background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

1

 
 
 
 

Logiczne podstawy prawoznawstwa 

 
 

Piotr Łukowski 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

2

 
 

 
 

WYKŁAD 13 

 

przykłady odpowiedzi na  

mo

Ŝ

liwe pytania egzaminacyjne 

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

3

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

Uwaga: na egzaminie mog

ą

 pojawi

ć

 si

ę

 pytania nie uwzgl

ę

dnione w przedstawionych ni

Ŝ

ej przykładach.

 

  

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

4

 

ZADANIE 1 
1. Podaj definicj

ę

 wyra

Ŝ

e

ń

:  

„metaj

ę

zyk j

ę

zyka L”, „j

ę

zyk przedmiotowy”, „j

ę

zyk drugiego stopnia”.  

2. Podaj przykład zdania w j

ę

zyku przedmiotowym, zdania w j

ę

zyku drugiego stopnia i w j

ę

zyku 

trzeciego stopnia.   
3. Jakim j

ę

zykiem jest metaj

ę

zyk dla j

ę

zyka pi

ą

tego stopnia?  

 

ODPOWIED

Ź

 

ad 1.  
- Metaj

ę

zykiem j

ę

zyka L jest taki j

ę

zyk L’, w którym wypowiadamy si

ę

 o wyra

Ŝ

eniach j

ę

zyka L.  

- J

ę

zykiem przedmiotowym jest j

ę

zyk, w którym wypowiadamy si

ę

 o rzeczywisto

ś

ci nas 

otaczaj

ą

cej (pozaj

ę

zykowej). 

- J

ę

zykiem drugiego stopnia jest j

ę

zyk, w którym wypowiadamy si

ę

 o wypowiedziach 

formułowanych w j

ę

zyku pierwszego stopnia. 

ad 2.  
Przykład zdania w j

ę

zyku przedmiotowym: „Sło

ń

ce 

ś

wieci”.  

Przykład zdania w j

ę

zyku drugiego stopnia: „„Sło

ń

ce 

ś

wieci” jest zdaniem fałszywym”. 

Przykład zdania w j

ę

zyku trzeciego stopnia: „„„Sło

ń

ce 

ś

wieci” jest zdaniem fałszywym” jest 

zdaniem j

ę

zyka polskiego”.  

ad 3.  
Metaj

ę

zykiem j

ę

zyka pi

ą

tego stopnia jest j

ę

zyk szóstego stopnia.

 

 

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

5

ZADANIE 2 
Jaki jest warunek zrozumiałego dla obu stron posługiwania si

ę

 w rozmowie wyra

Ŝ

eniem W?  

Odpowied

ź

 zilustruj przykładami.  

 

ODPOWIED

Ź

 

Tym warunkiem jest to

Ŝ

samo

ść

 rozumienia wyra

Ŝ

enia W przez obie strony rozmowy. Chodzi tu 

mi

ę

dzy innymi o:  

 

- to

Ŝ

samo

ść

 tego do czego W si

ę

 odnosi (obiektu, stanu rzeczy).  

Przykład: Bł

ę

dem jest, gdy jedna strona pojmuje W = „reform

ę

 systemu karania” jako złagodzenie 

kar, a strona druga jako racjonalizacj

ę

 karania.  

 

- to

Ŝ

samo

ść

 metody rozstrzygania o poprawno

ś

ci u

Ŝ

ycia W.  

Przykład: Bł

ę

dem jest, gdy jedna strona rozumie udowodnienie tezy jako rozumowania opartego na 

zwi

ą

zku tetycznym, a strona druga na zwi

ą

zku logicznym.  

 

- to

Ŝ

samo

ś

ci funkcji u

Ŝ

ycia W.  

Przykład: Bł

ę

dem jest, gdy jedna strona rozumie wypowied

ź

 jako powa

Ŝ

n

ą

, a strona druga uwa

Ŝ

a j

ą

 

za 

Ŝ

art - ró

Ŝ

ne rozumienie siły illokucyjnej.  

 

- zgodno

ść

 zabarwienia emocjonalnego towarzysz

ą

cego u

Ŝ

yciu W.  

