background image

prof. dr hab. Maria Wanda Koperty

ń

ska  

Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu  

 

 

Elastyczny czas pracy pozwalaj

ą

cy na opiek

ę

 nad dzie

ć

mi  

 

Wst

ę

p  

W  bogatej  literaturze  przedmiotu  czas  pracy  zajmuje  coraz  wi

ę

cej  miejsca  nie 

tylko  w  aspekcie  ekonomicznym,  ale  i  społecznym.  Aktualne  wyzwania  nios

ą

 

nowe wyzwania i istotne zmiany głównie w formach jego wykorzystania. Kierun-
kiem zmian jest nie tylko skracanie czasu pracy ale te

Ŝ

 tworzenie  nowych form 

organizacji czasu pracy przez jej uelastycznienie. Jest to szczególnie istotne dla 
kobiet, które s

ą

 coraz lepiej  wykształcone, praca ma dla nich nie tylko znacze-

nie  ekonomiczne  (jest 

ź

ródłem  zarobkowania),  ale  stanowi  podstaw

ę

  rozwoju, 

osi

ą

gania  satysfakcji  i  zadowolenia.    Kobiety  szukaj

ą

  sposobów  i  mo

Ŝ

liwo

ś

ci 

godzenia  

Ŝ

ycia zawodowego z 

Ŝ

yciem rodzinnym. Celem artykułu jest wskaza-

nie na elastyczne formy organizacji pracy, które pozwalaj

ą

 na opiek

ę

 na dzie

ć

-

mi i prac

ę

 zawodow

ą

.  

1. Znaczenie rodziny  

Przez funkcje rodziny rozumie si

ę

 role, jakie rodzina spełnia, tak w odniesieniu 

do  społecze

ń

stwa,  jak  i  samych  członków  rodziny,  oraz  cele  i  zadania  do  któ-

rych  zmierzaj

ą

  rodzinne  działania  i  rodzinne 

Ŝ

ycie.  Rodzina  jest  fundamentem 

społecze

ń

stwa.  Ka

Ŝ

de  społecze

ń

stwo,  aby  przetrwa

ć

  musi  spełni

ć

  pi

ęć

  pod-

stawowych  warunków:  zachowa

ć

  minimum  społecznego  ładu,  zaspokoi

ć

  pod-

stawowe  potrzeby  swoich  członków,  wypełni

ć

  luki  spowodowane  przez 

ś

mier

ć

 

swoich  członków,  przekaza

ć

  dzieciom  i młodzie

Ŝ

y  swoj

ą

  kultur

ę

  i mie

ć

  system 

obrz

ę

dowy do okresowego reafirmowania własnego systemu warto

ś

ci

1

 .  

Rodzina  stanowi  integraln

ą

  cz

ęść

  ka

Ŝ

dego  społecze

ń

stwa;  stanowi  jego  naj-

mniejsz

ą

 a zarazem podstawow

ą

 komórk

ę

. Natura i charakter rodziny czyni

ą

 j

ą

 

najwła

ś

ciwszym 

ś

rodowiskiem  wychowania  dzieci  ,  a  wi

ę

c  przygotowania  do 

Ŝ

ycia w społecze

ń

stwie.  Od tego przygotowania zale

Ŝ

y nie tylko los jednostek, 

ale  całego  społecze

ń

stwa.  Rodzina  jest  te

Ŝ

  fundamentem  społecze

ń

stwa,  dla-

tego te

Ŝ

 otwiera i uwra

Ŝ

liwia człowieka na innych członków rodziny, a przez to 

po

ś

rednio  na  całe  społecze

ń

stwo. W  rodzinie  człowiek  uczy  si

ę

  bezinteresow-

no

ś

ci, po

ś

wi

ę

cenia, solidno

ś

ci, współpracy i innych cech, które s

ą

 konieczne do 

Ŝ

ycia w społecze

ń

stwie

2

.    

Współczesna  polska  rodzina  ograniczyła  swoje  rozmiary.  Znana  w  Polsce  ro-
dzina  rozszerzona,  była  rodzin

ą

  wielk

ą

,  ł

ą

czyła  kilka  pokole

ń

,  podtrzymywała 

wi

ę

zy pokrewie

ń

stwa, cechowała si

ę

 wielodzietno

ś

ci

ą

. Obecnie obserwujemy w 

                                                 

1

 Tyszka Z. Encyklopedia pedagogiczna pod red. W. Pomyłko Fundacja Innowacja Warszawa 1993 s.695 

2

 Kawuła S. Br

ą

giel J. Snake A. Pedagogika rodziny Wydawnictwo Adam Marszałek Toru

ń

  

 1999 s.49].  

 

background image

 

tym  zakresie  trzykierunkowy  proces  zmian.  Przede  wszystkim  zmniejsza  si

ę

 

rodzina  przez  ograniczenie  liczby  dzieci.  Po  wtóre  zmniejsza  si

ę

  wielko

ść

  go-

spodarstw  domowych,  to  znaczy  przypada  na  nie  mniejsza  liczba  osób  za-
mieszkałych  pod  wspólnym  dachem  i  wspólnie  gospodaruj

ą

cych.  Przykładowo 

według  danych  GUS,  w  roku  1960  przypadało  przeci

ę

tnie  na  jedno  gospodar-

stwo domowe 3,47 osoby, a w roku 2005 2,15 osoby. Po trzecie zmniejsza si

ę

 

cz

ę

stotliwo

ść

  wyst

ę

powania  rodziny  trzypokoleniowej  mieszkaj

ą

cej  pod  wspól-

nym dachem i prowadz

ą

cej wspólne gospodarstwo domowe.  

Szczególne  znaczenie  w  przemianach  struktury  wewn

ę

trznej  rodziny  ma  fakt 

ograniczenia  liczby  dzieci.  Jeszcze  na  pocz

ą

tku  ubiegłego  stulecia  dominuj

ą

-

cym typem rodziny w Polsce była rodzina wielodzietna i dzietno

ść

 wynosiła 5 – 

6  dzieci  na  jedn

ą

  kobiet

ę

  w  wieku  rozrodczym.  W  drugiej  połowie  XX  wieku 

dzietno

ść

 w Polsce drastycznie si

ę

 zmniejszyła i  przykładowo w roku 2004 wy-

nosiła  1,22.  Polska  stan

ę

ła    wobec  kwestii,  ju

Ŝ

  nie  tylko  rozwoju  demograficz-

nego, co prostej zast

ę

powalno

ś

ci pokole

ń

.  

