Microsoft Word - 00.4 ITR korytarze

00.4 Korytarze transportowe

Korytarz transportowy to ciąg komunikacyjny międzynarodowego znaczenia w

którym  przebiegają  co  najmniej  2.  róŜne  drogi  transportowe  o  odpowiednich
parametrach  technicznych  z  rozmieszczonymi  na  nich  węzłami  transportowymi  (np.
centra  logistyczne).  MoŜemy  powiedzieć,  Ŝe  ciągi  transportowe  czyli  korytarze
transportowe  ustalają  pracę  dla  węzłów  transportowych  czyli  dla  centrów
logistycznych, natomiast centra dają pracę dla ciągów transportowych.

Z powyŜszego wynika, Ŝe sieć korytarzy transportowych buduje system

sieciowy.  Za  szablon  tego  systemu  uwaŜa  się  multigraf  skierowany.  Szczególnym
przypadkiem dotyczącym korytarzy transportowych jest domena tych korytarzy, która
oznacza,  Ŝe  wszystkie  połączenia  mogą  przemieszać  jedyną  grupę  składową
dotyczącą ruchliwości. Polega to na tym, iŜ ta grupa składowa wpływa na określoną
dziedzinę systemu transportowego. Ma to wpływ takŜe na wejście lub wyjście węzłów
korytarza transportowego, co oznacza, Ŝe wejścia czy  wyjścia mogą przemieszczać
określoną  jedyną  grupę  składową,  która  jest  zgodna  z  domeną  zespolenia,  które
wchodzi  do  danego  podsystemu.  JeŜeli  by  patrzeć  od  strony  korytarza
transportowego,  to  węzły  transportowe  będą  punkcikami,  gdzie  przemieszczanie
środków  transportowych  jest  modyfikowane,  tak,  iŜ  dla  węzłów  ruchliwość
pojawiająca się z okolicznych odcinków korytarza transportowego jest zmieniana jako
narzucona  dla  ruchliwości  wychodzącej  do  okolicznych  odcinków  korytarza
transportowego.  Odcinki  korytarzy  transportowych  Przenosza  potok  ruchu.  Zakłada
się, Ŝe popyt powstaje na wejściach do odcinków korytarzy transportowych. Z punktu
widzenia  ciągów  komunikacyjnych  węzły  transportowe  są  punktami.  Pozwala  to  na
dekompozycje problemu rozłoŜenia potoku ruchu na 3 następujące poziomy:

-Rozmieszcza się podobny system ruchliwości w korytarzu transportowym o

schemacie w postaci unigrafu skierowanego. Rozmieszczany system jest podobny,
jeŜeli określa wielkość materiałów lub osób do przewoŜenia z miejsca 1 do miejsca 2.

- Po drugie, naleŜy na odcinkach korytarzy transportowych, dla

poszczególnych odcinków osobno, zamiany zapotrzebowania w róŜnorodny strumień
środków transportowych, które tworzą to zapotrzebowanie.

- Po trzecie dokonuje się zmiany róŜnorodnego potoku ruchu w węzłach

transportowych, dla poszczególnych węzłów osobno, do stopnia określonego
poprzez odcinki korytarzy transportowych.

Brak właściwej infrastruktury transportu pod względem ilościowym

i jakościowym działa hamująco na rozwój gospodarczy, a wręcz staje się barierą jego
rozwoju. Działania Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu ( ECMT)
doprowadziły

wyznaczenia

dziesięciu

Pan-Europejskich

Korytarzy

Transportowych, które maja istotne znaczenia dla rozwoju kontynentu europejskiego.
Idea  korytarzy  transportowych  powstała  na  I  Ogólnoeuropejskiej  Konferencji
Transportowej w Pradze w 1991r.Zaproszono równieŜ państwa do zgłoszenia swoich
projektów inwestycji na które byłaby szansa pomocy. Na Krecie w 1994r. odbyła się II
Paneuropejska Konferencja Transportowa. Określono 9 głównych ciągów (korytarzy)
transportowych, które łączyłyby się w Europie Środkowej i Wschodniej. Uznano, Ŝe ta
sieć  jest  juŜ  ukształtowana  i  wytyczone  te  korytarze  transportowe  w  Europie
Środkowej  i  Wschodniej.  Te  propozycje  znów  podlegały  dyskusjom.  III
Paneuropejska  Konferencja  Transportowa  w  1997r.  w  Helsinkach  wprowadziła
korekty  i  dodała  10  korytarz.  Te  korytarze  stanowiły  rozszerzenie  sieci  TEN