Przykład: Bł

ę

dem jest, gdy jedna strona rozumie W jako zjawisko pozytywne, wi

ę

c po

Ŝą

dane, a 

strona druga jako zjawisko neutralne, wi

ę

c oboj

ę

tne. 

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

6

ZADANIE 3 
Jakie znasz kryteria prawdy? Podaj policyjno-s

ą

dowe przykłady zastosowania ka

Ŝ

dego z nich.   

 

ODPOWIED

Ź

 

 

Kryterium klasyczne - prawdziwym jest s

ą

d zgodny z rzeczywisto

ś

ci

ą

.  

Przykład: Odrzucamy twierdzenie, 

Ŝ

A popełnił samobójstwo, poniewa

Ŝ

 strzał pozbawiaj

ą

cy A 

Ŝ

ycia padł z 

odległo

ś

ci 10 m.  

 

K. koherencyjne - prawdziwym jest s

ą

d zgodny (spójny, niesprzeczny) z innymi s

ą

dami.  

Przykład: W wyniku konfrontacji dwóch sprzecznych ze sob

ą

 zezna

ń

, akceptujemy zeznania A jako spójne 

(A sobie w nich nie zaprzeczył) i odrzucamy zeznania B jako niespójne (B sobie w nich zaprzeczył).  

 

K. oczywisto

ś

ci (intuicyjne) - prawdziwym jest s

ą

d, który wydaje si

ę

 by

ć

 oczywistym.  

Przykład: „A musiał rozpozna

ć

 B, bo był od niego oddalony o 3m, na otwartej przestrzeni, w samo południe.”  

 

K. strukturalne (formalno-logiczne) - prawdziwo

ść

 s

ą

du wynika z budowy składniowej zdania go wyra

Ŝ

aj

ą

cego, 

mo

Ŝ

e te

Ŝ

 by

ć

 wypadkow

ą

 prawdziwo

ś

ci i fałszywo

ś

ci innych s

ą

dów.  

Przykład: „Raz z pana zezna

ń

 wynika, 

Ŝ

e był pan na miejscu zbrodni, innym za

ś

 razem wynika, 

Ŝ

e nie. 

Prosz

ę

 si

ę

 zdecydowa

ć

! Przypominam, 

Ŝ

e zeznaje pan pod przysi

ę

g

ą

!”  

 

K. autorytetu - prawdziwym jest s

ą

d wypowiedziany przez kogo

ś

 obdarzonego autorytetem lub przez znawc

ę

 

tematu (presti

Ŝ

owy o

ś

rodek naukowy, ekspert z danej dziedziny, wiarygodna gazeta/stacja tv).  

Przykład: Ka

Ŝ

da ekspertyza jest tu przykładem.  

 

K. zgody powszechnej - prawdziwym jest s

ą

d podzielany przez wi

ę

kszo

ść

 ludzi.  

Przykład: „Przecie

Ŝ

 wszyscy 

ś

wiadkowie mówi

ą

 to samo!”  

 

K. pragmatyczne - prawdziwym jest s

ą

d, który jest po

Ŝ

yteczny.  

Przykład: Umorzono 

ś

ledztwo w sprawie Kuby Rozpruwacza, aby nie wywoła

ć

 pogromu 

ś

ydów w Londynie 

(przypuszczenie podane w filmie produkcji BBC wyemitowanym przez Discovery Channel). 

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

7

ZADANIE 4 
Kiedy kryterium K jest warunkiem koniecznym, a kiedy wystarczaj

ą

cym zaj

ś

cia zdarzenia 

opisanego zdaniem A? Rozpoznaj, które kryterium w podanym przykładzie jest warunkiem 
koniecznym, a które wystarczaj

ą

cym dla zdania „Ulice s

ą

 mokre”?  

PrzykładUlice s

ą

 mokre wtedy i tylko wtedy gdy pada deszcz lub je

ź

dziła polewaczka.  