Na  systematycznie  pogarszaj

ą

c

ą

  si

ę

  sytuacj

ę

  w  zakresie  dzietno

ś

ci  rodziny 

wpływ  ma  mi

ę

dzy  innymi  wzrost  aspiracji 

Ŝ

yciowych  mał

Ŝ

onków,  ideologia 

emancypacyjna  propaguj

ą

ca  model  kobiety  aktywnej  zawodowo  i  społecznie. 

Nie bez znaczenia jest te

Ŝ

 sytuacja na rynku pracy: globalizacja, ci

ą

gle rosn

ą

ce 

wymagania pracodawcy, rosn

ą

ca konkurencja, zagro

Ŝ

enie utrat

ą

 pracy, post

ę

technologiczny i informatyczny oraz ci

ą

głe zmiany otoczenia biznesowego

3

.  

Przemiany rodzin w drugiej połowie XX wieku post

ę

puj

ą

 dwukierunkowo: z jed-

nej strony j

ą

 dezintegruj

ą

   z drugiej działaj

ą

 na ni

ą

 integruj

ą

co. Podstawowym 

czynnikiem  dezintegruj

ą

cym  rodzin

ę

  jest  niew

ą

tpliwie  praca  kobiet  i  matek. 

Zjawisko  to  odbija  si

ę

  niew

ą

tpliwie  w  sposób  niekorzystny  na  rodzinie.  W  wa-

runkach codziennej pracy ojca i matki dom, z konieczno

ś

ci przestaje by

ć

 tere-

nem  pełnego 

Ŝ

ycia  rodzinnego,  rodzinnych  spotka

ń

  i  wspólnego  przebywania, 

staj

ą

c si

ę

 cz

ę

sto tylko platform

ą

 na której prowadzi si

ę

 skrajnie zindywidualizo-

wane 

Ŝ

ycie  z  zachowaniem  znacznego  jeszcze  zakresu  wspólno

ś

ci    w  spra-

wach  gospodarczych.  Nast

ę

pnym  elementem  osłabiaj

ą

cym  wewn

ę

trzn

ą

  spój-

no

ść

 rodziny jest zaw

ęŜ

enie si

ę

 spraw i prze

Ŝ

y

ć

 wspólnych dla członków rodzi-

ny.  Do  czynników  dezintegruj

ą

cych  rodzin

ę

  nale

Ŝ

y  zaliczy

ć

  te

Ŝ

  upowszechnia-

nie si

ę

 praktyki rezygnacji z legalizowania zwi

ą

zku  oraz wyobra

Ŝ

e

ń

 i pogl

ą

dów 

na  charakter,  cel  i  trwało

ść

  instytucji mał

Ŝ

e

ń

stwa,  których  rezultatem  jest  stale 

rosn

ą

cy wska

ź

nik rozwodów

4

 

2. Istota i rola pracy oraz czas zwi

ą

zany z prac

ą

    

Poj

ę

cie „praca” kojarzy si

ę

 z działalno

ś

ci

ą

 człowieka zmierzaj

ą

c

ą

 do wytworze-

nia dóbr i usług, które maj

ą

 mu zapewni

ć

 warunki egzystencji i rozwoju. Zmiany 

zakresu tej działalno

ś

ci wynikały – historycznie rzecz ujmuj

ą

c – z odmienno

ś

ci 

stosunków mi

ę

dzyludzkich, oraz warunków, w jakich praca si

ę

 odbywała. Ucze-

                                                 

3

 Kluzowa K Sytuacja demograficzna rodziny polskiej lat dziewi

ęć

dziesi

ą

tych i jej konsekwencje społeczne 

w: Ziemska M. Współczesna rodzina Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego Warszawa .2005 s. 13 

4

 Adamski F. Mał

Ŝ

e

ń

stwo i rodzina: wymiar indywidualny i społeczny Uniwersytet Jagiello

ń

ski Kraków 

2002 s.215 

background image

 

nie  si

ę

  pracy  powodowało, 

Ŝ

e  stawała  si

ę

  ona  bardziej  działalno

ś

ci

ą

  celow

ą

 

człowieka, zwi

ą

zan

ą

 z jego rozwojem

5

Powszechnie uznaje si

ę

Ŝ

e praca jest dla pracownika warto

ś

ci

ą

 sam

ą

 w sobie 

i ma  bardzo  istotne  znaczenie  motywacyjne.    Praca  ludzka  nale

Ŝ

y  do  najbar-

dziej  podstawowych,  a  zarazem  najdonio

ś

lejszych  faktów  ludzkich.  Trudno 

poddaje si

ę

 refleksji teoretycznej –  wskazuje na to literatura ekonomiczna, so-

cjologiczna,  psychologiczna,  prakseologiczna,  filozoficzna  i  teologiczna.  Poda-
wanych  jest  w  niej  wiele  ró

Ŝ

nych  i  niekiedy  przeciwstawnych  okre

ś

le

ń

  pracy. 

Wielo

ść

 ta jest nie tylko wynikiem ró

Ŝ

nic istniej

ą

cych mi

ę

dzy tymi dyscyplinami, 

ale i spowodowana jest odmiennym podej

ś

ciem do badanego przedmiotu, tzn. 

pracy, innym widzeniem jej struktury, znaczenia oraz sposobem umiejscowienia 
jej  w  szerszej  teorii.  Przez  to,  rozmaite  uj

ę

cia  s

ą

  wzajemnie  kontrowersyjne  w 

okre

ś

laniu  istoty  pracy,  jej  wła

ś

ciwego 

ź

ródła,  zada

ń

  i  roli  pełnionej  w 

Ŝ

yciu 

ludzkim

6

W  uj

ę

ciu  słownikowym,  encyklopedycznym  praca  jest  najcz

ęś

ciej  definiowana 

jako czynno

ś

ci wykonywane przez człowieka od zarania dziejów w celu zdoby-

cia 

ś

rodków  do 

Ŝ

ycia.  Proces  pracy  rozpatrywany  jest  głównie  w  kategoriach 

ekonomicznych.  Człowiek  wykonuje  prac

ę

, a

Ŝ

eby  zdoby

ć

 

ś

rodki  niezb

ę

dne  do 

utrzymania 

Ŝ

ycia własnego i rodziny. Podstawow

ą

 cech

ą

 pracy jest wykonywa-

nie  jej  za  pomoc

ą

  narz

ę

dzi,  które  podlegaj

ą

  procesowi  doskonalenia  w  ci

ą

gu 

dziejów ludzkich. Człowiek jest istot

ą

 twórcz

ą

, d

ąŜ

y do udoskonalenia narz

ę

dzi 

pracy,  aby  zmniejszy

ć

  trud  i  zwi

ę

kszy

ć

  jej  wydajno

ść

.  Jako  istota  rozumna  i 

wolna, zdolna do celowego i planowanego działania, jest te

Ŝ

 podmiotem pracy. 