obejmujący  połączenia  drogowe,  kolejowe,  lotnicze,  morskie  i  rzeczne.  Korytarze
Kreteńsko – Helsińskie określane są jako Sieć  Główna.
Do  sieci  naleŜy  :  około  18  tys.  km  dróg;  20  tys.  km  linii  kolejowych;  38  portów
lotniczych;  13  portów  morskich;  49  portów  rzecznych,  które  powinny  być
zmodernizowane i rozbudowane do 2020r.

Dzięki działaniom Europejskiej Komisji Ministrów Transportu – ECMT określono
dziesięć następujących Pan-Europejskich Korytarzy Transportowych. Przez Polskę
przebiegają 4 z nich:

Korytarz I: Helsinki – Tallin – Ryga – Kowno – Warszawa (z odgałęzien.: Ryga–
Kaliningrad– Gdańsk)

rodzaj trasy

przebieg trasy

liczba
kilo-
metrów

kwota
inwestycji
w

mln

EURO

trasa kolejowa E
75

odcinek
podstawowy

Trakiszki – Suwałki – Augustów – Sokółka –
Białystok - Warszawa

340

1 047,00

odgałęzienie

Braniewo – Elbląg – Malbork – Tczew -
Gdańsk

141

353,20

droga ekspresowa
Via Baltica

Budzisko – Szypliszki – Suwałki – Augustów
– Białystok – Zambrów – Ostrów Maz. -
Warszawa

334

Korytarz II: Berlin – Warszawa – Mińsk Białoruski – Moskwa – NiŜnyj Nowogród

rodzaj trasy

przebieg trasy

liczba
kilo-
metrów

kwota
inwestycji
w

mln

EURO

trasa kolejowa E
20

odcinek
podstawowy

Kunowice – Rzepin – Zbąszynek – Poznań –
Konin – Kutno – Łowicz - Warszawa –
Siedlce – Łuków – Biała Podl.- Terespol

690

1 839,10

obwodnica

Łowicz – Mszczonów – Pilawa - Łuków

182

trasa drogowa

Autostrada A 2

Świecko  –  Nowy  Tomyśl  –  Poznań  –
Września  –  Konin  –  Stryków  k.  Łodzi  –
Skierniewice  –  Warszawa  –  Siedlce  –  Biała
Podl. - Kukuryki

Korytarz III: Berlin / Drezno – Wrocław – Lwów – Kijów – Opole – Kraków -
Tarnów

rodzaj trasy

przebieg trasy

liczba
kilo-
metrów

kwota
inwestycji
w

mln

EURO

trasa kolejowa E
30

odcinek
podstawowy

Wrocław – Opole – Katowice – Tarnów –
Rzeszów – Przetworsk – Przemyśl - Medyka

669

1 353,00

linia

dla

ruchu

towarów

Wrocław – Jelcz - Opole – Kędzierzyn Koźle -
Gliwice

163

416,20

odgałęzienie

Drezna

Zgorzelec – Węgliniec – Legnica - Wrocław

droga kołowa

Autostrada A 4

Zgorzelec – KrzyŜowa – Legnica – Wrocław –
Opole – Katowice – Kraków

Obwodnica: Tarnów - Rzeszów - Przetworsk -
Korczowa (granica)

Korytarz

VI:

Gdańsk

–

Grudziądz/Warszawa

–

Katowice

–

śylina

z odgałęzieniem Katowice – Ostrawa – do korytarza IV.

rodzaj trasy

przebieg trasy

liczba
kilo-
metrów

kwota
inwestycji
w

mln

EURO

trasa kolejowa E
65

odcinek
podstawowy

Gdynia – Gdańsk – Malbork – Iława –
Warszawa – Grodzisk – Psary – Zawiercie –
Katowice – Bielsko Biała - Zwardoń

1526

4 914,60

odgałęz.