 

ODPOWIED

Ź

 

 

K jest warunkiem wystarczaj

ą

cym (dostatecznym) zaj

ś

cia A, je

ś

li zaj

ś

cie K poci

ą

ga za sob

ą

 

zaj

ś

cie A

x (K(x

 A(x)) 

K jest warunkiem koniecznym zaj

ś

cia A, je

ś

li z faktu, i

Ŝ

 zaszło A wynika, 

Ŝ

e zaszło K:  

x (A(x

 K(x)) 

W podanym przykładzie:  

 warunkiem koniecznym dla zdania „Ulice s

ą

 mokre” jest alternatywa „Pada deszcz lub je

ź

dziła 

polewaczka”, bo „Je

ś

li ulice s

ą

 mokre, to pada deszcz lub je

ź

dziła polewaczka”.  

 warunkiem wystarczaj

ą

cym jest ka

Ŝ

de z trzech zda

ń

: „Pada deszcz lub je

ź

dziła polewaczka”, 

Pada deszcz”, „Je

ź

dziła polewaczka”, bo:  

1. Je

ś

li pada deszcz lub je

ź

dziła polewaczka, to ulice s

ą

 mokre”;  

2. Je

ś

li pada deszcz, to pada deszcz lub je

ź

dziła polewaczka” (prawo logiczne) i  

Je

ś

li pada deszcz lub je

ź

dziła polewaczka, to ulice s

ą

 mokre” (zało

Ŝ

enie), wi

ę

c  

Je

ś

li pada deszcz, to ulice s

ą

 mokre” (prawo przechodnio

ś

ci); 

3. Je

ś

li je

ź

dziła polewaczka, to pada deszcz lub je

ź

dziła polewaczka” (prawo logiczne) i  

Je

ś

li pada deszcz lub je

ź

dziła polewaczka, to ulice s

ą

 mokre” (zało

Ŝ

enie), wi

ę

c  

Je

ś

li je

ź

dziła polewaczka, to ulice s

ą

 mokre” (prawo przechodnio

ś

ci).

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

8

ZADANIE 5 
Czym jest zbiór w sensie dystrybutywnym, a czym zbiór w sensie kolektywnym? Który zbiór jest 
dystrybutywny, a który kolektywny: 1. r

ę

ka zło

Ŝ

ona z barku, ramienia, przedramienia, dłoni; oraz  

2. klasa 3b rozumiana jako zbiór uczniów j

ą

 stanowi

ą

cych. Czym ró

Ŝ

ni si

ę

 relacja nale

Ŝ

enia 

dystrybutywnego od relacji nale

Ŝ

enia kolektywnego?  

 

ODPOWIED

Ź

 

 

Zbiór w sensie dystrybutywnym jest przedmiotem abstrakcyjnym, ujmuj

ą

cym w cało

ść

 ró

Ŝ

ne, 

cz

ę

stokro

ć

 nie zwi

ą

zane ze sob

ą

 obiekty. Zbiór dystrybutywny nie jest obiektem ani czasowym, 

ani przestrzennym.  
Zbiór w sensie kolektywnym (mereologicznym), to obiekt przestrzenny (bryła, płaszczyzna lub 
linia), którego elementami s

ą

 jego cz

ęś

ci. Istnieje w czasie i przestrzeni.  

Przykład:  
1. R

ę

ka zło

Ŝ

ona z barku, ramienia, przedramienia, dłoni, to zbiór w sensie kolektywnym. 

2. Kasa 3b rozumiana jako zbiór uczniów j

ą

 stanowi

ą

cych, to zbiór w sensie dystrybutywnym. 

 

Relacja nale

Ŝ

enia dystrybutywnego jest przeciwzwrotna i przeciwprzechodnia, bo: a) 

Ŝ

aden zbiór 

do siebie nie nale

Ŝ

y oraz b) ucze

ń

 nale

Ŝą

cy do klasy 3b, która nale

Ŝ

y do zbioru klas szkoły nr 65

sam nie jest elementem zbioru klas szkoły nr 65.  
Relacja nale

Ŝ

enia kolektywnego jest zwrotna i przechodnia, bo: a) ka

Ŝ

dy zbiór jest własnym 

elementem (jest ingrediensem) oraz b) palec b

ę

d

ą

cy cz

ęś

ci

ą

 dłoni, która jest cz

ęś

ci

ą

 r

ę

ki, sam 

te

Ŝ

 jest cz

ęś

ci

ą

 r

ę

ki.

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

9

ZADANIE 6 
Co to jest absurd, a co nonsens? Podaj przykład absurdu i przykład nonsensu.   