Praca  ludzka  ma  charakter  społeczny,  mimo  jej  jednostkowej  realizacji,  gdy

Ŝ

 

prawie  wszystko,  co  człowiek  wytwarza  jest  wynikiem  współpracy  ludzi,  np. 
przez wykorzystanie rezultatów pracy innych ludzi w nowej pracy i zadaniach.  

ś

wietle nauk Jana Pawła II, praca oznacza ka

Ŝ

d

ą

 działalno

ść

, jak

ą

 człowiek 

spełnia,  bez  wzgl

ę

du  na  jej  charakter  i  okoliczno

ś

ci,  to  znaczy  ka

Ŝ

d

ą

  działal-

no

ść

 człowieka, któr

ą

 za prac

ę

 uzna

ć

 mo

Ŝ

na i nale

Ŝ

y po

ś

ród całego bogactwa 

czynno

ś

ci, do jakich jest zdolny i dysponowany przez swoj

ą

 natur

ę

, przez samo 

człowiecze

ń

stwo. Praca wyró

Ŝ

nia go spo

ś

ród reszty stworze

ń

, których działania 

dla utrzymania 

Ŝ

ycia nie mo

Ŝ

na nazwa

ć

 prac

ą

 – tylko człowiek jest do niej zdol-

ny i tylko człowiek j

ą

 wykonuje, wypełniaj

ą

c równocze

ś

nie swoje bytowanie na 

ziemi.  Tak  wi

ę

c  praca  nosi  na  sobie  szczególne  znami

ę

  człowieka  i  człowie-

cze

ń

stwa, znami

ę

 osoby działaj

ą

cej we wspólnocie osób – a znami

ę

 to stanowi 

jej wewn

ę

trzn

ą

 kwalifikacj

ę

, konstytuuje niejako sam

ą

 jej natur

ę

7

Praca  jest  okre

ś

leniem  wieloznacznym,  u

Ŝ

ywanym  w  j

ę

zyku  potocznym 

i w nauce w ró

Ŝ

nych znaczeniach. Praca w uj

ę

ciu socjologicznym jest to ka

Ŝ

da 

celowa  czynno

ść

  społecznie  u

Ŝ

yteczna  lub  społecznie  doniosła,  zapewniaj

ą

ca 

okre

ś

lon

ą

 pozycj

ę

 w społecze

ń

stwie. Jako kategoria społeczna obejmuje umie-

                                                 

5

 Orczyk J.: Zmiany zakresu poj

ę

cia „praca” a zatrudnienie w: Zarz

ą

dzanie zasobami ludzkimi 

w warunkach nowej gospodarki. Wi

ś

niewski Z., Pocztowski A. (red.), Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2004, 

s. 115. 

6

 Gałkowski J.: Praca i człowiek. Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1980, s. 7. 

7

 Jan Paweł II: Encyklika o pracy ludzkiej „Laborem exercens” z okazji rocznicy „Rerum novarum”, Waty-

kan 1981, s. 9. 

background image

 

j

ę

tno

ść

 pracy, sposoby jej organizowania, narz

ę

dzia, urz

ą

dzenia techniczne, a 

tak

Ŝ

e wyprodukowane dobra, stanowi element kultury danego społecze

ń

stwa

8

W koncepcjach ekonomicznych praca jest szczególnego rodzaju towarem, jaki 
człowiek sprzedaje na rynku pracy w postaci sił fizycznych i moralnych, kwalifi-
kacji i umiej

ę

tno

ś

ci w celu produkowania dóbr i usług zaspokajaj

ą

cych jego ma-

terialne  i  duchowe  potrzeby.  Praca  w  znaczeniu  ekonomicznym  jest 

ź

ródłem 

bogactwa, post

ę

pu i rozwoju cywilizacyjnego, poniewa

Ŝ

 tylko przez prac

ę

 czło-

wiek  przekształca  i  przystosowuje  dobra  przyrody  do  swoich  ludzkich  potrzeb. 
Przekształcenie przyrody powoduje, 

Ŝ

e człowiek nie tylko zmienia przyrod

ę

, ale 

te

Ŝ

  zmienia  własn

ą

  natur

ę

9

.  Praca  zarobkowa  stanowi  podstaw

ę

  egzystencji 

wi

ę

kszo

ś

ci  rodzin.  Ale  na  prac

ę

  nale

Ŝ

y  patrze

ć

  nie  tylko  w  wymiarze  korzy

ś

ci 

materialnych.  Stanowi  ona  płaszczyzn

ę

  wykorzystania  własnych  umiej

ę

tno

ś

ci, 

umo

Ŝ

liwia zaspokojenie ambicji i samorealizacj

ę

. Praca zawodowa pełni szcze-

góln

ą

 rol

ę

 w procesach socjalizacji młodzie

Ŝ

y i dzieci i kształtowania ich syste-

mów warto

ś

ci. Stosunek do pracy, osi

ą

gni

ę

ta przez rodziców pozycja zawodo-

wa – stanowi

ą

 wzorce osobowo

ś

ciowe dla młodej generacji. Satysfakcja z osi

ą

-

gni

ęć

  pracy  zawodowej, 

ś

wiadomo

ść

  przydatno

ś

ci  społecznej  stanowi

ą

  pod-

staw

ę

 zadowolenia z 

Ŝ

ycia. Sukcesy lub pora

Ŝ

ki zawodowe to czynniki oddzia-

łuj

ą

ce cz

ę

sto na emocjonaln

ą

 sfer

ę

 

Ŝ

ycia rodzinnego, na wzmacnianie lub osła-

bienie wi

ę

zi rodzinnych

10

.  

Analiza  roli  pracy  prowadzi  do  jej  uj

ę

cia  w  dwóch  aspektach:  moralnym 

i społecznym. Człowiek jako element przyrody i społecze

ń

stwa zdeterminowany 

jest  do podejmowania  pracy.  Praca  jest pozytywnym  uczestnictwem  człowieka 
w budowie  dobra  wspólnoty.  We  współczesnych  systemach  społeczno-
gospodarczych  opartych  na  regułach  mechanizmu  wolnego  rynku  praca  jest 
jedn

ą

 z podstawowych dziedzin aktywno

ś

ci 

Ŝ

yciowej człowieka. Stanowi szcze-

góln

ą

  warto

ść

,  gdy

Ŝ

  dzi

ę

ki  wykonywaniu  okre

ś

lonego  rodzaju  pracy,  zwanej 

zawodow

ą

,  człowiek  uzyskuje  nie  tylko 

ś

rodki  zapewniaj

ą

ce  mu  egzystencj

ę

 

materialn

ą

 i szerzej mówi

ą

c intelektualno-kulturaln

ą

, lecz równie

Ŝ

 stosown

ą

 do 

niej pozycj

ę

 zawodow

ą

, a zarazem społeczn

ą

11

. Przez prac

ę

 człowiek wchodzi 

w kontakty z okre

ś

lonymi osobami, przebywa w okre

ś

lonym 

ś

rodowisku

12

.  

