background image

Materiały dydaktyczne 

do nauczania przedmiotów zawodowych

Materiały dydaktyczne 

do nauczania przedmiotów zawodowych

ZESPÓŁ SZKÓŁ MORSKICH

w DARŁOWIE

ZESPÓŁ SZKÓŁ MORSKICH

w DARŁOWIE

background image

Temat : Pozycja obserwowana statku

Pozycj

ą

obserwowan

ą

nazywamy  pozycj

ę

statku  wyznaczon

ą

na 

podstawie  obserwacji  (widocznych)  stałych  znaków  nawigacyjnych 

(nawigacja  terrestryczna),  obserwacji  ciał niebieskich  (astronawigacja)  lub 

wyznaczon

ą

za 

pomoc

ą

radaru 

systemów 

nawigacyjnych 

(radionawigacja, nawigacja satelitarna).

Pozycja  zliczona  zawiera  bł

ę

dy  szczególnie,  gdy  mamy  do  czynienia  z 

dryfem i znosem.  Po  prowadzeniu 

Ŝ

eglugi  wył

ą

cznie  na  podstawie  pozycji 

zliczonej  ka

Ŝ

da  pozycja  nast

ę

pna  b

ę

dzie  zawierała  bł

ę

dy  poprzednich, 

nale

Ŝ

y  wi

ę

c  d

ąŜ

y

ć

do  jak  najcz

ę

stszego  okre

ś

lenia  pozycji  obserwowanej 

(PO).

background image

Pozycj

ę

obserwowan

ą

otrzymujemy  z  przeci

ę

cia  co  najmniej  dwóch 

linii 

pozycyjnych

.  Linia  pozycyjna  jest  miejscem  geometrycznym  punktów  na 

powierzchni Ziemi, odpowiadaj

ą

cych stałej warto

ś

ci mierzonego parametru 

nawigacyjnego (k

ą

ta, odległo

ś

ci, ró

Ŝ

nicy odległo

ś

ci).

Linia  pozycyjna

jest  miejscem  geometrycznym  punktów  na  powierzchni 

Ziemi,  w  których  mierzony  parametr  nawigacyjny  nie  ulega  zmianie.  Z 

jednego pomiaru otrzymujemy jedn

ą

lini

ę

pozycyjn

ą

Parametrem  nawigacyjnym 

mo

Ŝ

e  by

ć

k

ą

ta  pionowy,  k

ą

t  poziomy,  namiar, 

odległo

ść

, ró

Ŝ

nica odległo

ś

ci).

background image

1. Linia pozycyjna

a) Linia pozycyjna z namiaru

Lini

ę

namiaru

(

LN

) otrzymujemy przez poł

ą

czenie pozycji obserwatora z 

namierzanym obiektem. Je

Ŝ

eli okre

ś

limy k

ą

t zawarty mi

ę

dzy północn

ą

cz

ęś

ci

ą

południka rzeczywistego a 

lini

ą

namiaru

(

LN

) i wykre

ś

limy na 

mapie Merkatora odpowiadaj

ą

c

ą

mu

lini

ę

pozycyjn

ą

, to otrzymamy lini

ę

prost

ą

Linia pozycyjna z namiaru

na kuli ziemskiej jest ortodrom

ą

i przeniesiona 

na map

ę

Merkatora jest krzyw

ą

, ale przy małych odległo

ś

ciach 

(namierzane obiekty znajduj

ą

si

ę

w odległo

ś

ci do 30 Mm) przyjmujemy, 

Ŝ

jest 

lini

ą

prost

ą

background image

Namiarów na obiekty nawigacyjne dokonujemy za pomoc

ą

:



namierników optycznych umieszczonych na kompasach 

magnetycznych (NK)    lub repetytorach 

Ŝ

yrokompasu (N

ś

), 



radionamierników (radionamiar)



radarów nawigacyjnych (namiar radarowy)

Otrzymane namiary zamieniamy na 

namiary rzeczywiste (NR)

i dopiero 

wtedy wykre

ś

lamy na mapie.