 

ODPOWIED

Ź

 

 

Absurd to zdanie, z którego wynika sprzeczno

ść

, czyli koniunkcja dwóch zda

ń

, z których jedno 

jest zaprzeczeniem drugiego.  
PrzykładKupiłem wczoraj ryb

ę

 drugiej 

ś

wie

Ŝ

o

ś

ci.  

Skoro ryba była drugiej 

ś

wie

Ŝ

o

ś

ci, to znaczy 

Ŝ

e jednocze

ś

nie była 

ś

wie

Ŝ

a i nie

ś

wie

Ŝ

a. Bo 

ś

wie

Ŝ

o

ść

 jest jedna - pierwsza i zarazem ostatnia - jak twierdzi Woland z Mistrza i Małgorzaty

 

Nonsens to wyra

Ŝ

enie, które nie posiada znaczenia.  

PrzykładCzłowiek jest ssakiem parzystymCzłowiek to zwierz

ą

 podzielne przez 5.  

Człowiek jest ssakiem non-parzystym (bo przecie

Ŝ

 ani parzystym, ani nieparzystym).

  

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

10

ZADANIE 7 
Stosuj

ą

ca diagramy Venna sprawd

ź

, czy ze zda

ń

 „Ka

Ŝ

dy człowiek jest łapówkarzem” i „Ka

Ŝ

dy 

jest człowiekiem” wynika na mocy rachunku nazw Arystotelesa zdanie „Ka

Ŝ

dy jest łapówkarzem”. 

Oce

ń

 poprawno

ść

 tego wnioskowania.  

 

ODPOWIED

Ź

 

 

Rozumowanie  to  reprezentuje  schemat: 

x  (P(x

  Q(x)) 

  (

x  P(x

 

x  Q(x)),  gdzie  P(x

oznacza  „x  jest człowiekiem”,  Q(x)  oznacza  „x  jest  łapówkarzem”.  Ograniczmy  rozumowanie  do 
dziedziny, któr

ą

 stanowi zbiór wszystkich ludzi.  

1. 

 

2. 

 

Dowód  nie  wprost  -  zakładam  prawdziwo

ść

  obu  przesłanek: 

x  (P(x

  Q(x))  i 

x  P(x),  oraz 

fałszywo

ść

  wniosku 

x  Q(x).  Mamy  wówczas  dwa  przypadki,  tak  jak  na  rysunkach.  W  obu 

dochodzimy do sprzeczno

ś

ci - nie mo

Ŝ

e bowiem by

ć

 tak, aby co

ś

 nale

Ŝ

ało do zbioru pustego. 

 

Rozumowanie  jest  niepoprawne,  gdy

Ŝ

  chocia

Ŝ

  poprawne  formalnie  nie  jest  ono  poprawne 

materialnie,  z  powodu  fałszywo

ś

ci  pierwszej  przesłanki  -  przecie

Ŝ

  nie  wszyscy  ludzie  s

ą

 

łapówkarzami. Gdyby dziedzin

ą

 nie był zbiór ludzi, to fałszyw

ą

 byłaby tak

Ŝ

e druga przesłanka.  

 

[komentarz: sk

ą

d wi

ę

c ten głupi, a popularny w Polsce tekst „U nas wszyscy bior

ą

”?]

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

11

ZADANIE 8 
Co to jest rozumowanie? Rozpoznaj rodzaj rozumowania w podanym przypadku. Wiem, 

Ŝ

Jan 

si

ę

 wzbogacił. Na tej podstawie s

ą

dz

ę

Ŝ

Jan wzi

ą

ł łapówk

ę

.  

Co w tym rozumowaniu jest w racj

ą

, a co nast

ę

pstwem? Czy jest ono niezawodne? 

Rozpoznaj zwi

ą

zek jaki zachodzi mi

ę

dzy racj

ą

 i nast

ę

pstwem, który jest podstaw

ą

 tego 

rozumowania.  

 

ODPOWIED

Ź

 

 

Rozumowanie to my

ś

lenie uzasadniaj

ą

ce, w którym przyjmujemy okre

ś

lone warto

ś

ci pewnych 

zda

ń

 i dochodzimy do prze

ś

wiadczenia o okre

ś

lonych warto

ś

ciach logicznych innych zda

ń

.  

