Kusnierz_743[02].Z2.03

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

SPIS TREŚCI

Wprowadzenie

Wymagania wstępne

Cele kształcenia

Przykładowe scenariusze zajęć

Ćwiczenia

5.1.

Konfekcjonowanie ze skór pospolitych

5.1.1. Ćwiczenia

5.2.

Konfekcjonowanie błamów ze skór szlachetnych

5.2.1. Ćwiczenia

Ewaluacja osiągnięć ucznia

Literatura

23
35

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

WPROWADZENIE

Przekazujemy Państwu Poradnik dla nauczyciela, który będzie pomocny w prowadzeniu

zajęć dydaktycznych w szkole kształcącej w zawodzie

kuśnierz.

W poradniku zamieszczono:

−

wymagania wstępne, wykaz umiejętności, jakie uczeń powinien mieć juŜ ukształtowane,
aby bez problemów mógł korzystać z poradnika,

−

cele kształcenia, wykaz umiejętności, jakie uczeń ukształtuje podczas pracy z poradnikiem,

−

przykładowe scenariusze zajęć,

−

przykładowe ćwiczenia ze wskazówkami do realizacji, zalecanymi metodami nauczania
uczenia oraz środkami dydaktycznymi,

−

ewaluację osiągnięć ucznia, przykładowe narzędzie pomiaru dydaktycznego,

−

literaturę uzupełniającą.
Wskazane jest, aby zajęcia dydaktyczne były prowadzone róŜnymi metodami ze

szczególnym uwzględnieniem aktywizujących metod nauczania.

Formy organizacyjne pracy uczniów mogą być zróŜnicowane, począwszy od samodzielnej

pracy uczniów do pracy zespołowej.

Jako pomoc w realizacji jednostki modułowej dla uczniów przeznaczony jest Poradnik dla

ucznia. Nauczyciel powinien ukierunkować uczniów na właściwe korzystanie z poradnika do
nich adresowanego.

Materiał nauczania (w Poradniku dla ucznia) podzielony jest na rozdziały, które zawierają

podrozdziały. Podczas realizacji poszczególnych rozdziałów wskazanym jest zwrócenie uwagi
na następujące elementy:

−

materiał nauczania – w miarę moŜliwości uczniowie powinni przeanalizować samodzielnie.
Obserwuje się niedocenianie przez nauczycieli niezwykle waŜnej umiejętności, jaką
uczniowie powinni bezwzględnie posiadać – czytanie tekstu technicznego ze
zrozumieniem,

−

pytania sprawdzające mają wykazać, na ile uczeń opanował materiał teoretyczny i czy jest
przygotowany  do  wykonania  ćwiczeń.  W zaleŜności  od  tematu  moŜna  zalecić  uczniom
samodzielne  odpowiedzenie  na  pytania  lub  wspólne  z  całą  grupą  uczniów,  w  formie
dyskusji  opracowanie  odpowiedzi  na  pytania.  Druga  forma  jest  korzystniejsza,  poniewaŜ
nauczyciel sterując dyskusją moŜe uaktywniać wszystkich uczniów oraz w trakcie dyskusji
usuwać wszelkie wątpliwości,

−

dominującą rolę w kształtowaniu umiejętności oraz opanowaniu materiału spełniają
ć

wiczenia. W trakcie wykonywania ćwiczeń uczeń powinien zweryfikować wiedzę

teoretyczną oraz opanować nowe umiejętności. Przedstawiono dosyć obszerną propozycję
ć

wiczeń wraz ze wskazówkami o sposobie ich przeprowadzenia, uwzględniając róŜne

moŜliwości ich realizacji w szkole. Nauczyciel decyduje, które z zaproponowanych
ć

wiczeń jest w stanie zrealizować przy określonym zapleczu technodydaktycznym szkoły.

Prowadzący moŜe równieŜ zrealizować ćwiczenia, które sam opracował,

−

sprawdzian postępów stanowi podsumowanie rozdziału, zadaniem uczniów jest udzielenie
odpowiedzi  na  pytania  w  nim  zawarte.  Uczeń  powinien  samodzielnie  czytając
zamieszczone  w  nim  stwierdzenia  potwierdzić  lub  zaprzeczyć  opanowanie  określonego
zakresu  materiału.  JeŜeli  wystąpią  zaprzeczenia,  nauczyciel  powinien  do  tych  zagadnień
wrócić, sprawdzając czy braki w opanowaniu materiału są wynikiem niezrozumienia przez
ucznia  tego  zagadnienia,  czy  niewłaściwej  postawy  ucznia  w  trakcie  nauczania.  W tym
miejscu  jest  szczególnie  waŜna  rola  nauczyciela,  gdyŜ  od  postawy  nauczyciela,  sposobu
prowadzenia zajęć zaleŜy między innymi zainteresowanie ucznia. Uczeń niezainteresowany

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

materiałem  nauczania,  wykonywaniem  ćwiczeń  nie  nabędzie  w pełni  umiejętności
załoŜonych  w  jednostce  modułowej.  NaleŜy  rozbudzić  wśród  uczniów  tak  zwaną
„ciekawość  wiedzy”.  Potwierdzenie  przez  ucznia  opanowania  materiału  nauczania
rozdziału  moŜe  stanowić  podstawę  dla  nauczyciela  do  sprawdzenia  wiedzy  i  umiejętności
ucznia z tego zakresu. Nauczyciel realizując jednostkę modułową powinien zwracać uwagę
na  predyspozycje  ucznia,  ocenić,  czy  uczeń  ma  większe  uzdolnienia  manualne,  czy  moŜe
lepiej radzi sobie z rozwiązywaniem problemów teoretycznych,

−

testy  zamieszczone  w  rozdziale  Ewaluacja  osiągnięć  ucznia  zawierają  zadania  z  zakresu
całej jednostki modułowej i naleŜy je wykorzystać do oceny uczniów, a wyniki osiągnięte
przez  uczniów  powinny  stanowić  podstawę  do  oceny  pracy  własnej  nauczyciela
realizującego  tę  jednostkę  modułową.  KaŜdemu  zadaniu  testu  przypisano  określoną  liczbę
moŜliwych  do  uzyskania  punktów  (0  lub  1  punkt).  Ocena  końcowa  uzaleŜniona  jest  od
ilości  uzyskanych  punktów.  Nauczyciel  moŜe  zastosować  test  według  własnego  projektu
oraz  zaproponować  własną  skalę  ocen.  NaleŜy  pamiętać,  Ŝeby  tak  przeprowadzić  proces
oceniania ucznia, aby umoŜliwić mu jak najpełniejsze wykazanie swoich umiejętności.