Na warto

ść

 wykonywanej pracy składaj

ą

 si

ę

 trzy wyznaczniki, tj.: 



  zarobki, 



  presti

Ŝ

  społeczny,  który  nazywamy  inaczej  szacunkiem  lub  uznaniem  ze 

strony 

ś

rodowiska, 



  zadowolenie (satysfakcja) wynikaj

ą

ca z ciekawo

ś

ci samych czynno

ś

ci pracy. 

                                                 

8

 Januszek H.: Socjologia pracy. AE w Poznaniu, Pozna

ń

 1998, s. 10. 

9

 Kamerschen D. R., McKenzie R. B., Nardinelli C.: Ekonomia. Fundacja Gospodarcza NSZZ „Solidar-

no

ść

”, Gda

ń

sk 1991, s. 670.  

10

 Balcerzak-Paradowska B.: Firma przyjazna rodzinie. w: Programy praca – 

Ŝ

ycie a efektywno

ść

 firmy. 

Borkowska S. (red.), IPiSS, Warszawa 2003, s. 211.  

11

 Milian L.: Praca osobowo

ść

 kierowanie. Wydawnictwo Politechniki Cz

ę

stochowskiej, Cz

ę

stochowa 

2000, s. 9. 

12

 Kielar-Turska M.: Rozwój człowieka w pełnym cyklu 

Ŝ

ycia. w: Psychologia – tom I. Strelau J., Gda

ń

skie 

Wydawnictwo Psychologiczne, Gda

ń

sk 2000 s. 319–322.  

background image

 

Wszystkie  wymienione  wyznaczniki  składaj

ą

  si

ę

  na  atrakcyjno

ść

  danej  pracy 

i zwi

ą

zanego z ni

ą

 zawodu. Oczywi

ś

cie, w odniesieniu do ka

Ŝ

dego pracownika 

wyst

ę

puje  w  osobistej  ocenie  jego  zawodu  co

ś

  w  rodzaju  konfiguracji  wymie-

nionych  wyznaczników.  Nierzadko  jeden  z  nich  dominuje  nad  pozostałymi, 
okre

ś

laj

ą

c zasadniczo odczuwany przez pracownika poziom atrakcyjno

ś

ci danej 

pracy  i  zawodu.  Najkorzystniej  jest  wtedy,  gdy  owe  wyznaczniki  w  miar

ę

  rów-

nowa

Ŝą

 si

ę

  i w konsekwencji nie ma miejsca przekonanie, 

Ŝ

e pracuje si

ę

 tylko 

dla  pieni

ę

dzy.  Je

ś

li  człowiek  ocenia  swoj

ą

  prac

ę

  jako  atrakcyjn

ą

,  to  wówczas 

mo

Ŝ

na powiedzie

ć

Ŝ

e wybrał wła

ś

ciwy dla siebie zawód

13

Praca zawodowa anga

Ŝ

uje czas. Cz

ęść

 czasu poza prac

ą

 zawodow

ą

, która jest 

wolna od wszelkiego rodzaju niezb

ę

dnych obowi

ą

zków jest czasem wolnym. W 

potocznym  rozumieniu  czas  wolny  traktowany  jest  jako  czas  odpoczynku,  roz-
rywki,  aktywno

ś

ci  jednostki  ludzkiej.  To  równie

Ŝ

  czas,  który  pracownik  mo

Ŝ

przeznaczy

ć

  rodzinie,  rozwojowi  intelektualnemu  i  fizycznemu

14

. W wi

ę

kszo

ś

ci 

współczesnych  rozwa

Ŝ

a

ń

  nie  oddziela  si

ę

  czasu  pracy  od  czasu  wolnego,  a 

raczej wskazuje na 

ś

cisł

ą

 współzale

Ŝ

no

ść

 oraz konieczno

ść

 poszukiwania har-

monii i równowagi pomi

ę

dzy tymi dwoma sferami 

Ŝ

ycia

15

. Praca, rodzina, czas 

wolny to sfery 

Ŝ

ycia mi

ę

dzy którymi trzeba doprowadzi

ć

 do równowagi aby pro-

wadzi

ć

  udane  pełne  stabilizacji 

Ŝ

ycie.  Nie  sposób  te

Ŝ

  nie  zauwa

Ŝ

y

ć

,  i

Ŝ

  od  co 

najmniej kilkunastu lat w literaturze biznesowej coraz cz

ęś

ciej porusza si

ę

 pro-

blem  równowagi  (czy  raczej  jej  braku)  mi

ę

dzy  prac

ą

  a 

Ŝ

yciem  prywatnym

16

Wynika to mi

ę

dzy innymi z tego, i

Ŝ

 cech

ą

 współczesnych społecze

ń

stw w kra-

jach  bogatych  jest  pracoholizm.  Pracoholizm  stał  si

ę

  chorob

ą

  o  charakterze 

globalnym. Japo

ń

skie poj

ę

cie karoshi, ameryka

ń

ski termin burn-out s

ą

 ju

Ŝ

 roz-

poznawalne  w  Polsce.  Wiele  osób,  zwłaszcza  specjalistów,  kadra  mened

Ŝ

er-

ska, nie poprzestaj

ą

 na pracy w ustawowym czasie, ale wydłu

Ŝ

a go o par

ę

 go-

dzin. Pracoholik interesuje si

ę

 swoj

ą

 prac

ą

, ma pomysły, które chce zrealizowa

ć

 

i na które nie starcza mu czasu. Gdyby czasu było wi

ę

cej, nie wystarczyłoby mu 

go równie

Ŝ

, gdy

Ŝ

 ci

ą

gle miałby nowe pomysły i nowe zadania

17

.  

Jak wskazuje Z. Jacukowicz, firmy, których pracownicy zarabiaj

ą

 du

Ŝ

o i równo-

cze

ś

nie efektywnie pracuj

ą

, stawiaj

ą

 pytanie, co mog

ą

 zrobi

ć

 dla własnej załogi. 