Breclav

Czechowice Dziedzice - Zebrzydowice

72,00

droga kołowa

Autostrada A 1

Gdańsk – Toruń – Włocławek – Stryków k.
Łodzi

(do

–

Piotrków

Tryb.-

Częstochowa- Katowice (do A4)- Gorzyczki

564

Transeuropejski Korytarz Transportowy nr VI:

Obowiązująca w Unii Europejskiej strategia, wynikająca z załoŜeń Transport

Infrastructure Needs Assessment (TINA), zakłada, Ŝe Port Gdańsk będzie jednym z
kluczowych  ogniw  Transeuropejskiego  Korytarza  Transportowego  nr  VI.  Trasa  tego
korytarza,  w  duŜym  stopniu  pokrywająca  się  z  przebiegiem  prastarego
Bursztynowego  Szlaku,  jest  z  jednej  strony  potwierdzeniem  dotychczasowej
historycznej  roli  Portu  Gdańsk  w  systemie  transportowym  Europy,  a  z  drugiej
konsekwencją  aktualnych  prognoz  dotyczących  rozwoju  transportu  w  przyszłości.
Geograficzne i rynkowe usytuowanie Portu Gdańsk predysponuje go do pełnienia roli
centrum dystrybucyjnego ukierunkowanego na Region Morza Bałtyckiego oraz kraje
Europy  Środkowo-Wschodniej,  a  jednocześnie  Port  Gdańsk  stanowi  waŜne  ogniwo
łańcucha  transportowego  łączącego  kraje  skandynawskie  z  krajami  Europy
Południowej,  w  szczególności  w  rejonie  Adriatyku  i  Morza  Czarnego.  Tendencje  na
rynku  transportowym  Europy,  takie,  jak:  gwałtowny  rozwój  transportu  ładunków
zjednostkowanych+  (kontenerów),  rozwój  transportu  w  systemie  ro-ro,  konieczność
rozwoju  transportu  multimodalnego  oraz  Ŝeglugi  bliskiego  zasięgu  (short  sea
shiping), a takŜe pogłębiająca się kongestia na europejskich drogach skłaniająca do

realizacji idei "from road to sea" - w naturalny sposób wpływają na rozwój korytarzy
transportowych.

Zarząd Morskiego Portu Gdańsk SA z racji swojego ustawowego i

statutowego  zakresu  działania  angaŜuje  się  bezpośrednio  w  tworzenie  warunków
infrastrukturalnych  na  zarządzanym  przez  siebie  terenie.  To  właśnie  między  innymi
rozwojowi Korytarza VI słuŜy uruchamianie nowych połączeń Ŝeglugowych w rejonie
Morza  Bałtyckiego.  Podstawowe  znaczenie  mają  jednak  plany  inwestycyjne  i
towarzyszący  im  rozwój  infrastruktury  bezpośrednio  łączącej  port  z  zapleczem.
Planowane inwestycje powinny w maksymalny sposób przyczyniać się do tworzenia
spójności  Portu  Gdańsk  z  infrastrukturą  Korytarza  VI  i  całej  sieci  transportowej  Unii
Europejskiej.

Pozostałe

Ciągów

transportowych:

IV. Berlin/Norymberga – Praga
–

Budapeszt

–

Konstanca/Salonniki/Istambuł;

V. Wenecja – Triest/Koper –
Lubliana

Budapeszt

–

UŜgorod – Lwów(Kijów)
Odcinek A: Bratysława – śilina
– Koszyce – UŜgorod,
Odcinek B: Rijeka - Zagrzeb –
Budapeszt,
Odcinek C: Płoce – Sarajewo –
Osijek – Budapeszt;

VII.