Metody polecane do stosowania podczas kształcenia modułowego to:

−

pokaz z instruktaŜem,

−

wiczenie praktyczne,

−

tekstu przewodniego.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Schemat układu jednostek modułowych

743[02].Z2

Technologia wytwarzania

wyrobów futrzarskich

743[02].Z2.01

Dobieranie skór do produkcji

wyrobów futrzarskich

743[02].Z2.02

UŜytkowanie maszyn,

urządzeń i narzędzi

kuśnierskich

743[02].Z2.03

Wykonywanie

błamów ze skór

futerkowych

743[02].Z2.04

Wykonywanie odzieŜy

futrzanej

743[02].Z2.05
Wykonywanie

galanterii futrzanej

743[02].Z2.06

Wykonywanie usług

kuśnierskich

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

WYMAGANIA WSTĘPNE

Przystępując do realizacji programu nauczania jednostki modułowej uczeń powinien umieć:

−−−−

stosować przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpoŜarowej

−−−−

charakteryzować maszyny i urządzenia stosowane w kuśnierstwie,

−−−−

określać zasady regulacji oraz konserwacji maszyn i urządzeń technicznych,

−−−−

charakteryzować budowę histologiczną oraz topograficzną skóry surowej i włosa,

−−−−

charakteryzować główne procesy wyprawy i wykończania skór,

−−−−

określać właściwości skór wyprawionych i metody ich badań,

−−−−

rozpoznawać wady i uszkodzenia skór wyprawionych,

−−−−

oceniać jakość skór wyprawionych,

−−−−

charakteryzować materiały pomocnicze i dodatki stosowane w konfekcjonowaniu
wyrobów futrzarskich,

−−−−

odczytywać rysunki techniczne prostych wyrobów futrzarskich,

−−−−

organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii,

−−−−

uŜytkować podstawowe maszyny i urządzenia kuśnierskie,

−−−−

posługiwać się przyborami i narzędziami kuśnierskimi,

−−−−

rozróŜniać, sortować oraz dobierać skóry futerkowe według charakteru okrywy włosowej
i tkanki skórnej,

−−−−

charakteryzować grupy rodzajowe skór i asortymenty wyrobów futrzarskich,

−−−−

wyjaśniać zasady doboru skór futerkowych na róŜnego rodzaju wyroby futrzarskie,

−−−−

stosować zasady doboru barwy i charakteru okrywy włosowej oraz cech tkanki skórnej,

−−−−

organizować stanowisko dobierania skór zgodnie z wymaganiami ergonomii oraz
wymaganiami procesu technologicznego,

−−−−

sortować skóry futerkowe na róŜne asortymenty wyrobów futrzarskich,

−−−−

dobierać skóry futerkowe na wyroby futrzarskie,

−−−−

stosować zasady oznaczania i składowania dobranych kompletów wyrobów,

−−−−

posługiwać się obowiązującymi normami.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

CELE KSZTAŁCENIA

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć:

−−−−

scharakteryzować błamy ze skór futerkowych,

−−−−

określić przeznaczenia błamów,

−−−−

zorganizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii,

−−−−

zastosować zasady sortowania skór futerkowych na błamy,

−−−−

rozpoznać i oznaczyć wady i uszkodzenia skór,

−−−−

określić sposoby reperacji skór futerkowych pospolitych i szlachetnych,

−−−−

dobrać skóry futerkowe na błamy,

−−−−

określić etapy wykonywania błamów ze skór futerkowych pospolitych i szlachetnych,

−−−−

określić zasady kroju i łączenia skór pospolitych w błamach,

−−−−

wykonać szablony do rozkroju skór w błamy,

−−−−

dobrać skóry i materiały pomocnicze do wykonania błamu,

−−−−

zastosować zasady reperacji i rozkroju skór futerkowych na błamy,

−−−−

dobrać igły i nici do rodzaju skór futerkowych,

−−−−

zastosować szwy łączeniowe skór na maszynie kuśnierskiej,

−−−−

zastosować metodę formowania błamów przez nabijanie,

−−−−

wysuszyć i obrównać błamy według form,

−−−−

zastosować zasady wykończania błamów,

−−−−

ocenić jakość wykonania błamu,

−−−−

zastosować przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpoŜarowej.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

4. PRZYKŁADOWE SCENARIUSZE ZAJĘĆ

Scenariusz zajęć 1

Osoba prowadząca

…………………………………….………….

Modułowy program nauczania:

Kuśnierz 743[02]

Moduł:

Technologia wytwarzania wyrobów futrzarskich

743[02].Z2
Jednostka modułowa:

Wykonywanie błamów ze skór futerkowych
743[02].Z2.03

Temat: Reperacja skór futerkowych róŜnymi metodami.

Cel ogólny: Usuwanie uszkodzeń w skórach futerkowych.

Po zakończeniu zajęć uczeń powinien umieć:

−

zorganizować stanowisko pracy zgodnie z zasadami bhp i ergonomii,

−

określić sposoby reperacji skór futerkowych pospolitych i szlachetnych,

−

zastosować zasady reperacji skór,

−

dobrać igły i nici do rodzaju reperowanych skór,

−

przestrzegać przepisy bhp przy pracy na maszynie kuśnierskiej,

Metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z instruktaŜem,

−

wiczenie praktyczne,

Formy organizacyjne pracy uczniów:

−

uczniowie pracują w grupach 2-osobowych.

Czas: 5 godzin dydaktycznych.

Środki dydaktyczne

−

skóry futerkowe,

−

plansze, rysunki obrazujące sposoby reperacji skór,

−

narzędzia kuśnierskie,

−

maszyny kuśnierskie,

−

przybory kuśnierskie,

−

instrukcje obsługi maszyn.

Zadanie dla ucznia

Wyreperuj skóry futerkowe, dobierając odpowiednie metody do rodzaju skór i uszkodzenia.

Przebieg zajęć:

Faza wstępna
1. Podanie tematu zajęć.
2.Wprowadzenie do tematu i uświadomienie celów kształcenia.
3. Przypomnienie przepisów bhp i regulaminu pracowni.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Faza właściwa
1.

