicznymi (siddhi).
51. Dzięki rozluźnieniu przyczyny związania świadomości z ciałem i doświadczeniu przejścia świadomości z ciała i
ewentualnie z powrotem do ciała, jogin moŜe dokonać52. wejścia swoją świadomością w inne ciało.
53. Dzięki opanowaniu udany (przypis 9) osiąga się nieprzyleganie ciała do wody (chodzenie po wodzie), błota,
kolców itp. oraz jogin moŜe z własnej woli spowodować54.
swą śmierć55. swobodne opuszczając
ciało.
56. Dzięki opanowaniu samany (przypis 10) osiąga się promienność57.
w ciele - kontrolę nad elementem
ognia.
58. Dzięki sanjamie na związku przestrzeni z narządem słuchu jogin osiąga władzę słyszenia boskich i odległych
dźwięków - kontrolę nad elementem powietrza.
59. Dzięki sanjamie na związku ciała z przestrzenią i przez popadniecie w stan lekkości takiej jak bawełny, jogin
osiąga zdolność60.
poruszania się w przestrzeni (lewitacji) - opanowanie elementu eteru.
61. Przez sanjamę na świadomości i skierowanie jej na zewnątrz ciała mamy wielka bezcielesność62. ; dzięki niej
następuje zanik przysłony ujawniania rzeczywistości.
63. Przez sanjamę na Ŝywiołach, na ich grubej postaci, na ich subtelnych formach, na powiązaniach miedzy nimi i
celowości ich słuŜenia, jogin osiąga zwycięstwo nad Ŝywiołami.
64. W rezultacie tego zwycięŜenia Ŝywiołów pojawia się osiem mocy jogicznych przypis 11), doskonałość65.
ciała, a cechy Ŝywiołów nie przeszkadzają.
66. Doskonałość67. ciała polega na tym, ze posiada ono urodę, wdzięk, siłę i diamentową zwartość68.
.
69. Przez sanjamę na naturalnym stanie narządów zmysłów i ich funkcjonowaniu w kontakcie oraz bez kontaktu z
naturą oraz ze świadomością 'jestem' oraz na ich powiązaniach i na celu któremu słuŜą jogin osiąga
zwycięstwo nad narządami zmysłów.
70. Dzięki temu zwycięstwu nad narządami zmysłów, ciało, zmysły i umysł jogina osiągają prędkość71.
puruszy. Pokonuje on podstawową zasadę natury (mahat).
72. Dzięki rozpoznaniu odmienności inteligencji, świadomości, ego i puruszy jogin osiąga wszechwiedzę,
wszechobecność73.
i wszechwładzę.
74. Dzięki nielgnięciu nawet w stosunku do stanu z poprzedniej sutry, gdy znikną zaląŜki niewoli nastaje
absolutne wyzwolenie (kajwalia).
75. Gdy kuszą bogowie z wysoką pozycją to nie naleŜy poddawać76. się ani poŜądaniu, ani popadać77.
w
pychę, aby ponownie nie nastąpiło niepoŜądane przylgnięcie do świata.
78. Poprzez sanjamę na momencie i na ciągłym biegu momentów, jogin osiąga poznanie zrodzone z rozróŜnienia
puruszy i gun i staje się wolny od ograniczeń czasu i przestrzeni.
79. Dzięki temu poznaniu moŜe bezbłędnie rozróŜnić80.
nawet przedmioty, które nie róŜnią się ani
kategorią, ani jakością, ani miejscem.
81. To poznanie (jnana) zrodzone z rozróŜniania jest natychmiastowe, jasne i całościowe, ukazuje ono
przeznaczenie kaŜdego przedmiotu.
82. Gdy inteligencja osiągnie taką samą czystość83. co purusza, to następuje kajwalia (absolutne wyzwolenie).
Rozdział czwarty - O absolutnej wolności (kajwalii)
1.
Nadludzkie moce osiąga się dzięki wrodzonym zdolnościom, przy pomocy cudownych ziół, za pomocą zaklęć2.
czarodziejskich, przez ascezę (tapas) i w wyniku skupienia (samadhi).
3.
Do ewolucji duchowej dochodzi dzięki obfitemu przypływowi energii z natury.
4.
Energia natury nie jest przyczyną bezpośrednią wywołująca rozwój, ale sprawia to odpowiednie jej
wykorzystanie przez jogina - tak jak rolnik chcąc nawodnić5.
niŜej połoŜone pole jedynie przerywa
przegrodę między polem zalanym wodą a polem poniŜej.
6.
JeŜeli jogin wytwarza wiele subosobowości, wówczas świadomości wytworzone pochodzą z samej tylko
świadomości 'jestem'.
7.
ChociaŜ świadomość8.
jest jedna, rozgałęzia się ona na roŜne rodzaje subosobowości z ich aktywnością i
myślami.
9.
Spośród tych rodzajów aktywności świadomości jedynie te, które pochodzą z kontemplacji są wolne od złoŜa
karmicznego.
10. Czyny jogina nie wywołują Ŝadnych reakcji w świadomości gdyŜ są poza gunami. U pozostałych istot czyny i
ich skutki są białe (sattviczne), szare (rajasowe) lub czarne (tamasowe).
11. Te trzy rodzaje akcji pozostawiają ukryte doznania, które spowodują odpowiednie im reakcje gdy zaistnieją
warunki do ich dojrzenia.
12. ChociaŜ Ŝycie dzieli się na roŜne wcielenia w roŜnych miejscach i czasie, to poniewaŜ istnieje ścisła relacja
miedzy pamięcią i ukrytymi doznaniami, owoce czynów wystąpią w kolejnych wcieleniach tak jakby nie było
podziału miedzy nimi.
13. Te wraŜenia, ich pamięć14.
i pragnienia nie mają początku, gdyŜ pragnienia są wieczne jak wszechświat.
15. Zachodzi bezpośredni związek między wraŜeniami i pragnieniami gdyŜ wynikają one z czynów, ich skutków i
złoŜa karmicznego. Gdy nie ma powyŜszych nie ma teŜ wraŜeń i pragnień.
16. Przeszłość17.
i przyszłość18. jest tak rzeczywista jak teraźniejszość19.
, chociaŜ moŜe się
wydawać20.
, Ŝe tak nie jest, gdyŜ róŜnią się one cechami czasowymi.
21. Te trzy fazy czasu współgrają z jakościami natury (gunami), powodują ich zmiany zarówno na poziomie
zjawiskowym jak i subtelnym.
22. ChociaŜ jakości natury zmieniają się same w sobie, a ich postrzeganie zaleŜy od guny dominującej w
inteligencji osoby postrzegającej, ich realna esencja pozostaje niezmieniona.
23. ChociaŜ rzeczywistość24.
przedmiotowa jest cały czas taka sama, to w zaleŜności od jakości umysłu i
stopnia rozwoju roŜnych osób, moŜe być25.
ona postrzegana przez nie odmiennie.
26. Rzeczywistość27.
przedmiotowa istnieje niezaleŜnie od jej postrzegania przez świadomość28.
.
Bo co by się z nią stało, gdyby nie była postrzegana?
29. Świadomość30. jest instrumentem słuŜącym widzowi. Gdy umysł jest uwarunkowany, nigdy nie dostrzeŜe
obiektu w sposób prawidłowy. Stanie się to jedynie wtedy gdy jest on wolny od oczekiwań.
31. Purusza jest niezmienny i nieustannie doświadcza fluktuacji świadomości.
32. Świadomość33. moŜe być34.
postrzegana jako obiekt. Jest dostrzegalna i poznawalna, nie moŜe
oświetlić35.
samej siebie, bo jest oświetlana przez widza.
36. Świadomość37. nie moŜe jednocześnie postrzegać38.
widza i obiektów.
39. Gdyby świadomość40.
mogła być41.
postrzegana przez inne świadomości, to byłby niekończący się
łańcuch powiązań intuicyjnej świadomości z dalszymi intuicyjnymi świadomosciami i doszłoby do pomieszania
przypomnień.
42. Świadomość43. moŜe dostrzec swą uwaŜność44.
i inteligencję gdy zidentyfikuje swoje źródło -
niezmiennego widza - i przybierze jego formę.
45. Gdy świadomość46.
moŜe postrzegać47.
widza a takŜe inne obiekty wygląda na zawierającą
wszystko.
48. Choć49.
świadomość50. jest zabarwiona niezliczonymi pragnieniami i ukrytymi wraŜeniami, słuŜy nie
tylko ich spełnieniu, lecz głównie wyzwoleniu duszy.
51. Ten, kto potrafi rozróŜnić52.
świadomość53. od puruszy osiąga kres samorealizacji.
54. Wtedy świetlista inteligencja świadomości jest przyciągana w stronę swego źródła - jedynego, pełnego i
wolnego widza.
55. W przerwach tego rozpoznania w wyniku uaktualniania się ukrytych przeszłych wraŜeń, dochodzi do poruszeń
świadomości, które niszczą jej harmonijną zgodność56.
z widzem.
57. U tego, który jest obojętny nawet w stosunku do tej wielkiej kontemplacji, dzięki rozpoznaniu
rozróŜniającemu w najwyŜszym stopniu, nastaje skupienie (dharmamegasamadhi) zwane spłukiwaczem cech.
58. Od tego skupienia osiąga się zanik pięciu uciąŜliwości, karmana i pięciu zjawisk świadomości. Jest to
najwyŜszy etap ewolucji.
59. Wtedy gdy znikną uciąŜliwości i karman, dzięki wieczności poznania wolnego od wszelkiej przysłony i skazy,
przedmiot poznania staje się znikomy.
60. Potem nastaje kres następstwa przemian gun, które wypełniły swój cel.
61. Gdy zaniknie przemiana gun, zanika teŜ bieg chwil. To zatrzymanie biegu czasu występuje jedynie na
ostatecznym etapie wyzwolenia.
62. Kajwalia następuje gdy jogin spełnił cztery cele Ŝycia (przypis 12) i przekroczył guny. Cele i guny powracają
do swego źródła, a świadomość63.
osiada w swej własnej naturalnej czystości.
Przypisy:
1.
Purusa, podmiot postrzegania
2.
Prakrti, Natura
3.
Jakości natury to: Sattva - świetlistość4.
, czystość5.
, dobro; Rajas - działanie, pasja, uczucia i
Tamas - bezruch, ciemność6.
, ignorancja.
7.
Bóg osobowy, byt najwyŜszy - jego pojecie nie odpowiada rozumieniu Boga w filozofii europejskiej
8.
Na drodze ewolucji z Prakrti wyłoniły się: 1. kosmiczna inteligencja (mahat), 2. indywidualna świadomość9.
(citta) - indywidualny odpowiednik mahatu, 3-7. pięć10. subtelnych elementów (tanmatras) -
zapach, smak, forma, dotyk i dźwięk i 8-12. pięć11.
grubomaterialnych elementów (mahabhutas) -
ziemia, woda, ogień, powietrze i eter. Citta składa się z : 13. ego, świadomości 'jestem' (ahamkara), 14.
inteligencji (buddhi) i 15. umysłu (manas). Z umysłu powstało 16-20. pięć12.
narządów działania
(karmendriya) - nogi, ręce, język, narządy wydalania i narządy rozrodcze i 21-25. pięć13. organów
postrzegania (jnanendriya) - oczy, uszy, język, nos i skora. W sumie Natura składa się z 25 pierwiastków
rzeczywistości (tattva)
14. sutra ta w niektórych wydaniach jest pomijana jako dodana później. W związku z tym numery sutr w
rozdziale III, począwszy od sutry 20 mogą się róŜnić15.
16. sutra ta w niektórych wydaniach jest pomijana, gdyŜ jej treść17. zawiera się w sutrze ją poprzedzającą
18. dzięki przejaśnieniu pojawia się poznanie subtelnego, ukrytego, oddalonego w czasie i przestrzeni obiektu
19. rodzaj energii Ŝyciowej (prany) działającej w klatce piersiowej - kontroluje dopływ poŜywienia i powietrza,
zawiaduje strunami głosowymi
20. rozpala ogień Ŝołądkowy, wspomaga procesy trawienia
21. moce te to: 1.atomizacja - zmniejszanie się do wielkości atomu 2.lewitacja - stawanie się lekkim
3.magnifikacja - stawanie się wielkim 4.zdolność22.
osiągania rzeczy odległych 5.wola bez przeszkód
6.panowanie nad Ŝywiołami 7.moc tworzenia, niszczenia i komponowania Ŝywiołów 8.moc ustanawiania
innego porządku świata wedle woli
23. cele Ŝycia to: 1. dharma - wypełnianie obowiązku, 2. artha - zdobycie majątku i niezaleŜności, 3. kama -
zaznanie przyjemności, 4. moksa - wyzwolenie
« Powrót