Dunaj

(Ŝegluga

śródlądowa),

VIII. Durres – Tirana – Skopje –
Sofia – Warna;

IX. Helsinki – St. Petersburg – Moskwa/Psków – Kijów - Lubaszewka – Kiszyniów
– Bukareszt - Dimitrowgrad – Aleksadropol
Odcinek A: Lubaszewka – Oddesa,
Odcinek B: Kijów – Mińsk – Wilno – Kaunas – Kłajpeda/Kaliningrad;

X. Salzburg – Lubliana – Belgrad – Nis – Skopje – Veles – Saloniki
Odcinek A: Graz – Maribor – Zagrzeb,
Odcinek B: Budapeszt – Nowy Sad – Belgrad,
Odcinek C: Nis – Sofia do korytarza nr VI i do Istambułu.

Korytarze drogi kołowej.

Przewiduje się, Ŝe liczba pojazdów samochodowych w Polsce, która w 1994

roku  wynosiła  ok.  10mln.,  podwoi  się  w  roku  2010.  Trzeba  stworzyć  dla  nich
moŜliwość  sprawnego  poruszania  się.  WaŜna  jest  równieŜ  rola  autostrad  w
powiązaniach międzynarodowych zarówno w relacjach Polski z innymi krajami, jak i
tranzycie przez RP.
W krajowym układzie autostrad ujęto, w powiązaniu z siecią autostrad europejskich,
dwie autostrady północ-południe:
A1:  (Helsinki-prom)-Gdańsk-  Grudziądz-  Toruń-  Łódź-Piotrków  Trybunalski-
Częstochowa- Katowice- Gorzyce-(Ostrawa)
A3: Szczecin-Zielona Góra- Legnica- Bolków- Lubawka-(Praha)
Oraz dwie pełne autostrady zachód-wschód:
A2: (Berlin)-Świecko- Poznań-łódź- Warszawa- Trespol-(Mińsk)
A4:  (Drezno)-Zgorzelec-Krzywa-Legnica-Wrocław-Opole-Katowice-Kraków-Tarnów-
Rzeszów-Przemysl-(Kijów)
A takŜe inne odcinki zachód-wschód:
A6: (Berlin)-Kołbaskowo- Szczecin
A8: (Warszawa)-Łódź-Wrocław- Bolków-(Praha)
A12: (Berlin)- Olszyna- Krzywa- Legnica

Inne waŜne drogi w kraju przewidziane jako drogi ekspresowe to:

- Szczecin- Goleniów- Koszalin- Gdańsk-Elbląg- (Kaliningrad)
- Goleniów- Świnoujście
-Grudziądz- Bydgoszcz- Poznań- Wrocław
- Piotrków Tryb.- Kielce- Stalowa Wola- Rzeszów- Barwinek- (Bukareszt)
- Częstochowa- Bielsko Biała- Cieszyn- (Bratysława)
- Augustów- Białystok- Lublin- Stalowa Wola.

Korytarze wodne (śródlądowe i morskie).

Sieć dróg wodnych Europy nie pokrywa całego kontynentu tak, jak np. siec

kolejowa, czy drogowa, lecz jest podzielona na kilka części, a mianowicie:

• Główną część obejmująca Francję oraz Nizinę Środkowo- Europejską od ujść

Renu do Niemna; sieć ta jest najbardziej zagęszczona na terenie północnej
Francji, Belgii i Holandii

• Sieć Dunaju z jego dopływami
• Sieć Wschodnio- Europejską obejmującą dorzecza Wołgi, Newy i Dźwiny

Północnej, która jest znacznie rzadsza niŜ sieć Środkowo- Europejska jednak
składa się przewaŜnie z potęŜnych arterii naturalnych

• Sieć Ukraińską, dorzecza Dniepru i Donu
• Oddzielnie połoŜone sieci dróg wodnych Anglii, Szwecji, Finlandii i Włoch.