N

R

N

R

N

R

N

R

LN

Linia pozycyjna 

z namiaru

background image

b) Linia pozycyjna z odległo

ś

ci

Odległo

ść

do znaku nawigacyjnego mo

Ŝ

emy wyznaczy

ć

za pomoc

ą

:



radaru,



pomiaru k

ą

ta pionowego

Odległo

ść

z radaru

Pomiar odległo

ś

ci radarem jest sposobem powszechnie stosowanym na statku 

i w sprzyjaj

ą

cych warunkach dostarcza do

ść

dokładnych wyników.

Ś

redni bł

ą

d pomiaru  przyjmuje warto

ść

od 1%  do 3% zakresu radaru, na 

którym dokonano pomiaru

background image

Odległo

ść

z k

ą

ta pionowego

W sytuacjach, w których nie mamy mo

Ŝ

liwo

ś

ci pomiaru odległo

ś

ci za pomoc

ą

radaru, mo

Ŝ

emy j

ą

obliczy

ć

wykorzystuj

ą

c k

ą

t pionowy pod jakim widzimy znak 

nawigacyjny, którego wysoko

ść

jest znana. K

ą

t pionowy mierzymy za pomoc

ą

sekstantu a odległo

ść

do znaku obliczamy za pomoc

ą

wzoru lub wykorzystuj

ą

tablice nawigacyjne.

H

α

d =

13

7

H

α

*

Gdzie:

d

- odległo

ść

do znaku nawigacyjnego w milach morskich

H

– wysoko

ść

znaku nawigacyjnego w metrach

α

– k

ą

t pionowy w minutach k

ą

towych

background image

Dokonanie  pomiaru  odległo

ś

ci  do  obiektu  nawigacyjnego  pozwala  na 

wykre

ś

lenie  linii  pozycyjnej.  Linia  pozycyjna  z  odległo

ś

ci  jest  miejscem 

geometrycznym punktów jednakowo oddalonych od znaku nawigacyjnego. 

Lini

ą

pozycyjn

ą

z  odległo

ś

ci

jest 

okr

ą

g

o  promieniu  równym  zmierzonej  lub 

obliczonej odległo

ś

ci (d)

d

background image

c) Linia pozycyjna z k

ą

ta poziomego

Maj

ą

c 2 znaki nawigacyjne (

A

B

) mo

Ŝ

emy zmierzy

ć

k

ą

t poziomy

(

α

zawarty 

mi

ę

dzy tymi znakami a obserwatorem. K

ą

t poziomy mierzymy za pomoc

ą

sekstantu lub namiernika optycznego. 

Lini

ą

pozycyjn

ą

z k

ą

ta poziomego

jest 

okr

ą

g

przechodz

ą

cy przez obserwatora i znaki nawigacyjne. 

Ś

rodek tego 

okr

ę

gu znajduje si

ę

w nast

ę

puj

ą

cy sposób:



Poł

ą

czy

ć

znaki A i B lini

ą

prost

ą



Od linii tej ze znaków A i B wykre

ś

li

ć

proste, pod k

ą

tem 

γ = 90°-α



Punkt przeci

ę

cia si

ę

prostych jest 

ś

rodkiem okr

ę

gu b

ę

d

ą

cego lini

ą

pozycyjn

ą

z k

ą

ta poziomego



Je

Ŝ

eli k

ą

α

> 90°

( czyli 90 -

α < 0

to 

ś

rodek okr

ę

gu wyznacza si

ę

odkładaj

ą

c proste po   przeciwnej stronie obserwatora



Okr

ą

g nale

Ŝ

y wykre

ś

li

ć

promieniem równym odległo

ś

ci od 

ś

rodka do jednego

ze znaków nawigacyjnych

background image

A

B

a)

α < 90º

Zmierzony sekstantem k

ą

α = 60º

o

γ

= 90°- α =  90º - 60º = 

30º

γ

γ

α

R

b)