W  odpowiedzi  najcz

ęś

ciej  wymieniany  jest  czas  wolny  i  zdrowie

18

.  Ponadto 

zmienia  si

ę

  ogólna  wizja  celów  zarz

ą

dzania  zasobami  ludzkimi  w  organizacji. 

Podstawowa  zmiana  dotyczy  uwzgl

ę

dnienia  nie  tylko  priorytetów  organizacji, 

lecz tak

Ŝ

e potrzeb i d

ąŜ

e

ń

 jej pracowników, cele te nazywamy celami odpowie-

dzialno

ś

ci społecznej

19

.  

                                                 

13

 Milian L.: Praca..., op. cit., s. 10. 

14

 Kozioł L.  Zarz

ą

dzanie czasem pracy, Drukarnia Antykwa Kraków 2000 str.94 

15

Strzemi

ń

ska  H. Czas pracy w przedsi

ę

biorstwie: wyniki bada

ń

 nad rozkładami czasu pracy i zdrowiem 

pracowników, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych Warszawa  2002 str.88 

16

 Bochniarz P. (2003), Programy praca – 

Ŝ

ycie jako sposób budowania kapitału ludzkiego organizacji w: 

Borkowska  S.  red.  Programy  praca  – 

Ŝ

ycie  a  efektywno

ść

  firm,    Instytut  Pracy  i  Spraw  Socjalnych War-

szawa 2003 str.43 

17

Jacukowicz  Z.  Nowy 

ś

wiat  pracy  w:  Borkowska  S.  red.  Przyszło

ść

 pracy  w  XXI  wieku,    Instytut  Pracy i 

Spraw Socjalnych, Główny Urz

ą

d Statystyczny Warszawa 2004str.87 

18

 Jacukowicz Z.: Zró

Ŝ

nicowanie płac w Polsce, w krajach Unii Europejskiej i w USA. IPiSS, Warszawa 

2000, s. 168. 

19

 Szczupaczy

ń

ski J.: Anatomia zarz

ą

dzania organizacj

ą

 Warszawa : Mi

ę

dzynarodowa Szkoła Mened

Ŝ

e-

rów, 1998 s. 133. 

background image

 

 

3. Elastyczne formy organizacji czasu pracy  

Obecnie w Polsce, w gospodarce rynkowej, oferty bezpłatnych form opieki nad 
dzie

ć

mi  zmniejszyły  si

ę

. W tej  sytuacji  dla  utrzymania  poziomu aktywno

ś

ci  za-

wodowej kobiet maj

ą

cych dzieci niezb

ę

dne stało si

ę

 uwzgl

ę

dnienie i respekto-

wanie potrzeb rodziny i to nie tylko w formie instytucjonalnej, ale  w postaci ela-
stycznego  rynku  pracy  i  takiej  polityki  czasu  pracy,  która  przez  zmiany  w  jego 
organizacji ułatwi godzenie pracy z 

Ŝ

yciem rodzinnym. Zmiany te staj

ą

 si

ę

 wa

Ŝ

-

ne  nie  tylko  z  punktu  widzenia  ekonomicznych  interesów  firm,  ale  potrzeb  za-
trudnionych w nich pracowników,  wynikaj

ą

cych  z przekształce

ń

 modelu współ-

czesnej  rodziny,  zmian  kulturowych.  a  jednocze

ś

nie  uwarunkowa

ń

  wywodz

ą

-

cych si

ę

 z tradycji

20

.  

Do    elastycznych  form  organizacji  czasu  pracy  zalicza  si

ę

  rozwi

ą

zania,  które 

stanowi

ą

 kompromis mi

ę

dzy wymogami wynikaj

ą

cymi z celów przedsi

ę

biorstwa 

oraz  potrzebami  i  oczekiwaniami  pracowników,  przy  uwzgl

ę

dnieniu  wymogów 

medycyny  i  psychologii  pracy.  Elastyczne  kształtowanie  czasu  pracy  sprzyja 
równie

Ŝ

 koordynacji działalno

ś

ci zawodowej z 

Ŝ

yciem rodzinnym, co jest istotne 

zwłaszcza  dla  kobiet  chc

ą

cych  pracowa

ć

  zawodowo  i  zajmowa

ć

  si

ę

  domem. 

Elastyczny czas pracy ma dla pracowników znaczenie tak

Ŝ

e z punktu widzenia 

czynno

ś

ci ka

Ŝ

dego organizmu, w tym szczególnie rytmów biologicznych i stanu 

zdrowia.  

Problem  czasu  pracy,  a  zwłaszcza  problem  powi

ą

zania  pracy  z 

Ŝ

yciem  poza-

zawodowym s

ą

 w ostatnich latach przedmiotem coraz szerszego zainteresowa-

nia ze wzgl

ę

du na szybkie zmiany ekonomiczne i społeczne. Z punktu widzenia 

poszukiwania rozwi

ą

za

ń

 w kwestii godzenia 

Ŝ

ycia zawodowego z rodzinnym, w 

tym  opieki  i  wychowania  małych  dzieci  nieocenion

ą

  rol

ę

  odgrywaj

ą

  elastyczne 

formy organizacji czasu pracy, do których nale

Ŝą

 opisane ni

Ŝ

ej. 

Zadaniowy czas pracy polega na okre

ś

leniu pracownikowi wymiaru zada

ń

, któ-

re ma on wykona

ć

 w ramach okre

ś

lonego czasu, np. dnia, tygodnia czy miesi

ą

-

ca.  Czas  pracy  pracownika  w  praktyce  regulowany  jest  poprzez  wyznaczenie 
mu zadania. Zadania powinny by

ć

 tak okre

ś

lone, aby pracownik przy nało

Ŝ

eniu 

nale

Ŝ

ytej  staranno

ś

ci  i  sumienno

ś

ci  mógł  je  wykona

ć

  w  ci

ą

gu  obowi

ą

zuj

ą

cego 

go  czasu  pracy

21

.  Czas  niezb

ę

dny  do  wykonani  powierzonych  pracownikowi 

zada

ń

 pracodawca ustala u porozumieniu z  pracownikiem. Pracownik w  zada-

niowym czasie pracy mo

Ŝ

e pracowa

ć

 na cz

ęść

 etatu lub na cały etat, w zale

Ŝ

-

no

ś

ci od tego jaki b

ę

dzie miał okre

ś

lony wymiar zada

ń

 do wykonania. Ma tak

Ŝ

swobod

ę

  w  realizacji  powierzonych  zada

ń

  we  dowolnej  i  dogodnej  dla  siebie 

porze. Porozumienie mi

ę

dzy pracodawc

ą

 i pracownikiem w zakresie czasu nie-

zb

ę

dnego  do  wykonania  zaplanowanych  zada

ń

  ma  na  celu  zapobie

Ŝ

enie  na-

kładaniu na pracownika zbyt du

Ŝ

ej liczby zada

ń

, których nie b

ę

dzie on w stanie 

wykona

ć

 w ramach norm czasu pracy.  