Postępuje proces połączenia w jedną całość, dotychczas oddzielnych i

zróŜnicowanych sieci (kanalizacja rzeki Men i połączenie Ren- Men- Dunaju, kanał
Wołga- Don). W Francji przewaŜa typ kanału dla taboru pływającego 300- tonowego,
w Niemczech kanały dla taboru 500- 1000- tonowego, a na terenie państw WNP-

1600-  tonowego.  Na  nowoczesnych  arteriach  stosuje  się  kanały  dla  taboru  1000-
1200  tonowego.  W  Projektach  rozbudowy  polskiej  sieci  dróg  wodnych  przyjęto  typ
kanałów dla taboru 600- tonowego z uwzględnieniem moŜliwości rozszerzenia ich w
przyszłości do wymiarów 1000- tonowego. śegluga międzynarodowa, praktykowana
dotychczas  na  niektórych  arteriach,  w  przyszłości,  po  zrealizowaniu  scalenia  sieci
europejskiej,  będzie  mogła  być  stosowana  znacznie  szerzej.  Mapa  dróg  wodnych
Europy  wskazuje,  Ŝe  na  terenie  Polski  sieć  ta  jest  stosunkowo  rzadka  i  składa  się
przewaŜnie  z  dróg  niskich  klas,  o  głębokości  zanurzenia  1-2  metry,  okresem
eksploatacji w ciągu ok 180 dni w roku.

Korytarze i porty lotnicze.

Korytarz powietrzny to droga lotnicza, wydzielona z przestrzeni powietrznej

jako  obszar  przeznaczony  do  lotu  statków  powietrznych,  w  którym  obowiązują
specjalne warunki lotu. Łączący dwa punkty, gdzie podczas przelotu między portami
lotniczymi  musi  znajdować  się  w  korytarzu  o  określonej  szerokości  i  wysokości(
poziomie).  Szerokość  korytarza  powietrznego  krajowego  wynosi  10  NM,
międzynarodowego 15 km, podstawa dolna minimum 900 m, górna do 12 km. W celu
zapewnienia  pełnego  bezpieczeństwa  lotu  przestrzeń  powietrzna  poddana  została
kontroli.  Normy  postępowania  ustalone  zostały  przez  Międzynarodową  Organizację

Lotnictwa Cywilnego( ICAO).

Porównując proponowane korytarze transportowe naleŜy wykazać ich znakomite

podobieństwa, a mianowicie:

• Są naturalnymi morsko-lądowymi korytarzami transportowymi, portami

morskimi

w Gdańsku, Gdyni, Świnoujściu i Szczecinie, jako węzłami transportowymi,

• Obydwa korytarze transportowe są korytarzami multimodalnymi, co oznacza,

Ŝe

koncentrują w swoim zestawie:

• transport kolejowy (dla korytarza VI – linia kolejowa C-E 65, a dla korytarza

„Doliny Odry” – linie kolejowe C-E 59 i C-59),

• transport drogowy (dla korytarza VI- autostrada A1, a dla korytarza „Doliny

Odry” – droga szybkiego ruchu S-3, a w perspektywie po 2015 roku autostrada
A3),

• Ŝegluga śródlądowa (dla korytarza VI – wiślana droga wodna, a dla korytarza

„Doliny Odry” – odrzańska droga wodna),

• transport lotniczy (dla korytarza VI – lotniska: Gdańsk Rębiechowo,

Bydgoszcz,

Warszawa Okęcie, Kraków Balice i Katowice Pyrzowice, a dla korytarza „Doliny
Odry” – Szczecin-Goleniów, Zielona Góra- Babimost, Poznań-Ławica, Wrocław-
Starachowice).

Plany nowych połączeń międzynarodowych i tranzytowych (dotyczące Polski).

TINA

Unia Europejska powołała grupę roboczą TINA w celu oceny potrzeb w zakresie
Infrastruktury transportowej którą celem jest:

• określenie potrzeb inwestycyjnych w infrastrukturze transportowej w grupie

krajów kandydujących

• ustalenie kolejności ich realizacji;
• określenie zasad finansowania;

Prace są realizowane w 3 regionalnych podgrupach.
Polska  zgłosiła  korytarze  stanowiące  sieci  dodatkowe  to  (ale  tego  nie  udało  się
osiągnąć):
Świnoujście – Szczecin – gr. Południowa - Czechy
Gdańsk – Warszawa – Kowel – Odessa/ Bukareszt.
Koszty  inwestycyjne:  89  mld.  Euro  do  2015r.  przy  czym  realizacja  sieci  Polski
pochłonie 2/3 tej kwoty.
Najnowsze plany.
Plan  TEN  był  w  załoŜeniach  do  2002r.  lecz  weryfikacja  planów  TEN  miała  miejsce
dopiero  w 2003r.
3 listy projektów według pilności ich realizacji i przyjętych horyzontów czasowych:

• Lista 0: zrealizowane projekty w Essen (3) lub odcinki, których ukończenie

przewidziano do 2007r. (6 odcinków) -> Ŝaden z nich nie został zanegowany.