 

Przyjmuj

ę

 prawdziwo

ść

 nast

ę

puj

ą

cej implikacji: Je

ś

li Jan wzi

ą

ł łapówk

ę

, to Jan si

ę

 wzbogacił.  

Zatem, racj

ą

 jest „Jan wzi

ą

ł łapówk

ę

”, a nast

ę

pstwem „Jan si

ę

 wzbogacił”.  

 

Podane jako przykład rozumowanie jest tłumaczeniem, czyli dobieraniem racji do znanego 
sk

ą

din

ą

d jako prawdziwe nast

ę

pstwa.  

Tłumaczenie jest rozumowaniem zawodnym, gdy

Ŝ

 prawdziwo

ść

 nast

ę

pnika implikacji nie 

gwarantuje prawdziwo

ś

ci jej poprzednika.  

 

Podane jako przykład rozumowanie opiera si

ę

 na zwi

ą

zku przyczynowo-skutkowym wyra

Ŝ

onym 

implikacj

ą

: „Je

ś

li Jan wzi

ą

ł łapówk

ę

, to Jan si

ę

 wzbogacił”.

  

 

Uwaga na marginesie (ostrze

Ŝ

enie):   

Racja „Jan wzi

ą

ł łapówk

ę

” to przyczyna, a nast

ę

pstwo „Jan si

ę

 wzbogacił” to skutek.  

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

12

ZADANIE 9 
Co to jest rozumowanie? Rozpoznaj rodzaj rozumowania w podanym przypadku. Wiem, 

Ŝ

Jan 

kupił dom. Na tej podstawie s

ą

dz

ę

Ŝ

Jan si

ę

 wzbogacił.  

Co w tym rozumowaniu jest w racj

ą

, a co nast

ę

pstwem? Czy jest ono niezawodne? 

Rozpoznaj zwi

ą

zek jaki zachodzi mi

ę

dzy racj

ą

 i nast

ę

pstwem, który jest podstaw

ą

 tego 

rozumowania.  

 

ODPOWIED

Ź

 

 

Rozumowanie to my

ś

lenie uzasadniaj

ą

ce, w którym przyjmujemy okre

ś

lone warto

ś

ci pewnych 

zda

ń

 i dochodzimy do prze

ś

wiadczenia o okre

ś

lonych warto

ś

ciach logicznych innych zda

ń

.  

 

Przyjmuj

ę

 prawdziwo

ść

 nast

ę

puj

ą

cej implikacji: Je

ś

li Jan kupił dom, to Jan si

ę

 wzbogacił.  

Zatem, racj

ą

 jest „Jan kupił dom”, a nast

ę

pstwem „Jan si

ę

 wzbogacił”.  

 

Podane jako przykład rozumowanie jest wnioskowaniem, czyli dobieraniem nast

ę

pstwa do znanej 

sk

ą

din

ą

d jako prawdziwa racji.  

Wnioskowanie jest rozumowaniem niezawodnym, gdy

Ŝ

 prawdziwo

ść

 poprzednika implikacji 

gwarantuje prawdziwo

ść

 jej nast

ę

pnika.  

 

Podane jako przykład rozumowanie opiera si

ę

 na zwi

ą

zku strukturalnym (ew. przyczynowo-

skutkowym) wyra

Ŝ

onym implikacj

ą

: „Je

ś

li Jan kupił dom, to Jan si

ę

 wzbogacił”.

  

 

Uwaga na marginesie (ostrze

Ŝ

enie):   

Racja „Jan kupił dom” to skutek, a nast

ę

pstwo „Jan si

ę

 wzbogacił” to przyczyna.

 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

13

ZADANIE 10 
Co to jest nazwa? Jaka nazwa jest pust

ą

, a jaka sprzeczn

ą

? Czym jest zakres nazwy pustej? 

Podaj przykład nazwy sprzecznej oraz nazwy pustej niesprzecznej. Okre

ś

l w jakim stosunku ze 

wzgl

ę

du na zakres pozostaj

ą

 nazwy, które podałe

ś

 jako przykład. W jakim stosunku pozostaj

ą

 

nazwy „nazwa pusta” i „nazwa sprzeczna”?  

