z ośmiu karabinów maszynowych Browning M-2 kal. 12,7 mm umieszczonych w skrzydłach. Od wersji D-15 można było montować uzbrojenie podwieszane składające się z bomb: o wagomiarze do 227 kg pod kadłubem oraz pod każdym skrzydłem do 454 kg na pylonach wykorzystywanych również do zabierania zbiorników dodatkowych.
Model należy do średniotrudnych jest jednak dość pracochłonny. Dlatego trzeba zachować dużą dokładność przy wycinaniu części, starannie formować je przed sklejeniem i bardzo uważnie dopasowywać przystające do siebie elementy.
Z materiałów dodatkowych potrzebne będą: tektura grubości ok. 1 mm, drut stalowy 0,5-0,7 mm, papier ścierny, czarna nitka, przezroczysta folia. Ź narzędzi: ostre nożyczki, linijka, szczypce uniwersalne, ostry nożyk. Do klejenia proponuję Her-mol.
Budowę modelu zaczynamy od naklejenia na tekturę wręg, dźwiga
rów, żeber i innych elementów wymagających wzmocnienia i pogrubienia. Dzielimy ją na etapy.
Śmigto sklejamy z części 25, 26, 27 i 28 - jego przekrój i wygląd jest widoczny na rysunku 7. Łopaty smi-gta wzmacniamy zapałkami odpowiednio wyszlifowanymi na papierze ściernym. Podczas klejenia łopat pamiętamy o nadaniu odpowiedniego skoku (skrętu). Łopaty śmigta obracają się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara (patrząc od przodu). Sklejone śmigto osadzamy na osi (drucik I). Obudowę silnika stanowią części 8, 9, 10, 11, które łączymy na wręgach W10 i W10a. Śmigto osadzone jest w przekładni redukcyjnej cz. 24. 24a, 24b i 24c (rys. 5). Na części 24 naklejamy częśc 24e, a następnie 24d (rozdzielacz zapłonu).
Elementy 23 i 23a. stanowiące kierownicę przepływu powietrza, łączymy razem, a 23b po złożeniu doklejamy w poprzek. Catość montujemy na wrędze W10.
Kadłub modelu sktada się z 6 zasadniczych segmentów oznaczonych kolejnymi numerami 1...6, elementów oprofilowania kabin (cz. 18, 18a, 19 i 19a) oraz statecznika pionowego (cz. 7). Odpowiadające danym segmentom wręgi oznaczone są tymi samymi numerami, a wręga tylna (każdego segmentu) dodatkowo literą „a“. W trakcie montażu wycinamy tylko te elementy, które aktualnie sklejamy. Najpierw wręgi W1 i W1a oraz ich wewnętrzne pole (W). Następnie starannie oklejamy je sklejką (cz. 1). W identyczny sposob wykonujemy kolejne segmenty kadłuba (rys. 1).
Przed wykonaniem segmentu czwartego trzeba wmontować sklejoną kabinę (cz. 20), wyciąć w niej otwór (W) w części 4.
Przystępując do złączenia kadłuba w jedną catość konieczne jest przeszlifowanie płaszczyzn styków poszczególnych segmentów na arkuszu papieru ściernego ułożonego na równej, poziomej powierzchni.
Przed przyklejeniem do kadłuba statecznika pionowego należy osadzić goleń kota tylnego (łatwiej zamontować drucik IV).
Ukształtowane części 1a i 2a naklejamy na pierwszy i drugi segment.
W otwory między segmentami 5 i 6 włączamy sklejone części 5bL i 5bP, a na zewnątrz przymocowujemy ukształtowane osłony 5cL i 5cP.
Na grzbiecie samolotu montujemy antenę cz. 5a. którą osadzamy na druciku III wstawionym przelotowo w segmencie 5.
Od dołu kadłuba przyklejamy osłony części 5d, 6a, 6b, 6c i 6d.
Budowę skrzydeł rozpoczynamy od ich szkieletu utworzonego z części W13, W13a, W13b, W13c, W13d, W13e, W13f, W13g według rysunku 2. Gotowy obklejamy sklejką 13L i 13P. Montaż goleni wykonujemy przed sklejeniem skrzydła ze względu na konieczność usztywnienia ich zamocowania. Zawieszenie główne uzupełniamy osłonami (cz.15,15ai15b).
Do skrzydeł dołączamy uchwyty bomb (cz. 14L lub 14P, 14a, 14b druciki VIII) wykonane według rysunku 4. bomby zaś zgodnie z rysunkiem 6.
Gotowe skrzydła uzupełnione drucikami VI i VII wraz z częścią 13b nasuwamy na dźwigary wręgi W4. Usztywnienie skrzydeł zapewnią owiewki cz. 13aP i 13aL, które po uformowaniu doklejamy u nasady skrzydła.
Stateczniki poziome (cz. 12L i 12P) po uformowaniu i sklejeniu osadzamy na dźwigarze cz. W6b, a po dopasowaniu mocujemy do kadłuba.
Kota wykonujemy z kilku warstw złączonego kartonu i oszlifujemy na papierze ściernym krawędzie zewnętrzne. Kola główne powinny mieć grubość 6,5 mm, a tylne 3 mm.
Kabinę wykonujemy z części 20, 20a, 21, 22, 22a i drucika II według rysunku 3.
Model jest gotowy. Pozostają jedynie drobne uzupełnienia farbami plakatowymi.
□
MAŁY MODELARZ - 3