Realizacja tematu

−

nauczyciel omawia rodzaje uszkodzeń występujące w skórach futerkowych

−

przedstawia

róŜne rodzaje uszkodzeń, które wymagają reperacji,

−

nauczyciel omawia zasady i metody reperacji skór futerkowych w zaleŜności od rodzaju
uszkodzenia i rodzaju skór, posługując się pomocami dydaktycznymi (plansze, uszkodzone
skóry

futerkowe,

wyreperowane

róŜnymi

metodami

−

skóry

pospolite

i szlachetne),

−

nauczyciel demonstruje stosowane metody reperacji skór, wskazując na właściwy dobór
metody do rodzaju uszkodzenia,

−

nauczyciel dzieli uczniów na grupy i przydziela potrzebne materiały do wykonania
zadania,

−

nauczyciel sprawdza poziom przygotowania uczniów do wykonania zadania praktycznego,
zadając pytania:

Jakie wady i uszkodzenia występują w skórach futerkowych?

Jak przygotować skóry do reperacji?

W jaki sposób wyznacza się linię grzbietową?

Jakie są zasady reperacji skór futerkowych?

Jakimi metodami reperuje się skóry futerkowe?

Wykonywanie przez uczniów zadania praktycznego.

−

uczniowie pracują w grupach 2-osobowych,

−

uczniowie przygotowują stanowiska pracy,

−

uczniowie reperują skóry róŜnymi metodami według poznanych zasad,

−

nauczyciel obserwuje uczniów w czasie pracy, w razie potrzeby udziela wskazówek.

Prezentacja i analiza ćwiczeń

−

uczniowie prezentują wykonane zadania,

−

uczniowie dyskutują na temat poprawności wykonanych ćwiczeń własnych i kolegów.

Faza kończąca
1.

Podsumowanie zajęć

−

nauczyciel wskazuje trudności, które wystąpiły w trakcie wykonywania ćwiczeń,

−

nauczyciel podsumowuje wykonanie zadania wskazuje jakie wystąpiły nieprawidłowości
i jak ich unikać na przyszłość.

2. Ocena poziomu osiągnięć i aktywności uczniów.

−

nauczyciel ocenia uczniów pod względem wkładu pracy, przygotowania teoretycznego
stopnia aktywności oraz poprawności wykonania zadania,

−

nauczyciel podaje temat następnych zajęć.

Praca domowa

Wypisz w zeszycie metody reperacji skór futerkowych. Przedstaw w formie rysunków

instruktaŜowych sposoby reperacji skór pospolitych.

Sposób uzyskania informacji zwrotnej po zakończonych zajęciach
Uczniowie wypełniają ankietę dotyczącą oceny zajęć i trudności podczas realizowania zadania.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Scenariusz zajęć 2

Osoba prowadząca

…………………………………….………….

Modułowy program nauczania:

Kuśnierz 743[02]

Moduł:

Technologia wytwarzania wyrobów futrzarskich

743[02].Z2
Jednostka modułowa:

Wykonywanie błamów ze skór futerkowych
743[02].Z2.03

Temat: Szablony pomocnicze do łączenia i rozkroju skór futerkowych w błamy.

Cel ogólny: Dobieranie szablonów do obrównania skór w zaleŜności od profilu i powierzchni
uŜytkowej.

Po zakończeniu zajęć uczeń powinien umieć:

−

określić powierzchnię uŜytkową skóry futerkowej,

−

określić zasady kroju i łączenia skór futerkowych pospolitych i szlachetnych,

−

wykonać szablony do rozkroju i łączenia skór futerkowych.

Metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z instruktaŜem,

−

wiczenia praktyczne.

Formy organizacyjne pracy uczniów:

−

uczniowie pracują w grupach 2–4-osobowych

Czas: 3 godziny dydaktyczne

Środki dydaktyczne:

−

wiczenia opracowane dla kaŜdego zespołu uczniowskiego,

−

pytania prowadzące,

−

zestaw skór futerkowych,

−

szablony do obrównania i łączenia skór,

−

plansze z wykonanymi połączeniami skór futerkowych,

−

papier szary.

Zadanie dla ucznia

Dobierz i opracuj szablon do obrównania skór na błam, na podstawie danej skóry

futerkowej, biorąc pod uwagę rodzaj skóry, profil i jej powierzchnię uŜytkową.

Przebieg zajęć:
Faza wstępna
1.

Podanie tematu zajęć.

Wprowadzenie do tematu i uświadomienie celów kształcenia.

Przypomnienie przepisów bhp i regulaminów pracowni.

Faza właściwa
1. Realizacja tematu:

−

nauczyciel objaśnia temat posługując się środkami dydaktycznymi (plansze obrazujące
szablony do obrównania skór i kształty wykrojów stosowanych przy łączeniu elementów
skór),

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

−

nauczyciel zadaje pytania sprawdzające zrozumienie tematu,

−

uczniowie odpowiadają na zadane pytania,

−

nauczyciel weryfikuje odpowiedzi i w zaleŜności od potrzeb udziela dodatkowych
objaśnień posługując się przygotowanymi pomocami dydaktycznymi,

−

nauczyciel dzieli uczniów na grupy i kaŜdej z nich przydziela inną skórę do wykonania
zadania.

2. Wykonywanie przez uczniów zadania praktycznego:

−

uczniowie pracują w grupach, charakteryzują przydzielone skóry i analizują ich cechy,

−

dyskutują w grupach i dobierają najwłaściwszy kształt szablonu, który naleŜy zastosować
do danej skóry,

−

konsultują z nauczycielem poprawność ustaleń, korygując ewentualne błędy,

−

opracowują szablon do obrównania danej skóry,

−

nauczyciel obserwuje uczniów podczas wykonywania zadania, udziela w miarę potrzeby
dodatkowych informacji.

3. Prezentacja i analiza ćwiczenia:

−

przedstawiciele grup prezentują na forum klasy wykonane zadanie, uzasadniając swój
wybór,

−

uczniowie dyskutują na temat poprawności wykonanych ćwiczeń własnych i kolegów,

−

nauczyciel kieruje dyskusją.

Faza kończąca
1. Podsumowanie zajęć:

−

nauczyciel podsumowuje pracę uczniów wskazuje jakie wystąpiły nieprawidłowości i jak
ich unikać na przyszłość.

2. Ocena poziomu osiągnięć i aktywności uczniów:

−

nauczyciel ocenia prawidłowość i estetykę wykonania ćwiczenia na podstawie obserwacji
czynności i zachowania indywidualnych uczniów oraz poszczególnych grup podczas
wykonywania zadania.

