background image

Zdzisław Długosz 

 

PODSTAWY PRAWNE - AUDYT BEZPIECZE

Ń

STWA W PORTACH LOTNICZYCH 

Bezpiecze

ń

stwo  portów  lotniczych  jako  kategoria  prawna  nie  posiada  legalnej  definicji. 

Jednak

Ŝ

e  ostatecznego  praktycznego  znaczenia  prawnego  dla  przedmiotowej  jego  postaci 

nale

Ŝ

y  interpretowa

ć

  chocia

Ŝ

by  w  oparciu  tre

ść

  aktów  prawnych,  umów,  okre

ś

lonym  i 

zaakceptowanym  przez  zamawiaj

ą

cego  zakresie  i  charakterze  prac  audytorskich.

1

  W 

przypadku doprecyzowania tego poj

ę

cia nale

Ŝ

y przyj

ąć

, w oparciu o orzecznictwo i doktryn

ę

Ŝ

e  bezpiecze

ń

stwo  ogólnie  jest  stanem  po

Ŝą

danym  i  warto

ś

ciowanym  pozytywnie 

zapewniaj

ą

cym  trwanie  i  jego  rozwój  poprzez  ukształtowany  przez  przedsi

ę

biorstwo  zespół 

warto

ś

ci  organizacyjnych,  technicznych,  technologicznych,  maj

ą

tkowych  i  innych  maj

ą

cych 

znaczenie  gospodarcze  przed  ich  naruszeniem  i  jako  brak  zagro

Ŝ

enia  dla  systemu 

instytucjonalnych  oraz pozainstytucjonalnych  gwarancji  wszelkiej  stabilizacji  warto

ś

ci 

uznanych za konieczne i społecznie u

Ŝ

ytecznych odnosi si

ę

 do:  

1.  Ukształtowanego wewn

ę

trznego porz

ą

dku prawnego. 

2.  Zespołu osób zarz

ą

dzaj

ą

cych bezpiecze

ń

stwem,  

3.  Potencjału odporno

ś

ci na zagro

Ŝ

enia oraz zaadoptowanego i ukształtowanego przez 

przedsi

ę

biorstwo  standardów  cywilizacyjnych  stanowi

ą

cych  wzorzec  odpowiadaj

ą

cy 

okre

ś

lonym normom prawnym, praktyki i my

ś

li politycznej.

2

 

Kształtowanie  bezpiecze

ń

stwa  w  portach  lotniczych  stanowi 

ś

wiadome  działanie 

człowieka  stanowi

ą

ce  zbiór  decyzji  i  konkretnych  czynno

ś

ci  podejmowanych  wobec 

zagro

Ŝ

enia,  ryzyka  i  kryzysu.  Tym  samym  zasadniczym  poj

ę

ciem  towarzysz

ą

cym 

zarz

ą

dzaniu  przedsi

ę

biorstwem  jest  mi

ę

dzy  innymi  bezpiecze

ń

stwo  rozumiane  jako 

rozwi

ą

zanie  systemowe,  którego  składowe  to  człowiek,  informacja,  zagro

Ŝ

enia  oraz 

zewn

ę

trzny i wewn

ę

trzny system prawny.

3

 Ponadto nale

Ŝ

y mie

ć

 na uwadze to, 

Ŝ

e ów proces 

nie jest i nigdy nie b

ę

dzie procesem zamkni

ę

tym, albowiem post

ę

p cywilizacyjny i zwi

ą

zane 

z  tym  bezpiecze

ń

stwo  w  uj

ę

ciu  systemowym  wskazuje  na  zwi

ą

zek  bezpiecze

ń

stwa 

systemów z innymi cechami systemowymi takimi, jak stabilno

ść

, równowaga, niezawodno

ść

                                                 

1

 

J. 

Ś

winiariki,  O  naturze  bezpiecze

ń

stwa,  Warszawa  1997;  J.  Sta

ń

czyk,  Współczesne  pojmowanie 

bezpiecze

ń

stwa,  Warszawa  1996;  P.  Sienkiewicz.  Analiza  systemowa.  Bellona,  Warszawa  1995;  J. 

Konieczny.  Zarz

ą

dzanie  w  sytuacjach  kryzysowych,  wypadkach  i  katastrofach.  Pozna

ń

  2001;  J. 

Jad

ź

wi

ń

ski, K. Wa

Ŝ

y

ń

ska – Fiok, Bezpiecze

ń

stwo systemów, PWN, Warszawa 1993. P. Sienkiewicz, 

Zarz

ą

dzanie  bezpiecze

ń

stwem  systemów,  Biuletyn  WSAiB  w  Gdyni  2007;  J. 

Ś

winiarski,  Filozoficzne 

podstawy edukacji dla bezpiecze

ń

stwa, Warszawa 1999. 

 

2

 Zob. OSNKW 1971, z 10, poz. 71; K

ę

pi

ń

ski M – glosa OSP  2001/11/162 -t.2 .Glosa do wyroku SN z 

dnia 2 lutego 2001 r., IV CKN 255/00; Wyrok S.Apel. U N I ACa 688/00 OSA 2001/5/28w Katowicach  
z  2000.11.22;  S.  Hoc,  Glosa    2001/7/23 - t.2    do  wyroku  SN  z  dnia  3  pa

ź

dziernika  2000  r.,  I  CKN 

304/00.  

 

3

 Por. R. Zi

ę

ba, Instytucjonalizacja bezpiecze

ń

stwa europejskiego, Warszawa 2004;  

background image

trwało

ść

.  Natomiast  praktyka  jako  ogół  zjawisk  weryfikuj

ą

cych  teori

ę

  umo

Ŝ

liwia  poznanie 

nowych obszarów zagro

Ŝ

e

ń

, przeciwdziałanie i formułowanie kategorii abstrakcyjnych. 

