8
„
„
„
„ i d ź P O D P R Ą D ”
P O D P R Ą D ”
P O D P R Ą D ”
P O D P R Ą D ” nr 12/41/ grudzień 2007
N
ie jest moim celem wyśmianie albo obra-
Ŝenie poglądów dra hab. Pawła Łukowa z
Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszaw-
skiego, którego felieton Niedźwiedzia przysługa
(patrz obok) musiałam analizować i interpreto-
wać podczas próbnej matury z języka polskiego.
Chciałabym się po prostu zapytać, dlaczego
akurat jego tekst, który moim zdaniem nie speł-
nia kryteriów z „Informatora o egzaminie matu-
ralnym od 2008 roku z języka polskiego”, zna-
lazł się na arkuszu egzaminacyjnym?
5 grudnia 2007r., 8.40 rano. Dokładnie za
pięć minut powinnam siedzieć w klasie i czekać na
rozdanie arkuszy egzaminacyjnych z polskiego,
poziom rozszerzony. Ale ja w tym momencie wła-
śnie się budzę. Budzik nie zadzwonił. Spoglądam
na godzinę i w pierwszej chwili stwierdzam: „Nie…
nie ma juŜ sensu się spieszyć, i tak nie zdąŜę”. Mija
kilka sekund i jednak zrywam się z łóŜka. Nie po to
wydrukowali dla mnie tych kilka kartek, Ŝebym nie
miała okazji nawet ich obejrzeć. Z takim nastawie-
niem pojawiłam się w progach gmachu placówki
szerzenia oświaty, naturalnie spóźniona i lekko
spanikowana… Przeglądając arkusz, chciałam się
trochę uspokoić i przystąpić wreszcie do pracy.
Lecz i na tym polu spotkało mnie coś nad wyraz
nieprzyjemnego. Ów felieton Doktora, zaczerpnięty
z numeru 12/2006 „Świata Nauki” i zamieszczony w
arkuszu, wyprowadził mnie z równowagi jeszcze
bardziej niŜ niesprawność mojego budzika.
W świetle wymagań Centralnej Komisji
Egzaminacyjnej tekst słuŜący do sprawdzenia
umiejętności czytania ma być:
a) publicystyczny lub popularnonaukowy,
b) przejrzyście skonstruowany,
c) napisany staranną polszczyzną,
d) nieobraŜający uczuć i światopoglądu zdającego.
O ile zarówno podpunkty a), b), jak i c) zostały
spełnione, to d) niestety nie. Mam nadzieję, Ŝe
kaŜdy zgodzi się, Ŝe tekst, który próbuje wykazać,
Ŝe moje poglądy są oparte na całkowitej ignorancji,
nie moŜe jednocześnie ich nie obraŜać! JeŜeli ja,
jako protestantka, wierzę w Boga, a Bóg ma to do
siebie, Ŝe jest wszechmocny i doskonały, to jak
mam nie wierzyć Jego Słowu, które jasno mówi, Ŝe
to On stworzył świat, a nie jakiś Big Bang? Doktor
pisze, Ŝe „Brak spójności nie musi prowadzić do
odrzucenia wizji biblijnej, moŜe za to dowodzić, Ŝe
ukryta jest w niej jakaś głęboka tajemnica.” Zasta-
nawiam się, jaka to głęboka tajemnica kryje się w
tekście z I MojŜ. 1, 1: „Na początku stworzył Bóg
niebo i ziemię.” Sęk w tym, Ŝe nie ma tzw. trzeciej
drogi w interpretacji tego zdania. Albo Bóg stworzył
ten świat, albo nie. Czyli teizm i ateizm. Jak moŜna
wierzyć w Boga, który zgodnie z logiką Doktora
przestaje de facto być Bogiem, gdyŜ nie jest Stwór-
cą, a kłamcą, który się za niego podaje, albo w
najlepszym wypadku nielogicznym, mitycznym,
niespójnym Kimś, kto nie potrafi się jasno wysłowić
i skazuje ludzi na bezsensowną, trwającą tysiące lat
wiarę w coś, czego nie było!!!
Niezwykle zirytowało mnie równieŜ stwier-
dzenie, Ŝe „Osoba wierząca w przekaz biblijny nie
dochodzi do swoich przekonań na podstawie ba-
dań, polegających na zbieraniu informacji i porząd-
kowaniu ich w spójną całość. Nabywa ich w proce-
sie wychowania lub nawrócenia religijnego, który
nawet nie przypomina tworzenia teorii naukowych.”.