Praca domowa

Odszukaj w literaturze wiadomości dotyczących wykonywania błamów ze skór

futerkowych pospolitych. Wypisz w zeszycie zasady dobierania skór na błamy.

Sposób uzyskania informacji zwrotnej po zakończonych zajęciach: uczniowie wypełniają
ankietę dotyczącą oceny zajęć i trudności podczas realizowania zadania.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

5. ĆWICZENIA

5.1. Konfekcjonowanie błamów ze skór pospolitych

5.1.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Zaznacz powierzchnię uŜytkową otrzymanej skóry króliczej. Opracuj moŜliwe wersje

szablonów celem jej obrównania do połączenia w błam.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien zademonstrować sposób

zaznaczania powierzchni uŜytkowej skór oraz opracowania szablonów do obrównania, omówić
zakres i techniki wykonania ćwiczenia. Zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

odszukać w materiałach dydaktycznych sposoby obrównania skór króliczych w błamy,

wyznaczyć pola topograficzne danej skóry,

zaznaczyć powierzchnię uŜytkową,

wykonać szablony do obrównania skóry ( wszystkie moŜliwe wersje), biorąc pod uwagę jej
powierzchnię uŜytkową,

określić według którego szablonu rozkrój skór na błamy będzie najbardziej ekonomiczny,

zaprezentować wyniki ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z instruktaŜem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik ucznia,

−

skóra królicza,

−

papier,

−

przybory do rysowania,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 2

Rozpoznaj i oznacz wady i uszkodzenia skór futerkowych.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien zademonstrować

i wyjaśnić metody rozpoznawania i oznaczania wad i uszkodzeń skór futerkowych, omówić
zakres i techniki wykonania ćwiczenia. Zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

odszukać w materiałach dydaktycznych treści dotyczących ćwiczenia,

zorganizować stanowisko pracy do przeglądania skór futerkowych zgodnie z zasadami bhp
i ergonomii pracy,

przejrzeć skóry, wyszukać uszkodzenia tkanki skórnej i okrywy włosowej,

oznaczyć uszkodzenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z objaśnieniem,

−

wiczenie.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia

−

skóry futerkowe,

−

narzędzia kuśnierskie: nóŜ kuśnierski, grzebień kuśnierski,

−

przybory kuśnierskie: szpilki, kreda,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 3

Wyreperuj skóry futerkowe pospolite, stosując odpowiednio dobrane do rodzaju

uszkodzenia metody reperacji.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zasady

i metody reperacji skór futerkowych oraz zademonstrować sposoby reperacji skór róŜnymi
metodami zwracając szczególną uwagę na dobór metody do rodzaju skór i uszkodzenia.
Zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zorganizować stanowisko pracy zgodnie z zasadami bhp i ergonomii pracy,

przejrzeć skóry, wyszukać uszkodzenia i oznaczyć je,

wyznaczyć pręgę grzbietową w skórach,

dobrać metody reperacji do uszkodzenia i uzasadnić wybór,

wyreperować skóry,

zaprezentować wyniki pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się

−

pokaz z instruktaŜem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

skóry pospolite: królicze, owcze itp.

−

narzędzia kuśnierskie: nóŜ kuśnierski, grzebień kuśnierski,

−

przybory kuśnierskie: szpilki, kreda, linijka z podziałką,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

−

stół do krojenia,

−

maszyna kuśnierska,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 4

Obrównaj dobrane i wyreperowane skóry królicze - strzyŜone do połączenia w typowy

błam.

Wskazówki do realizacji
Przed

przystąpieniem

realizacji

wiczenia

nauczyciel

powinien

omówić

i zademonstrować sposób obrównywania skór do połączenia w błam. Zapoznać uczniów
z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

dobrać odpowiedni sposób łączenia skór w błam mając, na uwadze skóry strzyŜone,

wykonać wzorniki do obrównania skór w szeregach,

wyrysować kredą kontury błamu na desce kuśnierskiej,

rozmieścić skóry na odrysowanym konturze błamu zgodnie z ich oznaczeniem,

sprawdzić poprawność wyznaczenia pręgi grzbietowej podczas reperacji skór,

obrównać skóry według wzorników,

sprawdzić poprawność wykonania ćwiczenia,

złoŜyć skóry rzędami do zszycia,

zaprezentować wyniki swojej pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z instruktaŜem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

skóry królicze,

−

narzędzia kuśnierskie: nóŜ kuśnierski, grzebień kuśnierski,

−

przybory kuśnierskie: szpilki, kreda, taśma centymetrowa, linijka z podziałką,

−

preszpan do wykonania wzorników,

−

przybory do rysowania,

−

stół do krojenia,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 5

Zszyj skóry królicze w błam.

Wskazówki do realizacji
Przed

przystąpieniem

realizacji

wiczenia

nauczyciel

powinien

omówić

i zademonstrować łączenie obrównywanych skór króliczych na maszynie kuśnierskiej.
Zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zorganizować stanowisko pracy zgodnie z zasadami bhp i ergonomii pracy,

dobrać igły i nici biorąc pod uwagę grubość i zwięzłość dermy,

przygotować maszynę kuśnierską do szycia,

zszyć skóry w rzędy na maszynie kuśnierskiej,

zaznaczyć w rzędach połoŜonych obok siebie kilka punktów spotkań,

zszyć rzędy w szerz błamu utrzymując równe szeregi skór,

sprawdzić poprawność wykonanego ćwiczenia,

zaprezentować wyniki swojej pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z instruktaŜem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

skrojony błam ze skór króliczych,

−

maszyna kuśnierska,

−

nici,

−

narzędzia kuśnierskie: szpikulec do zapychania włosa, nóŜ kuśnierski,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 6

Nabij błam ze skór pospolitych.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien zademonstrować

nabijanie zestawionych błamów według ustalonych wymiarów, omówić zakres i techniki
wykonania ćwiczenia. Zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

nawilŜyć błam i odłoŜyć do odleŜenia,

wyrysować kontury błamu według wymiarów na desce do nabijania,

nabić błam według obowiązujących zasad,

sprawdzić poprawność wykonania ćwiczenia,

odstawić deskę z nabitym błamem do suszenia,

zaprezentować wyniki ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z instruktaŜem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

stół do nawilŜania błamu,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

−

stół do nabijania błamu,

−

narzędzia: kleszcze kuśnierskie,

−

przybory kuśnierskie: gwoździe kuśnierskie, kreda, linia, taśma centymetrowa,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 7