• Lista 1: projekty do realizacji w perspektywie roku 2020.
• Lista 2: horyzont długoterminowy

Projekt spójności UE.

Opóźniały go między innymi takie czynniki jak brak wsparcia, skomplikowane

przepisy,  róŜne  sprawy  administracyjne,  itp.  Uznano,  Ŝe  Polska  odniosła  sukces,
gdyŜ  udało  się  jej  wprowadzić  projekty.  Lista  priorytetowych  inwestycji
transportowych  UE,  obejmująca  29  pozycji  została  zatwierdzona  przez  Parlament  i
Radę UE w kwietniu 2004r. Projekty te wskazują przedsięwzięcia najwaŜniejsze dla
UE.  Wsparciem  dla  projektów  infrastrukturalnych  jest  projekt  nawigacji  satelitarnej
Galileo.  Spośród  nich  wybrano  do  szybkiej  realizacji  segmenty  w  ramach
zdefiniowanych korytarzy, będące połączeniami transgranicznymi.

Priorytetowe  inwestycje  transportowe  UE  w  Polsce  -  moŜna  liczyć  na  wsparcie
finansowe tych projektów.

trasa

rozpoczęcie zakończe-

nie

koszt w
mln
EURO

Linia kolejowa Gdańsk – Warszawa – Brno /
Bratysława – Wiedeń:

Katowice – Brelav – modernizacja linii kolejowej

2004

2010

731

Katowice – Zilina – Nowe Miasto- modernizacja linii
kolejowej

2002

2010

1331

Autostrada

Gdańsk

–

Brno/Bratysława

–

Wiedeń:

Brno - Wiedeń

2005

2010

479

Połączenie Helsinki – Tallin – Ryga – Kowno –
Warszawa (magistrala węglowa)

Multimodalne centrum logistyczne w Sławkowie

Nowe połączenia infrastrukturalne.

Jedną z najwaŜniejszych inwestycji infrastrukturalnych w UE do 2020 roku jest

budowa  nowego  połączenia  kolejowo-drogowego  północ-południe.  To  takŜe  nowy
układ  potoków  w  transporcie  morsko-lądowym,  który  moŜe  przejść  Polska.  Nowe
połączenie na osi północ-południe sfinansowane przy pomocy środków finansowych
Unii Europejskiej przebiegać ma przez Polskę od Gdańska do granicy z Czechami i
Słowacją.  Projekt  ten  uzyskał  szerokie  poparcie  państw  bałtyckich  oraz  tych  na
południu  Europy,  połoŜonych  nad  Adriatykiem.  Korytarzem  zainteresowane  są  nie
tylko  takie  kraje,  jak  Finlandia  czy  Austria,  ale  takŜe  wszystkie  kraje  Grupy
Wyszehradzkiej  (Czechy,  Słowacja  i  Węgry).  W  praktyce  będzie  to  realizacja  starej
idei szlaku handlowego Bałtyk-Adriatyk.

Od Bałtyku po Adriatyk

Trzeba pamiętać, Ŝe na nowym połączeniu zyskają takŜe inne porty bałtyckie.