                                                 

20

Strzemi

ń

ska H. Społeczne  aspekty elastycznej organizacji czasu pracy w: Strzemi

ń

ska H. Latos- Mił-

kowska M. Rycak M.B Czas pracy w nowych krajach członkowskich Unii Europejskiej IPiSS Warszawa 
2008 s.97 

21

 Charkowski M. Warto zatrudnia

ć

 elastycznie Personel i Zarz

ą

dzanie 8/2005 s.21  

background image

 

Równowa

Ŝ

ny  czas  pracy  polega  na  tym, 

Ŝ

e  pracodawca  w  przyj

ę

tym  w  firmie 

okresie  rozliczeniowym  (  nie  dłu

Ŝ

szym  ni

Ŝ

  miesi

ą

c),  mo

Ŝ

e  wydłu

Ŝ

y

ć

  pracowni-

kowi czas pracy np. do 12 godzin. Przedłu

Ŝ

ony dobowy wymiar czasu pracy jest 

równowa

Ŝ

ony  krótszym  dobowym  wymiarem  czasu  pracy  w  niektórych  dniach 

b

ą

d

ź

 dniami wolnymi.  

Przerywany czas pracy polega na ustaleniu rozkładu czasu pracy w ten sposób, 

Ŝ

e  praca  w  danym  dniu  podzielona  jest  na  dwa  okresy,  pomi

ę

dzy  którymi  wy-

st

ę

puje przerwa wliczona do czasu pracy. W ci

ą

gu doby mo

Ŝ

e by

ć

 zastosowa-

na jedna taka przerwa trwaj

ą

ca nie dłu

Ŝ

ej ni

Ŝ

 pi

ęć

 godzin. Za czas przerwy pra-

cownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia w wysoko

ś

ci połowy wynagro-

dzenia nale

Ŝ

nego za czas przestoju.  

System  skróconego  tygodnia  pracy  polega  na  wykonywaniu  przez  pracownika 
pracy  przez  mniej  ni

Ŝ

  pi

ęć

  dni  w  tygodniu,  przy  jednoczesnym  wydłu

Ŝ

eniu  do-

bowego wymiaru czasu pracy (maksymalnie do 12 godzin). Okres rozliczeniowy 
czasu pracy w tym systemie wynosi 1 miesi

ą

c i nie ma mo

Ŝ

liwo

ś

ci jego wydłu-

Ŝ

enia.  w  tym  systemie  mo

Ŝ

na  zatrudni

ć

  pracownika  na  pełny  etat  lub  tylko  na 

cz

ęść

  etatu,  a  dni  pracy  mog

ą

  nast

ę

powa

ć

  bezpo

ś

rednio  po  sobie  lub  mog

ą

 

by

ć

 przedzielone dniami wolnymi od pracy.  

Praca weekendowa polega na wykonywaniu pracy przez pracownika zatrudnio-
nego  w  nietypowym  wymiarze  czasu  pracy  tylko  w  pi

ą

tki,  soboty,  niedziele, 

ś

wi

ę

ta. W odró

Ŝ

nieniu od skróconego systemu tygodnia pracy pracownik mo

Ŝ

by

ć

  zatrudniony  tylko  w  tych  okre

ś

lonych  dniach.  Dobowa  norma  czasu  mo

Ŝ

by

ć

  przedłu

Ŝ

ona  maksymalnie  do  12  godzin  w  okresie  rozliczeniowym,  który 

bezwzgl

ę

dnie nie mo

Ŝ

e przekroczy

ć

 jednego miesi

ą

ca. Zastosowanie systemu 

pracy weekendowej wymaga równie

Ŝ

 pisemnego wniosku pracownika i stosuje 

si

ę

, je

ś

li wymagaj

ą

 tego indywidualne potrzeby pracownika.  

Ruchomy czas pracy polega na tym, 

Ŝ

e w układzie zbiorowym pracy, regulami-

nie pracy czy te

Ŝ

 obwieszczeniu, pracodawca ustala pracownikom rozkład cza-

su, z którego wynika, 

Ŝ

e praca w zakładzie ma odbywa

ć

 si

ę

 mi

ę

dzy godzinami 

7,00 a 18,00. Pracownicy natomiast sami zdecyduj

ą

 o której zaczn

ą

 prac

ę

.  

Cz

ęść

 etatu zamiast urlopu wychowawczego z tej formy czasu pracy mo

Ŝ

e sko-

rzysta

ć

  pracownik  uprawniony  do  urlopu  wychowawczego  i  który  nie  chce  na 

dłu

Ŝ

szy  czas  wył

ą

czy

ć

  si

ę

  z 

Ŝ

ycia  zawodowego,  ale  jednocze

ś

nie  chce  pozo-

sta

ć

 z małym dzieckiem. Pracownik mo

Ŝ

e zło

Ŝ

y

ć

 do pracodawcy wniosek o ob-

ni

Ŝ

enie  obowi

ą

zuj

ą

cego  go  wymiaru  czasu  pracy  do  wymiaru  nie  ni

Ŝ

szego  ni

Ŝ

 

½ pełnego wymiaru czasu pracy.  

Indywidualne  konta  czasowe  to  system  rejestracji  i  rozliczania  czasu  pracy  w 

Ŝ

nych  przekrojach  czasowych.  Konta te pozwalaj

ą

  kumulowa

ć

  przepracowa-

ne godziny, aby wykorzysta

ć

 je jako czas wolny w okresie pó

ź

niejszym. Forma 

ta  rozpowszechniona  jest  w  krajach  europejskich,  w  tym  w  szczególno

ś

ci  w 

Niemczech, Francji, Włoszech, Holandii

22

.  

