background image

Zasada działania silnika i prądnicy prądu stałego: 

Siła działająca na przewodnik z prądem w polu magnetycznym: 

l

Bi

F

t

=

 

b- wartość chwilowa indukcji 

i

t

 – wartość prądu chwilowa prądu 

l – długość przewodnika 

Moment elektromagnetyczny jest równy: 

2

D

F

Fr

M

e

=

=

 

M

e

 – moment pojedynczego pręta 

r – promień wirnika 

D – średnica wirnika 

2

Dl

Bi

M

t

e

=

 

dla z zwojów połączonych szeregowo: 

z

Dl

Bi

M

t

e

2

=

 

Strumień magnetyczny: 

BDl

BS

=

=

φ

 

Stąd: 

t

t

e

i

k

zi

M

φ

φ

=

=

2

1

 

background image

z

k

2

1

=

 

Siła elektromotoryczna pojedynczego pręta: 

Blv

e

t

=

 

v –wartość chwilowa prędkości 

2

D

r

v

ω

ω

=

=

 

ω - prędkość kątowa 

2

D

Bl

e

t

ω

=

 

Dla z zwojów połączonych szeregowo: 

φω

φω

ω

k

z

z

D

bl

e

t

=

=

=

2

1

2

 

Równanie obwodu twornika, zgodnie z prawami Kirchhoffa: 

dt

di

L

e

i

R

u

t

t

t

t

t

t

+

+

=

 

Równanie obwodu wzbudzenia: 

dt

di

L

i

R

u

w

w

w

w

w

+

=

 

W stanie ustalonym: 

w

w

w

I

R

U

=

 

t

t

t

t

E

I

R

U

+

=

 

background image

φω

k

I

R

U

t

t

t

+

=

 

φ

ω

k

I

R

U

t

t

t

=

 

Prądnica w stanach ustalonych: 

t

t

t

t

I

R

E

U

=

 

t

t

t

I

R

k

U

Φ

=

ω

 

 

W nowszej literaturze występują równoznaczne oznaczenia związane 

z modelami maszyny uogólnionej: 

t

q

u

u

=

 

Φ

k

d

ψ

 

t

q

i

i

=

 

q

d

e

i

M

ψ

=

 

dt

di

L

i

R

u

q

q

d

q

q

q

+

+

=

ωψ

 

dt

d

i

R

u

q

d

q

q

q

ψ

ωψ

+

+

=

 

background image

Dla maszyny prądu stałego, wykorzystywanej jako element automatyki, 

wyznaczmy wybrane transmitancje. Sygnałem wejściowym może być np. 

napięcie twornika (dla maszyny obcowzbudnej) a sygnałem wyjściowym 

prędkość obrotowa. Korzystając z równań wyprowadzonych wyżej otrzymamy 

równanie obwodu elektrycznego:  

dt

di

L

k

i

R

u

t

t

t

t

t

+

+

=

φ

 

Równanie dynamiki: 

t

o

e

i

k

M

M

dt

d

J

φ

ω

=

=

 

Przyjmijmy, że moment obciążenia jest równy M

o

=0, otrzymamy: 

t

i

k

dt

d

J

φ

ω

=

   

dt

d

k

J

i

t

 

ω

φ

=

 

)

(

dt

d

k

J

dt

d

L

k

dt

d

k

J

R

u

t

t

t

ω

φ

φ

ω

φ

+

+

=

 

2

2

dt

d

k

J

L

k

dt

d

k

J

R

u

t

t

t

ω

φ

φω

ω

φ

+

+

=

 

Dokonując transformaty Laplace'a (przy założeniu zerowych warunków 

początkowych) otrzymamy: 

)

(

)

(

)

(

2

s

s

k

J

L

s

k

s

s

k

J

R

u

t

t

t

ω

φ

φω

ω

φ

+

+

=

 

Transmitancję wyznaczamy zatem z zależności: 

background image

φ

φ

φ

ω

k

s

k

J

R

s

k

J

L

s

u

s

s

G

t

t

t

+

+

=

=

2

1

)

(

)

(

)

(

 

φ

φ

φ

ω

k

s

k

J

R

s

k

J

L

s

u

s

s

G

t

t

t

+

+

=

=

2

1

)

(

)

(

)

(

 

1

1

)

(

)

(

)

(

2

2

2

+

+

=

=

s

k

J

R

s

k

J

L

k

s

u

s

s

G

t

t

t

φ

φ

φ

ω

 

Oznaczmy: 

t

t

e

R

L

T

=

– elektromagnetyczna stała czasowa  

2

φ

k

JR

T

t

M

=

 elektromechaniczna stała czasowa 

φ

k

k

1

=

- wzmocnienie 

Otrzymamy: 

1

)

(

2

+

+

=

s

T

s

T

T

k

s

G

M

M

e

 

background image

Przebieg wartości prędkości kątowej przy skokowej zmianie napięcia 

zależy od biegunów transmitancji. Bieguny transmitancji mają postać zależną od 

wartości:  

e

M

M

T

T

T

4

2

=

 

Jeśli 

∆≥0 bieguny mają tylko część rzeczywistą postaci: 

e

M

M

T

T

T

s

2

2

,

1

±

=

 

Przebieg prędkości ma wówczas charakter aperiodyczny, natomiast 

w przypadku gdy: 

0

4

2

<

=

e

M

M

T

T

T

 

Przebieg ma charakter oscylacyjny tłumiony. Bieguny przyjmują wartość: 

e

M

M

T

T

j

T

s

2

2

,

1

±

=

 

Z warunku tego wynika, że oscylacyjna odpowiedź prędkości występuje, 

gdy spełniona jest zależność: 

e

M

T

T

4

<