background image

 

- 1 - 

I OKRES WIEK NIEMOWL

Ę

CY (0-12 mies.) 

ROZWÓJ FIZYCZNY 

STADIUM  NOWORODKA  (pierwszy  miesi

ą

Ŝ

ycia  dziecka).  Noworodek 

donoszony-  urodzony  po  upływie  270  dni  od  chwili  zapłodnienia,  waga  od 
2800g  do  3500g,  długo

ść

  ciała  ok.  50-52cm.  Proporcje  ciała  noworodka  s

ą

 

zupełnie inne ni

Ŝ

 u dorosłego człowieka, głowa i mózg stosunkowo du

Ŝ

e (1/4 

dł.  całego  ciała).  Tkanka  mózgowa,  mimo  du

Ŝ

ej  masy  zwi

ę

ksza  si

ę

  w 

pierwszym  roku  ponad  dwukrotnie,  twarz  mała,    szyja  krótka,  tułów  długi, 
ko

ń

czyny  krótkie.  Tkanka  kostna  przypomina  chrz

ą

stk

ę

;  budowa  włóknisto-

chrz

ą

stkowa.  Ko

ś

ci  czaszki  twardsze  od  innych,  poł

ą

czone  spojeniami.  Na 

sklepieniu  czaszki,  w  miejscu  zetkni

ę

cia  ko

ś

ci  ciemieniowych  i  czołowych 

znajduje  si

ę

  ciemi

ą

czko  du

Ŝ

e,  a  mi

ę

dzy  ko

ść

mi  ciemieniowymi,  a  ko

ś

ci

ą

 

potyliczn

ą

  -  ciemi

ą

czko  małe.    W  miar

ę

  wzrostu  czaszki,  szwy  i  ciemi

ą

czka 

kostniej

ą

  i  zarastaj

ą

;  ciemi

ą

czko  małe  -  w  pierwszym  kwartale,  ciemi

ą

czko 

du

Ŝ

e  -  ok.  15  miesi

ą

ca.  Włókna  mi

ęś

niowe  -  cienkie,  siła  ich  skurczu 

niewielka, najlepiej rozwini

ę

te s

ą

  mi

ęś

nie r

ą

k i ramion. Serce jest stosunkowo 

du

Ŝ

e  lecz  mi

ęś

nie  jego  s

ą

  słabe.  Wzrost  niemowl

ę

cia  zwi

ę

ksza  si

ę

  w  ci

ą

gu 

roku  o  50%;  za

ś

  jego  ci

ęŜ

ar  podwaja  si

ę

  ju

Ŝ

  po  4  -5  miesi

ą

cach!  Stosunek 

noworodka  do  otoczenia  reguluj

ą

  odruchy  bezwarunkowe  i  ruchy  bł

ę

dne 

(nieskoordynowane  ruchy  ciała):*  odruch 

ź

renicowy(  zw

ęŜ

enie 

ź

renicy  pod 

wpływem 

ś

wiatła)  *  odruch  mrugania  (zamykanie  powiek  pod  wpływem 

dotkni

ę

cia  rogówki)  *  krzyk  (dopływ  powietrza  do  płuc)  *  ssanie,  wydzielanie 

ś

liny  *  odruch  Babi

ń

skiego  (przy  podra

Ŝ

nieniu  stopy,  du

Ŝ

y  palec  podnosi  si

ę

 

do  góry)    *  odruch  chwytny  (przy  dotkni

ę

ciu  wewn

ę

trznej  powierzchni  dłoni 

noworodka,  dło

ń

  zaciska  si

ę

  mocno)  *  odruch  toniczno-szyjny  (je

Ŝ

eli 

le

Ŝą

cemu na wznak noworodkowi przekr

ę

cimy głow

ę

 w prawo, to r

ę

ka prawa 

wyprostuje  si

ę

  a  lewa  kurczy;  je

Ŝ

eli  uniesiemy  głow

ę

  do  góry  to  podniesie 

tak

Ŝ

e  ko

ń

czyny)  *  odruch  oczno-karkowy  Peipera  (gdy  silne 

ś

wiatło  działa 

nagle na oko głowa jego cofa si

ę

 wstecz) * odruch Moro - odr. obejmowania 

(silny hałas b

ą

d

ź

 

ś

wiatło, nagłe szarpni

ę

cie, wywołuj

ą

 ruch wyprostny ko

ń

czyn 

górnych  i  zbli

Ŝ

enie  ich  do  tułowia).  *  odruch  orientacyjny  -  pojawia  si

ę

  pod 

wpływem  wymienionych  bod

ź

ców  i  przerywa  krzyk.  W  pierwszych dniach nie 

reaguje  na  bod

ź

ce  o  słabej  i 

ś

redniej  sile,  na  b.  silne  bod

ź

ce    d

ź

wi

ę

kowe 

reaguje  wstrz

ą

sem  ciała  i  zmian

ą

  oddechu.  Reaguje  na  bod

ź

ce  słuchowe,  

wzrokowe, dotykowe, smakowe i w

ę

chowe. Stadium noworodka ko

ń

czy si

ę

 z 

chwil

ą

,  kiedy  dziecko  przystosuje  si

ę

  do  zmienionych  warunków  pobierania 

pokarmu,  oddychania,  wydalania  produktów  zbytecznych  dla  organizmu, 
utrzymywania stałej temperatury ciała. 

ROZWÓJ FIZYCZNY NIEMOWL

Ę

CIA. 

. Dziecko roczne wa

Ŝ

y ok. 10 kg i ma ok. 76 cm wzrostu.  Wzrost zwi

ę

ksza 

si

ę

  w  ci

ą

gu  roku  o  50%,  za

ś

  waga  podwaja  si

ę

  po  pi

ę

ciu  m-cach 

Ŝ

ycia. 

Nast

ę

pnie powi

ę

kszenie masy ciała (wzrost tkanki tłuszczowej oraz wzrost 

muskulatury i ko

ść

ca) Włókna mi

ęś

niowe grubiej

ą

 i rozrastaj

ą

 si

ę

, zmienia 

si

ę

  obwód  klatki  piersiowej  w  stosunku  do  obwodu  głowy,  powi

ę

ksza  si

ę

 

powierzchnia  twarzy,  szyja  krótka,  du

Ŝ

y  tułów,  krótkie  ko

ń

czyny,  które 

stopniowo wydłu

Ŝ

aj

ą

 si

ę

 

 
 
 
 

 

background image

 

- 2 - 

ROZWÓJ RUCHOWY I FORM DZIAŁALNO

Ś

CI 

ZMIANY POSTAWY CIAŁA I ROZWÓJ 

LOKOMOCJI 

ROZWÓJ MANIPULACJI 

 

ROZWÓJ ZABAW 

 

Pocz

ą

tkowo 

ruchy 

noworodka 

s

ą

 

nieskoordynowanymi  ruchami  całego  ciała. Ka

Ŝ

da 

cz

ęść

  ciała  porusza  si

ę

  jakoby  oddzielnie. 

Najcz

ęś

ciej 

poruszaj

ą

 

si

ę

 

ko

ń

czyny 

dolne, 

najrzadziej  głowa  i  tułów.  Rozwój  ruchowy 
niemowl

ę

cia    polega  na  wzrastaj

ą

cej  wraz  z 

wiekiem    umiej

ę

tno

ś

ci  dziecka  do  przyjmowania  i 

zmiany  okre

ś

lonych  pozycji  ciała  zw.  postawami 

oraz    do  przemieszczania  si

ę

  w  przestrzeni  :  - 

mi

ę

dzy  1  a  2  mies. 

Ŝ

ycia  utrzymuje  głow

ę

  wzdłu

Ŝ

 

tułowia  (chwiejnie);  -  w  3  m-cu  trzyma  głow

ę

 

sztywno,  w  pozycji  na  brzuchu  unosi  głow

ę

  i 

ramiona,  utrzymuje  głow

ę

  przy  podci

ą

ganiu  za 

przedramiona  z  pozycji    le

Ŝą

cej  na  plecach  do 

pozycji  siedz

ą

cej;  -  ok.  5  m-ca 

Ŝ

ycia  poło

Ŝ

one  na 

brzuchu  unosi  głow

ę

  z  górn

ą

  cz

ęś

ci

ą

  tułowia 

podpieraj

ą

c  si

ę

  r

ą

czkami;  -    w  5-6  m-cu  le

Ŝą

c  na 

plecach  zgina  głow

ę

  w  kierunku  tułowia;  siedzi 

przytrzymywane  w  pasie;  -    w  6    m-cu  w  pozycji 
siedz

ą

cej    podpiera  si

ę

  r

ą

czkami  wysuni

ę

tymi  do 

przodu;    -  w  6,5  m-cu  trzymane    pod  pachami 
utrzymuje 

cz

ęś

ciowo 

ci

ęŜ

ar 

ciała 

na 

wyprostowanych nó

Ŝ

kach; - w 7 m-cu obraca si

ę

 z 

pleców  na  brzuch,  w  pozycji  na  brzuchu    odrywa 
tułów  od  podło

Ŝ

a,  opieraj

ą

c  si

ę

  na  r

ę

kach    i 

kolanach, 

odwraca 

głow

ę

 

we 

wszystkich 

kierunkach;  -  w  7,5  m-cu  podtrzymywane  pod 
pachy  podskakuje,  zginaj

ą

c  i  wyprostowuj

ą

kolana;  -  w  8  m-cu  siedzi  pewnie  i  zachowuje 
równowag

ę

;  -  w  8-9  m-cu  staje  podci

ą

gane  za 

r

ą

czki,  raczkuje;  -    w  9,5  m-cu  stoj

ą

c  z  oparciem 

schyla  si

ę

  po  zabawk

ę

;  -  w  10  m-cu  stoi 

samodzielnie; - w 11-stawia pierwsze samodzielne 
kroki;  -  w  12-  chodzi  samodzielnie  na sztywnych i 
szeroko  rozstawionych  nogach,  kołysz

ą

c  si

ę

st

ą

pa cz

ę

sto na palcach. 

 

U  niemowl

ę

cia  najpierw  wykształcaj

ą

  si

ę

  ruchy 

głowy,  potem  r

ą

k  zmierzaj

ą

ce  do  chwytania 

przedmiotów  i  manipulowania  nimi,  a  nast

ę

pnie 

ruchy  zmierzaj

ą

ce  do  utrzymywania  ciała  w 

okre

ś

lonej 

pozycji 

przemieszczania 

go 

przestrzeni.  Ruchy  dowolne  r

ą

k  wykształcaj

ą

  si

ę

  w 

trakcie  działania  przedmiotowego  stadia  chwytania: 
a)  chwytanie  dowolne  rozpoczyna  si

ę

  ok.  4-5  m-ca 

Ŝ

ycia,  dziecko  zbli

Ŝ

a  obydwie  r

ę

ce  do  widzianego 

przedmiotu; b) chwyt dłoniowy prosty- 5-6 m-c, chwyt 
przy  u

Ŝ

yciu  czterech  palców  dłoni  z  wył

ą

czeniem 

kciuka;    c)  chwyt  no

Ŝ

ycowy,  w  7-8  m-cu  dziecko 

zaczyna  posługiwa

ć

  si

ę

  kciukiem;    d)  chwyt 

p

ę

setowy - 9 m-c 

Ŝ

ycia dziecka. Mi

ę

dzy 7 a 8 m-cem 

nast

ę

puje  wyra

ź

na  czynno

ś

ciowa  przewaga  jednej 

r

ę

ki.  

 

Nie  wszystkie  czynno

ś

ci  niemowl

ę

cia  maj

ą

 

charakter  zabawowy.  Natomiast  postukiwanie 
przedmiotem  o  podstaw

ę

,  uderzanie  jednym  o 

drugi,  potrz

ą

sanie  grzechotk

ą

,  zamykanie  i 

otwieranie  pudełek,  przyciskanie  piszcz

ą

cych 

zabawek - zalicza si

ę

 do czynno

ś

ci zabawowych 

wieku 

niemowl

ę

cego, 

s

ą

 

to 

zabawy 

manipulacyjne.    Od  1-4,5  mies.  wytwarzaj

ą

  si

ę

 

pierwsze  schematy  czynno

ś

ciowe  utrwalone 

przez  powtarzanie,  od  4,5-  9  mies.  dziecko 
zmierza  do  odtworzenia  interesuj

ą

cego  je 

widoku  np.  wprawie  w  ruch  zabawk

ę

  wisz

ą

c

ą

 

nad łó

Ŝ

eczkiem; od 8-9 do 11-12 mies. zaczyna 

odró

Ŝ

nia

ć

 

ś

rodki  działania  od  jego  celów  i 

wykonuje  dan

ą

  czynno

ść

  po  to  by  osi

ą

gn

ąć

 

jaki

ś

  obiekt  np.  odpycha  r

ę

k

ę

  dorosłego  aby 

wzi

ąć

  szklank

ę

,  wyrzuca  ró

Ŝ

ne  przedmioty  z 

wózka  aby  wytworzy

ć

  d

ź

wi

ę

ki.  7-8  miesi

ę

czne 

dziecko si

ę

ga bez trudu po  zabawki znajduj

ą

ce 

si

ę

  w  pobli

Ŝ

u.  W  miar

ę

  rozwoju  lokomocji  

zdobywa  sobie  zabawki  i  przedmioty  oddalone 
od siebie, pocz

ą

tkowo pełzaj

ą

c a potem szybko 

raczkuj

ą

c.  Niemowl

ę

  bawi  si

ę

  pocz

ą

tkowo  w 

sposób 

zbli

Ŝ

ony 

wszystkimi 

zabawkami, 

niezale

Ŝ

nie  wszystkimi  zabawkami.  Pod  koniec 

okresu 

niemowl

ę

cego 

na

ś

laduje 

niektóre 

czynno

ś

ci ludzkie - turla piłeczk

ę

, wkłada klocki 

do  wi

ę

kszego  naczynia,  ustawia  jeden  klocek 

na drugim... Dzi

ę

ki czynno

ś

ci

ą

 na

ś

ladowniczym 

uczy  si

ę

  robi

ć

  „pa”,  klaska

ć

,  bawi

ć

  si

ę

  w    „a 

kuku”.  Z  tych  zabaw  rozwin

ą

  si

ę

  poszczególne 

zabawy,  których  pocz

ą

tek  przypada  na  okres 

poniemowl

ę

cy. 

 

 
 
 

background image

 

- 3 - 

 
 
 

ROZWÓJ PROCESÓW POZNAWCZYCH 

ROZWÓJ WRA

ś

E

Ń

 I SPOSTRZE

ś

E

Ń

 (WRA

ś

LIWO

ŚĆ

 NA BOD

Ź

CE 

WZROKOWE, SŁUCHOWE I DOTYKOWE) 

 

ROZWÓJ MOWY I MY

Ś

LENIA 

*  Ju

Ŝ

  kilkudniowy  noworodek  wykazuje  wra

Ŝ

liwo

ść

  na  bod

ź

ce  wzrokowe. 

Pocz

ą

tkowo  reaguje  na  du

Ŝ

e,  jaskrawe 

ś

wiatło, 

Ś

wiec

ą

ce  i  poruszaj

ą

ce  si

ę

 

przedmioty.  Z  odległo

ś

ci  20  cm  mo

Ŝ

e  dostrzec  twarz  matki.  Jest  zdolny  do 

krótkotrwałej  fiksacji  (  zatrzymanie  wzroku  na  bod

ź

cu 

ś

wietlnym).  W 

pierwszym  miesi

ą

cu  reaguje  na  ró

Ŝ

ne  kolory,  gł.  intensywne.  Zdolno

ść

 

Ŝ

nicowania barw pojawia si

ę

 pod koniec 3-4 m. 

Ŝ

. W II kw. nast

ę

puje szybki 

rozwój wzrokowych spostrze

Ŝ

e

ń

 np. reakcja na widok znanej twarzy. W 7 m-

cu  rozró

Ŝ

nia  wyraz  mimiczny    gniewu  i  rado

ś

ci.  Obserwuje  si

ę

  odruch 

pokarmowy  na  widok  piersi  matki  b

ą

d

ź

  butelki  z  mlekiem.  *    Około  6-8 

tygodnia  zaczyna  przejawia

ć

  reakcje  mimiczne,  u

ś

miecha  si

ę

  na    d

ź

wi

ę

znanego głosu. około 4-5 m-ca  potrafi słuchowo zlokalizowa

ć

 

ź

ródło d

ź

wi

ę

ku, 

zwraca  w  tym  kierunku  głow

ę

.  Jeszcze    do  7-8  m-ca  słowa  jest  dla  dziecka 

jednym  z  bod

ź

ców  d

ź

wi

ę

kowych.  W  tym  okresie  nie  odró

Ŝ

nia  swoisto

ś

ci 

d

ź

wi

ę

kowej 

poszczególnych 

słów 

zwi

ą

zanej 

ich 

znaczeniem, 

zainteresowane  jest  jedynie  tonem  i  modulacj

ą

  głosu.  Dopiero  w  IV  kwartale 

Ŝ

ycia  niektóre  najcz

ęś

ciej  słyszane  słowa  zaczynaj

ą

  nabiera

ć

  znaczenia.* 

Znajomo

ść

  otaczaj

ą

cej  niemowl

ę

  rzeczywisto

ś

ci  znacznie  zwi

ę

ksza  si

ę

  w  IV 

kwartale  poprzez  aktywny  kontakt  dziecka  z    przedmiotami.  Czynno

ś

ci 

manipulacyjne umo

Ŝ

liwiaj

ą

 dziecku poznawanie przedmiotów, ich wła

ś

ciwo

ś

ci 

i  cech.  Niemowl

ę

  spostrzega równie

Ŝ

 działalno

ść

  dorosłych zwi

ą

zan

ą

 z tymi 

przedmiotami,  poznaje  przydatno

ść

  i  zastosowanie  ich.  Zaczyna  posługiwa

ć

 

si

ę

 niektórymi w sposób specyficznie ludzki: pije z kubeczka, wkłada ły

Ŝ

eczk

ę

 

do  buzi,  usiłuje  zakłada

ć

  czapk

ę

.  Szuka  te

Ŝ

  wzrokiem  przedmiotów 

nazywanych  przez  dorosłych.  Pod  koniec  pierwszego  roku  dzieci  rozró

Ŝ

niaj

ą

 

wzrokowo wiele przedmiotów. 