Wykorzystanie  połoŜenia  Polski  nad  Morzem  Bałtyckim  przez  połączenie  portu  w
Gdańsku  z  portem  w  Helsinkach  powinno  okazać  się  korzystne  nie  tylko  dla  nas  i
Finów.  Wśród  projektów  przedstawionych  Grupie  Wysokiego  Szczebla  Komisji
Europejskiej  znalazł  się  takŜe  projekt  pod  nazwą  Autostrady  morskie  obejmujący
działania  zmierzające  do  budowy  i  modernizacji  urządzeń  związanych  z  obsługą
portów  i  systemami  nawigacji  statków  na  najwaŜniejszych  połączeniach  morskich  w
Unii.  Grupa  rozwaŜa  zarekomendowanie  projektów  pilotowych,  wśród  których
powaŜne szanse na zakwalifikowanie ma port w Gdańsku. Zarząd Portu w Gdańsku
podpisał juŜ list intencyjny o  współpracy  z  zarządem Portu w Helsinkach. Centralny
przebieg  korytarza  transportowego  przez  Polskę  umoŜliwi  takŜe  połączenie
podstawowych dla naszej gospodarki ośrodków przemysłowych. Jest realna szansa
na  oŜywienie  gospodarcze  regionów  i  miast,  których  dotyczył  będzie  projekt.  Jego
autorzy liczą na wzrost wymiany handlowej pomiędzy Europą Północną i Południową
oraz  wzrost  atrakcyjności  Polski  jako  kraju  tranzytowego.  To  wprowadzenie  nowej
jakości w transporcie europejskim poprzez kreację nowego układu potoków ruchu w
transporcie morsko-lądowym moŜe przejść Polska.

Modernizacja kolei

Grupa  wysokiego  szczebla  (GWS)  określiła  teŜ  pięć  projektów,  które  mają  duŜe
znaczenie  dla  Unii  w  dalszej  perspektywie.  Wśród  zakwalifikowanych  projektów
znalazł  się  takŜe  polski  dotyczący  modernizacji  linii  kolejowej  C-E65  Gdańsk  -
Bydgoszcz - Katowice - Zwardoń. Był teŜ inny, dotyczący modernizacji linii kolejowej

Rail  Baltica  Helsinki  -  Tallin  -  Ryga  -  Kowno  -  Warszawa,  proponowany  przez
republiki  bałtyckie  i  Finlandię.  Określono  teŜ  kilka  projektów  waŜnych  dla  spójności
terytorialnej Wspólnoty.

Wśród nich  umieszczono  centrum  logistyczne  w  Sławkowie  z  połączeniem  do  Rosji
za  pomocą  szerokiego  toru  kolejowego,  co  dałoby  moŜliwość  przyjmowania
ładunków  kontenerowych  z  Dalekiego  Wschodu,  głównie  Japonii  i  Korei.
Rekomendowane przez GWS projekty, po przeprowadzeniu odpowiedniej procedury
decyzyjnej, będą mogły liczyć na dofinansowanie ze strony Unii Europejskiej w latach
2007-2020  nawet  do  20  proc.  wartości  inwestycji  niezaleŜnie  od  moŜliwości
korzystania  z  innych  źródeł  pomocowych  jak  np.  Funduszu  Spójności  czy  kredytów
międzynarodowych  instytucji  finansowych  -  głównie  Europejskiego  Banku
Inwestycyjnego.  To  takŜe  zachęta  dla  prywatnych  inwestorów,  którzy  mogliby
zainteresować  się  budową  centrum  logistycznego  w  Sławkowie  czy  modernizację
urządzeń  przeładunkowych  i  magazynów  w  porcie  gdańskim.  Szacuje  się,  Ŝe
budowa autostrady A-1 kosztować będzie 3,1 mld euro. Modernizowana w pierwszej
kolejności linia kolejowa E-65 pochłonie 2,6 mld euro, druga linia modernizowana w
późniejszym terminie kosztować ma 2,4 mld euro. Kolejne 0,5 mld euro trzeba będzie
wydać  na  budowę  terminalu  w  Porcie  Północnym  wraz  z  dojazdami  drogowymi  i
kolejowymi do tego portu. Najtaniej w tym zestawieniu wypada terminal w Sławkowie,
który wymaga (bez połączeń drogowych i kolejowych) kwoty 33 mln euro.

Literatura

• Basiewicz T., Gołaszewski A., Rudziński L., „Infrastruktura transportu”, Oficyna

Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2002.

Literatura uzupełniająca:

•  Alicjana.republika.pl
•  Plan.lubuskie.pl
•  Logistyka.net
•  Wikipedia.pl
•  Port.szczecin.pl