Moim zdaniem jest to „wypisz, wymaluj” opis 90%
młodzieŜy polskiej, o dorosłych nie wspomnę. To
właśnie osoby uznające teorię ewolucji opierają się
tylko i wyłącznie na tym, co im mówi publiczna
szkoła, same w Ŝaden sposób usłyszanych wiado-
mości nie sprawdzają! Kompletnie nie wiedzą, o co
chodzi w teorii, w którą tak ślepo wierzą, powta-
rzam: wierzą. Oni nie uznają jej nawet za teorię,
którą przecieŜ jest, tylko za fakt obiektywny, niepod-
waŜalny. Są święcie przekonani, Ŝe pochodzą od
małpy, gdyŜ… pani w szkole im tak kiedyś powie-
działa!!! Do ludzi, którzy natomiast zadali sobie
trochę trudu i zatrzymali się na chwilę nad proble-
mem genezy świata i człowieka, odnoszą się z
niepohamowaną niechęcią, a nierzadko agresją.
OtóŜ paradoks tej sytuacji polega na tym, Ŝe powin-
no być odwrotnie. To ja mogę spoglądać na uczest-
ników ewolucjonistycznego owczego pędu z po-
błaŜliwością i Ŝalem z powodu ich ignorancji. To ja
doszłam do swoich poglądów poprzez badania i
dociekania, choć, przyznaję, w niewielkim jeszcze
zakresie. Wykazały one, Ŝe nie znaleziono dotych-
czas śADNYCH OGNIW POŚREDNICH, na któ-
rych to istnieniu opiera się teoria Darwina. Nie
odkryto równieŜ śADNYCH MUTACJI POZYTYW-
NYCH, których mechanizmem posługiwano się, by
wytłumaczyć ewolucyjne zmiany zachodzące w
gatunkach, ani nie zaobserwowano śADNYCH
ZMIAN O CHARAKTERZE EWOLUCYJNYM MIĘ-
DZY RODZAJAMI
Ale z większością młodzieŜy nie ma co
nawet rozmawiać o takich kwestiach. Młodzi nie
mają Ŝadnych podstaw wiedzy o tym, w co wierzą.
Ewolucja stała się dogmatem nowoczesnego świa-
ta. Tematem tabu zaś jest kreacjonizm.
JeŜeli świat naukowy byłby tak bardzo
pewny teorii Darwina, to nie zabraniałby publicznej,
nieskrępowanej debaty przedstawiającej oba stano-
wiska. Gdyby naukowcy mieli niezbite dowody na
fałszywość kreacjonizmu, to by się aŜ prosili o
konfrontację z nim. Tego jednak nie robią. Tymcza-
sem kreacjonizm, ukazywany jako niedorzeczny,
jest ośmieszany, marginalizowany i wręcz zakaza-
ny. W polskich podręcznikach szkolnych nie moŜna
znaleźć nawet najmniejszej wzmianki o innej niŜ
ewolucyjna teorii wyjaśniającej powstanie świata.
Gdzie tu wolność i swoboda? Gdzie sens? Gdzie
logika?
Chciałam jeszcze wykazać niekonsekwen-
cję w tym, co pisze Pan Doktor. Z jednej strony
twierdzi, Ŝe: „Teoria ewolucji to część nauki, która
wyjaśnia zdarzenia, odwołując się do faktów „z tego
świata”. Mając tak wyznaczoną dziedzinę badań,
nie odpowie na wszystkie moŜliwe pytania. Na-
ukowcy wyjaśniają, jak doszło do powstania Ŝycia
za Ziemi w znanej nam formie”. Tym samym daje
do zrozumienia, Ŝe nauka wyjaśnia, jak powstało
Ŝycie na ziemi, metodami przyrodniczymi, empi-
rycznymi, „z tego świata”, nie dopuszczając pier-
wiastka ponadnaturalnego. A kilka linijek dalej
pisze: „Jeśli u podstawy świata leŜy jakiś zamysł, to
znajduje się poza przyrodą, a więc i poza kompe-
tencją nauki.”. Więc jednak przyznaje, Ŝe jest moŜli-
we, Ŝe zamysł kogoś inteligentnego „leŜy u podstaw
świata”. Dr Łuków niechcący demaskuje swego
rodzaju dogmatyzm współczesnej nauki, która
sama ogranicza sobie moŜliwość dojścia do praw-
dy, odrzucając z góry jedną z opcji, jaką jest inge-
rencja Boga w stworzenie Ŝycia.