α > 90º

Zmierzony sekstantem k

ą

α = 120º

γ

= 90°- α =  90º - 120º = 

- 30º

A

B

o

γ

γ

α

R

background image

1. Okre

ś

lenie pozycji obserwowanej statku z jednego widocznego znaku

nawigacyjnego

Je

Ŝ

eli jest widoczny jeden znak nawigacyjny, którego współrz

ę

dne s

ą

znane to 

pozycj

ę

obserwowan

ą

statku mo

Ŝ

emy okre

ś

li

ć

za pomoc

ą

:



namiaru i odległo

ś

ci



dwóch nierównoczesnych namiarów

a) Pozycja obserwowana z namiaru i odległo

ś

ci

Powstaje na wskutek przeci

ę

cia si

ę

linii pozycyjnych z namiaru i odległo

ś

ci. 

Do  pomiaru  obu  parametrów  nawigacyjnych  najcz

ęś

ciej  na  statku 

wykorzystywany  jest  radar.  W  sytuacji  gdy  dysponujemy  namiernikiem 

optycznym,  ze  wzgl

ę

du  na  wi

ę

ksz

ą

dokładno

ść

nale

Ŝ

y  go  wykorzystywa

ć

do  namierzania  obiektów.  Odległo

ść

mo

Ŝ

emy  równie

Ŝ

okre

ś

li

ć

mierz

ą

sekstantem k

ą

t pionowy.

background image

Przy  okre

ś

laniu  pozycji  obserwowanej  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

uwag

ę

na  to,  aby  czas 

pomi

ę

dzy  pomiarem  odległo

ś

ci  i  wykonaniem  namiaru  był jak  najmniejszy. 

Dotyczy  to  szczególnie  sytuacji  gdy  odległo

ść

okre

ś

lamy  poprzez  pomiar  k

ą

ta 

pionowego.  Po  wykonaniu  namiaru  i  okre

ś

leniu  odległo

ś

ci  wykre

ś

lamy  na 

mapie dwie linie pozycyjne:

d



z odległo

ś

ci (

d

) – wykre

ś

laj

ą

c okr

ą

g o promieniu = okre

ś

lonej odległo

ś

ci

ś

rodku w pozycji znaku nawigacyjnego



z namiaru (

NR

) – wykre

ś

laj

ą

c z morza prost

ą

b

ę

d

ą

c

ą

namiarem na znak 

nawigacyjny

Miejsce przeci

ę

cia si

ę

tych linii wyznacza pozycj

ę

obserwowan

ą

1415

1430

28,5

KK = 076

º(+4º)

NR

1430

background image

b) Pozycja obserwowana z dwóch niejednoczesnych namiarów

Okre

ś

lenie  pozycji z  dwóch  niejednoczesnych  linii  pozycyjnych  stosujemy, 

gdy  mi

ę

dzy  pierwszym  a  drugim  pomiarem  na  ten  sam  lub  ró

Ŝ

ne  obiekty 

upłyn

ą

ł pewien  odst

ę

p  czasu,  w  którym  statek  przebył pewn

ą

drog

ę

Pozycj

ę

znajdujemy przesuwaj

ą

c pierwsz

ą

lini

ę

pozycyjn

ą

o drog

ę

przebyt

ą

do momentu drugiego pomiaru. W praktyce najcz

ęś

ciej mamy do czynienia 

z  przesuwaniem  namiarów. 

Przed  dokonaniem  drugiego  namiaru 

upewniamy  si

ę

,  czy  jego  warto

ść

zmieniła  si

ę

o  co  najmniej  30° w 

stosunku  do  pierwszego  namiaru

.  Ostry  k

ą

t  przeci

ę

cia  wpływa  ujemnie 

na dokładno

ść

pozycji.

