lokalu jako siedziby zakładu rzemieślniczego dokonują inspekcja sanitarna i komenda straży pożarnych.
Po zagospodarowaniu lokalu i uruchomieniu działalności należy pamiętać o właściwym jego oznaczeniu, co jest konieczne nie tylko ze względów reklamowych, ale jest ustawowym warunkiem stawianym właścicielowi zakładu.
Rozmiary opodatkowania wobec Skarbu Państwa związane są w sposób jednoznaczny z rozmiarami prowadzonej działalności przy zastosowaniu reguły, zgodnie z którą na wielkość podatku wpływa wielkość obrotów zakładu, liczba osób w nim zatrudnionych, a także rodzaj wykonywanego rzemiosła. Od zasady tej stosowane są wyjątki, co znajduje wyraz w różnego rodzaju ulgach czy zwolnieniach podatkowych, a czego przykładem może być „piekarstwo”.
Najprostszą formą realizacji zobowiązań finansowych z tytułu wykonywania rzemiosła jest opłata skarbowa wnoszona przez rzemieślników działających na podstawie potwierdzenia zgłoszenia. Stawki opłaty skarbowej są zryczałtowane i określone w tabeli ustalonej przez resort finansów. Zróżnicowanie tych opłat zależy od liczby mieszkańców miejscowości, w której ma siedzibę zakład rzemieślniczy, a także od tego, czy rzemieślnik pracuje sam, czy zatrudnia pracownika.
Dopuszcza się możliwość zatrudnienia tylko jednego pracownika. Nie wlicza się do stanu zatrudnienia członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, uczniów i przyuczanych, emerytów i rencistów w liczbie do dwóch, a także innych osób,
nie więcej niż dwóch zatrudnionych okresowo w niektórych wymienionych rzemiosłach za zgodą organu administracji właściwego do wydania potwierdzenia zgłoszenia na wykonywanie rzemiosła. Również do stanu zatrudnienia nie wlicza się czeladników w liczbie do dwóch lub absolwentów szkół zawodowych w liczbie do dwóch przez 24 miesiące po uzyskaniu świadectwa czeladniczego lub świadectwa ukończenia szkoły. Przyjęte w tabeli wielkości opłat mogą w określonych warunkach być zwiększane lub zmniejszane. Ze względu na ulgowy charakter tej formy opodatkowania mogą z niej korzystać tylko zakłady usługowe wykonujące wymienione w tabeli rzemiosło. Tak więc nie od każdego rodzaju działalności rzemieślniczej można wnosić opłatę skarbową.
Zmiana warunków prowadzenia zakładu, np. zwiększenie zatrudnienia ponad ustalone normy i odejście w ten sposób od treści złożonego wniosku, nakłada na rzemieślnika obowiązek powiadomienia o tym fakcie organu administracji, który wydał decyzję o opłacie skarbowej. Nowa sytuacja zakładu wywołuje nowe obowiązki podatkowe, najczęściej w postaci zmiany formy opodatkowania.
Rzemieślnik mający kartę podatkową i wnoszący podatki na podstawie tabelarycznie określonych opłat może zatrudniać w niektórych rzemiosłach nawet do 4 osób w charakterze pracowników. Nie wlicza się do grupy pracowników uczniów, przyuczanych członków rodziny zamieszkałych we wspólnym gospodarstwie domowym, jednego lub dwóch emerytów bądź rencistów oraz pracowników nieprodukcyjnych (księgowy, sprzątaczka), a także czeladników i absolwentów szkoły zawodowej (łącznie do dwóch) w okresie 24 miesięcy po uzyskaniu świadectwa czeladniczego lub dokumentu ukończenia szkoły zawodowej.
Wniosek o kartę podatkową należy złożyć w organie
31