Prawo lotnicze, ustawa z dnia 3 lipca 2002 roku (Dz. U. z 2002, Nr 130, poz. 1112) w 

art.  1  stanowi

ą

cym  słowniczek  ustawy  nie  okre

ś

la  (brak  definicji  legalnej)  poj

ę

cia 

bezpiecze

ń

stwa  w  zakresie  regulacji.  Jednocze

ś

nie  w  art.  3  stwierdza, 

Ŝ

e  do  stosunków 

prawnych  z  zakresu  lotnictwa  cywilnego  stosuje si

ę

  przepisy  Prawa  lotniczego  i  wi

ąŜą

ce  je 

uchwały  organizacji  mi

ę

dzynarodowych  ustanowionych  na  podstawie  ratyfikowanych  umów 

mi

ę

dzynarodowych,  w  tym  przyj

ę

te  przez  Organizacj

ę

  Mi

ę

dzynarodowego  Lotnictwa 

Cywilnego  (ICAO)  zał

ą

czniki  do  Konwencji  o  mi

ę

dzynarodowym  lotnictwie  cywilnym, 

sporz

ą

dzonej  w  Chicago  dnia  7  grudnia  1944  r.  (Dz.  U.  z  1959  r.  Nr  35,  poz.  212  i  214,  z 

1963 r. Nr 24, poz. 137 i 138, z 1969 r. Nr 27, poz. 210 i 211, z 1976 r. Nr 21, poz. 130 i 131, 

Nr 32, poz. 188 i 189 i Nr 39, poz. 227 i 228, z 1984 r. Nr 39, poz. 199 i 200 oraz z 2000 r. Nr 

39,  poz.  446  i  447).  Z  ust.  4  wynika,  i

Ŝ

  dla  zwi

ę

kszenia  bezpiecze

ń

stwa  i  efektywno

ś

ci 

działania  lotnictwa  cywilnego  minister  wła

ś

ciwy  do  spraw  transportu  mo

Ŝ

e,  w  drodze 

rozporz

ą

dzenia,  wprowadzi

ć

  do  stosowania  wymagania  mi

ę

dzynarodowe  o  charakterze 

specjalistycznym, w tym dotycz

ą

ce bezpiecze

ń

stwa lotnictwa, budowy i eksploatacji statków 

powietrznych  oraz  urz

ą

dze

ń

  infrastruktury  naziemnej,  ustanawiane  w  szczególno

ś

ci  przez: 

 Organizacj

ę

  Mi

ę

dzynarodowego  Lotnictwa  Cywilnego  (ICAO),   Europejsk

ą

  Konferencj

ę

 

Lotnictwa  Cywilnego  (ECAC),  w  tym  Zrzeszenie  Władz  Lotniczych  (JAA),   Europejsk

ą

 

Organizacj

ę

 do Spraw Bezpiecze

ń

stwa 

ś

eglugi Powietrznej (EUROCONTROL). Tym samym 

wskazane  wy

Ŝ

ej  akty  prawne  nale

Ŝ

y  uzna

ć

  za  konstytutywne  w  rozwa

Ŝ

anej  przestrzeni 

prawnej. Jednocze

ś

nie powy

Ŝ

sze nie oznacza, 

Ŝ

e katalog w/w aktów prawa stanowi katalog 

zamkni

ę

ty dla przeprowadzonego audytu bezpiecze

ń

stwa. Ponadto z art. 4

 

ustawy z dnia 3 

lipca  2002  roku  (Dz.  U.  z  2002,  Nr  130,  poz.  1112)  wynika, 

Ŝ

e  audyt  bezpiecze

ń

stwa 

powinien  obejmowa

ć

  zagadnienia  znajduj

ą

ce  si

ę

  w  bezpo

ś

rednim  otoczeniu  zagadnie

ń

 

zwi

ą

zanych z bezpiecze

ń

stwem pa

ń

stwa. To wła

ś

nie Zamawiaj

ą

cy audyt powinien wiedzie

ć

Ŝ

e  integraln

ą

  cz

ęś

ci

ą

  systemu  bezpiecze

ń

stwa  portów  lotniczych  stanowi

ą

  szczegółowe 

zasady  wykonywania  funkcji  wynikaj

ą

cych  ze  zwierzchnictwa  w  polskiej  przestrzeni 

powietrznej  celów  zwi

ą

zanych  z  umacnianianiem  obronno

ś

ci  pa

ń

stwa.  Naturaln

ą

 

konsekwencj

ą

 powy

Ŝ

szego jest:  

a) 

operowanie w obszarze informacji niejawnych, 

b) 

wymóg  posiadania  przez  firm

ę

  audytorsk

ą

  po

ś

wiadczenia  bezpiecze

ń

stwa 

przemysłowego  w  zrozumieniu  ustawy  z  dnia  22  stycznia  1999r.  o  ochronie 

informacji  niejawnych  (Dz.U.  Nr  11,  poz.  95  z  pó

ź

n.  zm.)  i  wydanych  na  jej 

podstawie aktów podstawowych. 