W przedstawionej metodzie nale

Ŝ

y rozró

Ŝ

ni

ć

dwa warianty:



brak dryfu i znosu,



wyst

ę

puje dryfu i znosu.

background image

brak dryfu i znosu KDd = KDw = KR



w dowolnym momencie wykonujemy pierwszy namiar (

NR

1

)



wykre

ś

lamy KDd = KDw = KR przecinaj

ą

cy namiar pierwszy (

NR

1

) – miejsce 

przeci

ę

cia wyznacza punkt 

A



po pewnym czasie wykonujemy drugi namiar (

NR

2

) – ró

Ŝ

nica k

ą

towa mi

ę

dzy

namiarami co najmniej 30º



z punktu 

A

odkładamy 

∆ logu

mi

ę

dzy namiarami – powstanie punkt 

B



Przez  punkt 

B

wykre

ś

lamy  równoległ

ą

do 

NR

1

,  która  przecinaj

ą

NR

2

wyznaczy pozycj

ę

obserwowan

ą

dla 

momentu odczytu NR

2

N

R

1

KDd = K

Dw = KR

A

1200 OL= 25,5 NR

1

= 130º

N

R

2

1215 OL= 29,5 NR

1

= 210º

∆ logu = 4,0 Mm

B

∆ logu =

 4,0 Mm

N

R

1

1210

29,5

background image

wyst

ę

puje dryf i znos



maj

ą

c  dany   

KK

dryf

obliczamy 

KDw

i  w  dowolnym  momencie  wykonujemy

pierwszy namiar (

NR

1

)



wykre

ś

lamy  KDw przecinaj

ą

cy  namiar  pierwszy  (

NR

1

)  – miejsce  przeci

ę

cia 

wyznacza punkt 

A



po  pewnym  czasie  wykonujemy  drugi  namiar  (

NR

2

)  – ró

Ŝ

nica  k

ą

towa  mi

ę

dzy

namiarami co najmniej 30º



z punktu 

A

odkładamy 

∆ logu

mi

ę

dzy namiarami – powstanie punkt 

B



Przez punkt 

C

wykre

ś

lamy równoległ

ą

do 

NR

1

, która przecinaj

ą

c  

NR

2

wyznaczy 

pozycj

ę

obserwowan

ą

dla 

momentu odczytu NR

2

N

R

1

KDw

1400 OL= 35,0 NR

1

= 130º

N

R

2

1430 OL= 41,0 NR

1

= 210º

∆ logu = 6,0 Mm

∆ logu =

 6,0 Mm

N

R

1

1430

41,0

A

B

C

K

p

V

p



Przez punkt 

B

odkładamy wektor (K

p

V

p

) – powstanie punkt 

C

background image

2.

Okre

ś

lenie pozycji obserwowanej statku z dwóch widocznych znaków 

nawigacyjnych

Je

Ŝ

eli  s

ą

widoczne  dwa  znaki  nawigacyjne,  których  współrz

ę

dne  s

ą

znane  to 

pozycj

ę

obserwowan

ą

statku mo

Ŝ

emy okre

ś

li

ć

za pomoc

ą

:



dwóch namiarów



dwóch odległo

ś

ci



namiar i k

ą

t poziomy



odległo

ść

i k

ą

t poziomy

a) Pozycja obserwowana z dwóch namiarów

Namierzaj

ą

c dwa znaki nawigacyjne, otrzymujemy pozycj

ę

obserwowan

ą

momencie  obserwacji,  na  przeci

ę

ciu  si

ę

tych  dwóch  namiarów.  Namiary 

nale

Ŝ

y  wykonywa

ć

szybko  aby  mo

Ŝ

na  było  je  uzna

ć

za  namiary 

jednoczesne. 

Najpierw  namierzamy  ten  znak,  którego  namiar  zmienia 

si

ę

wolniej  (znajduj

ą

cy  si

ę

w  pobli

Ŝ

u  osi  symetrii  statku)

,  a  nast

ę

pnie 

znak le

Ŝą

cy w pobli

Ŝ

u trawersu (namiar zmienia si

ę

szybko). 

background image

Przy  wykonywaniu  namiarów  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

uwag

ę

aby  ró

Ŝ

nica  mi

ę

dzy  nimi 

była wi

ę

ksza ni

Ŝ

30º. 

