Do najważniejszych elementów obwodów głównych stacji elektroenergetycznych zalicza się: transformatory, szyny zbiorcze, wszelkiego rodzaju łączniki, przekładniki, bezpieczniki, izolatory, dławiki zwarciowe, odgromniki i in. Układ elektryczny stacji, zawierającej wszystkie lub jedynie część z wymienionych urządzeń połączonych w pola o określonych przeznaczeniach, powinien być ustalony z uwzględnieniem lokalizacji, sposobu zasilania i zadań stacji w systemie elektroenergetycznym. Ma on bowiem zasadniczy wpływ nie tylko na pracę samej stacji, lecz także na pracę całego systemu lub jego części. Podstawowe wymagania stawiane układom połączeń stacji są następujące:
1) Powinna być zachowana duża pewność dostawy energii elektrycznej, zależna od rodzaju zasilanych odbiorców i odbiorników oraz możliwych strat produkcyjnych i społecznych wynikających z niezaplanowanych przerw w dostawie energii, które mogłyby nie wystąpić przy bardziej racjonalnie zaprojektowanym układzie połączeń stacji.
2) Powinna istnieć możliwość zmiany układu w miarę rozwoju sieci lub rozbudowy i zmiany roli stacji w systemie elektroenergetycznym, bez konieczności instalowania wielu bardzo drogich urządzeń, głównie transformatorów i wyłączników wysokiego napięcia już w początkowym stadium budowy stacji, które w tym okresie nie byłyby właściwie wykorzystane. Rozbudowa stacji nie powinna pociągać długotrwałych przerw w zasilaniu czy nawet znacznych ograniczeń poboru mocy i energii licznych odbiorców energii elektrycznej.
3) Przy uszkodzeniach szyn zbiorczych lub innych elementów stacji powinno być zapewnione całkowite lub częściowe zasilanie odbiorców przez zapewnienie jawnej lub ukrytej rezerwy urządzeń.
4) Powinna istnieć możliwość odłączenia spod napięcia dowolnego wyłącznika w celu wykonania jego naprawy lub konserwacji bez długotrwałej przerwy w pracy połączonej z nim linii.
5) Powinna istnieć duża elastyczność układu, stwarzająca możliwość zasilania odbiorców przy planowanych lub zakłóceniowych wyłączeniach lub
22