Z do

ś

wiadczenia i doktryny wynika, 

Ŝ

e zarz

ą

dzanie bezpiecze

ń

stwem portów lotniczych 

to  zarz

ą

dzanie  jego  podmiotow

ą

  i  przedmiotow

ą

  struktur

ą

.  Tym  samym  pierwotnych 

przyczyn słabo

ś

ci systemu bezpiecze

ń

stwa nale

Ŝ

y szuka

ć

 w sposobie i jako

ś

ci zarz

ą

dzania. 

background image

Zarz

ą

dzanie  bezpiecze

ń

stwem  jest  procesem  zło

Ŝ

onym  o  du

Ŝ

ym  stopniu  indywidualizacji 

przedmiotowo-podmiotowej  i  stanowi  integraln

ą

  cze

ść

  zarz

ą

dzania  systemowego 

zwi

ą

zanego  z  racjonalizacj

ą

  strategii  i  wyboru 

ś

rodków  zapewniaj

ą

cych  bezpieczne 

funkcjonowanie  systemu  w nierozpoznanym  i  niebezpiecznym 

ś

rodowisku.  Badanie  stanu 

bezpiecze

ń

stwa  w  portach  lotniczych,  to  badanie  procesu  jego  organizacji  jako  zbioru 

czynno

ś

ci  wykonywanych  w  celu  jego  zapewnienia  poprzez  osi

ą

gni

ę

cie  celu  głównego  i 

celów po

ś

rednich w okre

ś

lonym czasie obejmuj

ą

cym: przedmiot i zakres działania, czas na 

podj

ę

cie  i  wykonanie  systemu,  koszty  systemu  i  ryzyko,  techniczne  czynno

ś

ci  praktyczne, 

organizacyjne, działania koncepcyjne i szkoleniowe. Tym samym owe  czynno

ś

ci audytorskie 

powinny  sprowadza

ć

  si

ę

  do  zbadania  skuteczno

ś

ci  podj

ę

tych  wcze

ś

nie  czynno

ś

ci 

organizacyjnych  kształtuj

ą

cych  system  bezpiecze

ń

stwa  i  jego  elementów  takich  jak: 

planowanie,  harmonogramowanie,  realizacja  i  kontrola  zada

ń

  ochronnych,  polityka 

bezpiecze

ń

stwa,  propozycje  zawarto

ś

ci  decyzji  i  zarz

ą

dze

ń

  wdra

Ŝ

aj

ą

cych,  procedury, 

instrukcje,  harmonogramy,  deklaracje,  raporty,  protokoły,  zakresy  obowi

ą

zków  i 

upowa

Ŝ

nienia oraz powi

ą

zanych ze sob

ą

 relacjami ludzkimi przez komunikacj

ę

ś

wiadomo

ść

 

i sens w taki sposób, 

Ŝ

e stanowi

ą

 one cało

ść

 zdoln

ą

 do funkcjonowania w okre

ś

lony sposób 

w oparciu o system kierowania i system wykonawczy. 

Kluczowym  dla  przedmiotu  prowadzonych  rozwa

Ŝ

a

ń

  pozostaje  Rozporz

ą

dzenie  Rady 

Ministrów  z  dnia  19  czerwca  2007  r.  w  sprawie  Krajowego  Programu  Ochrony  Lotnictwa 

Cywilnego realizuj

ą

cego zasady ochrony lotnictwa (Dz. U. z 2007r., Nr 116 poz 803), które 

kształtuje  jeden  z  elementów  bezpiecze

ń

stwa  jakim  jest  ochrona  i    jej  organizacja  oraz 

wymagania  bezpiecze

ń

stwa  wobec  sprz

ę

tu  stosowanego  do  ochrony  lotnictwa  cywilnego.

4

 

                                                 

4

 

§  1  ust.  2  Krajowy  Program  ustala  si

ę

  zgodnie  z  przepisami  rozporz

ą

dzenia  (WE)  nr  2320/2002 

Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  16  grudnia  2002  r.  ustanawiaj

ą

cego  wspólne  zasady  w 

dziedzinie bezpiecze

ń

stwa lotnictwa cywilnego - Deklaracja mi

ę

dzyinstytucjonalna (Dz. Urz. WE L 355 

z 30.12.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 181), uwzgl

ę

dniaj

ą

cy w 

szczególno

ś

ci  mo

Ŝ

liwo

ść

  zastosowania  odst

ę

pstw,  o  których  mowa  w  art.  6  tego  rozporz

ą

dzenia. W 

zał

ą

czniku  nr  1  znajduje  si

ę

  enumeratywne  i  pełne  wyszczególnienie  aktów  powi

ą

zanych,  które 

stanowi

ą

:  Rozporz

ą

dzenie  2320/2002  -  rozumie  si

ę

  przez  to  rozporz

ą

dzenie  (WE)  nr  2320/2002 

Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  16  grudnia  2002  r.  ustanawiaj

ą

ce  wspólne  zasady  w 

dziedzinie  bezpiecze

ń

stwa  lotnictwa  cywilnego  -  Deklaracja  mi

ę

dzyinstytucjonalna;  Rozporz

ą

dzeniu 

622/2003  -  rozumie  si

ę

  przez  to  rozporz

ą

dzenie  Komisji  (WE)  nr  622/2003  z  dnia  4  kwietnia  2003  r. 

ustanawiaj

ą

ce 

ś

rodki  w  celu  wprowadzenia  w 

Ŝ

ycie  wspólnych  podstawowych  standardów 

dotycz

ą

cych bezpiecze

ń

stwa lotnictwa cywilnego (Dz. Urz. WE L 89 z 05.04.2003, str. 9; Dz. Urz. UE 

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 252); Rozporz

ą

dzeniu 1138/2004 - rozumie si

ę

 przez to 

rozporz

ą

dzenie Komisji (WE) nr 1138/2004 z dnia 21 czerwca 2004 r. ustanawiaj

ą

ce wspóln

ą

 definicj

ę

 

cz

ęś

ci krytycznych stref zastrze

Ŝ

onych w portach lotniczych (Dz. Urz. UE L 221 z 22.06.2004, str. 6); 

Rozporz

ą

dzeniE 2096/2005 - rozumie si

ę

 przez to rozporz

ą

dzenie Komisji (WE) nr 2096/2005 z dnia 

20  grudnia  2005  r.  ustanawiaj

ą

ce  wspólne  wymogi  dotycz

ą

ce  zapewniania  słu

Ŝ

Ŝ

eglugi  powietrznej 

(Dz.  Urz.  UE  L  335  z  21.12.2005,  str.  13);  KPKJ  -  rozumie  si

ę

  przez  to  Krajowy  Program  Kontroli 

Jako

ś

ci, ustalony rozporz

ą

dzeniem wydanym na podstawie art. 189 ust. 2 ustawy. 