Po  wykonaniu  namiarów  wykre

ś

lamy  je  na  mapie  a  pozycja  obserwowana 

znajduje si

ę

w miejscu ich przeci

ę

cia.

1719

1734

12,5

KK = 076

º(+4º)

1734

NR

1

N

R

2

background image

b) Pozycja obserwowana z dwóch odległo

ś

ci

Mierz

ą

c  odległo

ś

ci  do  dwóch  znaków  nawigacyjnych,  otrzymujemy  pozycj

ę

obserwowan

ą

na  przeci

ę

ciu  si

ę

dwóch okr

ę

gów b

ę

d

ą

cych  liniami  pozycyjnymi 

z  odległo

ś

ci.  Metoda  okre

ś

lania  pozycji  z  dwóch  odległo

ś

ci  radarowych  jest 

cz

ę

sto  stosowana  w  praktyce,  lecz  odległo

ś

ci  te  mo

Ŝ

na  równie

Ŝ

uzyska

ć

mierz

ą

c sekstantem k

ą

ty pionowe

1535

1605

74,5

KK = 075

º(+2º)

1605

d

1

d

2

background image

c) Pozycja obserwowana z namiaru i k

ą

ta poziomego

Maj

ą

c  dwa  znaki  nawigacyjne  mo

Ŝ

emy  równie

Ŝ

namierzy

ć

jeden  ze  znaków 

(

NR

) oraz zmierzy

ć

sekstantem k

ą

t poziomy (

α

) mi

ę

dzy tymi znakami. Pozycja 

obserwowana  powstanie  w  miejscu  przeci

ę

cia  si

ę

namiaru  z  okr

ę

giem 

b

ę

d

ą

cym lini

ą

pozycyjn

ą

z k

ą

ta poziomego.

1425

1440

28,5

KK = 076

º(+3,5º)

1440

α

N

R

background image

c) Pozycja obserwowana z odległo

ś

ci i k

ą

ta poziomego

Je

Ŝ

eli  mamy  mo

Ŝ

liwo

ść

pomiaru  odległo

ś

ci  tylko  do  jednego  z  kilku  widocznych 

obiektów  znajduj

ą

cych  si

ę

w  gł

ę

bi  l

ą

du  a  całkowitej  poprawki  jest  niepewna  i 

uniemo

Ŝ

liwia dokładne okre

ś

lenie pozycji z namiarów, to wówczas pozycj

ę

wyznaczamy 

z  k

ą

ta  poziomego  zmierzonego  sekstantem  i  odległo

ś

ci.  Pozycja  obserwowana 

powstanie w miejscu przeci

ę

cia si

ę

dwóch okr

ę

gów b

ę

d

ą

cych liniami pozycyjnymi z k

ą

ta 

poziomego  (

α

)  oraz  odległo

ś

ci  (

d

).  Odległo

ść

okre

ś

lamy  za  pomoc

ą

radaru  lub  z  k

ą

ta 

pionowego.

1555

1615

49,5

KK = 076

º(-1,5º)

1615

α

d

background image

3.

Okre

ś

lenie pozycji obserwowanej statku z trzech widocznych znaków 

nawigacyjnych

Je

Ŝ

eli  s

ą

widoczne  trzy  znaki  nawigacyjne,  których  współrz

ę

dne  s

ą

znane  to 

pozycj

ę

obserwowan

ą

statku mo

Ŝ

emy okre

ś

li

ć

za pomoc

ą

:



trzech namiarów



trzech odległo

ś

ci



dwóch k

ą

tów poziomych

a) Pozycja obserwowana z trzech namiarów

Aby  otrzyma

ć

dokładn

ą

pozycj

ę

z  trzech  namiarów  nale

Ŝ

y  spełni

ć

nast

ę

puj

ą

ce warunki:



całkowita poprawka kompasu magnetycznego (

cp

) powinna by

ć

dokładna



namiary powinny by

ć

wykonane szybko (w miar

ę

mo

Ŝ

liwo

ś

ci powinny by

ć

równoczesne).