W  okresie    niemowl

ę

ctwa  dziecko  przechodzi  od  krzyku  i  wydawania 

nieartykułowanych d

ź

wi

ę

ków do wokalizacji ró

Ŝ

norodnych fonemów, b

ę

d

ą

cych 

składnikami  zło

Ŝ

onych  jednostek  mowy.      -  1-2  tyg.  -  krzyk  i  inne  d

ź

wi

ę

ki 

nieokre

ś

lone,  wydawane  przypadkowo;    -  1-2  mies.  -  krzyk,  d

ź

wi

ę

ki 

nieartykułowane:  post

ę

kiwanie,  sapanie,  mlaski,  pisk,  pochrz

ą

kiwanie  oraz 

d

ź

wi

ę

ki  podobne  do  artykułowanych  o  du

Ŝ

ej  zmienno

ś

ci  i  ró

Ŝ

norodno

ś

ci  - 

gruchanie,  które  niemowl

ę

  wytwarza  na  zasadzie  samo  na

ś

ladownictwa, 

reakcje  orientacyjne  na  d

ź

wi

ę

ki  mowy  ludzkiej;  -  2  mies.  głu

Ŝ

enie  zw. 

gruchaniem,  polega  na  wydawaniu  niewyra

ź

nych  jeszcze  d

ź

wi

ę

ków  o 

przypadkowej  artykulacji.  Jest  ono  odruchem  bezwarunkowym.  Przewa

Ŝ

aj

ą

 

d

ź

wi

ę

ki  gardłowe  (k,g)  i  samogłoski  przednie  (i,u).  Gruchanie  pojawia  si

ę

  w 

stanach nasycenia i zadowolenia;  -  3 mies. - gruchanie jako składnik reakcji 
o

Ŝ

ywienia na widok osoby dorosłej;  - 5 mies. - pocz

ą

tki gaworzenia (d

ź

wi

ę

ki o 

wyra

ź

nej artykulacji), dziecko tworzy z nich sylaby oraz  ich ci

ą

gi. pozbawione 

jednak  znaczenia.  Wydawanie  d

ź

wi

ę

ków  zło

Ŝ

onych  ze  spółgłosek  i 

samogłosek:  pa,  ba  ma,  la  oraz  wielokrotnym  ich  powtarzaniu.  Dziecko 
reaguje na melodi

ę

 i intonacj

ę

 głosi osoby dorosłej (to pieszczotliwy, surowy);  

- 6-9 mies. - dalszy rozwój gaworzenia, spółgłoski z

ę

bowe i wargowe, zaczyna 

wymawia

ć

 sylaby (ma-ma), powtarza wydawane przez siebie głosy i na

ś

laduje 

głosy  dorosłych;    -  7-8  mies.  rozumie  kilkana

ś

cie  słów;    -  9-11  mies.  - 

na

ś

laduje  struktury  d

ź

wi

ę

kowe  otoczenia:  wymawia  pierwsze  słowa  w 

kontek

ś

cie  sytuacyjnym;  -  11-12  mies.  -  pocz

ą

tki  mowy  wła

ś

ciwej,  pierwsze 

słowa, rozró

Ŝ

nianie słów i zwrotów w okre

ś

lonych sytuacjach. 

 PRZEJAWY  INTELIGENCJI            Dziecko  w  okresie  niemowl

ę

cym  przejawia 

inteligencj

ę

  praktyczn

ą

,  zdolno

ś

ci  do  konkretnego  sytuacyjnego  my

ś

lenia  w 

toku  działania.  Rozwój  my

ś

lenia  niemowl

ę

cia  ł

ą

czy  si

ę

  z    rozwojem    jego 

badawczej  natury  w  stosunku  do 

ś

wiata,  zwi

ą

zanej  z  odruchem  orientacyjno-

badawczym.  W  III  kw.  wi

ę

kszego  znaczenia  nabieraj

ą

  odruchy  warunkowe  w 

oparciu  o  odruchy  orientacyjne  -  dziecko  zapoznaje  si

ę

  z  otaczaj

ą

c

ą

 

rzeczywisto

ś

ci

ą

 poprzez ruchy chwytne, pó

ź

niej manipulacyjne. Dziecko w 7-8 

mies.  mo

Ŝ

e  długo  zajmowa

ć

  si

ę

  tym  samym  przedmiotem,  je

ś

li  stanowi  dla 

niego 

ź

ródło dostatecznej ilo

ś

ci bod

ź

ców. Odruch orientacyjny wygasa po 15-

25  min.  zabawy  tym  samym  przedmiotem.  Pod  koniec  okresu  niemowl

ę

cego 

dziecko  dokładniej  i  sensowniej  poznaje  otaczaj

ą

cy  je 

ś

wiat  przedmiotów  i 

lepiej 

przystosowuje 

swoj

ą

 

działalno

ść

Rozpoznawanie 

oparte 

na 

porównywaniu  tego,  co  si

ę

  aktualnie  spostrzega  z  tym,  co  zostało  uprzednio 

spostrze

Ŝ

one,  to  pierwszy  przejaw  my

ś

lenia  konkretnego  i  obrazowego. 

background image

 

- 4 - 

My

ś

lenie  w  tym  okresie  jest  wplecione  w  aktualn

ą

  działalno

ść

  dziecka.  Z 

chwil

ą

 przyswojenia przez dziecko pierwszych słów w zakresie mowy czynnej, 

jak i biernej, nast

ę

puje pocz

ą

tek my

ś

lenia słowno-poj

ę

ciowego oraz dokonuje 

si

ę

  zmiana  w  konkretno-obrazowym  my

ś

leniu.  Uwaga  mimowolna,  chwiejna, 

krótkotrwała. 

ROZWÓJ UCZU

Ć

 I KONTAKTÓW SPOŁECZNYCH, WOLI 

ROZWÓJ UCZU

Ć

 I KONTAKTÓW SPOŁECZNYCH 

ROZWÓJ WOLI 

Pierwsze  przejawy  emocji  zwi

ą

zane  s

ą

  bezpo

ś

rednio  z  potrzebami 

organicznymi  niemowl

ę

cia.  Wywołane  s

ą

  głodem  lub  syto

ś

ci

ą

,  zimnem  lub 

ciepłem,  niewygodn

ą

  czy  wygodn

ą

  pozycj

ą

  dziecka.  Uczy  si

ę

  reagowa

ć

  w 

sposób  emocjonalny,  a  pó

ź

niej  uczuciowy,  pod  wpływem  zdobytych 

do

ś

wiadcze

ń

. Niemowl

ę

 kilu dniowe odpowiada u

ś

miechem na u

ś

miech. W 3 

mies. 

Ŝ

. u

ś

miecha si

ę

 na widok dorosłej osoby; około 4 mies. zachowuje si

ę

 

inaczej  na  widok  osoby  znanej  i  nieznanej;  w  pierwszym  kwartale  niemowl

ę

 

reaguje  na  ludzk

ą

  twarz,  d

ź

wi

ę

k  głosu,  u

ś

miech  i  pieszczotliwy  ton.  W 

Ŝ

yczliwym kontakcie z dorosłym człowiekiem staje si

ę

 wesołe i o

Ŝ

ywione. Jest 

to  stan  radosnego  o

Ŝ

ywienia,  który  wa

Ŝ

ny  jest  dla  całokształtu  rozwoju 

psychicznego  dziecka,  przede  wszystkim  dla  jego  obcowania  społecznego  z 
otoczeniem  i  rozwoju  uczuciowego.  Reakcji  negatywnej  towarzyszy  uczucie 
strachu.  W  wieku  niemowl

ę

cym  reakcja negatywna manifestuje si

ę

 w dwóch 

formach:  płaczem  i  krzykiem  lub  odwracaniem  głowy  i  zasłanianiem  oczu  i 
ciała. 
Niezdarno

ść

  małego  dziecka  i  brak  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  samodzielnego  zaspokajania 

najprostszych  potrzeb 

Ŝ

yciowych  uzale

Ŝ

nia  je  bezpo

ś

rednio  od  dorosłych,  w 

szczególno

ś

ci  od  matki.  Około  2  mies.  dziecko  wyci

ą

ga  r

ą

czki  d  zbli

Ŝ

aj

ą

cej 

si

ę

  osoby,  u

ś

miecha  si

ę

,  reaguje  na  pieszczoty.  Od  4  mies.  wyra

Ŝ

niezadowolenie  gdy  dorosły  nie  zwraca  uwagi  na  nie.  W  5  mies.  odró

Ŝ

nia 

osoby znane od nieznanych i przyjmuje postaw

ę

 wyczekiwania lub strachu. 7-

8 mies. dziecko zwraca uwag

ę

 na siebie gaworzeniem i płaczem, gdy osoba 

zajmuj

ą

ca  si

ę

  nim  przestaje  do  niego  mówi

ć

.  W  9-10  mies.  niemowl

ę

 

przyci

ą

ga  uwag

ę

  dorosłego  przez  ruchy  i  gesty;  same  inicjuje  zabaw

ę

  z 

dzie

ć

mi  i  dorosłymi.  W  10  mies.  i  11  zło

ś

ci  si

ę

  gdy  inne  dziecko  si

ę

  oddala. 

Przedmioty  staj

ą

  si

ę

  ogniwem  ł

ą

cz

ą

cym  z  otoczeniem  (rzucanie  zabawk

ą

  z 

wózka) 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Pierwsze  przejawy  woli  dziecka  maj

ą

  charakter  mało  zró

Ŝ

nicowany.  Sfera 

„chce

ń

” niemowl

ę

cia w pierwszych miesi

ą

cach jego 

Ŝ

ycia wi

ąŜ

e si

ę

 

ś

ci

ś

le z 

podnietami fizjologicznymi.  Procesy o charakterze woluntarnym powi

ą

zane 

s

ą

 

ś

ci

ś

le  z  rozwojem  ruchów  docelowych  niemowl

ę

cia,  pierwsze 

prymitywne  akty  woli  mo

Ŝ

na  ju

Ŝ

  zaobserwowa

ć

  w  ruchach    4-5  mies. 

dziecka  ukierunkowanych  na  okre

ś

lony  przedmiot.  Niemowl

ę

  w  III  i  IV 

kwartale  potrafi  ju

Ŝ

  chwyta

ć

  przedmiot  pod  kontrol

ą

  wzroku,  pokonywa

ć

 

przeszkody w zdobyciu go. Niemowl

ę

 w swoich d

ąŜ

eniach uzale

Ŝ

nione jest 

całkowicie  od  bod

ź

ców  bezpo

ś

rednich,  łatwo  mo

Ŝ

na  ukierunkowa

ć

  i 

zmieni

ć

 jego zachowanie przez dobór okre

ś

lonych podniet. Szybka zmiana 

d

ąŜ

e

ń

  w  zachowaniu  niemowl

ę

cia  jest  przyczyn

ą

  braku  ci

ą

gło

ś

ci  w  jego 

zachowaniu. 

background image

 

- 5 - 

 

II OKRES     PONIEMOWL

Ę

CY (1-3 r. 

Ŝ

.) 

 

 

ROZWÓJ 

ROZWÓJ RUCHOWY I SPRAWNO

Ś

CIOWY 

FIZYCZNY 

ROZWÓJ LOKOMOCJI 

ROZWÓJ RUCHOWY R

Ą

K 

ROZWÓJ SPRAWNO

Ś

CI 

Nast

ę

puje  intensywny  przyrost  ciała 

(ok.  2  kg rocznie) i wysoko

ś

ci (od 12 

cm  w  2.  r. 

Ŝ

.  do  6cm  w  3.r. 

Ŝ

).Zarówno narz

ą

dy wewn

ę

trzne, jak i 

zewn

ę

trzne  proporcje  ciała  powoli 

ulegaj

ą

  zmianie.  Dziecko  smukleje  a 

sylwetka si

ę

 wydłu

Ŝ

a. 

-  Obwód  klatki  staje  si

ę

  wyra

ź

nie 

wi

ę

kszy od obwodu głowy.  

- W miar

ę

 wzrostu dziecka post

ę

puje 

proces  kostnienia.    Około  18.  m. 

Ŝ

zarasta  całkowicie  ciemi

ą

czko  du

Ŝ

e. 

W tym okresie ustal

ą

 si

ę

 fizjologiczne 

krzywizny 

kr

ę

gosłupa, 

obr

ę

cz 

biodrowa wzmacnia si

ę

.  

- W oddychaniu  coraz wi

ę

kszy udział 

zaczyna  bra

ć

  klatka  piersiowa  obok 

tzw. toru brzusznego i przeponowego.  
-Pod  koniec  3.  r. 

Ŝ

.  mleczne 

uz

ę

bienie  dziecka  jest  ju

Ŝ

  w  pełni 

skompletowane, 

umo

Ŝ

liwiaj

ą

prawidłowe 

Ŝ

ucie pokarmu.  

-    Zmiana  postawy  ciała  z  le

Ŝą

cej  na 

stoj

ą

c

ą

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ustala 

si

ę

 

ostatecznie 

postaw 

stoj

ą

ca.  W  wieku  13,  14  miesi

ę

cy 

kroki 

dziecka 

s

ą

 

krótkie 

nieregularne, 

dziecko 

najpierw 

stawia  jedn

ą

  nog

ę

,  potem  porusza 

drug

ą

brak 

automatyzacji 

koordynacji 

ruchowe, 

r

ę

ce 

rozstawione  na  boki,  aby  utrzyma

ć

 

równowag

ę

.  Pod  koniec  2  i  na 

pocz

ą

tku  3  r. 

Ŝ

.  dziecko  umie  ju

Ŝ

 

dobrze chodzi

ć

 i biega

ć

, stosunkowo 

mniej  si

ę

  m

ę

czy  przy  chodzeniu.  W 

2  i  3  r. 

Ŝ

.  pokonuje  ró

Ŝ

ne 

przeszkody, 

wchodzi 

na 

niskie 

meble, chodzi tyłem. W wieku 21 m. 
wi

ę

kszo

ść

  dzieci  potrafi  zej

ść

  ze 

schodów.  Wchodz

ą

c  na  schody 

stawia  najpierw  jedn

ą

  nog

ę

  potem 

dostawia  do  niej  drug

ą

;  dopiero  w  3 

r.

Ŝ

  dziecko  uczy  si

ę

  stawia

ć

  nogi  na 

przemian schodz

ą

c i wchodz

ą

c. 

 

Rozwój  manipulacji  przedmiotami. 
Pocz

ą

tek 

zabaw 

wła

ś

ciwych. 

Wzrasta  w  2  r. 

Ŝ

.  precyzja  ruchów 

wykonywanymi  palcami  r

ą

k  dzi

ę

ki 

koordynacji 

wzrokowo-ruchowej. 

Pi

ę

trzy, 

szereguje, 

potrafi 

przelewa

ć

  wod

ę

  z  kubeczka  do 

kubeczka,  wkłada  np.  patyczek  do 
butelki,  zakr

ę

ca  i  odkr

ę

ca  kran, 

nakr

ę

tki,  odpina  i  zapina  guziki, 

zamki błyskawiczne. 
 

Dziecko 

uczy 

si

ę

 

posługiwa

ć

 

przedmiotami codziennego u

Ŝ

ytku. Uczy 

si

ę

  samodzielnie  je

ść

,  pi

ć

;  my

ć

  z

ę

by, 

r

ę

ce,  buzi

ę

;  czesa

ć

;  wkłada

ć

  czapk

ę

koszulk

ę

,  buty;  uczy  si

ę

  rysowa

ć

wycina

ć

, lepi

ć

. Obserwuje si

ę

 skracanie 

czasu potrzebnego do wykonania danej 
czynno

ś

ci. Jest to mo

Ŝ

liwe dzi

ę

ki: 

zwi

ę

kszaniu 

si

ę

 

szybko

ś

ci 

pojedynczych ruchów docelowych; 

wyeliminowanie 

ruchów 

niepotrzebnych 

przy 

wykonywaniu 

czynno

ś

ci; 

zmniejszanie 

si

ę

 

 

napi

ę

cia 

mi

ęś

niowego  w  panuj

ą

cych  partiach 

ciała, 

wi

ąŜ

si

ę

 

to 

równie

Ŝ

 

automatyzacj

ą

 

czynno

ś

ci 

ruchowej. 