 
 
 

 

background image

Lektura  tego  aktu  prawnego  dostarcza  informacji  o  tym, 

Ŝ

e  z  zarz

ą

dzaj

ą

cym  du

Ŝ

ym 

lotniskiem  współdziała  Minister  Obrony  Narodowej  i  podległymi  mu  słu

Ŝ

bami,  w  zakresie 

ochrony  fizycznej  obiektów  i  terenów  przez  niego  u

Ŝ

ytkowanych.  Ponadto  zarz

ą

dzaj

ą

cy 

realizuj

ą

c  wytyczne  polityki  pa

ń

stwa  w  dziedzinie  ochrony  lotnictwa  cywilnego,  ochrony 

lotnictwa  cywilnego  przed  aktami  bezprawnej  ingerencji  realizuje  czynno

ś

ci  organizacyjno-

planistyczne  na  wypadek  sytuacji  kryzysowej.  Ponadto  opracowuje  w  porozumieniu  ze 

Stra

Ŝą

  Graniczn

ą

,  Policj

ą

  oraz  Słu

Ŝ

b

ą

  Celn

ą

,  program  ochrony  lotniska  oraz  oznacza  go 

odpowiedni

ą

  klauzul

ą

  tajno

ś

ci,  zgodnie  z  ustaw

ą

  z  dnia  22  stycznia  1999  r.  o  ochronie 

informacji  niejawnych.  W  tym  celu   wyznacza  osoby  posiadaj

ą

cej  odpowiednie 

po

ś

wiadczenie bezpiecze

ń

stwa, odpowiedzialne za ochron

ę

 lotniska i prowadzi szkolenie w 

tym  zakresie  osób  zatrudnionych  na  lotnisku.  Do  jego  kompetencji  te

Ŝ

  nale

Ŝ

y  aktualizacja 

programu  ochrony  lotniska,  organizowania  wewn

ę

trznych  audytów  ochrony  zgodnie  z 

postanowieniami  KPKJ  oraz  prowadzenia  bie

Ŝą

cej  oceny  stanu  zagro

Ŝ

enia  podmiotu  oraz 

jej  dokumentowania,  w  oparciu  o  wytyczne  Prezesa  Urz

ę

du,  i  przygotowywania  oraz 

wdro

Ŝ

enia działa

ń

 zmierzaj

ą

cych do likwidacji lub ograniczenia skutków tych zagro

Ŝ

e

ń

.  

W zał

ą

czniku nr 1 cytowanego aktu znajduj

ą

 si

ę

 mi

ę

dzy innymi takie poj

ę

cia jak:  

• 

akt bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym,  

• 

słu

Ŝ

ba ochrony lotniska - rozumie si

ę

 przez to wewn

ę

trzn

ą

 słu

Ŝ

b

ę

 ochrony działaj

ą

c

ą

 

na  podstawie  ustawy  z  dnia  22  sierpnia  1997  r.  o  ochronie  osób  i  mienia  (Dz.  U.  z 

2005  r.  Nr  145,  poz.  1221  oraz  z  2006  r.  Nr  104,  poz.  708),  realizuj

ą

c

ą

  zadania  na 

rzecz ochrony lotnictwa cywilnego, podlegaj

ą

c

ą

 zarz

ą

dzaj

ą

cemu lotniskiem;   

• 

kontroli  dost

ę

pu  -  rozumie  si

ę

  przez  to  zespół  działa

ń

,  metod  i 

ś

rodków 

podejmowanych przez słu

Ŝ

b

ę

 ochrony w celu zapewnienia, 

Ŝ

e osoby nieuprawnione 

nie dostan

ą

 si

ę

 do wyznaczonych obszarów lotniska;  ochrona lotnictwa cywilnego;  

• 

wyposa

Ŝ

eniu bezpiecze

ń

stwa;  

• 

sytuacji kryzysowej w lotnictwie cywilnym;   

• 

osobie naruszaj

ą

cej warunki bezpiecze

ń

stwa lotniska.  

Z tre

ś

ci rozporz

ą

dzenia  wynika te

Ŝ

 jakie formalne i materialne 

ś

rodki stanowi

ą

 metody i 

ś

rodki  ochrony  lotniska  w

ś

ród  których  znajduj

ą

  si

ę

:  plan  systemu  ochrony  terminali 

pasa

Ŝ

erskich,  towarowych  oraz  innych  obiektów  znajduj

ą

cych  si

ę

  w  s

ą

siedztwie  strefy 

zastrze

Ŝ

onej  lotniska;  słu

Ŝ

ba  ochrony  lotniska;  system  patrolowania,  system kontrolowania, 

system  przepustkowy,  przej

ś

cia  ze  strefy  ogólnodost

ę

pnej  do  zastrze

Ŝ

onej  lotniska  i 

 patrolowanie  strefy  zastrze

Ŝ

onej  i  kontrolowanie  strefy  ogólnodost

ę

pnej  lotniska,  ochrona 

statku  powietrznego  kontrola  bezpiecze

ń

stwa  pasa

Ŝ

erów  kontroli  bezpiecze

ń

stwa  baga

Ŝ

rejestrowego, wymagania bezpiecze

ń

stwa wobec sprz

ę

tu stosowanego do ochrony lotnictwa 

background image

cywilnego

5

;  ocena  zagro

Ŝ

enia  i  obieg  informacji  w  systemie  ochrony  lotnictwa  cywilnego; 

metody  i 

ś

rodki  przeciwdziałania  sytuacjom  kryzysowym  w  lotnictwie  cywilnym  i  plany 

przeciwdziałania;  centrum  koordynacji  antykryzysowej,  warunki  i  tryb  przekazywania 

informacji  o  sytuacji  kryzysowej.  Wskazane  wy

Ŝ

ej  elementy  pozostaj

ą

  w  dyspozycji  i 

zarz

ą

dzie Zarz

ą

dzaj

ą

cego lotniskiem.  