Zdejmij z deski nabity błam ze skór króliczych i obrównaj według szablonu.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien zademonstrować sposób

zdejmowania błamu z deski i obrównania go według szablonów, omówić jego zakres i techniki
wykonania ćwiczenia. Zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zdjąć z deski nabity błam posługując się kleszczami kuśnierskimi,

przejrzeć błam i usunąć ewentualne uszkodzenia, które mogły powstać w czasie nabijania
lub po nabiciu,

odłoŜyć błam do odleŜenia lub rozbić dermę klinem w celu przywrócenia mu naturalnej
elastyczności,

odrysować cienko zastruganą kredą szablon na błamie, zwracając uwagę na zachowanie
symetryczności połówek błamu względem jego środka,

obrównać błam, pozostawiając obrysowane kredą kontury szablonu na obrównanym
błamie,

sprawdzić poprawność obrównania błamu,

wykonać czynności kosmetyczne błamu: wytrzepać, wyczesać, obciąć końcówki nici, zmyć
okrywę włosową wodą,

zaprezentować wyniki pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z instruktaŜem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

nabity na deskę kuśnierską błam ze skór króliczych,

−

narzędzia kuśnierskie: nóŜ kuśnierski, grzebień kuśnierski, igła kuśnierska,

−

przybory kuśnierskie: kreda, linia z podziałką, taśma centymetrowa, naparstek,

−

szablon błamu,

−

stół do krojenia,

−

maszyna kuśnierska,

−

literatura z rozdziału 7.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

5.2. Konfekcjonowanie błamów ze skór szlachetnych

5.2.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Wyreperuj skórę tchórza stosując metodę przestawiania zwierciadlanego.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien zademonstrować

reperację skór szlachetnych metodą przestawienia zwierciadlanego, omówić zakres i techniki
wykonania ćwiczenia, oraz zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

odszukać w materiale dydaktycznym treści dotyczące reperacji skór szlachetnych,

zorganizować stanowisko pracy zgodnie z zasadami bhp i ergonomii pracy,

przejrzeć skórę odszukać uszkodzenia i oznaczyć,

wyznaczyć i narysować na skórze powierzchnię potrzebną do wyreperowania uszkodzenia,

dokonać odpowiednich cięć na skórze,

wyreperować skórę,

dokonać samooceny wykonania ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie praktyczne,

−

pokaz z objaśnieniem.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik ucznia,

−

skóra tchórza,

−

narzędzia kuśnierskie: nóŜ kuśnierski, grzebień kuśnierski,

−

przybory do rysowania na skórze,

−

maszyna kuśnierska,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 2

Rozrysuj układ skór nutrii na szablonie błamu.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić najczęściej

stosowane układy i sposoby łączenia skór nutrii w błamach oraz zakres i technikę wykonania
ć

wiczenia, zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

odrysować szablon błamu na arkuszu papieru,

dokonać analizy budowy topograficznej i pomiaru skór,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

wybrać sposób łączenia skór w błam, biorąc pod uwagę ekonomiczne wykorzystanie
powierzchni uŜytkowej skór,

na podstawie wymiarów skór wyliczyć ilość szeregów i rzędów w błamie,

narysować szeregi i rzędy i zaznaczyć sposób łączenia skór,

dokonać samooceny wykonanego ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

skóry nutrii,

−

arkusz szarego papieru,

−

przybory kuśnierskie,

−

przybory do pisania,

−

stół do pracy ręcznej,

−

literatura z rozdziału 6.

Ćwiczenie 3

Dobierz skóry tchórzy na błam o wymiarach 150 x 115 x 130 cm według układu skór

przedstawionego na rysunku w poradniku ucznia.

Wskazówki do realizacji
Przed

przystąpieniem

realizacji

wiczenia

nauczyciel

powinien

omówić

i zademonstrować sposób dobierania skór tchórzy na blam oraz zapoznać uczniów z zasadami
bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zorganizować stanowisko pracy,

odszukać w materiałach dydaktycznych zasady doboru skór na błamy (J. m. Z2.01),

odszukać w poradniku ucznia rysunek instruktaŜowy błamu ze skór tchórzy,

odczytać rysunek,

przejrzeć skóry,

przygotować skóry do dobierania: rozciąć wzdłuŜ linii środka brzucha jeśli są wyprawione

workowo, lekko nawilŜyć, rozprostować, pozostawić rozłoŜone na stole mizdrą do
wierzchu do przeschnięcia,

odrysować szablon błamu na stole do dobierania,

dobrać skóry na błam według informacji odczytanych z rysunku błamu,

oznaczyć skóry w komplecie,

10)

zaprezentować wykonanie ćwiczenia,

11)

dokonać samooceny wykonanej pracy.

Zalecone metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

skóry tchórzy,

−

stół do dobierania,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

−

szablon błamu,

−

kreda,

−

przybory do nawilŜania skór: szczotka i miska na wodę,

−

szpilki,

−

przybory do pisania,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 4

Dokonaj rozkroju dobranych skór tchórzy na typowy błam.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zasady

opracowania wzorników do obrównania skór tchórzy na błam oraz zademonstrować
obrównywanie skór tchórzy. Zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zapoznać się z materiałem dydaktycznym dotyczącym wykonania ćwiczenia,

rozprzestrzenić skóry (lekko nawilŜyć i wyprostować przeciągając je na krawędzi stołu),

oznaczyć w skórach oś grzbietu,

przejrzeć skóry, wyszukać uszkodzenia, oznaczyć i wyreperować,

wykonać wzorniki do obrównania skór w szeregach,

wyrysować kredą kontury błamu na desce kuśnierskiej,

rozmieścić skóry na odrysowanym konturze błamu zgodnie z ich oznaczeniem,

obrównać skóry według wzorników,

sprawdzić poprawność wykonania ćwiczenia,

10)

złoŜyć skóry rzędami do zszycia

11)

zaprezentować wyniki swojej pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

skóry tchórzy dobrane w komplety,

−

narzędzia kuśnierskie: nóŜ kuśnierski, grzebień kuśnierski,

−

przybory kuśnierskie: szpilki, kreda, taśma centymetrowa, linia z podziałką,

−

preszpan do wykonania wzorników,

−

przybory do rysowania,

−

stół do krojenia,

−

literatura z rozdziału 6.