Mo

Ŝ

na  wyró

Ŝ

ni

ć

  główne  momenty  w 

kształtowaniu 

si

ę

 

umiej

ę

tno

ś

ci 

posługiwania 

si

ę

 

przez 

dziecko 

przedmiotami  codziennego  u

Ŝ

ytku  (wg. 

Dzier

Ŝ

anka): 

-  zdobycie  orientacji  do  jakiej

ś

  cz

ęś

ci 

ciała nale

Ŝ

y dana cz

ęść

 ubioru; 

wyró

Ŝ

nienie 

cz

ęś

ci 

istotnych 

strukturze  przedmiotów  u

Ŝ

ytkowych  i 

narz

ę

dzi; 

wypracowanie 

odpowiedniej 

formy 

kinetycznej; 
-  opanowanie  gł.  elementów  ruchu  i 
składania  je  w  cało

ść

  ruchowego 

działania; 

utrwalanie 

si

ę

 

stereotypu, 

usprawnianie 

zautomatyzowanie 

czynno

ś

ci. 

 

background image

 

- 6 - 

ROZWÓJ ZABAWY 

ROZWÓJ TWÓRCZO

Ś

CI ARTYSTYCZNEJ 

ZABAWY  TEMATYCZNE.    S

ą

  to  zabawy  o  charakterze  odtwórczym  lub 

na

ś

ladowczym.  Na  pocz

ą

tku  2.  r. 

Ŝ

  dziecko  potrafi  na

ś

ladowa

ć

  tylko 

czynno

ś

ci,  które  bezpo

ś

rednio  przed  tym  pokazano  mu  na  tych  samych 

zabawkach.  Dziecko  nie  potrafi  „przenie

ść

”  czynno

ś

ci  na inn

ą

 zabawk

ę

.  w 

3.  r. 

Ŝ

.  nast

ę

puje  dalszy  rozwój  tych  zabaw:  *  odtwarzanie  coraz 

liczniejszych  i  bardziej  zło

Ŝ

onych  czynno

ś

ci  i  sytuacji 

Ŝ

yciowych;  wi

ą

zanie 

poszczególnych  czynno

ś

ci,  sytuacji  zabawowych  w  ła

ń

cuchy;  *  cz

ęś

ciowe 

odrywanie  si

ę

  w  zabawie  od  konkretnych  przedmiotów  i  nadawanie 

przedmiotom  i  zabawkom  u

Ŝ

ywanym  w  zabawie  zast

ę

pczych  znacze

ń

;  * 

coraz  bardziej  konsekwentne  wykonywanie  w  czasie  zabawy  zada

ń

 

podpatrzonych w społecznym 

Ŝ

yciu ludzi dorosłych, wczuwanie si

ę

 w ró

Ŝ

ne 

role i odtwarzanie ich. 
ZABAWY KONSTRUKCYJNE. Pod koniec 1. r. 

Ŝ

. i na przełomie 2. - dziecko 

zaczyna  pi

ę

trzy

ć

  klocki;  ustawia

ć

  jedno  na  drugim.  Kolejny  etap  to 

szeregowanie - w drugiej połowie    2. r.

Ŝ

. dziecko szereguje klocki rz

ę

dem 

obok  drugiego,  potrafi  równie

Ŝ

  poł

ą

czy

ć

  te  dwie  formy,  aby  stworzy

ć

  np. 

poci

ą

g.  W  trzecim  roku  potrafi  zbudowa

ć

  pierwsze  „bramy”,  „  tunele”,  oraz 

domy  z  „furtkami”.  W  tym  okresie  tworzy  tak

Ŝ

e  pierwsze  „dzieła”  z  piasku: 

„babki”,  :wały” piaskowe i ogródki otoczone rz

ę

dem patyczków. Pod koniec 

trzeciego  roku  dzieci  nazywaj

ą

  ju

Ŝ

  swoje  „dzieła”.  Te  zabawy  kształc

ą

 

precyzj

ę

  ruchów,  my

ś

lenie,  wyobra

ź

ni

ę

;  rozwijaj

ą

  jego  uwag

ę

,  wytrwało

ść

systematyczno

ść

 umiej

ę

tno

ść

 pokonywania przeszkód. 

ZABAWY  DYDAKTYCZNE.  Ich  cech

ą

  jest  to, 

Ŝ

e  nie  s

ą

  one  wynikiem 

swobodnej  twórczo

ś

ci  lecz  opracowuj

ą

  je  wychowawcy  dla  okre

ś

lonych 

celów. Pierwsze łatwe loteryjki obrazkowe, zabawy polegaj

ą

ce na chowaniu i 

szukaniu,  nazywaniu  przedmiotów.  Takie  zabawy  maj

ą

  du

Ŝ

e  znaczenie  w 

wychowaniu  zbiorowym,  stwarzaj

ą

  mo

Ŝ

liwo

ść

  uzupełnienia  dziecku  tych 

podniet  co  uzyskuje  w 

ś

rodowisku  rodzinnym.  Po  przez  te  zabawy  mo

Ŝ

na 

rozszerzy

ć

 zakres spostrze

Ŝ

e

ń

, wzbogaci

ć

 słownik dziecka. 

ZABAWY  RUCHOWE.  Ju

Ŝ

  kilkunastomiesi

ę

czne  dziecko  potrafi  popycha

ć

 

zabawki  oraz  ci

ą

gn

ąć

  je  za  sob

ą

  na  sznurku.  Chodzenie  po  ławkach, 

wła

Ŝ

enie  na  drabinki  i  jazda  na  trzykołowym  rowerku  -  to  ulubione  zabawy 

dzieci  w  3.  r. 

Ŝ

.  Tre

ść

  zabaw  i  gier  ruchowych  mo

Ŝ

e  by

ć

  rozmaita,  ich 

znaczenie  jest  ogromne.  dzieci  ucz

ą

  si

ę

  przestrzega

ć

  najprostszych  zasad 

post

ę

powania, przyzwyczajaj

ą

 si

ę

 do współzawodnictwa. 

 
 
 
 

RYSUNKI.  Najwcze

ś

niejsz

ą

  form

ą

  działalno

ś

ci  artystycznej  dziecka  s

ą

 

rysunki.  Trzy  fazy  rozwoju  rysunków:  1)  stadium  bazgrania;  2)  stadium 
schematu  udoskonalonego,  czyli  ideoplastyki;  3)  stadium  fizjoplastyki, 
dziecko  kopiuje  natur

ę

,  modele  zew.  Prawidłowo  wychowane  dziecko  ju

Ŝ

  w 

2.  r. 

Ŝ

.  potrafi  posługiwa

ć

  si

ę

  ołówkiem.  Okresem  wst

ę

pnym  w  rozwoju 

czynno

ś

ci  rysowania  jest  stadium  bazgrot  (gryzmolenia)  -  od  połowy  2.  r. 

Ŝ

do połowy 4. r. 

Ŝ

. Młodsze dziecko przewa

Ŝ

nie nie kojarzy jeszcze ołówka z 

papierem. Pocz

ą

tkowo ołówek trzyma w „gar

ś

ci”. Dziecko 2 letnie nie jest ju

Ŝ

 

w  stanie  wyodr

ę

bni

ć

  istotnych  cech  ogl

ą

danych  przedmiotów.  Rysunki 

stanowi

ą

  doskonałe 

ć

wiczenie  zarówno  dla  jego  ruchów,  jak  i  spostrze

Ŝ

e

ń

W  3  r. 

Ŝ

.  dziecko  uczy  si

ę

  prawidłowo  trzyma

ć

  ołówek  i  coraz  lepiej 

opanowywa

ć

  ruchy  palców  i  dłoni.  W  tym  okresie  z  chaosu  kre

ś

lonych  linii 

zaczynaj

ą

  stopniowo  wyodr

ę

bnia

ć

  si

ę

  proste  linie  i  kreski,  łuki,  pojedyncze 

punkty.  Maj

ą

c  2,5  roku  uczy  si

ę

  na

ś

ladowywa

ć

  kierunek  prostych  linii 

kre

ś

lonych  przez  dorosłego.  pod  koniec  3.  roku  umie  narysowa

ć

  kółka, 

proste  kreski,  punkty,  które  stanowi

ą

  elementy  przyszłego  rysunku.  Z 

łatwo

ś

ci

ą

  zaczynaj

ą

  rysowa

ć

  słoneczko,  drabin

ę

,  a  nawet  proste  schematy 

postaci ludzkiej i zwierz

ę

cej. Najprostsza forma rysunkowa to „głowonogi”. w 

prymitywny  i  sobie  tylko  wła

ś

ciwy  sposób  dziecko  rysuje  człowieka, 

samochód,  pieska,  dom...Ten  typ  twórczo

ś

ci  nazywamy  schematem 

prostym, pojawia si

ę

 u niektórych dzieci pod koniec okresu poniemowl

ę

cego 

i na pocz

ą

tku okresu przedszkolnego. 

ULEPIANKI.  Ju

Ŝ

  2.  letnie  dziecko  ch

ę

tnie  uderza  kawałkiem  plasteliny  o 

podło

Ŝ

e  i  zmienia  jej  kształt.  dzieci  w  tym  okresie  lubi

ą

  odrywa

ć

  kawałki 

plasteliny  od  cało

ś

ci,  by  ponownie  je  zlepi

ć

  i  ugniata

ć

  w  cało

ść

.  W  3.  roku 

dziecko potrafi zrobi

ć

 z plasteliny kuleczk

ę

, wałeczek oraz ulepi

ć

 placuszek. 

Post

ę

py  w  ulepiankach  zale

Ŝą

  od  sposobu  wzbogacania  jego  spostrze

Ŝ

e

ń

  i 

wiedzy o 

ś

wiecie i od rozwoju sprawno

ś

ci ruchowej. 

WYCINANKI.  Wycina

ć

  dziecko  zaczyna  dopiero  w  3.  r. 

Ŝ

.  Operowanie 

no

Ŝ

yczkami  jest  trudnym  zadaniem,  sama  technika  wycinania  wymaga 

koordynacji  ruchów  obydwu  r

ą

k.  Pocz

ą

tkowo  dziecko  wsuwa  papier  mi

ę

dzy 

ostrza  no

Ŝ

yczek  w  płaszczy

ź

nie  równoległej  do  nich.  W  tym  okresie  ci

ę

cie 

papieru przypomina bardziej „szarpanie”.  Pod koniec 3. r. 

Ŝ

. dziecko potrafi 

si

ę

  ju

Ŝ

  posługiwa

ć

  no

Ŝ

yczkami.  Jego  działalno

ść

  ogranicza  si

ę

  jedynie  do 

rozcinania papieru na cz

ęś

ci. Okres ten odpowiada fazie bazgrot i ulepianek. 

 
 

ROZWÓJ PROCESÓW POZNAWCZYCH 

background image

 

- 7 - 

ROZWÓJ WRA

ś

E

Ń

 I 

SPOSTRZE

ś

E

Ń

 

 

ROZWÓJ MOWY 

 

ROZWÓJ MY

Ś

LENIA 

ROZWÓJ UWAGI, PAMI

Ę

CI I 

WYOBRA

Ź

NI 

 WRA

ś

ENIA. 

Rozwój 

fizyczny 

psychiczny  powoduje, 

Ŝ

e  dziecko 

poznaje 

nowe 

rzeczy, 

które 

s

ą

 

rozpoznawane za pomoc

ą

 receptorów 

analizatorów 

wzrokowych, 

słuchowych,  w

ę

chowych,  smakowych, 

co  zwi

ą

zane  jest  z  uwag

ą

,  pami

ę

ci

ą

wyobra

ź

ni

ą

my

ś

leniem 

spostrze

Ŝ

eniami. 

SPOSTRZE

ś

ENIA.  Na  rozwój  ich  ma 

du

Ŝ

y  wpływ  wzrastaj

ą

ca  sprawno

ść

 

ruchowa. 

Wi

ę

kszego 

znaczenia 

nabieraj

ą

 teraz teteroreceptory wzroku 

słuchu. 

Rozwój 

spostrze

Ŝ

e

ń

 

powi

ą

zany 

jest 

rozwojem 

analizatorów: 

kinestetyczno-

ruchowym,  dotykowym,  w

ę

chowym, 

smakowym  i  słuchowym.  Rozwój 
spostrze

Ŝ

e

ń

  polega  na  precyzyjnej  i 

zło

Ŝ

onej  syntezie  tych  podniet,  w 

postaci  bod

ź

ców  kompleksowych  na 

narz

ą

dy  zmysłowe  (dotyk,  wzrok, 

słuch). 

Dzi

ę

ki 

dotykowi 

dziecko 

poznaje  nie  tylko  cało

ść

,  ale  wyró

Ŝ

nia 

cz

ęś

ci  przedmiotu.  Wpływ  na  rozwój 

spostrze

Ŝ

e

ń

  ma  mowa,  zwłaszcza 

bierne  i  czynne  przyswajanie  słów 
okre

ś

laj

ą

cych nazwy przedmiotów, ich 

cechy  i  wła

ś

ciwo

ś

ci.  Dzi

ę

ki  słowu 

dziecko  ł

ą

czy  przedmioty  w  klasy, 

wskazuje 

na 

u

Ŝ

yteczno

ść

 

przedmiotów.  Dokonuje  porówna

ń

wyodr

ę

bnia 

Ŝ

nice 

mi

ę

dzy 

przedmiotami. 
 
 
 
 
 

 Na  przełomie  1.  i  2.  r. 

Ŝ

rozpoczyna  si

ę

  rozwój  mowy 

wła

ś

ciwej. 

Opanowanie 

elementarnego  zasobu  słów  oraz 
podstaw 

systemu 

gramatycznego.  Dziecko  w  ci

ą

gu 

2. i 3. r. staje si

ę

 istot

ą

 mówi

ą

c

ą

w  pierwszym  półroczu  2.  r. 
mo

Ŝ

na  wyró

Ŝ

ni

ć

  w  mowie,  mow

ę

 

autonomiczn

ą

  -  nie  podobn

ą

  do 

mowy 

otoczenia, 

jest 

ona 

pozbawiona 

gramatycznej 

struktury.  Mowa  dziecka  w  tym 
okresie  zawiera  wiele  słów  o 
charakterze 

onomatopeicznym. 

W  ostatnim  kwartale  2.  r. 

Ŝ

wzrasta 

zasób 

wyrazów 

rozumianych  i  tych,  którymi  si

ę

 

dziecko  posługuje  w  swoich 
wypowiedziach. Do ko

ń

ca 2. roku 

dziecko  przyswaja  sobie  biernie 
ok.  300  słów  a  do  ko

ń

ca  3.  roku 

u

Ŝ

ywa  ju

Ŝ

  1000  słów.  W  tym 

okresie  nast

ę

puje  zró

Ŝ

nicowanie 

słownictwa    na  cz

ęś

ci  mowy.  W 

pierwszej  połowie  2.  r.  dziecko 
tworzy 

„zlepki”, 

ostatnim 

kwartale  tego  roku  potrafi  u

Ŝ

y

ć

 

prostych 

zda

ń

Mowa 

jest 

monologowa 

potem 

przekształca si

ę

 w dialog ale tylko 

w stosunku do bli

Ŝ

szej osoby. Ma 

ona 

charakter 

telegraficzny, 

oprócz  zlepków  dziecko  u

Ŝ

ywa 

fragmentów 

zda

ń

 

lub 

równowa

Ŝ

ników  zda

ń

.  W  3.  r. 

wzrasta  umiej

ę

tno

ść

  mówienia 

dłu

Ŝ

szymi zdaniami przyczynowo-

skutkowymi  np.  „Pomo

Ŝ

emy  ci 

nie

ś

 torb

ę

 bo ci ci

ęŜ

ko. 

 

 My

ś

lenie  jest 

ś

ci

ś

le  poł

ą

czone  z 

rozwojem 

mowy. 

Pocz

ą

tkowo 

poj

ę

cia  opieraj

ą

  si

ę

  wył

ą

cznie  na 

zew.  podobie

ń

stwie  przedmiotów  do 

siebie,  na  podstawie  tych  uogólnie

ń

 

dziecko  w  2.  r.

Ŝ

.  potrafi  nazwa

ć

 

przedmiot  widziany  po  raz  pierwszy, 
tylko dlatego, 

Ŝ

e jest podobny do ju

Ŝ

 

widzianego. 

Słowa 

dziecka 

s

ą

 

nierozerwalnie  zwi

ą

zane  z  jego 

spostrze

Ŝ

eniami  wzrokowymi,  na 

pocz

ą

tku 

słowa 

wi

ąŜą

 

si

ę

 

przedmiotem, 

jego 

wzrokowym 

obrazem, nast

ę

pnie z wyobra

Ŝ

eniem 

o  przedmiocie.  Kolcowa  wyró

Ŝ

nia  IV 

stadia    w  procesie  tworzenia  poj

ęć

1.  trwa  od  połowy  2.  r. 

