IV. Pma*> potltiiktme paHMwa i uimorztidn terytorialnego — c.iy
“ " " , _ U*l*
Podatki (oraz inne publicznoprawne należności pieniężne, np. składki na ubezpieczenia społeczne) są świadczeniami przymusowymi. Jeżeli zobowiązany do zapłaty podatku lub innej należności pieniężnej (przypadającej na rzecz Skarbu Państwa, samorządu terytorialnego. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych) nie uiszcza należności dobrowolnie, powinno być przeprowadzone postępowanie zmierzające do przymusowego wydobycia należności z majątku zobowiązanego. Przymusowe wykonywanie należności podatkowych i innych należności pieniężnych określa ustawa z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. nr 110, poz. 968 z późn. zm.). Podmiotami postępowania egzekucyjnego są: wierzyciel (tj. podmiot uprawniony do żądania wykonania należnego świadczenia pieniężnego (np. organ podatkowy, organ ZUS), organ egzekucyjny (organ uprawniony do stosowania określonych w ustawie środków zmierzających do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków), zobowiązany (osoba, która nie wykonała w terminie obowiązku, np. podatnik, płatnik, osoba zobowiązana do uiszczenia cła, opłaty), inne podmioty. Organami egzekucyjnymi są: naczelnik urzędu skarbowego, niektóre organy gminy o statusie miasta, dyrektor oddziału ZUS, dyrektor izby celnej, inne organy.
Organ egzekucyjny wszczyna egzekucję na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego. Tytuł wykonawczy nie jest decyzją w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, lecz dokumentem urzędowym warunkującym wszczęcie egzekucji14. Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje on z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego. Tytuł wykonawczy powinien zawierać określone elementy, m.in. oznaczenie wierzyciela, wskazanie zobowiązanego, treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku, wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji, wskazanie środków egzekucyjnych. Podstawą prawną prowadzenia egzekucji w sprawie należności podatkowej jest. obok samej ustawy podatkowej, decyzja określająca lub ustalająca zobowiązanie podatkowe, a w niektórych przypadkach może to być deklaracja podatkowa lub zeznanie podatkowe złożone przez zobowiązanego (podatnika) Czynności egzekucyjne w egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym wykonuje poborca skarbowy.
Środkami egzekucyjnymi w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych są egzekucje:
1) z pieniędzy.
2) z wynagrodzenia za pracę.
■? R. Homer. Z. Leońsld. A. Skoczylas. Postępowanie egzekucyjne w odmiat*— Wami— 2005. s. 98.