Je

Ŝ

eli  wymienione  warunki  zostan

ą

spełnione,  to  namiary  przetn

ą

si

ę

jednym punkcie. 

background image

Niedokładno

ś

ci poprawek i kre

ś

lenia spowoduj

ą

powstanie trójk

ą

ta bł

ę

dów. 

Przy  małym  trójk

ą

cie  bł

ę

dów  pozycj

ę

przyjmujemy  w 

ś

rodku  koła 

wpisanego w trójk

ą

t bł

ę

dów. 

1805

1820

41,5

KK = 074

º(-2,5º)

1820

N

R

1

N

R

3

N

R

2

background image

b) Pozycja obserwowana z trzech odległo

ś

ci

Je

Ŝ

eli  mamy  mo

Ŝ

liwo

ść

zmierzenia    trzech  odległo

ś

ci  do  znaków 

nawigacyjnych to  powinni

ś

my  t

ę

mo

Ŝ

liwo

ść

wykorzysta

ć

.  Najcz

ęś

ciej  pomiaru 

dokonujemy za pomoc

ą

radaru. W przypadku gdy linie pozycyjne z odległo

ś

ci 

nie  przetn

ą

si

ę

w  jednym  punkcie  i  powstanie  trójk

ą

t  bł

ę

dów,  to  pozycj

ę

obserwowan

ą

nale

Ŝ

y przyj

ąć

ś

rodku tego trójk

ą

ta.

1805

1820

41,5

KK = 074

º(-2,5º)

d

2

d

1

d

3

1820

background image

c) Pozycja obserwowana z dwóch k

ą

tów poziomych

Pozycja  z  dwóch  kątów  poziomych  (α i  β)  jest  pozycją bardzo 

dokładną i  nie  wymaga  Ŝadnych  poprawek,  poniewaŜ wartości 

mierzonych  kątów  są tak  dokładne,  Ŝe  nie  jesteśmy  ich  w  stanie 

wykreślić na mapie, w stosunku do tego, jak je odczytaliśmy. 

Pozycję obserwowaną z dwóch kątów poziomych moŜemy 

wyznaczyć, uŜywając do tego:



Protraktora - przyrząd nawigacyjny do szybkiego wykreślania

na mapie pozycji statku,. 



Kalki technicznej 



Trójkątów nawigacyjnych



Cyrkla

background image



Identyfikujemy trzy obiekty (ABC), które bierzemy pod uwag

ę

do 

pomiarów np. latarnie morskie, stawy czy inne stałe znaki nawigacyjne



Mierzymy mi

ę

dzy nimi dwa k

ą

ty poziome 

α

oraz

β

tak aby:

- k

ą

α

był k

ą

tem pomi

ę

dzy obiektami B

- k

ą

t

β

był k

ą

tem pomi

ę

dzy obiektami C

Pami

ę

taj !!!

Zmierzony k

ą

t poziomy nie powinien by

ć

mniejszy od 

030°

i nie wi

ę

kszy ni

Ŝ

150°

Wyznaczanie PO za pomoc

ą

trójk

ą

tów nawigacyjnych.

background image

Poło

Ŝ

enie  obiektów  namierzanych  oraz  statku,  mo

Ŝ

e  doprowadzi

ć

do 

nast

ę

puj

ą

cych przypadków: 



oba k

ą

ty  s

ą

mniejsze od 90º (

α

< 90º i 

β

< 90º )



jeden z k

ą

tów jest k

ą

tem prostym a drugi jest mniejszy od 90º

(

α

= 90 º i 

β

< 90º lub odwrotnie)



jeden z k

ą

tów jest k

ą

tem prostym a drugi jest wi

ę

kszy od 90º

(

α

= 90º i 

β

> 90º lub odwrotnie) 



jeden z k

ą

tów jest mniejszy a drugi jest wi

ę

kszy od 90º

(

α

> 90 i 

β

< 90 oraz odwrotnie)



oba k

ą

ty s

ą

k

ą

tami prostymi (

α

= 90º i 

β

= 90º)



oba k

ą

ty  s

ą

wi

ę

ksze od 90º (

α

> 90º i 

β

> 90º)

Obliczamy dopełnienie zmierzonych k

ą

tów 

α

oraz

β

czyli:

- k

ą

α

1

= (90º -

α

)

- k

ą

t

β

1

=  (90º -

β

)

background image

Przykład 1.