Ŝ

.  :  słowo 

oznacza 

tylko 

jednostkowe 

lub 

konkretne  rzeczy  lub  osoby;  II  trwa 
od 1,5 do 2 r. 

Ŝ

.; słowo reprezentuje 

ju

Ŝ

  kilka  przedmiotów  lub czynno

ś

ci; 

III  ok.  3.  r. 

Ŝ

.  ,  nabieraj

ą

  znaczenia 

sygnalizacyjnego  słowa  okre

ś

laj

ą

ce 

przedmioty odmienne pod wzgl

ę

dem 

wygl

ą

du 

zew.; 

Dziecko 

my

ś

li 

obrazami  nie  potrafi  posługiwa

ć

  si

ę

 

swym 

my

ś

leniu 

indukcj

ą

 

dedukcj

ą

.  Dziecko  2  i  3  letnie  wie 

doskonale 

czego 

mo

Ŝ

si

ę

 

spodziewa

ć

 od poszczególnych osób 

z  najbli

Ŝ

szego  otoczenia.  Dzi

ę

ki 

rozwijaj

ą

cej 

si

ę

 

umiej

ę

tno

ś

ci 

przewidywa

ń

 

 

wnioskowania 

stopniowo  uczy  si

ę

  wybiega

ć

  my

ś

l

ą

 

poza 

aktualnie 

istniej

ą

c

ą

 

rzeczywisto

ść

.  Dwu  i trzy latki my

ś

l

ą

 

gło

ś

no. 

UWAGA 

małego 

dziecka 

jest 

mimowolna,  mało  podzielna,  bardzo 
spontaniczny 

zakres, 

słaba 

koncentracja, 

przerzutno

ść

krótkotrwała. Skupianie uwagi zale

Ŝ

y od 

rodzaju 

bod

ź

ca. 

Łatwo 

ulega 

rozproszeniu.  W  3  r. 

Ŝ

.  dziecko  potrafi 

skupi

ć

 si

ę

 w trakcie zabawy od 20 do 30 

min. 
PAMI

ĘĆ

 

dziecka 

ma 

charakter 

mimowolny;  zapami

ę

tuje  stosunkowo 

szybko  i  trwale,  to  co  niejako  samo 
zwróciło  uwag

ę

  dziecka  i  zostaje 

utrwalone  bez  aktywnego  udziału  woli. 
Kształtuje  si

ę

  postawa  uczuciowa  - 

dziecko zapami

ę

tuje  doskonale i potrafi 

przechowywa

ć

  w  pami

ę

ci    przez  długie 

miesi

ą

ce  i  lata  przykre  i  przyjemne 

uczucia. Dziecko 3 letnie rozpoznaje po 
miesi

ę

cznej  przerwie  znane  osoby, 

zabawki  i  przedmioty.  wraz  z  wiekiem 
wzrasta pojemno

ść

 i trwało

ść

 pami

ę

ci. 

WYOBRA

Ź

NIA  jest 

ś

ci

ś

le  zwi

ą

zana  ze 

spostrze

Ŝ

eniami.  Dziecko  w  zabawach 

tematycznych  odtwarza  to,  co  widziało, 
a  pó

ź

niej  tworzy  zmienione  sytuacje. 

Wyobra

Ŝ

enia  s

ą

    silnie  zwi

ą

zane  z 

realnie  prze

Ŝ

ytymi  doznaniami.  W  2  r. 

ustalaj

ą

  si

ę

  poj

ę

cie  przedmiotów,  ma 

ono  charakter  globalny.  W  pó

ź

niejszym 

okresie  ok.  3  r.  mo

Ŝ

e  ju

Ŝ

  cz

ęś

ciowo 

przekształca

ć

  uprzednio  spostrze

Ŝ

one 

elementy. 

background image

 

- 8 - 

 

 

ROZWÓJ UCZU

Ć

, KONTAKTÓW SPOŁECZNYCH, WOLI I OSOBOWO

Ś

CI 

 

ROZWÓJ UCZU

Ć

 

ROZWÓJ KONTAKTÓW 

SPOŁECZNYCH 

 

ROZWÓJ WOLI 

POCZ

Ą

TKI OSOBOWO

Ś

CI 

 Uczucia  s

ą

  zmienne,  a  reakcje 

uczuciowe s

ą

 gwałtowne. dziecko staje 

si

ę

  jednocze

ś

nie  coraz  wra

Ŝ

liwsze  na 

uczuciowe 

doznania 

bod

ź

ców 

słuchowych.  Potrafi  w  pewnym  stopniu 
podporz

ą

dkowa

ć

 

si

ę

 

nakazom 

zakazom,  pow

ś

ci

ą

ga

ć

  niektóre  swoje 

zachcianki.  Uczucia  dziecka  2  i  3 
letniego 

rozwijaj

ą

 

si

ę

 

ś

cisłym 

powi

ą

zaniu 

jego 

działalno

ś

ci

ą

Rozwijaj

ą

 si

ę

 pod wpływem 

ś

rodowiska 

i  procesu  wychowania.  W  2  r. 

Ŝ

dziecko  jest  wra

Ŝ

liwe  szczególnie  na 

sytuacje,  w  których  grozi  im  utrata 
równowagi.  Dziecko  jest  zdolne  do 
miło

ś

ci,  współczucia, 

Ŝ

alu.  niech

ę

ci, 

zazdro

ś

ci. W 3 r. 

Ŝ

. reaguje na konflikty 

mi

ę

dzy 

rodzicami. 

Wzmo

Ŝ

ona 

pobudliwo

ść

,  charakterystyczna  dla 

tego 

okresu, 

przy 

jednoczesnej 

słabo

ś

ci 

procesów 

hamowania, 

powoduje  du

Ŝą

  nietrwało

ść

  stanów 

uczuciowych.  Swoje  stany  uczuciowe 
dziecko uzewn

ę

trznia. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 Rozwój  kontaktów  społecznych 
przebiega 

dziecka 

powi

ą

zaniu z rozwojem jego 

Ŝ

ycia 

uczuciowego.  Pozytywny  kontakt 

otoczeniem 

umo

Ŝ

liwia 

prawidłowy  rozwój,  wzbogaca  i 
poszerza  wi

ęź

  emocjonaln

ą

  i 

współdziałanie. 

Jest 

równie

Ŝ

 

niezb

ę

dnym 

warunkiem 

prawidłowego 

rozwoju 

mowy 

dziecka. 

Dziecko 

na

ś

laduje 

dorosłych  oraz  inne  dzieci,  wida

ć

 

to  w  zabawie.  Na

ś

laduje  cechy 

pozytywne  i  negatywne.  Kontakty 
z  innymi  dzie

ć

mi  powinny  by

ć

 

odpowiednio 

kontrolowane, 

poniewa

Ŝ

  mog

ą

  prowadzi

ć

  do 

wykształcenia  cech  negatywnych 
i  konfliktów  społecznych  np. 
zabieranie 

zabawek. 

Odpowiednio 

ukierunkowane 

na

ś

ladowanie  pomaga  nakłoni

ć

 

dziecko 

do 

samodzielno

ś

ci 

(mycie, 

ubieranie, 

jedzenie 

poprawnego  zachowania  si

ę

  w 

Ŝ

nych sytuacjach...) 

 Dalszy  rozwój  woli  dziecka  w 
okresie  poniemowl

ę

cym  zwi

ą

zany 

jest 

ś

ci

ś

le  z  rozwojem  ruchowym  i 

rozwojem  mowy.  Rozwój  ruchowy 
dziecka  w  2  i  3  r.  polega na tym, 

Ŝ

pewna 

liczba 

jego 

czynno

ś

ci 

ruchowych 

zaczyna 

by

ć

 

podporz

ą

dkowana woli. Celem mo

Ŝ

okaza

ć

 

si

ę

 

zdobycie 

jakiego

ś

 

przedmiotu  znajduj

ą

cego  si

ę

  poza 

zasi

ę

giem  dziecka  i  pokonywanie 

trudno

ś

ci  z  tego  wynikaj

ą

cych. Tego 

typu 

działania, 

powi

ą

zane 

pokonywaniem  przeszkód, 

ś

wiadcz

ą

 

nie  tylko  o  rozwoju  woli,  ale  równie

Ŝ

 

my

ś

lenia 

sytuacyjnego, 

które 

pozwala 

rozwi

ą

za

ć

 

problemowe 

zadania. W tym okresie rozwojowym 
mo

Ŝ

na  zaobserwowa

ć

  wytrwało

ść

 

dziecka  w  d

ąŜ

eniu  do  osi

ą

gni

ę

cia 

celu, 

który 

bywa 

zazwyczaj 

przypadkowy.  U

ś

wiadomienie  sobie  

własnych  pragnie

ń

  i  celów  znajduje 

swój 

przejaw 

formułowaniu 

pierwszych  słownych:  „ja  chc

ę

”,  „ja 

nie chc

ę

”. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 Zaczynaj

ą

  krystalizowa

ć

  si

ę

  podstawy 

osobowo

ś

ci.  Kształtuje  si

ę

  osobowo

ść

 

zale

Ŝ

no

ś

ci 

od 

warunków 

ś

rodowiskowych,  procesu wychowania i 

stosowanej  dyscypliny.  Temperament 
jest 

zwi

ą

zany 

typem 

układu 

nerwowego  i  ujawnia  si

ę

  stosunkowo 

wcze

ś

nie.  Cechy  jego  s

ą

  wzgl

ę

dnie 

trwałe,  nadaj

ą

c  dziecku  indywidualny 

odcie

ń

  w 

Ŝ

yciu  uczuciowym  i  reakcjom 

wobec  otoczenia.  Dziecko  przejawia 
tak

Ŝ

e  w  swym  zachowaniu  pocz

ą

tkowe 

cechy  woli  i  charakteru.  U

ś

wiadamia 

sobie  własne  cele  i  pragnienia.  Wa

Ŝ

ne 

jest  pobudzanie  i  hamowanie.  Zdarza 
si

ę

Ŝ

słowny 

zakaz, 

nie 

jest 

wystarczaj

ą

cym  hamulcem  do  działania 

i musi by

ć

 poparty odpowiednim gestem 

i  mimik

ą

.  U  małego  dziecka  nie  jest 

jeszcze ukształtowany charakter. 

 
 

background image

 

- 9 - 

 
 

III OKRES  PRZEDSZKOLNY 

 

ROZWÓJ FIZYCZNY 

ROZWÓJ MUSKULATURY I KO

ŚĆ

CA 

ROZWÓJ UKŁADU NERWOWEGO I WY

ś

SZEJ 

CZYNNO

Ś

CI NERWOWEJ 

 

ROZWÓJ RUCHOWY 

KO

Ś

CIEC.  Szybko

ść

  wzrostu  jest  mniejsza  ni

Ŝ

  w 

poprzednich okresach, i wynosi przeci

ę

tnie  od 5-7 

r.

Ŝ

. ok. 5-7 cm rocznie. Najszybciej dziecko ro

ś

nie 

mi

ę

dzy 2-3 rokiem, w 5 roku wzrost jest dwa razy 

wi

ę

kszy  ni

Ŝ

  w  momencie  urodzenia.  Przeci

ę

tny 

przyrost  na  wadze  wynosi  ok.  2-3  kg  rocznie. 
Najszybciej  rosn

ą

  ko

ń

czyny  dolne.  Zmienia  si

ę

 

wygl

ą

d: 

sylwetka 

bardziej 

smukła, 

płaska; 

zmieniaj

ą

  si

ę

  proporcj

ę

  poszczególnych  cz

ęś

ci 

ciała.    Wahania  wzrostu  zale

Ŝą

  od  gruczołów 

dokrewnych;  grasica  ma  najwi

ę

kszy  wpływ  w 

pierwszym  roku 

Ŝ

ycia,  nast

ę

pnie  tarczyca  i 

przysadka mózgowa - przyrost ko

ń

czyn. Mi

ę

dzy 7-

8  r. 

Ŝ

.  szybko  wzrasta  ko

ś

ciec  i  muskulatura 

dziecka;  s

ą

  bardzo  delikatne.  Mi

ęś

nie  odgrywaj

ą

 

du

Ŝą

  rol

ę

  w  pracy  serca,  systemu  trawiennego  i 

gruczołów.  Do  5  lat  przyrost  muskulatury  jest 
proporcjonalny 

do 

przyrostu                  

wagi.    Na  pocz

ą

tku  tego  okresu  ko

ś

ciec  dziecka 

jest  wra

Ŝ

liwy  i  gi

ę

tki,  krzywizny  kr

ę

gosłupa  nie  s

ą

 

jeszcze  ustalone;  stawy  cechuje  du

Ŝ

a  ruchliwo

ść

wi

ą

zadła  stawowe  s

ą

  słabe  i  rozci

ą

gliwe.  W 

drugiej  fazie  wieku  przedszkolnego  zaczyna    si

ę

 

proces  kostnienia  w  ko

ś

ciach  nadgarstka.  W  3 

fazie  wzmacnia  si

ę

  wydatnie  cały  ko

ś

ciec  i 

muskulatura oraz ustala si

ę

 krzywizna kr

ę

gosłupa. 

Ruch  mi

ęś

ni  dz.  6-7  letniego  jest  ju

Ŝ

  całkiem 

swobodny,  lecz  proces  włóknienia  w  obr

ę

bie 

układu 

kostnego 

mi

ęś

niowego 

nie 

jest 

zako

ń

czony. Zaczynaj

ą

 wytwarza

ć

 si

ę

 z

ę

by stałe. 

MI

ĘŚ

NIE.  Mi

ę

dzy  5-6  rokiem  wyst

ę

puje  szybki 

wzrost  mi

ęś

ni,  których  waga  stanowi  ok.  75  % 

wagi  całego  ciała.  Potem  nast

ę

puje  zwolnienie 

przyrostu.    Mi

ęś

nie  dziecka  w  tym  okresie 

zawieraj

ą

  wi

ę

cej  wody,  mniej  białka  i  substancji  

 Dziecko  w  tym  wieku  cechuje  du

Ŝ

a  pobudliwo

ść

 

nerwowa 

(zmienno

ść

 

usposobienia, 

du

Ŝ

skłonno

ść

  do  płaczu  i 

ś

miechu,  hała

ś

liwo

ść

szybkie 

znu

Ŝ

enie, 

płytki 

sen), 

poniewa

Ŝ

 

obwodowy  i  centralny  układ  nerwowy  dopiero 
stopniowo si

ę

 rozwija. Zwi

ę

ksza si

ę

 masa mózgu 

(mózg  7-latka  osi

ą

ga  ok.  4|5  wagi  mózgu 

dorosłego).  Komplikuje  si

ę

  budowa  komórek 

nerwowych, ró

Ŝ

nicuj

ą

 si

ę

 funkcjonalnie. Zaznacza 

si

ę

  tak

Ŝ

e  wzrost  pnia  mózgowego.  W  7-8  r.

Ŝ

ustalaj

ą

  si

ę

  ró

Ŝ

nice  w  budowie  poszczególnych 

warstw  kory  mózgowej.  Z  rozwojem  mózgu 
wzbogaca 

si

ę

 

wy

Ŝ

sza 

czynno

ść

 

nerwowa 

dziecka.  Rozwija  si

ę

  proces hamowania, wzrasta 

stopniowo siła procesów nerwowych. Wszystko to 
stanowi  podstaw

ę

  rozwoju  i  zmian  w  psychice 

dziecka.  Rozwój  aktywno

ś

ci dziecka jest mo

Ŝ

liwy 

dzi

ę

ki  temu, 

Ŝ

e  ruchy  jego  staj

ą

  si

ę

  bardziej 

„dowolne”, celowe i zamierzone. 

 Jest  mniej  gwałtowny  i  szybki.  ni

Ŝ

  w  poprzednich 

okresach,  cechuje  go  wzgl

ę

dna  harmonijno

ść

doskonali  si

ę

  wła

ś

ciwa  czynno

ść

  biegania, b

ę

d

ą

ca 

wynikiem 

dobrze 

opanowanego 

zautomatyzowanego  procesu  chodzenia.  Wzrasta 
dł. kroku przy bieganiu. Dziecko 6 letnie biegnie nie 
tylko  szybciej  ale  i  bardziej  harmonijnie,  dzi

ę

ki 

lepszej  koordynacji  pracy  ko

ń

czyn    górnych  i 

dolnych,  pochyleniu  tułowia  do  przodu  i  unoszeniu 
wysoko  kolan.  Skok  u  3-latków  przypomina 
wydłu

Ŝ

ony  krok.  Wzrasta  umiej

ę

tno

ść

  utrzymania 

ciała  w  równowadze  dynamicznej.  W  tym  okresie 
nast

ą

pił  dalszy  rozwój  i  doskonalenie  si

ę

  ruchów 

narz

ę

dziowych  (praksji),  co  wpływa  na  wzrost 

samodzielno

ś

ci.  Dziecko  3,4-letnie  ubieraj

ą

  si

ę

  i 

rozbieraj

ą

  samodzielnie  przy  pomocy  dorosłego. 