Ćwiczenie 5

Zszyj skóry tchórzy w błam.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien zademonstrować

zszywanie skór tchórzy na maszynie, omówić zakres i techniki wykonania ćwiczenia oraz
zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zorganizować stanowisko pracy,

dobrać igły i nici biorąc pod uwagę grubość i zwięzłość dermy,

przygotować maszynę kuśnierską do szycia,

zszyć skóry w rzędy na maszynie kuśnierskiej, zwracając uwagę, aby oś ogonka była
przyszywana w osi karczku,

zaznaczyć w rzędach połoŜonych obok siebie kilka punktów spotkań,

zszyć rzędy w szerz błamu utrzymując równe szeregi skór,

sprawdzić poprawność wykonanego ćwiczenia,

zaprezentować wyniki swojej pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

skrojony błam ze skór tchórzy,

−

maszyna kuśnierska,

−

nici,

−

narzędzia kuśnierskie: szpikulec do zapychania włosa, nóŜ kuśnierski,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 6

Nabij błam ze skór tchórzy.

Wskazówki do realizacji
Przed

przystąpieniem

realizacji

wiczenia

nauczyciel

powinien

omówić

i zademonstrować sposób nawilŜania, nabijania i suszenia blamu ze skór tchórzy oraz zapoznać
uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

odszukać w materiale dydaktycznym treści dotyczących wykonania ćwiczenia,

zorganizować stanowisko pracy,

nawilŜyć błam i odłoŜyć do odleŜenia,

wyrysować kontury błamu według wymiarów na desce do nabijania,

nabić błam według obowiązujących zasad,

sprawdzić poprawność wykonania ćwiczenia,

odstawić deskę z nabitym błamem do suszenia,

zaprezentować wyniki pracy.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

uszyty błam ze skór tchórzy,

−

stół do nawilŜania błamu,

−

stół do nabijania błamu,

−

narzędzia: kleszcze kuśnierskie,

−

przybory kuśnierskie: szczotka , miska na wodę, gwoździe kuśnierskie, kreda, linia, taśma

centymetrowa,

−

szablon błamu,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 7

Zdejmij z deski nabity błam ze skór tchórzy i wykończ go.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien zademonstrować sposób

zdejmowania nabitego błamu oraz wykończania, omówić zakres i techniki wykonania
ć

wiczenia oraz zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

odszukać w materiale dydaktycznym treści dotyczących wykonania ćwiczenia,

zdjąć z deski nabity błam posługując się kleszczami kuśnierskimi,

przejrzeć błam i usunąć ewentualne uszkodzenia, które mogły powstać w czasie nabijania
lub po nabiciu,

odłoŜyć błam do odleŜenia lub rozbić dermę klinem w celu przywrócenia mu naturalnej
elastyczności,

odrysować cienko zastruganą kredą szablon na błamie, zwracając uwagę na zachowanie
symetryczności połówek błamu względem jego środka,

obrównać błam, pozostawiając obrysowane kredą kontury szablonu na obrównanym
błamie,

sprawdzić poprawność obrównania błamu,

wykonać czynności związane z kosmetyką błamu,

dokonać oceny jakości wykonanego błamu,

10)

zaprezentować wyniki pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie praktyczne,

−

instruktaŜ z objaśnieniem.

Ś

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

nabity na deskę kuśnierską błam ze skór tchórzy,

−

narzędzia kuśnierskie: nóŜ kuśnierski, grzebień kuśnierski, igła kuśnierska,

−

przybory kuśnierskie: kreda, linia z podziałką, taśma centymetrowa, naparstek,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

−

szablon błamu,

−

stół kuśnierski,

−

maszyna kuśnierska,

−

literatura z rozdziału 7.

Ćwiczenie 8

Obrównaj skóry piŜmaków – brzuszki i połącz je w płaty stosując szwy nadkładane

według przedstawionego wzoru.

Rysunek do ćwiczenia 3

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien zademonstrować sposób

obrównywania i łączenia skór piŜmaków w płaty na maszynie kusnierskiej, omówić zakres
i techniki wykonania ćwiczenia. Zapoznać uczniów z zasadami bezpiecznej pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zorganizować stanowisko pracy,

dobrać skórki piŜmaków,

wykonać szablon pomocniczy do rozkroju skór,

obrównać skórki według szablonu,

wyznaczyć szerokość nadłoŜenia,

przygotować maszynę kuśnierskie do szycia,

zszyć skórki według wzoru,

sprawdzić poprawność wykonanego ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

poradnik dla ucznia,

−

skóry piŜmaków – brzuszki,

−

stół kuśnierski do krojenia skór ,

−

maszyna kuśnierska,

−

narzędzia kuśnierskie: nóŜ kuśnierski, grzebień kuśnierski,

−−−−

przybory kuśnierskie: szablon do obrównania skór, kreda, szpilki, linia,

−−−−

literatura z rozdziału 7.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

6. EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA

Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego

Test dwustopniowy do jednostki modułowej „Wykonywanie błamów ze skór
futerkowych”

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których:

−−−−

zadania 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9,10, 12, 13, 14, 15, 18, 19, 20 są poziomu podstawowego,

−−−−

zadania 5, 6,11, 16, 17 poziomu ponadpodstawowego.

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak

uczeń otrzymuje 0 punktów.

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzymuje następujące
oceny szkolne:

−−−−

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 9 zadań z poziomu podstawowego,

−−−−

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 13 zadań z poziomu podstawowego,

−−−−

dobry – za rozwiązanie 16 zadań, w tym co najmniej 2 z poziomu ponadpodstawowego,

−−−−

bardzo dobry – za rozwiązanie 19 zadań, w tym 4 z poziomu ponadpodstawowego.

Klucz odpowiedzi: 1. a, 2. d, 3. c, 4. a, 5. c, 6. b, 7. c, 8. b, 9. b, 10. b, 11. b,
12. b, 13. b, 14. c, 15. b, 16. d, 17. b, 18. a, 19. d, 20. b.

Plan testu

zad.

Cel operacyjny
(mierzone osiągnięcia ucznia)

Kategoria

celu

Poziom

wymagań

Poprawna

odpowiedź

Przedstawić wymiary typowych błamów

Znać powierzchnię uŜytkową skóry króliczej

Znaćć zastosowanie szablonu

Rozpoznać profil skóry futerkowej

Określić rodzaj skór reperowanych za pomocą
wstawek

Obliczyć zuŜycie skór na błam

Rozpoznać zastosowanie szablonów

Rozpoznać sposób nawilŜania skór futerkowych

Znać optymalną temperaturę suszenia skór
futerkowych

10 Znać temperaturę wody do nawilŜania skór

11 Określić rodzaje skór reperowanych za pomocą

przestawiania zwierciadlanego

12 Znać przeznaczenie błamu

13 Znać zasadę nabijania błamów

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

14 Rozpoznać profil skóry

15 Rozpoznać profil skóry

16 Określić zasady dobierania skór na błamy

17 Określić zasady sortowania skór

18 Rozpoznać układ skór stosowany w błamach

19 Znać rodzaj skór w których reperuje się sutki na

grzbiecie

20 Znać kryteria doboru igieł i nici przy zszywaniu

skór w błam

Przebieg testowania

Instrukcja dla nauczyciela

Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z wyprzedzeniem co najmniej
jednotygodniowym.