  Kolejnym istotnym aktem prawnym jest Rozporz

ą

dzenie Ministra Infrastruktury z dnia 10 

stycznia  2005  roku  z  dnia  10  stycznia  2005  r.  w  sprawie  Krajowego  Programu  Kontroli 

Jako

ś

ci  w  zakresie  ochrony  lotnictwa  cywilnego  (Dz.  U.  2005r.,  Nr  25  poz.  208),  które 

okre

ś

la  metody  kontroli  jako

ś

ci  w  zakresie  ochrony  lotnictwa  cywilnego  przed  aktami 

bezprawnej  ingerencji,  a  w  szczególno

ś

ci:   organizacj

ę

  i  funkcjonowanie  systemu  kontroli 

jako

ś

ci  w  zakresie  ochrony  lotnictwa  cywilnego  przed  aktami  bezprawnej  ingerencji; 

 metodologi

ę

  prowadzenia  kontroli  jako

ś

ci  w  zakresie  ochrony  lotnictwa  cywilnego  przed 

aktami  bezprawnej  ingerencji.  W  §  2  ustawodawca  stwierdza, 

Ŝ

e  kontrola  bezpiecze

ń

stwa 

stanowi  zespół  działa

ń

,  metod  i 

ś

rodków  podejmowanych  przez  słu

Ŝ

by  ochrony  w  celu 

zapewnienia, 

Ŝ

e  na  pokład  statku  powietrznego  oraz  do  stref  zastrze

Ŝ

onych  lotniska  nie 

przedostan

ą

 si

ę

 przedmioty, urz

ą

dzenia lub materiały niebezpieczne, które mog

ą

 by

ć

 u

Ŝ

yte 

do popełnienia aktu bezprawnej ingerencji – co stanowi wskazówk

ę

 dla prowadzenia audytu. 

Kontrola  dost

ę

pu,  przez  co  rozumie  si

ę

  przez  to  zespół  działa

ń

,  metod  i 

ś

rodków 

podejmowanych  zgodnie  z  przepisami  przez  słu

Ŝ

b

ę

  ochrony  w  celu  zapewnienia, 

Ŝ

e  osoby 

nieuprawnione  nie  dostan

ą

  si

ę

  do  wyznaczonych  obszarów  lotniska.  Natomiast  audytem 

nazywa  si

ę

  ka

Ŝ

d

ą

  procedur

ę

  lub  proces  stosowany  na  poziomie  krajowym  w  celu 

kontrolowania  zgodno

ś

ci  stanu  ochrony  z  postanowieniami  Krajowego  Programu  Ochrony 

Lotnictwa  Cywilnego,  a  audycie  ochrony  -  rozumie  si

ę

  przez  to  szczegółow

ą

  weryfikacj

ę

 

wszystkich elementów (procedur, metod i 

ś

rodków) w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, 

w celu ustalenia czy s

ą

 one realizowane w sposób ci

ą

gły oraz zgodnie z przepisami prawa.

6

 

                                                 

5

 

Wymagania  bezpiecze

ń

stwa  wobec  sprz

ę

tu  stosowanego  do  ochrony  lotnictwa  cywilnego  s

ą

 

okre

ś

lone w rozdziale 13 zał

ą

cznika do rozporz

ą

dzenia 2320/2002 oraz rozporz

ą

dzeniu 622/2003. 

 

6

 

§2  pkt  12-  19.  …  wewn

ę

trznym  audycie  ochrony  -  rozumie  si

ę

  przez  to  ka

Ŝ

d

ą

  procedur

ę

  lub 

proces  stosowany  na  poziomie  podmiotu  prowadz

ą

cego  lotnicz

ą

  działalno

ść

  gospodarcz

ą

  w  celu 

kontrolowania  zgodno

ś

ci  stanu  ochrony  podmiotu  z  obowi

ą

zuj

ą

cymi  przepisami,  obejmuj

ą

cy  audyty 

ochrony, inspekcje ochrony, przegl

ą

dy ochrony, testy ochrony, 

ć

wiczenia w zakresie ochrony lotnictwa 

cywilnego;  uchybieniu  -  rozumie  si

ę

  przez  to  niezgodno

ść

,  o  której  mowa  w  art.  2  ust.  4 

rozporz

ą

dzenia Komisji Europejskiej nr 1217/2003/WE z dnia 4 lipca 2003 r. ustanawiaj

ą

cego wspólne 

specyfikacje  dla  krajowych  programów  kontroli  jako

ś

ci  w  zakresie  ochrony  lotnictwa  cywilnego  (Dz. 