Oba kąty  są mniejsze od 90º.

α = 70º , β = 50º

Obliczamy dopełnienie zmierzonych kątów α oraz β czyli:

- kąt α

1

= (90º - 70

º

) = 20

º

- kąt β

1

=  (90º - 50

º

) = 40

º

A

B

C

1.

Ze środkowego obiektu B

prowadzimy proste poprzez

zewnętrzne obiekty C

(linie bazowe)

2.

Od obiektów 

A

C

rysujemy dwie linie prostopadłe

do uprzednio narysowanych prostych

background image

A

B

C

3.

Wykreślamy dwa dopełnienia zmierzonych kątów α oraz β czyli kąty α

1

=20º oraz

β

=40º

. Kąty wykreślamy w stosunku do linii prostej łączącej obiekty, wierzchołek 

kątów to obiekt środkowy (Obiekt 

B

). 

α

1

=2

β

1

=4

4.

Wykreślone ramiona kątów przecinają się z 

prostymi przechodzącymi przez obiekty 

A

C

Miejsca przecięcia  wyznaczają nam dwa 

punkty 

X

Y

X

Y

background image

A

B

C

5

.  Łączymy  linią prostą punkty 

X

Y

oraz  wykreślamy  prostopadłą do  tej  linii 

przechodzącą przez punkt 

B

α

1

=2

β

1

=4

X

Y

90º

6. 

Miejsce przecięcia się tych dwóch linii

wyznacza pozycję obserwowaną.

PO

background image

Przykład 2.

Jeden z kątów jest kątem prostym a drugi jest mniejszy od 90º

α = 90º

β = 50º

- kąt α

1

= (90º - 90

º

) = 0

º

- kąt β

1

=  (90º - 50

º

) = 40

º

A

B

C

1.

Ze środkowego obiektu B

prowadzimy proste poprzez

zewnętrzne obiekty C.

2.

Od  obiektu  rysujemy  linie  prostopadłą do  linii  BC.

W  przypadku  gdy 

α

1

=  0º nie  rysujemy  linii

prostopadłej z obiektu A

background image

A

B

C

3.

Wykreślamy dopełnienie zmierzonego kąta β czyli  β

=40º

. Kąt wykreślamy tak 

jak w poprzednim przykładzie.

β

1

=4

4.

Wykreślone ramię kąta przecina się z prostą przechodzącą przez

obiekt 

C

. Miejsca przecięcia  wyznacza nam dwa punkty 

Y. 

Kąt 

α

1

wynosi 

więc ma punkt 

X

na pozycji  obiektu 

A

, czyli 

pokrywa się z nim.

X

Y

background image

A

B

C

5

.  Łączymy  linią prostą punkty 

X

Y

oraz  wykreślamy  prostopadłą do  tej  linii 

przechodzącą przez punkt 

B

β

1

=4

X

Y

90º

6. 

Miejsce przecięcia się tych dwóch linii

wyznacza pozycję obserwowaną.

PO

background image

Przykład 3.

Jeden z kątów jest kątem prostym a drugi jest większy od 90º

α = 90º

β = 120º

- kąt α

1

= (90º - 90

º

) = 0

º

- kąt β

1

=  (90º - 120

º

) = 

- 30º

JeŜeli wartość kąta α

1

lub β

jest mniejsza od zera 

(czyli zmierzone kąty są większe od 90 stopni)

to od obiektów 

A

C

linie prostopadłe do linii bazowych 

rysujemy w kierunku przeciwnym 

a od linii bazowej 

odkładamy wartość bezwzględną kątów α

1

lub β

1

background image

A

B

C

1.