Elastyczne formy zatrudnienia to drugi element obok elastycznego czasu pracy 
ułatwiaj

ą

cy godzenie pracy zawodowej z 

Ŝ

yciem prywatnym. Termin elastyczne 

                                                 

22

 L. Machol – Zajda Efektywno

ść

 formy zatrudnienia sposobem na efektywno

ść

 firm IPiSS Warszawa 

2004 s. 75  

background image

 

formy zatrudnienia najcz

ęś

ciej stosowany jest do okre

ś

lenia zatrudnienia w in-

nej  formie  ni

Ŝ

  tradycyjna,  jaka  jest  zatrudnienie  w  przewidzianym  ustawowo 

pełnym  wymiarze  czasu  pracy  i  na  czas  nieokre

ś

lony  z  ustalonym  o

ś

miogo-

dzinnym dniem pracy, trwaj

ą

ce od poniedziałku do pi

ą

tku. Podmiotem elastycz-

nego  zatrudnienia  s

ą

  osoby  zaanga

Ŝ

owane  przez  firm

ę

  na  czas  okre

ś

lony  lub 

do  wykonania  konkretnej  pracy,  pracuj

ą

cy  w  niepełnym  wymiarze  godzin,  nie-

które kategorie pracowników niezale

Ŝ

nych, pracownicy dniówkowi lub pracuj

ą

cy 

w domu, równie

Ŝ

 niektóre kategorie podwykonawców

23

.  

Do elastycznych form zatrudnienia, które s

ą

 szczególnie przyjazne rodzinie na-

le

Ŝą

: telepraca, praca w niepełnym wymiarze czasu, dzielenie pracy  (Job spa-

ring), umowa o prace  na zast

ę

pstwo, zatrudnienie tymczasowe zwane „wypo-

Ŝ

yczeniem czy leasingiem pracowników”. 

Telepraca polega na wykonywaniu pracy przy u

Ŝ

yciu technik informatycznych i 

telekomunikacyjnych  w dowolnej odległo

ś

ci od miejsca, w którym oczekuje si

ę

 

na efekty tej pracy lub w którym praca ta byłaby wykonana w tradycyjnym sys-
temie zatrudnienia. W praktyce mo

Ŝ

na wyró

Ŝ

ni

ć

 kilka rodzajów telepracy

24

-

  telepraca domowa, gdy pracownik wykonuje prac

ę

 w domu lub mieszkaniu, 

wyposa

Ŝ

onym w odpowiednie 

ś

rodki ł

ą

czno

ś

ci, zamiast doje

Ŝ

d

Ŝ

a

ć

 do siedzi-

by firmy, 

-

  telepraca  przemienna  (wahadłowa),  gdy  cz

ęść

  pracy  wykonywana  jest  w 

domu, a cz

ęść

 w siedzibie firmy, 

-

  telepraca  mobilna  (nomadyczna),  gdy  pracownik  nie  ma  głównego  miejsca 

pracy, a swoje zadania wykonuje w podró

Ŝ

y u odbiorców czy klientów, 

-

  telecentra zapewniaj

ą

ce dost

ę

p do wirtualnego biura osobom nie mog

ą

cym 

lub niechc

ą

cym pracowa

ć

 w domu, a dla których dojazd do siedziby firmy jest 

zbyt kosztowny lub czasochłonny. Szczególnym przypadkiem jest telechatka, 
czyli zaadoptowany na centrum budynek znajduj

ą

cy si

ę

 na terenach oddalo-

nych od centrów urbanistycznych

25

.  

Przeprowadzone w 2000 roku W Polsce badania na temat perspektyw rozwoju 
telepracy  wykazały, 

Ŝ

e  około  1/3  badanych  firm  zainteresowana  jest  stosowa-

niem telepracy, z czego 11% ju

Ŝ

 z niej korzysta, blisko 2% ma skonkretyzowa-

ne plany zastosowania telepracy w perspektywie 2 lat. Niestety a

Ŝ

 ponad 60% 

respondentów nie dostrzegała potrzeby zmian obecnych form pracy 

26

Praca niepełnym wymiarze czasu pracy dotyczy pracowników, których normal-
ny czas pracy w tygodniu lub 

ś

redni w okresie rozliczeniowym wynosi mniej ni

Ŝ

 

normalny czas pracy. Ta forma zatrudnienia cieszy si

ę

 do

ść

 du

Ŝą

 popularno

ś

ci

ą

 

w krajach Unii Europejskiej, gdzie około 18% zatrudnionych , w tym ponad 1/3 
kobiet pracuje w czasie niepełnowymiarowym. Tak du

Ŝ

e zainteresowanie prac

ą

 

                                                 

23

 E. Kry

ń

ska Wykorzystanie niestandardowych form zatrudnienia i organizacji pracy w przedsi

ę

biorstwach 

polskich w R. Horodelski, C. Sadowska – Snarska red. Rynek pracy w Polsce na progu XXI wieku. Aspek-
ty makroekonomiczne i regionalne
 IPiSS Warszawa 2003 s.143 

24

 S. Bednarski, L. Machaj-Zajda  Telepraca w: E. Kry

ń

ska Elastyczne formy zatrudnienia i organizacji 

pracy a popyt na prac

ę

 Polsce IPiSS Warszawa 2003 s. 150 – 151  

25

 E. B

ą

Elastyczne formy zatrudnienia C.H.Beck Warszawa 2006 s.54  

26

 Borkowska S. Rynek pracy w okresie przedakcesyjnym – obraz przemian w Polsce w: Rynek pracy 

wobec integracji z Uni

ą

 Europejsk

ą

 IPiSS Warszawa 2002 s.81 

background image

 

w niepełnym wymiarze czasu pracy wynika z du

Ŝ

ych mo

Ŝ

liwo

ś

ci, jakie ta forma 

stwarza  w  zakresie  zaspokajania  ró

Ŝ

norodnych  d

ąŜ

e

ń

  pracowników.  Przede 

wszystkim umo

Ŝ

liwia im dostosowanie długo

ś

ci czasu pracy do ich indywidual-

nych  preferencji  i  potrzeb,  a  tym  samym  ułatwia  godzenie  pracy  zawodowej  z 
obowi

ą

zkami  rodzinnymi.  Zwi

ę

ksza  te

Ŝ

  szanse  rozpocz

ę

cia  pracy,  powrotu  do 

pracy  lub  jej  utrzymania.  Poza  tym  praca  w  zmniejszonym  wymiarze  jest  te

Ŝ

 

narz

ę

dziem ograniczania bezrobocia

27

 .  