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego.

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań zawartych w zestawie oraz z zasadami punktowania.

Przygotuj odpowiednią liczbę testów.

Zapewnij samodzielność podczas rozwiązywania zadań.

Przed rozpoczęciem testu przeczytaj uczniom instrukcję dla ucznia.

Zapytaj, czy uczniowie wszystko zrozumieli. Wszelkie wątpliwości wyjaśnij.

Nie przekraczaj czasu przeznaczonego na test.

Kilka minut przed zakończeniem testu przypomnij uczniom o zbliŜającym się czasie
zakończenia udzielania odpowiedzi.

Instrukcja dla ucznia

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję.

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi.

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych.

Test zawiera 20 zadań. Do kaŜdego zadania dołączone są 4 moŜliwości odpowiedzi. Tylko
jedna jest prawidłowa.

Udzielaj odpowiedzi na załączonej karcie odpowiedzi, stawiając w odpowiedniej rubryce
znak X. W przypadku pomyłki naleŜy błędną odpowiedź zaznaczyć kółkiem, a następnie
ponownie zakreślić odpowiedź prawidłową.

Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania.

Jeśli udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóŜ jego rozwiązanie na
później i wróć do niego, gdy zostanie Ci wolny czas.

Na rozwiązanie testu masz 45 minut.

Powodzenia!

Materiały dla ucznia:

−−−−

instrukcja,

−−−−

zestaw zadań testowych,

−−−−

karta odpowiedzi.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

Typowe błamy skór futerkowych mają wymiary:
a)

długość 105, 110, 115cm, szerokość dołem150 cm ,szerokość górą 130cm.

długość 120, 125, 130 cm, szerokość dołem 170, szerokość górą 130 cm.

długość 100 cm, szerokość dołem 170 cm, szerokość górą 130 cm

długość 130 cm, szerokość dołem 170 cm, szerokość górą 150cm.

2. Powierzchnia uŜytkowa skóry króliczej obejmuje

całą skórę.

grzbiet skóry.

brzuch skóry.

rodkową część skóry.

3. Przedstawiony na rysunku

szablon stosuje się do obrównywania skór

jagnięcych.

piŜmaków.

króliczych.

nutrii.

4. Na rysunku przedstawiono profil skóry

króliczej.

owczej.

nutrii.

tchórza.

5. Reperowanie skór futerkowych za pomocą wstawek stosuje się do skór

szlachetnych.

półszlachetnych.

pospolitych.

barwionych.

6. Na wykonanie błamu o wymiarach 150 cm – szerokość dołem, 130 cm – szerokość górą,

120 cm – długość błamu, naleŜy uŜyć skór jagnięcych w ilości
a)

10 szt.

18 szt.

20 szt.

24 szt.

7. Przedstawione na rysunku szablony do obrównywania skór mają zastosowanie

w skórach
a)

króliczych.

jagnięcych.

nutrii.

lisów.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

8. Skóry futerkowe nawilŜa się

kąpielowo.

szczotką.

natryskiem.

zraszaczem.

9. Optymalna temperatura suszenia skór futerkowych wynosi

10ºC.

30ºC.

45ºC.

80ºC.

10. Temperatura wody do nawilŜania skór nie powinna przekraczać

20ºC.

30ºC.

40ºC.

60ºC.

11. Reperowanie skór metodą przestawienia zwierciadlanego stosowana jest do skór

pospolitych.

szlachetnych.

barwionych.

długowłosych.

12. Błam to wyrób kuśnierski stosowany jako

narzuta futrzana.

podbicie pelisy.

dywanik dekoracyjny.

bodies na futro.

13. Nabijanie błamu rozpoczyna się od nabicia

bocznych krawędzi.

dołu błamu.

góry błamu.

rodka błamu.

14. Rysunek przedstawia profil skóry

owczej.

króliczej.

jagnięcej.

nutrii.

15. Rysunek przedstawia profil skóry

jagnięcej.

nutrii.

tchórza.

króliczej.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

16. Najładniejsze skóry w błamie powinny znajdować się

w środkowej części błamu.

na bokach.

u dołu błamu.

na przodach.

17. Na błamy przeznacza się skóry

najlepszej jakości.

gorszej jakości.

takie jak na futra.

o bardzo gęstej okrywie włosowej.

18. Układ skór w błamie powinien być

pionowy z włosami do dołu.

poziomy z włosami do dołu.

skośny.

kombinowany.

19. Sutki na grzbiecie reperuje się w skórach

piŜmaków.

królików.

karakułów.

nutrii.

20. Przy zszywaniu skór w błamy, grubość igieł i nici dobiera się do

gęstości okrywy włosowej.

grubości tkanki skórnej.

elastyczności tkanki skórnej.

ciągliwości skóry.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

KARTA ODPOWIEDZI

Imię i nazwisko ..............................................................................................................................

Wykonywanie błamów ze skór futerkowych

Zakreśl poprawną odpowiedź.

zadania

Odpowiedź

Punkty

Razem:

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Test 2

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których:

−−−−

zadania 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19 są poziomu podstawowego,

−−−−

zadania 5, 10, 11, 17, 20 są poziomu ponadpodstawowego.

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak

uczeń otrzymuje 0 punktów.

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzymuje następujące
oceny szkolne:

−−−−

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 9 zadań z poziomu podstawowego,

−−−−

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 13 zadań z poziomu podstawowego,

−−−−

dobry – za rozwiązanie 16 zadań, w tym co najmniej 2 z poziomu ponadpodstawowego,

−−−−

bardzo dobry – za rozwiązanie 19 zadań, w tym 4 z poziomu ponadpodstawowego.

Klucz odpowiedzi: 1. b, 2. d, 3. b, 4. c, 5. a, 6. b, 7. a, 8. a, 9. d, 10. a, 11. b,
12. a, 13. b, 14. a, 15. b, 16. a, 17. a, 18. b, 19. a, 20. b.
Plan testu

zad.