Wi

ę

kszo

ść

  5-latków  potrafi  ju

Ŝ

    samodzielnie  to 

zrobi

ć

, ale ma jeszcze trudno

ś

ci z zawi

ą

zywaniem i 

zapinaniem. 

Ruchy 

te 

staj

ą

 

si

ę

 

pełni 

zautomatyzowane w 6-7 r. 

Ŝ

background image

 

- 10 - 

stałych  ni

Ŝ

  u  dorosłego;  s

ą

  delikatne  i  lu

ź

no 

przyczepione  do  ko

ś

ci.  Nast

ę

puje    cz

ę

sto  te

Ŝ

 

przyrost  układu  limfatycznego,  jest  to  te

Ŝ

  okres 

wyst

ę

powania chorób zaka

ź

nych 

 
 
 

ROZWÓJ PSYCHICZNY 

ROZWÓJ UMYSŁOWY 

ROZWÓJ UCZU

Ć

 I WOLI, kontakty społeczne 

KSZTAŁTOWANIE SI

Ę

 

OSOBOWO

Ś

CI 

 *  wra

Ŝ

enia  i  spostrze

Ŝ

enia  -  wzrasta  wra

Ŝ

liwo

ść

 

poszczególnych 

analizatorów 

na 

Ŝ

ne 

podniety 

zewn

ę

trzne  i  wewn

ę

trzne.  Wa

Ŝ

n

ą

  rol

ę

  odgrywa  zmysł 

słuchu  i  wzroku.  3  -  latki  rozró

Ŝ

niaj

ą

  4  podstawowe 

barwy, 

wzrasta 

ostro

ść

 

wzroku. 

Rozwój 

słuchu 

werbalnego.  Spostrze

Ŝ

enia  cechuje  nadal  synkretyzm. 

Spostrze

Ŝ

enia maj

ą

 silny zwi

ą

zek z działaniem. * uwaga 

-  nie  jest  zbyt  trwała,  przerzutna  i  podzielna.  Jest 
mimowolna,  skoncentrowana  na  bod

ź

cach  silnych  i 

atrakcyjnych. 

Wzrasta 

czas 

trwania 

czynno

ś

ci 

wykonywanych  przez  dzieci.  Kształtuj

ą

  si

ę

  zacz

ą

tki 

uwagi dowolnej. * wyobra

Ŝ

enia -  dzieci obdarzone s

ą

 w 

tym  wieku  bujn

ą

  wyobra

ź

ni

ą

.  O

Ŝ

ywiaj

ą

  przedmioty 

martwe,  zmy

ś

laj

ą

,  lubi

ą

  na

ś

ladowa

ć

  czynno

ś

ci  innych, 

prze

Ŝ

ywaj

ą

  czytane  bajki.  Wraz  z  wiekiem  przekształca 

si

ę

  z  mimowolnej  w  dowoln

ą

.  Ok.  3  r.

Ŝ

.  nast

ę

puje 

rozgraniczenie 

ś

wiata  realnego  i  fikcyjnego.  *  pami

ęć

  - 

wi

ąŜ

e  si

ę

  z  rozwojem  wyobra

Ŝ

e

ń

  reprodukcyjnych,  ma 

charakter  mimowolny,  dopiero  pod  koniec  okresu 
powstaj

ą

  zal

ąŜ

ki  pami

ę

ci  dowolnej.  Rozwijaj

ą

  si

ę

  dwa 

rodzaje  pami

ę

ci: 

ś

wie

Ŝ

a  i  trwała.  Cechy  pami

ę

ci  nie  s

ą

 

jeszcze  ukształtowane.  Trwało

ść

  pami

ę

ci  okre

ś

la  si

ę

  za 

pomoc

ą

 tzw. okresu latencji. * mowa -  pod koniec 3 r.

Ŝ

maj

ą

  ju

Ŝ

  opanowane  podstawy  systemu  j

ę

zyka.  Zasób 

słownictwa nie jest jeszcze wielki, a system gramatyczny 
doskonały.  Mowa  ma  charakter  sytuacyjny  i  uwaga 
synpraktyczny.  6-7  -  latki  posługuj

ą

  si

ę

  bez  trudu  mow

ą

 

potoczn

ą

,  zale

Ŝ

na  i  niezale

Ŝ

n

ą

,  najcz

ęś

ciej  u

Ŝ

ywaj

ą

 

rzeczowników i czasowników. U 3-5-latków pojawiaj

ą

 si

ę

 

neologizmy  dzieci

ę

ce.  Wzrasta  umiej

ę

tno

ść

  mówienia 

dłu

Ŝ

szymi  zdaniami,  rozwija  si

ę

  symboliczna  funkcja 

j

ę

zyka,  pojawia  si

ę

  mowa  egocentryczna.  5-latki 

wkraczaj

ą

 w wiek pyta

ń

. * my

ś

lenie  

Ten  okres  charakteryzuje  si

ę

  wzbogaceniem  i 

zró

Ŝ

nicowaniem 

Ŝ

ycia  społecznego.  Dziecko  nie  umie 

maskowa

ć

  i  tłumi

ć

  swoich  uczu

ć

,  widoczne  s

ą

  one  w 

zachowaniu,  ruchach  i  gestach,  w  okrzykach  i 
słowach.  Czynno

ś

ci  te  o  charakterze  ekspresyjnym 

słu

Ŝą

 do wyra

Ŝ

ania emocji. Do 6 r. 

Ŝ

. cechuje uczucia 

afektywno

ść

  i  impulsywno

ść

.  Emocje  s

ą

  silne, 

gwałtowne  i  krótkotrwałe.  Dziecko  jest  zmienne  w 
swoich  uczuciach  i  nastrojach.  T

ę

  zmienno

ść

  i 

nietrwało

ść

 nazywa si

ę

 labilno

ś

ci

ą

 uczuciow

ą

.   

W tym okresie dziecko nawi

ą

zuje ró

Ŝ

norodne kontakty 

społeczne  w  domu  i  przedszkolu.  Wzrasta  równie

Ŝ

 

rola  ojca.  Ok.  5  r. 

Ŝ

  stosunki  mi

ę

dzy  dzieckiem  a 

ojcem  s

ą

  bardziej  swobodne.    4-6  -  latki  wchodz

ą

  w 

cz

ę

ste  konflikty  z  rodze

ń

stwem.  Mo

Ŝ

na  wyró

Ŝ

ni

ć

  dwa 

ich  rodzaje:  pozytywne  i  negatywne.  Wpływ  na 
kontakty  społeczne  wywiera  równie

Ŝ

 

ś

rodowisko 

wychowawcze.  Układ  stosunków  mi

ę

dzyludzkich 

dziecko  odtwarza  w  zabawie,  ma  to  wpływ  na 
przyswojenie  sobie  norm  i  nawyków  post

ę

powania 

społecznego. 

 Kształtuje  si

ę

  zgodnie  z  prawami 

rozwoju  oraz  z  indywidualnym  rytmem 
rozwojowym 

jednostki. 

Osobowo

ść

 

kształtuje  si

ę

  w  czasie  swobodnej 

działalno

ś

ci  dziecka  oraz  w  procesie 

uczenia si

ę

 przypadkowego. Pod koniec 

tego  okresu  nie  jest  jeszcze  całkowicie 
ukształtowana. W tym czasie tworz

ą

 si

ę

 

nawyki  i  sposoby  zachowania  si

ę

podstawowe  potrzeby  i  uczucia  oraz 
wzorce  osobowo

ś

ciowe.  Temperament 

to 

zespół 

stałych 

wła

ś

ciwo

ś

ci 

psychicznych, które wyznaczaj

ą

 stopie

ń

 

powstawania i reakcji dziecka. Wa

Ŝ

nym 

ź

ródłem 

aktywno

ś

ci 

dziecka 

s

ą

 

potrzeby. 

Skłaniaj

ą

 

one 

do 

podejmowania  czynno

ś

ci  i  motywuj

ą

 

działania, 

kształtuj

ą

 

si

ę

 

potrzeby 

pierwotne,  pochodne,  poznawcze.  W 
tym  okresie  kształtuj

ą

  si

ę

  pocz

ą

tki 

charakteru.  Ok.  6-7  r. 

Ŝ

.  dziecko 

zaczyna  przyswaja

ć

  sobie  postawy  w 

stosunku  do  otaczaj

ą

cego  je 

ś

wiata, s

ą

 

niejednolite i nietrwałe. Normy moralne i 
zasady  post

ę

powania  nie  wynikaj

ą

  z 

dobrowolnego 

wyboru, 

lecz 

s

ą

 

narzucane  przez  dorosłych.  Cz

ę

sto 

uto

Ŝ

samia  si

ę

  z  osob

ą

,  która  jest  dla 

niego  wzorem.  Pod  koniec  okresu 
dzieci 

wchodz

ą

 

tzw. 

okres 

konformizmu  moralnego,  zaczynaj

ą

  si

ę

 

liczy

ć

 

normami 

grupy, 

podporz

ą

dkowuj

ą

 

si

ę

 

zasad

ą

s

ą

 

background image

 

- 11 - 

sympraktyczne, 

konkretno-wyobra

Ŝ

eniowe, 

charakterze magicznym. Pojawiaj

ą

 si

ę

 definicje.  

 

wra

Ŝ

liwe na krytyk

ę

 rówie

ś

ników. Cechy 

te s

ą

 najbardziej wyra

ź

ne u dzieci, które 

chodz

ą

 do przedszkola. 

 
 

ROZWÓJ DZIAŁALNO

Ś

CI I KONTAKTÓW SPOŁECZNYCH 

ROZWÓJ ZABAWY 

ROZWÓ

TWÓRC

ZO

Ś

CI 

PRACA I NAUKA 

 Podstawow

ą

  form

ą

  aktywno

ś

ci  jest  zabawa,  coraz 

wi

ę

kszego  znaczenia  nabieraj

ą

  rozmaite  zaj

ę

cia,  które 

przygotowuj

ą

 do podejmowania domowych obowi

ą

zków. 

W trzeciej fazie tego wieku niektóre formy  nauki i pracy 
zostaj

ą

 

wyodr

ę

bnione 

postaci 

czynno

ś

ci 

specyficznych, Dziecko traktuje to co robi coraz bardziej 
powa

Ŝ

nie.  Zabawa  przybiera  ró

Ŝ

ne  formy,  staje  si

ę

 

samodzielna,  czynno

ś

ciowa  i  bardziej  twórcza.  W  tym 

okresie  wyró

Ŝ

nia  si

ę

  dwa  podstawowe  rodzaje  zabaw: 

tematyczne  i  konstrukcyjne.  Tematyka  pierwszych  jest 

Ŝ

norodna  i  szeroka.  W  tych  zabawach  u

Ŝ

ywaj

ą

 

przedmiotów i zabawek o znaczeniu symbolicznym, które 
spełniaj

ą

 

Ŝ

ne 

funkcje 

zast

ę

pcze. 

drugich 

wykorzystuj

ą

  najcz

ęś

ciej  klocki  o  ró

Ŝ

nych  kształtach  i 

formacie.  Budowanie  z  nich  ma  charakter  dowolny  i 
swobodny. 

 

 Obserwuje  si

ę

  w  tym  okresie  pocz

ą

tki  dwóch 

pozostałych  form  działalno

ś

ci  ludzkiej:  nauki  i 

pracy.  Nauka  ma  charakter  zabawowy,  kształtuj

ą

 

si

ę

  pierwsze  nawyki  pracy  społecznej.  Praca  ma 

tak

Ŝ

e  charakter  zabawowy.  Młodsze  dziecko  w 

wieku  przedszkolnym  nie  interesuje  si

ę

  jeszcze 

wynikami  swojej  pracy,  ale  procesem  działania. 
Stopniowo  zaczyna  si

ę

  interesowa

ć

  rezultatem  i 

wytworem.  pod  koniec  tego  okresu  interesuje  si

ę

 

społecznym  znaczeniem  wykonywanych  przez 
siebie  obowi

ą

zków.  Nawyki  pracy  kształtuj

ą

  si

ę

 

stopniowo 

całym 

okresie 

rozwojowym. 

Stopniowo staje si

ę

 samodzielne. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 

- 12 - 

 

IV OKRES  MŁODSZY OKRES SZKOLNY (7-12 r. 

Ŝ

.) 

 

I faza 7 - 8 r.

Ŝ

 II faza 9 - 10 r. 

Ŝ

  

 

 

 

III faza 10 - 12 r. 

Ŝ

 

ROZWÓJ FIZYCZNY 

ROZWÓJ RUCHOWY 

KO

Ś

CIEC dziecka 7 letniego zawiera mniej tkanek chrz

ę

stnych, nie jest w pełni 

skostniały co powoduje dalszy wzrost i rozwój. Organizm dziecka wzmocnił si

ę

 i 

uodpornił.  Rozwój ko

ść

ca w tym okresie charakteryzuje si

ę

 tym, 

Ŝ

e cz

ęś

ci jego 

krzepn

ą

,  rosn

ą

  i  zmieniaj

ą

  si

ę

  w  ró

Ŝ

nej  kolejno

ś

ci.  np.  mi

ę

dzy  9  a  11  r. 

Ŝ

kostnieje przegub. Uz

ę

bienie w ko

ń

cowym okresie staje si

ę

 prawie pełne (brak 

z

ę

bów m

ą

dro

ś

ci).Ten okres charakteryzuje si

ę

 przewag

ą

 wew. rozrastania si

ę

 i 

dojrzewania  organizmu  nad  powi

ę

kszaniem  wysoko

ś

ci  ciała.    Coroczny 

przyrost  wynosi  w  tym  okresie  4,5  -5,5cm.  Przyrost  ci

ęŜ

aru  ciała  i  wysoko

ś

ci 

jest powolny i w zasadzie równomierny. Jedynie na pocz

ą

tku (6-7 r. 

Ŝ

.) pojawia 

si

ę

 „skok” zwany szkolnym.                     UKŁAD NERWOWY. Zako

ń

czył si

ę

 

wzrost mózgu - u 9-latka wa

Ŝ

y 1300g. Nast

ę

puje proces dojrzewania komórek 

nerwowych, co przejawia si

ę

 rozwoju ró

Ŝ

norodnych funkcji mózgu. MI

ĘŚ

NIE u 

7-latka  s

ą

  jeszcze  słabo  rozwini

ę

te;  ogólnie  ich  masa  wynosi  27,2  %  ci

ęŜ

aru 

ciała, a u człowieka dorosłego 44,2 . Mi

ęś

nie s

ą

 jeszcze słabe i to powoduje, 

Ŝ

dzieci  w  tym  okresie  szybko  si

ę

  m

ę

cz

ą

.    Mi

ęś

nie  du

Ŝ

e  rozwijaj

ą

  si

ę

  wcze

ś

niej 

ni

Ŝ

  drobne.  w  zabawach  ruchowych  udoskonaliły  si

ę

  zespoły    du

Ŝ

ych  grup 

mi

ęś

niowych. Wzmocniły one działalno

ść

 układu krwiono

ś

nego i oddechowego, 

ulepszyły  trawienie  i  przemian

ę

  materii,  przyczyniły  si

ę

  do  rozwoju  o

ś

rodka 

układu  nerwowego.  W  zwi

ą

zku  z  du

Ŝą

  pobudliwo

ś

ci

ą

,  dziecko  wykonuje  du

Ŝ

zb

ę

dnych ruchów, nie dostosowanych do tempa pracy. Szybciej si

ę

 m

ę

cz

ą

 przy 

pracach  wymagaj

ą

cych  precyzji.  Młodszy  wiek  szkolny  charakteryzuje  si

ę

 

wewn

ę

trznym rozrastaniem i dojrzewaniem organizmu.  

UKŁAD KRWIONO

Ś

NY, ODDECHOWY, HORMONALNY: Serce rozwija si

ę

 

wolniej ni

Ŝ

 całe ciało; płuca jeszcze nie s

ą

 w pełni rozwini

ę

te. Analizatory 

wzroku funkcjonuj

ą

 sprawnie jak u dorosłego.  W ko

ń

cu tego okresu zaczynaj

ą

 

zachodzi

ć

 zmiany w gruczołach płciowych i budowie ciała; u niektórych dzieci, 

zwłaszcza dziewczynek wyst

ę

puj

ą

 ju

Ŝ

 zmiany i objawy dojrzewania. 

 
 
 
 

Tempo  rozwoju  cech  motorycznych  w  tym  okresie  nie  jest  równomierne. 
Nierównomiernie przebiega  tempo rozwoju siły. W wieku 8-12 lat przyrost 
siły  u  chłopców  i  dziewcz

ą

t  nie  wykazuje  du

Ŝ

ych  ró

Ŝ

nic;  8-11  r. 

Ŝ

dziewczynki  s

ą

  silniejsze  ni

Ŝ

  chłopcy.  Tempo  rozwoju  od  8-11  wykazuje 

niewielkie tylko wahania, najwy

Ŝ

sze tempo rozwoju mo

Ŝ

na zaobserwowa

ć

  

w wieku 10 lat. Cecha zwinno

ś

ciowa wykazuje najwy

Ŝ

sze tempo rozwoju 

w wieku 8-11; wytrzymało

ść

 chłopów jest słabsza. Dzieci w wieku 9-12 lat 

łatwo i szybko opanowuj

ą

 nowe nawyki ruchowe. 