Urz.  UE  L  169  z  08.07.2003,  str.  44-48); inspekcji  ochrony  -  rozumie  si

ę

  przez  to  szczegółow

ą

 

weryfikacj

ę

  wybranych  elementów  w  zakresie  ochrony  lotnictwa  cywilnego,  w  celu  ustalenia  czy  s

ą

 

one zgodne z przepisami prawa; przegl

ą

dzie ochrony - rozumie si

ę

 przez to weryfikacj

ę

 wybranych 

elementów  w  zakresie  ochrony  lotnictwa  cywilnego,  przeprowadzan

ą

  w  celu  ustalenia  potrzeb  tej 

ochrony,  obejmuj

ą

c

ą

  identyfikacj

ę

  nieprawidłowo

ś

ci,  które  umo

Ŝ

liwiłyby  dokonanie  aktu  bezprawnej 

ingerencji,  pomimo  zastosowanych  metod, 

ś

rodków  i  procedur  ochrony  lotnictwa  cywilnego  b

ą

d

ź

 

innych 

zalecanych 

działa

ń

 

zast

ę

pczych 

adekwatnych 

do 

zidentyfikowanego 

stanu 

zagro

Ŝ

enia;  badaniu  systemu  ochrony  -  rozumie  si

ę

  przez  to  prowadzenie  badania  w  przypadku: 

background image

Raport  ko

ń

cowy  oznacza  dokument  sporz

ą

dzany  przez  przewodnicz

ą

cego  zespołu 

audytowego z przeprowadzonych czynno

ś

ci audytorskich. Krajowy Program Kontroli Jako

ś

ci 

nadaje  znaczenia  poj

ę

ciom  dla  prowadzonych  audytów,  w

ś

ród  których  do  najistotniejszych 

nale

Ŝą

: sprawdzanie  efektywno

ś

ci  stosowanych  procedur,  metod  i 

ś

rodków  ochrony 

lotnictwa  cywilnego  i  procedury,  metody  i 

ś

rodki  działania  gwarantuj

ą

cych  skuteczno

ść

 

systemu  ochrony  lotnictwa  cywilnego  i  usuni

ę

cie  stwierdzonych  w  systemie  uchybie

ń

metody audytu.  

Kluczowym  dla  przeprowadzenia  audytu  bezpiecze

ń

stwa  s

ą

  badania  operacyjne  w 

zakresie  incydentów,  które  stanowi

ą

  naruszenie  bezpiecze

ń

stwa,  to  jest  ka

Ŝ

de  naruszenie 

przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  zjawiska  zidentyfikowane  w  systemie  i  poza  tym  systemem 

mog

ą

ce  zagrozi

ć

  lub  doprowadzi

ć

  chocia

Ŝ

by  w  przypadku  informacji  wra

Ŝ

liwych  do 

naruszenia  poufno

ś

ci,  integralno

ś

ci  i/lub  dost

ę

pno

ś

ci  zasobów.  To  przecie

Ŝ

  na  podstawie 

analizy incydentów mo

Ŝ

liwym jest dokonanie oceny prawidłowo

ś

ci wyboru 

ś

rodków ochrony, 

które  pozwoliłyby  zredukowa

ć

  zidentyfikowane  ryzyka  do  poziomu  mo

Ŝ

liwego  do 

zaakceptowania. W procesie badania bezpiecze

ń

stwa jako metod

ę

 analizy wykorzystuje si

ę

 

wyznacznik  ilo

ś

ciowy  i  jego  wpływ  na  kształtowanie  parametru  jako

ś

ciowego.  Ponadto  to 

pełna  wiedza  o  incydentach  i  ich  otoczeniu  stanowi  podstaw

ę

  do  oceny,  na  podstawie 

przyj

ę

tego  sposobu  skalowania  (przyporz

ą

dkowania  zmiennej  niezale

Ŝ

nej,  zmiennej 

zale

Ŝ

nej)  i  porównywania  wyników  z  ró

Ŝ

nych  elementów  systemu  bezpiecze

ń

stwa  w  tej 

samej  skali.  Integraln

ą

  cz

ęś

ci

ą

  ka

Ŝ

dego  audytu  bezpiecze

ń

stwa  jest  badanie  reakcji 

zarz

ą

dzaj

ą

cych  bezpiecze

ń

stwem  na  zarejestrowane  przypadki  incydentów  i  zagro

Ŝ

enia, 

które w zale

Ŝ

no

ś

ci od wielko

ś

ci powstałej szkody i zró

Ŝ

nicowanej reakcji w postaci przyj

ę

tej 

strategii  rozwi

ą

zania  problemu  wskazuj

ą

  na  kwalifikacje  tych  osób.  Kolejnym 

kwantyfikatorem  oceny  bezpiecze

ń

stwa  jest  badanie  incydentów  pod  k

ą

tem    prawidłowego 

doboru  próby  badawczej  i  ich  reprezentatywno

ś

ci,  co  implikuje  poprawno

ść

  i  zasadno

ść

 

kształtowanych  wniosków  i  zalece

ń

  na  podstawie  wnioskowania  w  badanym  obszarze 

wiedzy  weryfikowalnej  do

ś

wiadczeniem.  Dokonuj

ą

c  podsumowania  tej  cz

ęś

ci  rozwa

Ŝ

a

ń

 

nale

Ŝ

y  podkre

ś

li

ć

Ŝ

e  audyt  bezpiecze

ń

stwa  w  którym  nie  poddano  ocenie    zaistniałych 

incydentów  wyklucza  mo

Ŝ

liwo

ść

  zastosowania  najbardziej  efektywnego  wzorca  jakim  s

ą

 

badania  operacyjne.  Brak  dost

ę

pu  do  wyników  periodycznych  i  prewencyjnych  kontroli  i 

                                                                                                                                                         

aktu  bezprawnej  ingerencji  w  lotnictwie  cywilnym, niewła

ś

ciwego  funkcjonowania 

ś

rodków  ochrony 

oraz  norm  lub  zalecanych  praktyk  wynikaj

ą

cych  z  przepisów  mi

ę

dzynarodowych,  w  celu  wyja

ś

nienia 

przyczyny  ich  zaistnienia,  unikni

ę

cia  ich  powtórzenia  oraz  podj

ę

cia  działa

ń

,  zgodnie  z 

rozporz

ą

dzeniem  Ministra  Infrastruktury  z  dnia  26  sierpnia  2003  r.  w  sprawie  programów  ochrony, 

obowi

ą

zków oraz szkolenia w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego (Dz. U. Nr 168, poz. 1638);  te

ś

cie 

ochrony  -  rozumie  si

ę

  przez  to  pozorowany  akt  bezprawnej  ingerencji  podejmowany  w  celu 

zweryfikowania  efektywno

ś

ci  procedur,  metod  i 

ś

rodków  ochrony  podj

ę

tych  zgodnie  z  przepisami  w 

zakresie ochrony lotnictwa cywilnego. 