Dzielenie pracy (job sparing) polega na tym, 

Ŝ

e dwóch lub wi

ę

cej pracowników 

zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy dzieli mi

ę

dzy siebie stanowi-

ska pracy pełnowymiarowej. Najcz

ęś

ciej ka

Ŝ

dy z pracowników wykonuje prac

ę

 

tylko  w  niektóre  dni  tygodnia. Wynagrodzenie  i  inne 

ś

wiadczenia  nale

Ŝ

ne  pra-

cownikom  s

ą

  dzielone  proporcjonalnie.  Ten  rodzaj  pracy  nietypowej  mo

Ŝ

e  by

ć

 

sposobem na unikni

ę

cie zwolnie

ń

, ale mo

Ŝ

e by

ć

 te

Ŝ

 szans

ą

 dla kobiet wycho-

wuj

ą

cych  dzieci.  Aktualnie  wi

ę

kszo

ść

  zatrudnionych  w  tum  systemie  stanowi

ą

 

kobiety

28

Elastyczne formy organizacji czasu pracy, jak te

Ŝ

 nietypowe (elastyczne) formy 

zatrudnienia  daj

ą

  korzy

ś

ci  obydwu  stronom  pracodawcy  i  pracownikowi.  Z 

punktu  widzenia  pracownika  elastyczne  formy  pozwalaj

ą

  na  ł

ą

czenie  obowi

ą

z-

ków zawodowych z 

Ŝ

yciem rodzinnym, nauk

ą

, hobby. Daj

ą

 mo

Ŝ

liwo

ść

 zdobycia 

nowych do

ś

wiadcze

ń

 zawodowych, stałego utrzymania kontaktu z rynkiem pra-

cy, 

ź

ródłem dochodu i stałego zatrudnienia.  

Nietypowe formy zatrudnienia umo

Ŝ

liwiaj

ą

 firmom zwi

ę

kszy

ć

 efektywno

ść

 i wy-

dajno

ść

 pracy, ograniczy

ć

 koszty stałe, zwi

ę

kszy

ć

 motywacj

ę

 i zaanga

Ŝ

owanie, 

zredukowa

ć

  liczb

ę

  godzin  nadliczbowych,  zmniejszy

ć

  liczb

ę

  zwolnie

ń

  lekar-

skich,  zredukowa

ć

  poziom  stresu  pracowników,  utrzyma

ć

  wyszkolon

ą

  kadr

ę

  i 

wreszcie poprawi

ć

 wizerunek firmy.  

 

 

Podsumowanie  

Stosowanie elastycznych form organizacji czasu pracy stanowi na pewno du

Ŝ

e  

ułatwienie dla kobiet chc

ą

cych pogodzi

ć

 prac

ę

  zawodow

ą

 z opiek

ą

 nad małym 

dzieckiem. Ułatwienia te tworz

ą

 atmosfer

ę

 miejsca pracy przyjaznego rodzinie, 

co ma bardzo istotne znaczenie z punktu widzenia kreowania kultury organiza-
cyjnej jak tez wizerunku firmy w otoczeniu.  

Warto wi

ę

c podejmowa

ć

 takie działania i tworzy

ć

 warunki sprzyjaj

ą

ce kobietom 

godzenie pracy zawodowej i 

Ŝ

ycia rodzinnego.  Nawet gdy  pracodawcy musz

ą

 

konkurowa

ć

 na rynku pracy i elastycznie reagowa

ć

 na wahania rynkowe, łatwiej  

bariery te  pokonuj

ą

 gdy maj

ą

 usatysfakcjonowanych pracowników.  

 

 

                                                 

27

 Z. Hajn Elastyczno

ść

 popytu na prac

ę

 aspekty prawne w: E. Kry

ń

ska Elastyczne formy zatrudnienia i 

organizacji pracy a popyt na prac

ę

 Polsce IPiSS Warszawa 2003 s. 81 

28

 Drzewiecka E. Jak wprowadza

ć

 nietypowe formy zatrudnienia Gazeta Prawna 8/2004  

background image

 

10 

Rekomendacje  zespołu  ekspertów  Zwi

ą

zku  Pracodawców  Dolnego 

Ś

l

ą

-

ska: 

•  Wprowadzanie programów WLB – Praca – 

ś

ycie - Równowaga 

•  Doskonalenie  i  rozpowszechnianie  istniej

ą

cych  w  polskim  prawodaw-

stwie elastycznych form organizacji czasu pracy takich jak: 



  Zadaniowy czas pracy, 



  Równowa

Ŝ

ny czas pracy, 



  Przerywany czas pracy, 



  System skróconego tygodnia pracy, 



  Praca weekendowa 



  Ruchomy czas pracy, 



  Cz

ęść

 etatu zamiast urlopu wychowawczego, 



  Indywidualne konta czasowe 

•  Doskonalenie  i  rozpowszechnianie  istniej

ą

cych  w  polskim  prawodaw-

stwie elastycznych form zatrudnienia takich jak: 



  Telepraca domowa, 



  Telepraca przemienna, 



  Telepraca mobilna, 



  Telecentra, 



  Praca w niepełnym wymiarze czasu pracy, 



  Job sharing – dzielenie pracy, 

•  Propozycje nowych rozwi

ą

za

ń

 do polskiego prawodawstwa:  



  Bank  czasu  pracy  –  dłu

Ŝ

ej  ni

Ŝ

  w  systemie  rocznym  –  daj

ą

cym 

mo

Ŝ

liwo

ść

  oszcz

ę

dno

ś

ci  godzin  na  potrzeby  wakacyjne,  eduka-

cyjne, rodzinne, 



  Urlop  z  zast

ę

pstwem  –  finansowanie  z  Funduszu  Pracy  osoby 

bezrobotnej zatrudnionej na czas okre

ś

lony za urlopowanego pra-

cownika, 



  Obni

Ŝ

enie  składek  ZUS  dla  pracodawcy  i  pracownika  dla  osoby 

powracaj

ą

cej do pracy z urlopu wychowawczego, 



  Praca  w  niepełnym  wymiarze  czasu  pracy  w  ko

ń

cowym  okresie 

kariery  zawodowej  z  mo

Ŝ

liwo

ś

ci

ą

  dofinansowania  z  Funduszu 

Pracy, 

 

 

background image

 

11 

Niezb

ę

dne  działania  w  danym  obszarze  -  operacjonalizacja  poszczegól-

nych    celów  ,  Instytucje  odpowiedzialne  za  wdro

Ŝ

enie  poszczególnych 

rekomendowanych działa

ń

 

Wyszczególnienie 

Operacje 

Instytucje 

odpowiedzialne 

za wdro

Ŝ

enie 

Opracowanie zało

Ŝ

e

ń

 

Konsultacje społeczne 

Programy 

WLB 

Praca  - 

ś

ycie  -  Równo-

waga  

Porozumienia o wprowa-

dzeniu 

Pracodawcy,  Przedsta-

wiciele Pracobiorców 

Projekt zmian  

Konsultacje społeczne 

Propozycje  nowych 

rozwi

ą

za

ń

  do  polskiego 

prawodawstwa  

Nowe rozporz

ą

dzenia 

KPP,  Trójstronna  Komi-

sja, Ministerstwo Pracy i Poli-
tyki Społecznej