 

 
 

GŁÓWNE FORMY DZIAŁALNO

Ś

CI 

NAUKA 

ZABAWA I PRACA 

background image

 

- 13 - 

Nauka  i  wykonywanie  zada

ń

  stawianych  przez  szkol

ę

  staje  si

ę

  głównym 

obowi

ą

zkiem dziecka z momentem pój

ś

cia do szkoły. Wła

ś

ciwy stosunek do 

nauki  i  obowi

ą

zków  szkolnych  samych  uczniów  jest  jednym  z  zasadniczych 

warunków  pomy

ś

lnego  przebiegu  procesu  dydaktyczno-wychowawczego  w 

szkole.  Aby  by

ć

  dobrym  uczniem  dziecko  powinno  by

ć

  przede  wszystkim 

sumienne. Nie wszyscy uczniowie maj

ą

 jednakowy stosunek do szkoły, dziel

ą

 

si

ę

  oni  na  kilka  grup  i  ka

Ŝ

da  grupa  wymaga  innego  podej

ś

cia  nauczyciela  i 

pracy wychowawczej. Wa

Ŝ

n

ą

 rol

ę

 w pracy z uczniami spełnia kształtowanie u 

nich  motywów  uczenia  si

ę

.  uczniowie  I  i  II  kl.  s

ą

  przede  wszystkim  tylko 

uczniami  swoich  klas,  poci

ą

ga  ich  głównie  sam  proces  uczenia  si

ę

zaspokajanie wymaga

ń

 nauczyciela; uczniowie kl. III i IV 

Ŝ

yj

ą

 ju

Ŝ

 

Ŝ

yciem całej 

szkoły,  na  plan  główny  wysuwa  si

ę

  zainteresowanie  tre

ś

ci

ą

  przedmiotów, 

poci

ą

ga  ich  nowa  wiedza.  Dziecko  szkolne  powinno  umie

ć

  aktywnie 

zapami

ę

tywa

ć

,  uczy

ć

  si

ę

,  uwa

Ŝ

a

ć

.  Charakterystyczn

ą

  wła

ś

ciwo

ś

ci

ą

  psychiki 

dziecka w tym okresie jest konkretny charakter procesów poznawczych. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 ZABAWA.  Przestaje  by

ć

  dominuj

ą

c

ą

  postaci

ą

  działalno

ś

ci    dziecka,  jaka 

była w okresie przedszkolnym, nie zanika, zmienia si

ę

 pod wpływem formy i 

tre

ś

ci.  Charakterystyczne  dla  dzieci  w  tym  okresie  s

ą

  zabawy  oparte  na 

pewnych  zasadach.    Zabawa  zmienia  swój  charakter  i  funkcj

ę

.,  dzieci 

szkolne coraz bardziej zaczyna obchodzi

ć

 jej wynik i rezultat, nie przestaj

ą

 

si

ę

  bawi

ć

  indywidualnie,  utrzymuj

ą

  si

ę

  jeszcze  z  okresu  przedszkolnego 

zabawy  tematyczne.  Zaczyna  zmienia

ć

  si

ę

  tematyka  zabaw  pod  wpływem 

wyniesionych  wiadomo

ś

ci  ze  szkoły.  W  kl.  III-Iv  charakter  tematyczny 

zabaw  dzieci  zmienia  si

ę

,  zabawa  staje  si

ę

 

ś

rodkiem  organizacji  pracy 

szkolnej  dziecka.  Nauka  wymaga  du

Ŝ

o  czasu,  nadanie  jej  charakteru 

zabawy  pozwala  dziecku  na  łatwiejsze  przyswajanie  materiału,  odgrywa 
słu

Ŝ

ebn

ą

  rol

ę

.    Dzieci  niekiedy  wł

ą

czaj

ą

  element  zabawy  w  proces 

odrabiania  zada

ń

  domowych.  Zabawy  konstrukcyjne  doskonal

ą

  si

ę

  i 

Ŝ

nicuj

ą

, przekształcaj

ą

 si

ę

 pod wpływem robót r

ę

cznych. Rozgraniczenie 

pracy  i  zabawy  nie  oznacza  oczywi

ś

cie, 

Ŝ

e  czynno

ś

ci  zabawowe,  nie 

przygotowuj

ą

  ich  do 

Ŝ

ycia  i  nie  kształtuj

ą

  ich  osobowo

ś

ci.  Tak  jak  dziecko 

si

ę

 bawi, tak b

ę

dzie pracowało w przyszło

ś

ci. 

PRACA. Praca szkolna składa si

ę

 w tym wieku z nauki szkolnej i z pomocy 

rodzinie,  zaczyna  wyra

ź

nie  zmienia

ć

  osobowo

ść

  dziecka.  Obiektywna 

konieczno

ść

  celów  i  motywów  pracy  powoduje, 

Ŝ

e  w  oczach  dziecka 

nabiera  ona  innego  sensu,  zaczyna  nabiera

ć

  znaczenia  społecznego. 

Dzieci, które maj

ą

 i wypełniaj

ą

 systematycznie powierzone im obowi

ą

zki w 

domu s

ą

 te

Ŝ

 przewa

Ŝ

nie dobrymi uczniami. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ROZWÓJ UMYSŁOWY 

ROZWÓJ WRA

ś

E

Ń

 I SPOSTRZE

ś

E

Ń

 

ROZWÓJ PAMI

Ę

CI 

ROZWÓJ MOWY 

ROZWÓJ MY

Ś

LENIA 

WRA

ś

ENIA.  Wzrasta  stale  ostro

ść

    Szczególnie 

wielka 

jest 

rola  Mowa u dziecka w tym okresie nadal  W 

tym 

okresie 

zmniejsza 

si

ę

 

background image

 

- 14 - 

wzroku  od  6  do  15  r. 

Ŝ

.  o  60  %  oraz 

wra

Ŝ

liwo

ść

 na barwy. Podobnie szybko 

dokonuje 

si

ę

 

rozwój 

wra

Ŝ

e

ń

 

słuchowych. 

Du

Ŝ

znaczenie 

pierwszych  latach  nauki  szkolnej  ma 
rozwój  u  dzieci  wra

Ŝ

e

ń

  stawowo-

mi

ęś

niowych, odgrywaj

ą

cych specjaln

ą

 

rol

ę

 

 

powstawaniu 

nawyków 

ruchowych.  Skuteczno

ść

  tych  wra

Ŝ

e

ń

 

zwi

ę

ksza  si

ę

  mi

ę

dzy  8  a  14  r. 

Ŝ

.  o 

ponad  50  .  Wra

Ŝ

enia  dzieci  w  wieku 

szkolnym  ci

ą

gle  si

ę

  rozwijaj

ą

,  wobec 

tego  problem  kształcenia  wra

Ŝ

e

ń

  jest 

tak  samo  wa

Ŝ

ny  jak    w  wieku 

niemowl

ę

cym  i  poniemowl

ę

cym.  Skok 

wra

Ŝ

liwo

ś

ci  na  barwy  wi

ąŜ

e  si

ę

  z 

pocz

ą

tkiem  nauki  malowania  farbami. 

Wra

Ŝ

liwo

ść

  słuchowa  rozwija  si

ę

  z 

wiekiem  i  zwi

ę

ksza  si

ę

  pod  wpływem 

nauczania  muzyki.  Nale

Ŝ

y  d

ąŜ

y

ć

  do 

aktywnego  kształtowania  u  uczniów 
sfery  dozna

ń

  zmysłowych.  Dziecko 

równie

Ŝ

  powinno  aktywnie  kształci

ć

 

zdolno

ś

ci narz

ą

dów zmysłowych. 

SPOSTRZE

ś

ENIA.  Dziecko  w  tym 

wieku  gromadzi  si

ę

  wiele  spostrze

Ŝ

e

ń

rozwija  nie  tylko  spostrzegania  ale  i 
spostrzegawczo

ść

Główn

ą

 

cech

ą

 

spostrze

Ŝ

e

ń

  jest  ich  przedmiotowo

ść

W tym okresie staje si

ę

 ono procesem 

kierowanym, 

podporz

ą

dkowanym 

osi

ą

gni

ę

ciu 

celów. 

Rozwój 

spostrzegania 

idzie 

parze 

rozwojem  zdolno

ś

ci  do  wyodr

ę

bniania. 

Aby    były  pełnowarto

ś

ciowe  nale

Ŝ

aktywnie 

anga

Ŝ

owa

ć

 

proces 

spostrzegania,  wtedy  przeradza  si

ę

  on 

w obserwacj

ę

.  

 

pami

ę

ci  w  uczeniu  si

ę

.  Jest  ona 

zwi

ą

zana  z  rozwojem  u  dziecka 

innych 

funkcji 

psychicznych. 

Jako

ść

 

zapami

ę

tywanego 

materiału  zale

Ŝ

y  od  zainteresowa

ń

 

dziecka.    Wychowanie  w  szkole 
kształtuje 

nast

ę

puj

ą

ce 

zainteresowania: 

poznawcze, 

społeczne, zawodowe. Du

Ŝą

 rol

ę

 w 

procesie  zapami

ę

tywania  ucznia 

odgrywaj

ą

  uczucia.  W  zwi

ą

zku  z 

pocz

ą

tkiem  uczenia  si

ę

  u  dzieci  w 

tym  okresie  nast

ę

puje  wzmo

Ŝ

ony 

rozwój  pami

ę

ci  i  jej  jako

ś

ciowa 

przemiana. 

Dzieci 

jeszcze 

dostatecznym  stopniu  nie  panuj

ą

 

nad  swoj

ą

  pami

ę

ci

ą

,  nie  umiej

ą

 

podporz

ą

dkowa

ć

 

procesów 

zapami

ę

tywania  i  reprodukowania 

materiału 

swoim 

szkolnym 

zadaniom  i  celom.  W  młodszym 
wieku  szkolnym,  na  przestrzeni 
klas  I-IV  dokonuje  si

ę

  intensywny 

rozwój  pami

ę

ci.  Pod  wpływem 

nauki szkolnej szybko

ść

 i trwało

ść

wi

ę

skuteczno

ść

 

zapami

ę

tywania  w  okresie od 7 do 

11 r.

Ŝ

. wzrasta wi

ę

cej ni

Ŝ

 dwa razy. 

Zwi

ę

ksza 

si

ę

 

te

Ŝ

 

pojemno

ść

 

pami

ę

ci.  W  11  r.

Ŝ

.  dziecko  jest  w 

stanie  nauczy

ć

  si

ę

  na  pami

ęć

 

ponad 

dwukrotnie 

wi

ę

kszego 

materiału 

ni

Ŝ

 

dziecko 

przedszkolne. 

Pocz

ą

tkowo 

zapami

ę

tuje  materiał  w  sposób 

zbli

Ŝ

ony 

do 

tekstu 

przez 

powtarzanie. 

Pod 

kierunkiem 

nauczyciela  opanowuje  logiczne 
sposoby 

zapami

ę

tywania, 

reprodukowania materiału. 
 

si

ę

 

doskonali 

jako 

narz

ę

dzie 

porozumiewania 

społecznego. 

Wyra

ź

nie 

systematycznie 

powi

ę

ksza

ć

  si

ę

  zaczyna  jej  funkcja 

symboliczna  i  coraz  silniejszy  staje 
si

ę

  zwi

ą

zek  z  my

ś

leniem.  Zachodzi 

stopniowy  proces  uzewn

ę

trzniania 

mowy.  Podstawowa  zmiana,  jaka 
zachodzi w mowie, to pojawienie si

ę

 

mowy  pisanej.  W  mowie  ustnej 
dziecko  siedmioletnie  praktycznie 
u

Ŝ

ywa  ju

Ŝ

  wszystkich  fonemów  oraz 

nabywa 

umiej

ę

tno

ś

ci 

analizy 

d

ź

wi

ę

kowej,  która  powi

ę

ksza  jego 

zdolno

ś

ci  rozró

Ŝ

niania  fonemów,  a 

przez 

to 

kształcenie 

mowy 

ortograficznej.  Wg  Bineta  i  Tennera 
słownik  o

ś

miolatka  o  przeci

ę

tnej 

inteligencji  zawiera  3600 słów, a 12-
la 
tka - 7200 słów. 

zale

Ŝ

no

ść

  my

ś

lenia  od  bezpo

ś

redniej 

sytuacji,  a  wyró

Ŝ

niaj

ą

  si

ę

  postacie 

my

ś

lenia 

pogl

ą

dowo-obrazowego 

opartego  na  wyobra

Ŝ

eniach.  Miedzy  7 

a  11  r.

Ŝ

.  ujawnia  si

ę

  poj

ę

ciowe 

my

ś

lenie  słowno-logiczne.  My

ś

lenie 

dziecka  zaczyna  cechowa

ć

  zdolno

ść

 

do wykonywania operacji umysłowych. 
Zadaniem  dzieci  w  drugiej  fazie 
okresu 

młodszoszkolnego 

jest 

nabywanie 

umiej

ę

tno

ś

ci 

my

ś

lenia 

operacyjnego  na  poziomie  operacji 
konkretnych.  Dziecko  staje  si

ę

  zdolne 

do  utworzenia  hipotez  i  ich  kolejnych 
weryfikacji. 

 
 

ROZWÓJ SFERY SPOŁECZNEJ I UCZUCIOWO-WOLICJONALNEJ 

background image

 

- 15 - 

PROBLEMY ROZWOJU SPOŁECZNEGO 

ROLA RODZINY 

ROLA SZKOŁY 

Szkoła  wpływa  nie  tylko  na  rozwój  umysłowy 
dziecka,  ale  kształtuje  ona  tak

Ŝ

e  cał

ą

  osobowo

ść

 

ucznia 

oraz 

odgrywa 

rol

ę

 

procesie 

uspołeczniania  dzieci  i  młodzie

Ŝ

y.  Funkcje  szkoły 

s

ą

  dwojakie.  Naucza  o  kulturze  kraju  oraz 

przygotowuje 

młodych 

do 

współ

Ŝ

ycia 

współdziałania  w 

ś

rodowisku  ludzkim.  Kierowanie 

społecznym  rozwojem  przebiega  w  szkołach  i 
klasach  nierównomiernie,  zale

Ŝ

y  od  wiedzy 

nauczyciela  w  dziedzinie  psychologii  społecznej. 
Klasa szkolna jest oficjaln

ą

 struktur

ą

 i organizacj

ą

 

grupy  dzieci

ę

cej,  w  której  dokonuje  si

ę

  proces 

przyswajania  przez  uczniów  wiedzy  wyznaczonej 
programami.  Rozwój  społeczny  dziecka  w  wieku 
szkolnym  jest  wypadkow

ą

  oddziaływania  układu 

stosunków,  atmosfery,  postaw,  przekona

ń

,  domu 

rodzinnego, oddziaływa

ń

 nauczycieli i swobodnego 

obcowania  dziecka  z  rówie

ś

nikami.  W  miar

ę

 

wzrastania  dzieci  wzrastaj

ą

  wymagania  stawiane 

im  przez  te 

ś

rodowiska,  i  odwrotnie,  z  wiekiem 

zmieniaj

ą

  si

ę

  potrzeby  dzieci  i  ich  stosunek  do 

grup  społecznych,  w  których 

Ŝ

yciu  uczestnicz

ą

,  i 

do  członków  tych  grup.  Stosunki  społeczne  s

ą

 

pot

ęŜ

nym 

czynnikiem 

procesie 

rozwoju 

osobowo

ś

ci,  a  z  drugiej  strony,  stale  rozwijaj

ą

ca 

si

ę

  i  przeobra

Ŝ

aj

ą

ca  si

ę

  osobowo

ść

  dziecka 

powoduje zmiany w stosunkach mi

ę

dzyludzkich, w 

których bierze udział. 
 
 
 
 
 

 Dom  rodzinny  jest  pierwszym 

ś

rodowiskiem,  w  którym 

dziecko  przebywa  a

Ŝ

  do  momentu  pój

ś

cia  do  szkoły. 

Specyficzn

ą

  funkcj

ą

  rodziny  w  stosunku  do  dzieci  , jest 

zapewnienie  im  poczucia  bezpiecze

ń

stwa  i  oparcia 

uczuciowego 

sytuacjach 

nowych 

trudnych. 

Szczególne  trudno

ś

ci  prze

Ŝ

ywaj

ą

  niektóre  dzieci  u 

progu szkoły i w pierwszych dniach nauki, pojawiaj

ą

 si

ę

 

b

ą

d

ź

  jako  tzw.  trudno

ś

ci  w  nauce,  lub  w  społecznym 

obcowaniu  z  nauczycielami  i  kolegami  -  trudno

ś

ci  w 

społecznym przystosowaniu. 

 Szkoła  i  nauczyciel  spełniaj

ą

  skutecznie 

swoje  zadanie  zamierzonego  i  celowego 
oddziaływania  na  dzieci,  jako  na  jednostki  i 
członków  klasy,  oraz  na  zespoły  dzieci

ę

ce. 