 

background image

programów  szkolenia  dyskwalifikuje  mo

Ŝ

liwo

ść

  oceny  w  audycie  bezpiecze

ń

stwa 

skuteczno

ś

ci procesów decyzyjnych, a tym samym jako

ś

ci zarz

ą

dzania bezpiecze

ń

stwem.  

Nakładaj

ą

ce si

ę

 na zarz

ą

dzanie przedmiotowe podmiotowy wyznacznik sprowadza si

ę

 do 

tego, 

Ŝ

e brak planowanego i uzasadnionego potrzebami szkolenia, którego niedostosowana 

do zagro

Ŝ

e

ń

 i wyników audytu tematyka, mo

Ŝ

e by

ć

 przyczyn

ą

 braku 

ś

wiadomo

ś

ci i lojalno

ś

ci 

pracowniczej  indukuj

ą

  nieprzestrzeganie  procedur  ochronnych  i  zasad  post

ę

powania  z 

informacjami chronionymi 

Generalnie 

kluczowym 

dla 

kryterium 

przedmiotowego 

podmiotowego 

bezpiecze

ń

stwa jest informacja. Jej dualistyczne pojmowanie wynika z tego, 

Ŝ

e po pierwsze 

jest  ona  przedmiotem  ochrony,  a  po  drugie  narz

ę

dziem  wykorzystywanym  do  ochrony.  Jej 

pierwsza  posta

ć

  wynika  przecie

Ŝ

  z  istoty  sprawnego  zarz

ą

dzania  bezpiecze

ń

stwem  w 

procesie  decyzyjnym  oraz  stanowi  narz

ę

dzie  do  rozpoznania  oraz 

ź

ródło  prognoz  i  analiz. 

Informacja  to  te

Ŝ

  w  procesie  zarz

ą

dzania  wewn

ę

trzne  normy  prawne  przyporz

ą

dkowuj

ą

ce 

kompetencje, opisuj

ą

ce standardy i normy sankcjonowane. 

Zgodnie  ze  stanem  prawnym,  prawo  do  dysponowania  informacj

ą

  (prawo  własno

ś

ci 

informacji)  powinno  tu  by

ć

  ograniczone  kryterium  tre

ś

ci  informacji,  kryterium  czasu  czy  te

Ŝ

 

zakresem  wył

ą

czno

ś

ci  personalnej.  Generalnie  w  systemie  polskiego  prawa  ograniczenie 

prawa do informacji mo

Ŝ

e nast

ą

pi

ć

 wył

ą

cznie ze wzgl

ę

du na okre

ś

lone w ustawach ochron

ę

 

wolno

ś

ci  i  praw  innych  osób  i  podmiotów  gospodarczych  oraz  ochron

ę

  porz

ą

dku 

publicznego, bezpiecze

ń

stwa lub wa

Ŝ

nego interesu gospodarczego pa

ń

stwa. 

Przeprowadzony  proces  analizy  w  obszarze  tematu  opracowania  wskazuje  na  to, 

Ŝę

 

przedmiotowe  wyszczególnienie procesów  zarz

ą

dzania bezpiecze

ń

stwem portów lotniczych 

powinno stanowi

ć

 tak

Ŝ

e: 

• 

zarz

ą

dzanie opisanym norm

ą

 i zastosowanym systemem zabezpieczenia informacji; 

• 

zarz

ą

dzaniem zweryfikowan

ą

 personalnie dystrybucj

ą

 informacji;  

• 

planowaniem: szkolenia, kontroli, audytów rozwi

ą

za

ń

 maj

ą

cych decyduj

ą

cy wpływ na 

bezpiecze

ń

stwo  informacji  poprzez:  badanie  systemów  zarz

ą

dzania,  ocen

ę

 

zgodno

ś

ci  poszczególnych  elementów  systemu  zarz

ą

dzania  z  wymaganiami  prawa 

sprzyjaj

ą

cego kształtowaniu kultury bezpiecze

ń

stwa;  

• 

zachowanie  bezpiecze

ń

stwa  informacji  w  przedsi

ę

biorstwie  zamyka  si

ę

  przecie

Ŝ

  w 

materializacji:  podstawowych  standardów  zawartych  w  obowi

ą

zuj

ą

cych  aktach 

prawnych,  szeroko  rozumianej  ochrony  informacji,  dost

ę

pu  do  informacji  publicznej, 

analizy  aktualnych  zagro

Ŝ

e

ń

  dla  bezpiecze

ń

stwa  informacji,  wykorzystywanych 

ś

rodków  technicznych,  wykorzystania  nowoczesnych  technologii  oraz  urz

ą

dze

ń

 

mog

ą

cych  zapewni

ć

  wymagany  poziom  bezpiecze

ń

stwa  oraz  wprowadzenia 

procedur  we  wszystkich  obszarach  zagro

Ŝ

e

ń

,  a  w  tym  głównie:  zabezpieczenia 

no

ś

ników  informacji  i  urz

ą

dze

ń

,  na  których  s

ą

  przetwarzane  i  zapisywane  dane, 

background image

wdro

Ŝ

enia  zasad  bezpiecze

ń

stwa  musi  odbywa

ć

  si

ę

  przy  wykorzystaniu 

niezawodnego i funkcjonalnego systemu informatycznego. 