Ze środkowego obiektu B

prowadzimy proste poprzez

zewnętrzne obiekty C.

2.

Od  obiektu  rysujemy  w  kierunku  przeciwnym  linie 

prostopadłą do  linii  BC.  W  przypadku  gdy 

α

1

=  0º nie  rysujemy 

linii     prostopadłej z obiektu A

background image

A

B

C

β

= 30º

4.

Wykreślone ramię kąta przecina się z prostą przechodzącą przez

obiekt 

C

. Miejsca przecięcia  wyznacza nam punkt 

Y. 

Kąt 

α

1

wynosi 

więc ma punkt 

X

na pozycji  obiektu 

A

, czyli 

pokrywa się z nim.

Y

X

3.

Wykreślamy kąt będący wartością bezwzględną dopełnienia zmierzonego kąta β

czyli  β

=30º

background image

A

B

C

β

= 30º

Y

X

90º

5

.  Łączymy  linią prostą punkty 

X

Y

oraz  wykreślamy  prostopadłą do  tej  linii 

przechodzącą przez punkt 

B

PO

6. 

Miejsce przecięcia się tych dwóch linii

wyznacza pozycję obserwowaną.

background image



Identyfikujemy trzy obiekty (ABC), które bierzemy pod uwag

ę

do 

pomiarów np. latarnie morskie, stawy czy inne stałe znaki nawigacyjne



Mierzymy mi

ę

dzy nimi k

ą

ty poziome 

α

β



Wykre

ś

lamy 2 linie pozycyjne z k

ą

tów poziomych



Miejsce przeci

ę

cia si

ę

linii pozycyjnych wyznacza pozycj

ę

obserwowan

ą

Wyznaczanie PO za pomoc

ą

trójk

ą

tów i cyrkla.

PO

α

β

background image



Identyfikujemy trzy obiekty (ABC), które bierzemy pod uwag

ę

do 

pomiarów np. latarnie morskie, stawy czy inne stałe znaki nawigacyjne



Mierzymy mi

ę

dzy nimi k

ą

ty poziome



Z mapy zdejmujemy odległo

ś

ci mi

ę

dzy znakami tak aby:

- odległo

ść

D

1

była odległo

ś

ci

ą

pomi

ę

dzy obiektami B

- odległo

ść

D

2

była odległo

ś

ci

ą

pomi

ę

dzy obiektami C



Mierzymy mi

ę

dzy nimi dwa k

ą

ty poziome 

α

oraz

β

tak aby:

- k

ą

α

był k

ą

tem pomi

ę

dzy obiektami B

- k

ą

t

β

był k

ą

tem pomi

ę

dzy obiektami C



Obliczamy dwa promienie okr

ę

gów b

ę

d

ą

ce liniami pozycyjnymi:

Wyznaczanie PO za pomoc

ą

cyrkla.

α

R  = 

D

1

1

2  sin

x

R  = 

D

2

2

2  sin

x

β

background image



Znajdujemy 

ś

rodki tych okr

ę

gów w punktach: 

O

1

- powstanie na przeci

ę

ciu okr

ę

gów o promieniu D

1

ś

rodkach w 

obiektach A i B

O

2

- powstanie na przeci

ę

ciu okr

ę

gów o promieniu D

2

ś

rodkach w 

obiektach B i C



lini

ę

pozycyjn

ą

dla k

ą

ta 

α

wykre

ś

lamy promieniem 

D

1

z punktu 

O

1



lini

ę

pozycyjn

ą

dla k

ą

ta 

β

wykre

ś

lamy promieniem 

D

2

z punktu 

O

2

background image



mierzymy odległo

ś

ci 

D

1

i

D

2



obliczamy 

R

1

i

R

2



wykre

ś

lamy sze

ść

okr

ę

gów



miejsce przeci

ę

cia si

ę

dwóch ostatnich wyznacza pozycj

ę

obserwowan

ą

.

Sposób wykre

ś

lania

PO

A

C

B

D

1

D

2

O

1

O

2

R

1

R

1

R

1

R

2

R

2

R

2