ę

boka  i  rzeczywista  znajomo

ść

 

Ŝ

ycia 

społecznego  klasy,  nie  tylko  jako  zespołu 

ą

czonego 

wspólnymi 

celami 

posiadaj

ą

cego  oficjaln

ą

  struktur

ę

,  ale  jako 

zespołu  rówie

ś

ników,  w  którym  ró

Ŝ

nie  si

ę

 

układa.  Eliminacja  wstrz

ą

sów  uczuciowych, 

wykorzystywanie 

wzajemnych 

sympatii, 

spowodowanie  sytuacji,  w  których  rodz

ą

  si

ę

 

mi

ę

dzy  dzie

ć

mi  stosunki  przychylno

ś

ci. 

Procesy  my

ś

lenia  zaczynaj

ą

  przebiega

ć

 

sprawniej, a  wł

ą

czenie motywacji społecznej 

staje si

ę

 bod

ź

cem do wysiłków umysłowych i 

fizycznych. 

 

 
 
 

V OKRES DORASTANIA (12-18 r. 

Ŝ

.) 

 

dziewcz

ę

ta 

chłopcy 

1. 10-11 r. 

Ŝ

1. 11-13 r. 

Ŝ

background image

 

- 16 - 

2.  2-16 r. 

Ŝ

 

2. 14-17 r. 

Ŝ

3. 17-20 r. 

Ŝ

3. 18-21 r. 

Ŝ

 
 

ROZWÓJ FIZYCZNY 

ROZWÓJ UMYSŁOWY 

 Zmienne  przyspieszenie  tempa  rozwoju  w  porównaniu  z  okresem 
poprzednim. Intensywny przyrost u dziewczynek 11, 6 - 14,6.; 20 cm w ci

ą

gu 

roku  potem  spada.  Wzrost  chłopców  13,6  i  15,6  r. 

Ŝ

.  Tempo  wzrostu 

dziewczynek  jest  dwa  lata  wcze

ś

niejsze  ni

Ŝ

  u  chłopców.  Ci

ęŜ

ar  wzrasta  u 

dziewczynek  mi

ę

dzy  14  -15  r.

Ŝ

  u  chłopców  mi

ę

dzy  15  -16  r. 

Ŝ

.  Skok 

pokwitaniowy jest stały i wyst

ę

puje u wszystkich dziewcz

ą

t. Skok w zakresie 

pod

ś

ciółki  tłuszczowej  jest  wi

ę

kszy  u  dziewcz

ą

t  natomiast  przyrost  siły 

mi

ęś

ni  u  chłopców.  Dysproporcje  w  sylwetkach;  zbyt  długie  ko

ń

czyny,  co 

odbija si

ę

 na ruchach i zr

ę

czno

ś

ci. Pojawienie si

ę

 drugo- i trzeciorz

ę

dowych 

cech  płciowych.  Zmiana  proporcji  twarzy    1|1;  wydłu

Ŝ

enie  nosa  i  dolnej 

cz

ęś

ci twarzy, zwi

ę

kszenie tchawicy. U chłopców - rozrost ko

ś

ci barkowych, 

pojawienie si

ę

 zarostu na twarzy, mutacja głosu. U obu płci - pojawienie si

ę

 

owłosienia  łonowego  i  pod  pachami.  Układ  kostny  rozwija  si

ę

  szybciej  ni

Ŝ

 

mi

ęś

niowy  powoduj

ą

c  bóle  mi

ęś

ni.  Mi

ę

dzy  12  a  16  rokiem 

Ŝ

ycia  notuje  si

ę

 

wyra

ź

ny  wzrost  ci

ęŜ

aru  i  obj

ę

to

ś

ci  serca,  co  wpływa  na  zwi

ę

kszenie 

ci

ś

nienia  krwi.  Rozrost  rozmiarów  komórek  nerwowych  i  ró

Ŝ

nicowanie  si

ę

 

ich  funkcji;  powstawanie  nowych  włókien  i  ich  specjalizacja  powoduje 
chwiejno

ść

 

nerwow

ą

Wzmo

Ŝ

one 

procesy 

wydzielania 

gruczołów 

dokrewnych. Wzmo

Ŝ

ona działalno

ść

 gruczołów wydzielniczych skóry - silne 

pocenie.  Rozwój  płciowy  u  dziewcz

ą

t  jest  wcze

ś

niejszy  ni

Ŝ

  u  chłopców.  U 

dziewcz

ą

t  pojawienie  si

ę

  pierwszej  miesi

ą

czki  w  13,  14  roku 

Ŝ

ycia.  Rozwój 

piersi. U chłopców polucje mi

ę

dzy 13 a 16 rokiem 

Ŝ

ycia. 

 
 
 

SPOSTRZE

ś

ENIA.  Dokładniejsze,  bogate  w  szczegóły,  wielostronne  w 

tre

ś

ci,  bardziej 

ś

wiadome,  ukierunkowane.  Zmienia  si

ę

  orientacja  w 

czasoprzestrzeni. Analiza symboli.  
PAMI

ĘĆ

.  Logiczna,  zrozumienie  materiału  dzi

ę

ki  zdolno

ś

ci  my

ś

lenia 

abstrakcyjnego. Przekształcanie si

ę

 pami

ę

ci mimowolnej w dowoln

ą

 od 13 r. 

Ŝ

.  Od  11-12  r.

Ŝ

.  skokowo  wzrasta  liczba  zapami

ę

tywanych  słów 

abstrakcyjnych. 
MY

Ś

LENIE.  Przechodzenie  od  my

ś

lenia  konkretnego  i  obrazowego  do 

my

ś

lenia  abstrakcyjnego.  12  r. 

Ŝ

.  -  rozwój  operacji  formalnych  -  logiczne 

operacje zaczynaj

ą

 by

ć

 transponowane z płaszczyzny konkretnej manipulacji 

na  płaszczyzn

ę

  samych  idei  wyra

Ŝ

onych  w  samym  j

ę

zyku  bez 

do

ś

wiadczenia. 

Stadium 

operacji 

my

ś

lowych 

dotyczy 

faktów 

zaobserwowanych.  My

ś

lenie  „co  by  było”  -  hipotetyczno-dedukcyjne. 

My

ś

lenie  krytyczne  -  wychwytywanie  fałszu.  Nowa  hierarchia  warto

ś

ci. 

Postawa buntu. 
WYOBRA

Ź

NIA  I  FANTAZJA.  Wyobra

ź

nia  i  fantazja  zwi

ą

zane  s

ą

  z 

my

ś

leniem hipotetyczno-dedukcyjnych - snucie przewidywa

ń

 na temat swych 

dalszych  losów.  Pisanie  wierszy,  pami

ę

tników,  próbki  literackie  maj

ą

 

charakter odtwórczy. 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 

ROZWÓJ EMOCJI 

ROZWÓJ WOLI 

 Intensywno

ść

  i 

Ŝ

ywiołowo

ść

  prze

Ŝ

y

ć

  emocjonalnych,  smutek  ma  charakter 

tragedii;  rado

ść

  osi

ą

ga  wysokie  szczyty  uniesienia.  Łatwo

ść

  oscylacji  mi

ę

dzy 

nastrojami  kra

ń

cowymi;  chwiejno

ść

  emocjonalna.  Ruchliwo

ść

  -  nietrwało

ść

  i 

łatwo

ść

  w  przechodzeniu  od  jednych  stanów  uczuciowych  do  innych. 

 W  procesie  kształtowania  si

ę

  woli  powszechnie  obserwowanym 

zjawiskiem  jest  przekora,  która  przejawia  si

ę

  jako  krn

ą

brno

ść

  i 

nieposłusze

ń

stwo  wobec  rodziców  i  wychowawców.  Zachowanie  nabiera 

cech  arogancji,  bezczelno

ś

ci  i  przesadnej  pewno

ś

ci  siebie.  Z  przekor

ą

 

background image

 

- 17 - 

Bezprzedmiotowo

ść

  uczu

ć

;  doznawane  uczucia  rado

ś

ci  i  smutku  cz

ę

sto  nie 

wi

ąŜą

  si

ę

  z  okre

ś

lonymi bod

ź

cami. Rodzaje uczu

ć

: stany obronne: strach, l

ę

k, 

niepokój,  zakłopotanie,  smutek;  stany  agresywne:  gniew,  zazdro

ść

, nienawi

ść

wrogo

ść

; stany pozytywne: miło

ść

, wzruszenie, przyjemno

ść

.  

ROZWÓJ EMOCJONALNY:  
- labilno

ść

 emocjonalna,  

- kształtowania si

ę

 uczu

ć

 wy

Ŝ

szych, społeczno-moralno-estetycznych,  

- kształtowanie si

ę

 własnych pogl

ą

dów na temat zasad i norm post

ę

powania w 

stosunkach mi

ę

dzyludzkich, 

- rozwa

Ŝ

anie kryteriów dobra i zła, 

- uczestnictwo w 

Ŝ

yciu społecznym, 

- kryzys autorytetu rodziców, wnikliwa obserwacja rodziców  pozwala zauwa

Ŝ

a

ć

 

te cechy, których nie zauwa

Ŝ

ali przedtem, ten kryzys ma pocz

ą

tek około 12 r. 

Ŝ

i dochodzi do szczytu w wieku 15-16 lat po czym słabnie, konflikty z rodzicami 
przypadaj

ą

 mi

ę

dzy 14 a 16 r.

Ŝ

. u dziewcz

ą

t a u chłopców mi

ę

dzy 15 a 16 r. 

Ŝ

.  

-  postawa  perfekcjonistyczna,  czyli  na  stawianiu  nadmiernych  wymaga

ń

  przy 

ci

ą

głej dezaprobacie i krytyce rodziców, 

-  stosunki  społeczne  poza  domem,  klasa  szkolna,  nieformalne  grupy 
młodzie

Ŝ

owe, przyjaciele, paczki, grupy kole

Ŝ

e

ń

skie, bandy. 

-  
 
 
 
 
 
 
 
 

wi

ąŜ

e si

ę

 te

Ŝ

 zjawisko „buntu”. Bunt dodaje energii 

Ŝ

yciowej, zadowolenia, 

stanowi  rodzaj  zdobyczy  i  przewagi.  Prze

Ŝ

ycie  buntu  przeciwko 

autorytetom daje niekiedy tak du

Ŝą

 satysfakcj

ę

Ŝ

e staje si

ę

 bod

ź

cem do 

dalszych i kra

ń

cowych form buntu. Innym przejawem aktywno

ś

ci woli jest 

potrzeba  czynu,  który  bardzo  cz

ę

sto  ma  charakter  „wyczynu”.  Młodzie

Ŝ

 

dopuszcza  si

ę

  ró

Ŝ

nych  wybryków,  sprzyjaj

ą

cych  wyładowaniu  energii  i 

wykazaniu  odwagi,  dzielno

ś

ci,  bohaterstwa.    Istniej

ą

  te

Ŝ

  i  wysiłki 

młodzie

Ŝ

y  do  kształtowania 

ś

wiadomego  charakteru  i 

ć

wiczenia  woli. 

Takie 

ć

wiczenia  maj

ą

  na  celu  wyrabianie  pow

ś

ci

ą

gliwo

ś

ci  i  polegaj

ą

  na 

odmowie  sobie  przyjemno

ś

ci,  opanowywaniu  ró

Ŝ

nych  zachcianek, 

wyrabianiu  odporno

ś

ci  na  ból.  Ingerencja  wychowawcza  w  tej  dziedzinie 

ma  du

Ŝ

o  do  zaofiarowania,  odwracaj

ą

c  aktywno

ść

  samo  wychowawcz

ą

 

młodzie

Ŝ

y  od  ascetycznych  i  negatywnych  form 

ć

wicze

ń

,  kieruj

ą

c  j

ą

  na 

tory  prawdziwego,  pozytywnego  działania,  aktywnego  uczestnictwa  w 
działalno

ś

ci społecznie u

Ŝ

ytecznej. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 

ROZWÓJ DZIAŁALNO

Ś

CI I KONTAKTÓW SPOŁECZNYCH 

STOSUNKI RODZINNE 

STOSUNKI SPOŁECZNE POZA DOMEM 

 Rozlu

ź

nienie  si

ę

  wi

ę

zów  rodzinnych  przejawia  si

ę

  w  ró

Ŝ

nych  formach 

zachowania.  Młodzie

Ŝ

  coraz  mniej  przebywa  w  domu,  zwi

ę

ksza  sfer

ę

 

kontaktów  poza  nim.  Znika  dotychczasowe  zaufanie  i  blisko

ść

,  natomiast 

przejawia  si

ę

  nieufno

ść

  i  dystans.    Przestaj

ą

  zwierza

ć

  si

ę

  rodzicom,  szukaj

ą

 

KLASA  SZKOLNA  -  stanowi 

ś

rodowisko  społeczne,  w  którym  młodzie

Ŝ

 

sp

ę

dza wiele czasu. Du

Ŝą

 rol

ę

 w kształtowaniu si

ę

 wi

ę

zi klasowej odgrywa 

wychowawca. 

Klasy 

szkolne 

pozbawione 

zorganizowanej 

opieki 

wychowawczej  wykazuj

ą

  wysoki  stopie

ń

  dezintegracji  lub  wytwarzaj

ą

  si

ę

 

background image

 

- 18 - 

powiernika  w

ś

ród  rówie

ś

ników,  niekiedy  szukaj

ą

  wsparcia  u  osób  starszych, 

budz

ą

cych  zaufanie.  Maj

ą

  swoje  tajemnice  i  domagaj

ą

  si

ę

  uszanowania  ich 

przez rodziców. Kryzys zaufania do rodziców przechodzi ewolucj

ę

, pojawia si

ę

 

około  12  r. 

Ŝ

.,  dochodzi  do  szczytu  w  wieku  15-16  lat,  potem  stopniowo 

słabnie.  Obok  prób  oderwania  si

ę

  i  d

ąŜ

enia  do  samodzielno

ś

ci  jest  te

Ŝ

  silne 

poczucie  autorytetu  rodziców.  Po  okresie  buntu  i  zrywania  kontaktów 
uczuciowych  z  rodzicami  ok.  17-18  r. 

Ŝ

.  nast

ę

puje  powrót  do  rodziny,  przy 

całkowitej  zmianie  stosunku  do  niej.  Zaczynaj

ą

  traktowa

ć

  rodziców  jak 

przyjaciół,  wybaczaj

ą

  im  ich  bł

ę

dy  i  uchybienia.  Nowy  i  inny  ni

Ŝ

  dotychczas 

stosunek  do  rodziców  mo

Ŝ

e  wi

ą

za

ć

  si

ę

  z  rozwojem  my

ś

lenia  i  wzrostem 

krytycyzmu  w  tym  wieku.  Zmniejszenie  si

ę

  szacunku  do  rodziców  wi

ąŜ

e  si

ę

 

niekiedy  te

Ŝ

  z  faktem  nagłego  i  brutalnego  u

ś

wiadomienia,  które  ukazuje 

rodziców  w  niekorzystnym 

ś

wietle.  Utrzymaniu  harmonijnego  stosunku  z 

dzie

ć

mi  cz

ę

sto  nie  sprzyjaj

ą

  konflikty  mi

ę

dzy  samymi  rodzicami.  Do 

czynników,  które  zdaniem  młodzie

Ŝ

y  wpływaj

ą

  na  post

ę

powanie  konfliktów 

nale

Ŝą

cechy 

osobowo

ś

ci 

dorosłych, 

konserwatywny 

sposób 

my

ś

lenia, 

staro

ś

wiecko

ść

  przekona

ń

  moralnych,  religijnych,  upodoba

ń

  estetycznych  i 

kulturalnych; 
* zbytnie ograniczanie swobody; 
* niewła

ś

ciwe metody wychowawcze; 

Na  koncie  przewinie

ń

  młodzie

Ŝ

y  wymienia  si

ę

  natomiast  słabe  post

ę

py  w 

nauce, cechy osobowo

ś

ci, złe zachowanie. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

szkodliwe  formy    solidarno

ś

ci  skierowanej  przeciwko    nauczycielom. 

Dezintegracja  wyra

Ŝ

a  si

ę

  w  rozbiciu  klasy  na  zwalczaj

ą

ce  si

ę

  obozy  lub 

drobne  grupy.  Społeczne  powi

ą

zania  w  klasie  maj

ą

  du

Ŝ

e  znaczenie  dla 

rozwoju  dorastaj

ą

cej  młodzie

Ŝ

y,  zaspokajaj

ą

  potrzeb

ę

  uczestnictwa  w 

grupie i ucz

ą

 stosunków społecznych. 

SAMORZUTNE ZESPOŁY MŁODZIE

ś

OWE. Jest to zjawisko powszechne, 

mo

Ŝ

na  je  zaobserwowa

ć

  na  terenie  klas  szkolnych  i  poza  szkoł

ą

.  Mo

Ŝ

na 

wyodr

ę

bni

ć

 nast

ę

puj

ą

ce typy małych grup rówie

ś

niczych:  

* najbli

Ŝ

si przyjaciele 

* kliki - paczki 
* grupy towarzyskie 
* bandy 
ORGANIZACJE  MŁODZIE

ś

OWE.    Niekontrolowana  działalno

ść

  band  i 

paczek  łatwo  mo

Ŝ

e  przej

ść

  w  negatywn

ą

  działalno

ść

.  Dlatego  we 

wszystkich społecze

ń

stwach podejmuje si

ę

 ró

Ŝ

ne formy pracy z młodzie

Ŝą

obejmuj

ą

ce czas wolny od nauki. Takie pozalekcyjne formy wi

ąŜą

 si

ę

 

ś

ci

ś

le 

z  prac

ą

  wychowawcz

ą

  szkoły  lub  te

Ŝ

  jako  niezale

Ŝ

ne  organizacje.  

Organizacje  i  stowarzyszenia  zaspokajaj

ą

  bardzo  siln

ą

  w  tym  wieku 

potrzeb

ę

  przynale

Ŝ

no

ś

ci  do  grupy  rówie

ś

niczej,  potrzeb

ę

  odgrywania  w 

społecze

ń

stwie  okre

ś

lonej  roli.  Organizacje  zaspokajaj

ą

  równie

Ŝ

  potrzeb

ę

 

aktywno

ś

ci  społecznej  młodzie

Ŝ

y,  powodzenie  takich  organizacji  zale

Ŝ

y  od 

stopnia aktywno

ś

ci, jaki gwarantuje swoim członkom. Taka aktywno

ść

 staje 

si

ę

  cz

ę

sto 

ź

ródłem  prze

Ŝ

y

ć

  emocjonalnych,  zaspokaja  potrzeby 

poznawcze, umo

Ŝ

liwia nawi

ą

zywanie nowych kontaktów społecznych. Takie 

formy  działalno

ś

ci  zaspokajaj

ą

  te

Ŝ

  potrzeb

ę

  samodzielno

ś

ci.  i  nabywania 

nowych do

ś

wiadcze

ń

 i umiej

ę

tno

ś

ci. Instytucje o bardzo w

ą

skim programie 

działalno

ś

ci  zaspokajaj

ą

  specjalistyczne  zainteresowania.  Natomiast 

organizacje maj

ą

ce programy ideologiczne przyci

ą

gaj

ą

 młodzie

Ŝ

 o w

ą

skich 

potrzebach słu

Ŝ

enia okre

ś

lonym ideałom społecznym. 

background image

 

- 19 - 

 
 

KSZTAŁTOWANIE SI

Ę

 OSOBOWO

Ś

CI 

ROZWÓJ 

Ś

WIADOMO

Ś

CI 

ROZWÓJ ZAINTERESOWA

Ń

 

TWORZENIE SI

Ę

 

Ś

WIATOPOGL

Ą

DU 

 Około  12-13  r. 

Ŝ

.  nast

ę

puje  zjawisko  odkrycia 

ś

wiata 

psychicznego.  Młodzie

Ŝ

  zaczyna  interesowa

ć

 si

ę

 cechami 

własnej  osobowo

ś

ci,  porównywa

ć

  si

ę

  z  innymi  lud

ź

mi.  

Wraz  z  dorastaniem  zmienia  si

ę

  stosunek  dziecka  do 

otoczenia.  Powierza  si

ę

  im  cz

ę

sto  coraz  trudniejsze 

zadania;  przed  opuszczeniem  szkoły  podstawowej  musz

ą

 

zadecydowa

ć

  o  swojej  przyszło

ś

ci.  Wielk

ą

  rol

ę

  w 

samo

ś

wiadomo

ś

ci  odgrywa  samoocena,  która  podlega 

du

Ŝ

ym  wahaniom.  Zale

Ŝ

nie  od  nastroju  i  okoliczno

ś

ci 

młodzie

Ŝ

  ocenia  siebie  w  ró

Ŝ

ny  sposób.  Rozwijaj

ą

ce  si

ę

 

pod  wpływem  nauki  szkolnej  i  do

ś

wiadcze

ń

 

Ŝ

yciowych 

funkcje 

my

ś

lowe 

sprzyjaj

ą

 

wzrostowi 

krytycyzmu. 

Konfrontacja  własnych  cech  osobowo

ś

ci  z  ideałami 

społecznie uznanymi wywołuje w

ś

ród młodzie

Ŝ

y tendencje 

samo wychowawcze. Ch

ę

tnie rozmawia na interesuj

ą

ce j

ą

 

tematy, zwierza si

ę

 przyjaciołom ze swoich prze

Ŝ

y

ć

, cz

ę

sto 

pisze pami

ę

tniki, którym powierza swoje my

ś

li i nastroje.. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

  W  wyniku  post

ę

puj

ą

cego  rozwoju  fizycznego  i 

fizjologicznego,  doskonalenia  si

ę

  wszystkich  funkcji 

psychicznych, nast

ę

puj

ą

 w wieku dorastania widoczne 

zmiany  w  dziedzinie  zainteresowa

ń

.  Zmienia  si

ę

  nie 

tylko  kierunek  zainteresowa

ń

,  ale  i  nast

ę

puje  ich 

zró

Ŝ

nicowanie  i  pogł

ę

bienie.  Młodzie

Ŝ

  dorastaj

ą

ca  w 

przeciwie

ń

stwie  do  dzieci  interesuje  si

ę

  jedynie 

wybranymi 

dziedzinami, 

które 

bardzo 

silnie 

koncentruj

ą

 

jej 

uwag

ę

Do 

takich 

zagadnie

ń

 

interesuj

ą

cych młodzie

Ŝ

 nale

Ŝą

:  

zagadnienia 

zwi

ą

zane 

rozwojem 

Ŝ

ycia 

psychicznego, 

wzrastaj

ą

c

ą

 

samowiedz

ą

 

ś

wiadomo

ś

ci

ą

, rozwojem własnej osobowo

ś

ci; 

* zagadnienia wynikaj

ą

ce z jej rozwoju społecznego; 

* zagadnienia powstaj

ą

ce na tle wzrastaj

ą

cej potrzeby 

obcowania z osobami innej płci; 
*  zagadnienia  zwi

ą

zane  z  przyswajaniem  warto

ś

ci 

kulturalnych, konieczno

ś

ci

ą

 dokonywania wyboru i 

powstaj

ą

cego 

ś

wiatopogl

ą

du; 

*  zainteresowania  poznawcze,  kształtuj

ą

ce  si

ę

  na 

bazie nauki szkolnej lub działalno

ś

ci pozaszkolnej; 

 Wła

ś

ciwe 

tworzenie 

si

ę

 

ś

wiatopogl

ą

du  wyst

ę

puje  na  ogół  w 

ko

ń

cowej  fazie  okresu  dojrzewania. 

Młodzie

Ŝ

  usiłuje  powi

ą

za

ć

  zdobyt

ą

 

wiedz

ę

  o  rzeczywisto

ś

ci  w  sensown

ą

 

cało

ść

,  stara  si

ę

  znale

źć

  swój  własny 

stosunek  do  warto

ś

ci.    Budz

ą

  si

ę

  w 

tym 

okresie 

zdolno

ś

ci 

do 

filozofowania.    Za  charakterystyczn

ą

 

cech

ę

  dorastaj

ą

cej  młodzie

Ŝ

y  uwa

Ŝ

si

ę

  idealizm.    Młodzie

Ŝ

  współczesna 

nie 

posiada 

jednolitego 

oblicza 

ś

wiatopogl

ą

dowego. 

Kształtuj

ą

 

j

ą

 

zmienne 

historycznie 

warunki 

ś

rodowiskowe. 

Postawy 

ś

wiatopogl

ą

dowe  młodzie

Ŝ

y  ulegaj

ą

 

procesom 

ewolucji; 

miar

ę

 

dorastania 

młodzie

Ŝ

 

traci 

wiele 

swojego 

radykalizmu, 

bezkompromisowej 

postawy 

nieprzejednanego 

krytycyzmu. 

wieku  17018  lat  młodzie

Ŝ

  staje  si

ę

  w 

swych  pogl

ą

dach  bardziej  liberalna  i 

tolerancyjna,  bardziej  elastyczna  w 
pogl

ą

dach moralnych. Wraz z wiekiem 

wzrasta uznawanie warto

ś

ci przyj

ę

tych 

przez 

ś

wiat dorosłych. 

 
 
 
 
 
 
 
 

ROZWÓJ HETEROSEKSUALNY 

TRUDNO

Ś

CI WYCHOWAWCZE 

background image

 

- 20 - 

ROZWÓJ ZAINTERESOWA

Ń

 SFER

Ą

 PŁCI. 

Jednym z wa

Ŝ

niejszych aspektów rozwojowych młodzie

Ŝ

y jest kształtowanie 

si

ę

  stosunków  heteroseksualnych.  Budzi  si

ę

  ciekawo

ść

  płciowa.  Młodzie

Ŝ

 

szuka  odpowiedzi  na trapi

ą

ce ich pytania, ch

ę

tnie rozmawiaj

ą

 mi

ę

dzy sob

ą

 

na  te  tematy,  udzielaj

ą

  sobie  wzajemnych  informacji.  Jest  to  okres 

wzmo

Ŝ

onej  wra

Ŝ

liwo

ś

ci  na  bod

ź

ce  seksualne.  Nieumiej

ę

tne  post

ę

powanie 

dorosłych  mo

Ŝ

e  prowadzi

ć

  do  podsycania  ciekawo

ś

ci  oraz  traktowania  tej 

sfery  jako  grzesznej,  nieczystej.  U  chłopców  widoczne  nasilenie 
zainteresowa

ń

  seksualnych  przypada  na  14-15  r. 

Ŝ

.  a  u  dziewcz

ą

t  od  13  i 

nasila si

ę

 w 14 i 15 r. 

Ŝ

., po czym znowu opada. Rozwój zainteresowa

ń

 tego 

typu  zale

Ŝ

y  nie  tylko  od  funkcji    hormonalnych  organizmu,  ale  tak

Ŝ

e  od 

bod

ź

ców  dostarczonych  przez  otoczenie.  Samogwałt  w  okresie  dorastania 

wg. Popielskiego jest czym

ś

 normalnym. 

ZMIANY  WE  WZAJEMNYCH  STOSUNKACH  OBU  PŁCI.  -  w  miar

ę

 

dorastania  ulegaj

ą

  zmianie.  Mi

ę

dzy  12  i  14  r. 

Ŝ

.  da  si

ę

  zauwa

Ŝ

y

ć

  du

Ŝą

 

rozbie

Ŝ

no

ść

  mi

ę

dzy  wzajemnym  nastawieniem  obu  płci.  Chłopcy  wyra

ź

nie 

stroni

ą

  od  dziewcz

ą

t,  taki  niech

ę

tny  stosunek  wyra

Ŝ

a  si

ę

  w  ostrej  krytyce, 

wy

ś

miewaniu. Natomiast dziewcz

ę

ta zaczynaj

ą

 interesowa

ć

 si

ę

 chłopcami i 

skłonne  s

ą

  do  ugodowego  współ

Ŝ

ycia.  Staraj

ą

  si

ę

  na  ka

Ŝ

dym  kroku 

podkre

ś

la

ć

 swoj

ą

 wi

ę

ksz

ą

 dojrzało

ść

. W nast

ę

pnym stadium przypadaj

ą

cym 

na 

14-16 

r. 

Ŝ

 

charakterystycznym 

elementem 

jest 

obopólne 

zainteresowanie;  jest  to  okres  tworzenia  si

ę

  par,  pierwszy  spotka

ń

kontaktów  uczuciowych  i  zbli

Ŝ

e

ń

.  Chc

ą

  zwraca

ć

  uwag

ę

  na  siebie  . 

Zachowanie  si

ę

  młodzie

Ŝ

y  w  tym  okresie  jest  pełne  sztuczno

ś

ci  i  pozy. 

Ostatnie  stadium  rozwoju  stosunków  obu  płci    charakteryzuje  si

ę

  pewn

ą

 

stabilizacj

ą

; przypada on u dziewcz

ą

t na okres powy

Ŝ

ej 16 r. 

Ŝ

., u chłopców 

powy

Ŝ

ej  17  r. 

Ŝ

.  Zachowanie  ich  staje  si

ę

  bardziej  naturalne  i 

zrównowa

Ŝ

one. W kontaktach grupowych zanika antagonizm płci.  

TRUDNO

Ś

CI  ZWI

Ą

ZANE  Z  ROZWOJEM  OBU  PŁCI.  Takie  problemy 

mo

Ŝ

na wg. Hurlock podzieli

ć

 na kilka grup: 

*  miłosne;  dotycz

ą

  wyboru  partnera,  organizowaniu  spotka

ń

  i  zachowania 

si

ę

  na  nich,  prób  zbli

Ŝ

enia  zmysłowego,  przygotowania  do  mał

Ŝ

e

ń

stwa  i 

Ŝ

ycia rodzinnego; 

* post

ę

powania społecznego; wynikaj

ą

 z nieumiej

ę

tno

ś

ci przyswojenia sobie 

odpowiedniej  roli;  brakuje  im  cz

ę

sto  takich  umiej

ę

tno

ś

ci,  jak  taniec,  gry  

towarzyskie, elokwencja; 
* moralne; wi

ąŜą

 si

ę

 ze swobod

ą

 obyczajowo-seksualnej, odpowiedzialno

ś

ci 

wobec partnera; 
*  nienormalnego  post

ę

powania  seksualnego;  dotycz

ą

  masturbacji  i 

konfliktów z tym zwi

ą

zanych, homoseksualizmu, marze

ń

 erotycznych; 

* wynikaj

ą

ce z ciekawo

ś

ci seksualnej; odnosz

ą

 si

ę

 do wszystkich spraw 

zwi

ą

zanych z ró

Ŝ

nicami funkcji rozrodczych. 

STOSUNEK  DO  DOROSŁYCH  Trudno

ś

ci  te  wynikaj

ą

  z  zanegowania 

autorytetów  i  nadmiernego  krytycyzmu.  Przejawy  niezdyscyplinowania, 
niepodporz

ą

dkowania  si

ę

  dorosłym.  Przekraczanie  regulaminu  szkolnego. 

Ro

ś

nie  potrzeba  samodzielno

ś

ci.  Przyczyn

ę

  takiego  post

ę

powania  nale

Ŝ

upatrywa

ć

  w  szybko  rosn

ą

cej  samodzielno

ś

ci  zwi

ą

zanej  z  rozwojem 

sprawno

ś

ci  i  aktywno

ś

ci.  Metody  stosowane  przez  dorosłych  mog

ą

  działa

ć

 

łagodz

ą

co  lub  prowokowa

ć

  i  zaostrza

ć

  konflikty.  Zaburzona  jest  równowaga 

nerwowa i emocjonalna. 
STOSUNEK  DO GRUPY RÓWIE

Ś

NICZEJ; niewła

ś

ciwy dobór przyjaciół lub 

odrzucenie  przez  grup

ę

;  niemo

Ŝ

no

ść

  znalezienia  przyjaciela,  przedwczesne 

kontakty  seksualne  i  ich  konsekwencje  oraz  sytuacja  przeciwna,  całkowite 
podporz

ą

dkowanie  si

ę

  grupie,  co  powoduje  konflikty  mi

ę

dzy  wymaganiami 

grupy a szkoły, domu. 
STOSUNEK  DO  WARTO

Ś

CI.  Niepokoje 

ś

wiatopogl

ą

dowe  rzutuj

ą

  na 

postaw

ę

 

wobec 

ś

wiata 

dóbr 

kulturalnych 

wytworzonych 

przez 

społecze

ń

stwo.    Szczepa

ń

ski  wyró

Ŝ

nia  nast

ę

puj

ą

ce  zjawiska  niepokoj

ą

ce  w 

zachowaniu  młodzie

Ŝ

:  negatywne  postawy  wobec  wzorów  post

ę

powania 

przekazywanych  przez  dorosłych;  odrzucanie  ich;  negatywny  stosunek  do 
pracy; skłonno

ść

 do alkoholizmu; niszczenie mienia społecznego; skłonno

ść

 

do nieprowokowanej agresji. 
STOSUNEK  DO  SAMEGO  SIEBIE.  Nadmierna  pewno

ść

  siebie  lub 

kompleksy.  Nieadekwatna  ocena  samego  siebie.  S

ą

  te

Ŝ

  i  tacy,  którzy  nisk

ą

 

samoocen

ę

 

usiłuj

ą

 

zamaskowa

ć

 

zuchwało

ś

ci

ą

zgrywaniem 

si

ę

szpanerstwem.  Metody  wychowawcze  powinny  by

ć

  uzale

Ŝ

nione  od  analizy 

ka

Ŝ

dego przypadku. 

 

 
 

background image

 

- 21 - 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

I OKRES WIEK NIEMOWL

Ę

CY (0-12 mies.)  ________________________________________________________________________________________ 1 

II OKRES     PONIEMOWL

Ę

CY (1-3 r. 

Ŝ

.) ___________________________________________________________________________________________ 5 

III OKRESOKRES PRZEDSZKOLNY ______________________________________________________________________________________________ 9 

IV OKRES  MŁODSZY OKRES SZKOLNY (7-12 r. 

Ŝ

.) ________________________________________________________________________________ 12 

V OKRES DORASTANIA (12-18 r. 

Ŝ

.) _____________________________________________________________________________________________ 15