Cel operacyjny
(mierzone osiągnięcia ucznia)

Kategoria

celu

Poziom

wymagań

Poprawna

odpowiedź

Rozpoznać profil skóry

Rozpoznać metodę reperacji skór szlachetnych

Rozpoznać sposób reperacji skóry pospolitej

Znać kształt typowego błamu

Obliczać zuŜycie skór na błam

Przedstawić zasady dobierania skór na błam

Znać kierunek włosa w błamach

Znać temperaturę wody do nawilŜania skór

RozróŜnić części topograficzne skóry króliczej

10 Dobrać nici do zszywania skór króliczych

11 Dobrać igły do zszywania skór króliczych

12 Rozpoznać czynności związane z kosmetyką

błamów

13 Zdefiniować szereg w układzie szeregowo-

rzędowym

14 RozróŜnić przybory do obrównywania skór

15 Znać sposoby łączenia pasów skór w błamy

16 Rozpoznać szablon pomocniczy do rozkroju skór

17 Dobrać wielkość i kształt szablonów do

obrównywania skór futerkowych

18 Rozpoznać sposób rozkroju skóry nutrii

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

19 Znać części topograficzne skóry nutrii nadające się

do epilowania

20 Określić cel wykorzystania ogonków w błamach ze

skór tchórzy

Przebieg testowania

Instrukcja dla nauczyciela

Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z wyprzedzeniem co najmniej

jednotygodniowym.
2.

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego.

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań zawartych w zestawie oraz z zasadami punktowania.

Przygotuj odpowiednią liczbę testów zgodną z ilością uczniów.

Zapewnij samodzielność podczas rozwiązywania zadań.

Przed rozpoczęciem testu przeczytaj uczniom instrukcję dla ucznia.

Zapytaj, czy uczniowie wszystko zrozumieli. Wszelkie wątpliwości wyjaśnij.

Nie przekraczaj czasu przeznaczonego na test.

Kilka minut przed zakończeniem testu przypomnij uczniom o zbliŜającym się czasie
zakończenia udzielania odpowiedzi.

Instrukcja dla ucznia

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję.

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi.

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych.

Test zawiera 20 zadań. Do kaŜdego zadania dołączone są 4 moŜliwości odpowiedzi.

Tylko jedna jest prawidłowa.
5.

Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania.

Jeśli udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóŜ jego rozwiązanie na
później i wróć do niego, gdy zostanie Ci wolny czas.

Na rozwiązanie testu masz 35 minut.

Powodzenia!

Materiały dla ucznia:

−−−−

instrukcja,

−−−−

zestaw zadań testowych

−−−−

karta odpowiedzi.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

Na rysunku przedstawiono profil skóry

króliczej.

owczej.

Nutrii.

karakułowej

Na rysunku przedstawiono sposób reperacji metodą
a)

wstawek.

wsuwek.

przestawienia zwierciadła.

wzdłuŜnych przesunięć.

Na rysunku przedstawiono sposób reperacji skóry króliczej metodą
a)

wstawek i elips.

wsuwek i elips.

przesunięć i wstawek.

przesunięć i elips.

Typowy błam ze skór futerkowych ma kształt
a)

kwadratu.

prostokąta.

trapezu.

równoległoboku.

Na wykonanie typowego błamu, potrzeba uŜyć skór króliczych o powierzchni uŜytkowej:
długości 40 cm, szerokości 30 cm w liczbie

20 szt.

18 szt.

15 szt.

10 szt.

Dobierając błam, najdłuŜsze skóry umieszcza się

w górnym szeregu.

w dolnym szeregu.

w środkowym szeregu.

w dowolnym szeregu.

Kierunek włosa w błamach powinien być skierowany

pionowo do dołu.

pionowo do góry.

poziomo do środka błamu.

skośnie do środka błamu.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Błamy nawilŜa się wodą o temperaturze

ºC.

dowolnej.

Baki to część topograficzna skóry króliczej znajdująca się

w środkowej części skóry.

dolnej części skóry.

na bokach skóry.

w górnej części skóry po bokach łba.

10.

Do zszywania skór króliczych w błamy stosuje się nici o numerze

40 ÷ 50.

60 ÷ 70.

90 ÷ 100.

110 ÷ 120.

11.

Do zszywania skór króliczych stosuje się igły o numerach

50 ÷ 40.

60 ÷ 70.

90 ÷ 100.

110 ÷ 120.

12.

Kosmetyka błamu to

trzepanie, czesanie, zmywanie okrywy włosowej.

trzepanie, obrównywanie, nabijanie.

trzepanie, obcinanie, nawilŜanie.

trzepanie, rozciąganie, czyszczenie.

13.

W układzie skór szeregowo-rzędowym szeregiem nazywamy skóry ułoŜone

wzdłuŜ błamu.

wszerz błamu.

pionowo wzdłuŜ.

poziomo zbieŜnie.

14.

Do obrównywania skór futerkowych na błamy stosuje się

szablony do wykroju skór.

przykładnice.

kątowniki.

szablony błamów.

15.

Łączenie pasów skór futerkowych w szerokości błamu wykonuje się po liniach
a)

falistych.

prostych.

schodkowych.

ząbkowych.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

16.

Na rysunku przedstawiono szablony do wykroju skór

nutrii i piŜmaków.

królików i piŜmaków.

tchórzy i królików.

tchórzy i owczych.

17.

Wielkość i kształt szablonów do obrównywania skór dostosowana jest do profilu skór i

powierzchni uŜytkowej.

długości włosa.

gęstości włosa.

grubości tkanki skórnej.

18.

Na rysunku przedstawiono skórę nutrii rozkrojoną wzdłuŜ

brzuszka.

grzbietu.

boku.

sutków.

19.

W skórach nutrii epilowanie (usuwanie włosa ościstego) wykonuje się w

brzuszkach.

grzbietach.

całych skórach.

dolnej części skóry.

20.

Ogonki w błamach ze skór tchórzy zostawia się w celu

zatuszowania łączenia skór.

wyrównywania wysokości okrywy włosowej w błamie.

stonowaniu kolorystyki błamu.

ozdoby błamu.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

KARTA ODPOWIEDZI

Imię i nazwisko ..............................................................................................................................

Wykonywanie błamów ze skór futerkowych

Zakreśl poprawną odpowiedź.

zadania

Odpowiedź

Punkty

Razem: