Wykład 9 Fizjologia nerek i dróg moczowych
CZYNNOŚĆ NEREK – 20% POJEMNOŚCI MINUTOWEJ SERCA
1. Wydzielanie produktów odpadowych
2. Równowaga płynów
3. Regulacja hydrodynamiczna
4. Metabolizm minerałów
STĘŻENIE MOCZU
Izoosmotyczny- stężenie równe stężeniu osocza krwi
Stężony – stężenie > stężenia osocza krwi
Rozcieńczony – mocz mniej stężony niż osocze
Co jest prawidłowe ?
Spójrzmy na nefron
APARAT PRZYKŁĘBUSZKOWY
NERKOWA HEMODYNAMIKA – PODSTAWOWY MECHANIZM
Wielkość filtracji kłębuszkowej (GFR) = przepuszczalność (hydrauliczna, onkotyczna)
Przepływ nerkowy krwi (RBF)
Skurcz naczyń – angiotensyna II i NO
GFR i RBF
Wzrost oporu tętniczki
doprowadzającej
Wzrost GFR i RBF
Wzrost oporu tętniczki
odprowadzającej
Wzrost GFR, spadek RBF
REGULACJA GFR
Nerwowa – β1 receptor
Kanalikowo-kłębuszkowe sprzężenie zwrotne
Hormony np. Angiotensyna II (E>A), czynnik endoteliny, wazopresyna, ANP, PTH, NO
KLINICZNE OZNACZENIE GFR
Inulina – idealna, ale za droga
Kreatynina – oszacowuje GFR filtrowana
Mocznik – antydiuretyk zreabsorbowany przez kanalik zbiorczy (30-40% GFR)
UKŁAD RENINA-ANGIOTENSYNA-ALDOSTERON
Sód
Objętość płynu zewnątrzkomórkowego
Potas
Ciśnienie krwi
UKŁAD RENINA-ANGIOTENSYNA
WYMIANA PRZECIWPRĄDOWA
REGULACJA POTASU
98% wewnątrzkomórkowa
Nerka wydziela 90% dziennego spożycia
Sekrecja przez kanalik dalszy (główny mechanizm)
70% reabsorbowane przez kanalik kręty bliższy (PCT), 90% przez kanalik dalszy
CZYNNIKI REGULACJI POTASU
Komórki główne korowego kanalika zbiorczego aktywowane przez aldosteron
11-β-hydroksysteroidowa dehydrogenaza (enzym specyficzny tankowo)
Sekrecja stymulowana przez alkalozę
WAPŃ
Najpowszechniejszy jon dwudodatni w organizmie
Regulacja jelitowa, kostna i nerkowa
Przesączony wapń wzrasta wraz z kwasicą
2% dziennego spożycia wydalane z moczem