„Jednak
obja-
wienie nie przynosi wie-
dzy o powstaniu świata.
Objaśnia za to związek
tego świata z Bogiem.” A
czymŜe jest dla człowie-
ka wiedza o tym, Ŝe Ktoś
zgodnie z detalicznym
planem stworzył go na
swoje podobieństwo, jak
nie właśnie określeniem
związku, zaleŜności pomiędzy Bogiem a człowie-
kiem, Stwórcą a stworzeniem?
„Historia biblijna inspiruje do konstruowa-
nia człowieczego stosunku do rzeczywistości; dlate-
go moŜna być biologiem i zarazem wierzącym.” W
myśl Biblii wierzącym jest ten, kto m.in. uznaje
Boga za swojego Stworzyciela. Najwidoczniej Autor
posługuje się tym pojęciem na określenie kogoś,
kto mówi, Ŝe wierzy w Boga, a w rzeczywistości
pozostaje ateistą albo człowiekiem, który czci dopa-
sowane do swoich teorii bóstwo. Bo niby co? Bóg
stworzył goryla, którego nazwał Adamem, a Kain i
Abel to były małe śliczne małpiątka?? Nie moŜna
być ewolucjonistą i prawdziwie wierzącym jedno-
cześnie, gdyŜ Darwin wymyślił swoją teorię po to,
Ŝeby właśnie zaprzeczyć wierze w teorię stworze-
nia. Wyklucza ona bowiem jakikolwiek element
inteligencji w powstaniu Ŝycia, stąd pośrednio wska-
zuje, Ŝe Boga po prostu NIE MA. Takie intencje
miał człowiek Ŝyjący półtora wieku temu. JeŜeli ktoś
ma co do tego wątpliwości, to jest albo bardzo
naiwny, albo bardzo „zdeterminowany”…
MoŜna by wiele napisać o tym, Ŝe Biblia
jest najspójniejszą księgą na ziemi, ale nie taki był
mój cel. Chciałam dowieść, Ŝe artykuł, który
„podano mi” na mojej maturze w publicznej szkole
OBRAZIŁ MOJE PRZEKONANIA. Zadania znajdu-
jące się pod nim zmuszały mnie do pisania czegoś,
z czym się w ogóle nie zgadzam. Odpowiadając na
kolejne pytania do tekstu, czułam, Ŝe dosłownie
zdradzam to, w co wierzę - Boga ukazuję jako
kogoś nierzeczywistego albo i nieistniejącego, a
samą siebie jako głupią, nieświadomą osobę wie-
rzącą w historie rodem z „Baśni tysiąca i jednej
nocy”.
Kiedy wyszłam z sali, najbardziej dziwiło
mnie, Ŝe matura próbna zawiera tak kontrowersyjny
tekst. Lecz moje zdziwienie zmieniło się w coś na
kształt zrozumienia, kiedy dowiedziałam się, Ŝe
organizowało ją wydawnictwo Operon wraz z pew-
ną wspaniałą i wielce szanowną gazetą – WYBOR-
CZĄ. Ów fakt nieznacznie mnie uspokoił. Dla tzw.
bezstronności Gazety mam szalenie szeroki zakres
tolerancji, gdyŜ jestem w stanie spodziewać się
wszystkiego po tym medium. Mam jednak pretensję
do MEN-u za złamanie konstytucyjnej zasady neu-
tralności światopoglądowej szkoły państwowej.
Oparcie matury na tekście dra Pawła Łuko-
wa pokazało, Ŝe GW w swoich poczynaniach kieru-
je się manipulacją. Łączenie publicznej oświaty z
własną polityką i celami pisma jest nie tylko niedo-
puszczalne, ale i nieetyczne. Nie Ŝyczę sobie, Ŝeby
ktokolwiek wyśmiewał moje poglądy i w nachalny
sposób narzucał swoje. Teraz, kiedy patrzę z per-
spektywy kilku dni na całą sytuację, cieszę się, Ŝe
choć spóźniona, wzięłam udział w tym egzaminie.
Przynajmniej zobaczyłam, do czego juŜ doszło.
UNDER 21
Rubrykę udostępniamy młodym adeptom pióra. Czekamy na Wasze teksty.
UNDER 21
Eunika Chojecka
DO CZEGO JUś DOSZŁO...
DO CZEGO JUś DOSZŁO...