 

ODPOWIED

Ź

 

 

Nazwa jest to wyra

Ŝ

enie mog

ą

ce wyst

ą

pi

ć

 w zdaniu jako podmiot lub orzecznik orzeczenia 

imiennego. Orzeczenie imienne to orzeczenie stwierdzaj

ą

ce o podmiocie, 

Ŝ

e jest taki a taki. 

Zatem, je

ś

li mamy zdanie „a jest b”, to a jest w tym zdaniu podmiotem, a b orzecznikiem 

orzeczenia imiennego.  
Nazwa pusta to nazwa, która nie ma desygnatu. Zatem zakresem nazwy pustej jest zbiór pusty. 
Nazwa sprzeczna to taka nazwa, dla której zało

Ŝ

enie istnienia desygnatu prowadzi do 

sprzeczno

ś

ci, czyli do koniunkcji dwóch zda

ń

, z których jedno jest zaprzeczeniem drugiego.  

 

Przykładem nazwy sprzecznej jest „parterowy wie

Ŝ

owiec”. Przykładem nazwy pustej 

niesprzecznej jest „stupi

ę

trowy dom w Poznaniu”. Desygnat nazwy sprzecznej nie mo

Ŝ

e istnie

ć

 

wi

ę

c nie istnieje, za

ś

 desygnat nazwy sprzecznej nie istnieje cho

ć

 mo

Ŝ

e istnie

ć

. Zakresem ka

Ŝ

dej 

z tych dwóch nazw jest zbiór pusty. Poniewa

Ŝ

 istnieje tylko jeden zbiór pusty, zatem nazwy te s

ą

 

równozakresowe - maj

ą

 ten sam zakres.  

 

„Nazwa pusta” jest nazw

ą

 nadrz

ę

dn

ą

 (ze wzgl

ę

du na zakres) wobec nazwy „nazwa sprzeczna”, 

poniewa

Ŝ

 ka

Ŝ

da nazwa sprzeczna jest pusta, ale nie ka

Ŝ

da nazwa pusta jest sprzeczna.  

 
 

background image

Piotr Łukowski, Wykład dla studentów prawa 

 

14

Inne moŜliwe zadania egzaminacyjne:  

 

- Czym jest rozumowanie przez analogi

ę

? Podaj przykład trafnego i nietrafnego zastosowania 

analogii.  

 

- Jakie znasz bł

ę

dy definiowania? Podaj przykład ka

Ŝ

dego z nich. Kiedy bł

ą

d definiowania jest 

ę

dem logicznym? Który z bł

ę

dów definiowania nie jest bł

ę

dem logicznym?  

 

- Jak ocenisz nast

ę

puj

ą

ce rozumowanie: "Kto uko

ń

czył 18 lat 

Ŝ

ycia, ten mo

Ŝ

e sam kupi

ć

 

samochód. Kto mo

Ŝ

e sam kupi

ć

 samochód, ten ma pieni

ą

dze na kupno samochodu. Zatem, kto 

uko

ń

czył 18 lat 

Ŝ

ycia, ten ma pieni

ą

dze na kupno samochodu."?  

 

- Kiedy zdanie W wynika ze zdania Z? Jakie znasz zwi

ą

zki wynikania? Podaj przykład ka

Ŝ

dego z 

nich. Jak jest ró

Ŝ

nica mi

ę

dzy wynikaniem a opartym na nim rozumowaniem? 

 

- Omów wieloznaczno

ść

, nieostro

ść

 i ogólno

ść

 nazwy. Podaj przykłady nazwy: wieloznacznej, 

nieostrej, ogólnej.   

 

- Co to jest indukcja? Wymie

ń

 kanony Milla. Omów kanon jedynej zgodno

ś

ci. Podaj przykład 

trafnego i nietrafnego zastosowania tego kanonu. 

 

- Co to jest relacja okre

ś

lona na zbiorze Z? Jaka relacja jest relacj

ą

 równowa

Ŝ

no

ś

ciow

ą

 na 

zbiorze Z? Co to jest klasa abstrakcji relacji równowa

Ŝ

no

ś

ci? Podaj przykład relacji 

równowa

Ŝ

no

ś

ciowej i podziału dokonanego przy jej u

Ŝ

yciu.  

 

- Podaj definicj

ę

 kłamstwa.