Generalnie  zarz

ą

dzanie  ryzykiem  stanowi  podejmowanie  decyzji  i  realizacj

ę

  działa

ń

 

prowadz

ą

cych  do  osi

ą

gni

ę

cia  przez  ten  podmiot  akceptowalnego  poziomu  ryzyka.

7

 

Zarz

ą

dzanie ryzykiem obejmuje nast

ę

puj

ą

ce etapy: 

1.  Identyfikacja ryzyka. 

2.  Analiza ryzyka (identyfikacja i pomiar). 

3.  Koordynacja i działa

ń

 i sterowanie ryzykiem. 

4.  Monitorowanie i kontrola ryzyka. 

Identyfikacja  ryzyka  polega  na  okre

ś

leniu  rodzajów  ryzyka,  na  które  nara

Ŝ

one  s

ą

 

porty lotnicze. Analiza ryzyka to identyfikacja i jego pomiar. To okre

ś

lone działania ocenno- 

analityczne  skierowane  na  obni

Ŝ

enie  wpływu  ryzyka  na  funkcjonowanie  danego  podmiotu  i 

podejmowanie  odpowiednich 

ś

rodków  przeciwdziałania  i  minimalizacji  ryzyka.  Analiza 

pozwala na okre

ś

lenie poziomu ryzyka w sposób jako

ś

ciowy i ilo

ś

ciowy dzi

ę

ki czemu mog

ą

 

zosta

ć

 przeprowadzane działania zapobiegawcze lub działania polegaj

ą

ce na jego eliminacji. 

Celem  analizy  ryzyka  jest  okre

ś

lenie  i  oszacowanie  prawdopodobie

ń

stwa  oraz  skutków 

wyst

ą

pienia  danego  (niepo

Ŝą

danego)  zdarzenia.

8

  Pomiar  ryzyka  to  wyra

Ŝ

enie  poziomu 

ryzyka w postaci okre

ś

lonego parametru jakim jest liczba. W zarz

ą

dzaniu ryzykiem w portach 

lotniczych  jego  sterowanie  to  podejmowanie  decyzji  zmierzaj

ą

cych  do  utrwalenia  jego 

akceptowalnego  poziomu.  Jednym  ze  stosowanych  powszechnie  sposobów  skutecznego 

zarz

ą

dzania jest prewencja oraz transfer ryzyka i jego dywesyfikacja.  

Monitorowanie  ryzyka  to  przejaw  ci

ą

gło

ś

ci  procesu  zarz

ą

dzania  ryzykiem. 

Monitorowanie  i  kontrola  realizacji  przepisów  i  zasad  obowi

ą

zuj

ą

cych  w  Systemie  Ochrony 

Zasobów jest podstawowym sposobem utrzymywania stanu akceptowanego ryzyka. Modele 

zachowa

ń

  powinny  by

ć

  zgodne  z  powszechnie  obowi

ą

zuj

ą

cymi  przepisami  prawa,  a  tak

Ŝ

wynika

ć

 z analizy zidentyfikowanych i rozpoznanych zagro

Ŝ

e

ń

 wewn

ę

trznych i zewn

ę

trznych 

oraz  mo

Ŝ

liwych  do  zaakceptowania  ogranicze

ń

  organizacyjno-finansowych.  Odst

ę

pstwa  od 

ustalonych modelów post

ę

powa

ń

 wynikaj

ą

cych z wewn

ę

trznych regulacji prawnych zwi

ę

ksza 

ryzyko powstania  zagro

Ŝ

e

ń

 ponad akceptowany  poziom. W zwi

ą

zku z powy

Ŝ

szym doniosłe 

znaczenie  nale

Ŝ

y  przypisa

ć

  systemowi  wewn

ę

trznej  kontroli  w  portach  lotniczych.  Analiza 

ustalonych negatywnych zdarze

ń

 stanowi podstaw

ę

 do podejmowania działa

ń

 koryguj

ą

cych 

przez  osoby  sprawuj

ą

ce  kontrol

ę

.  Utrzymywanie  akceptowanego  ryzyka  wymaga 

prowadzenia  ci

ą

głego  procesu  analizy  zmieniaj

ą

cych  si

ę

  najcz

ęś

ciej  warunków 

funkcjonowania portów.  

Jak  ju

Ŝ

  wspomniano,  na  zarz

ą

dzaj

ą

cym  bezpiecze

ń

stwem  spoczywa  obowi

ą

zek 

podejmowania  decyzji  i  realizacji  czynno

ś

ci,  ze  zbioru  strategii  dopuszczalnych,  dla  której 

                                                 

7

 K. Jajuga, Zarz

ą

dzanie ryzykiem, PWN, Warszawa 2007, s.15. 

8

 Por. R. Studenski, Ryzyko i ryzykowanie, Katowice 2004.  

background image

warto

ść

 ewentualnych strat zagro

Ŝ

e

ń

 przyjmuje warto

ść

 minimaln

ą

. Warunek ten mo

Ŝ

e by

ć

 

jednak  spełniony,  gdy  osoba  zarz

ą

dzaj

ą

ca  b

ę

dzie  posiadała  odpowiedni

ą

  wiedz

ę

praktyczne umiej

ę

tno

ś

ci i do

ś

wiadczenie oraz potencjał odporno

ś

ci na zmienno

ść

 warunków 

w  sytuacji  kryzysowej.  Tym  samym  zarz

ą

dzaj

ą

cy  bezpiecze

ń

stwem  to  człowiek  oraz 

podporz

ą

dkowany  mu  zespół  zarz

ą

dzaj

ą

co-wykonawczy  posiadaj

ą

cy:  zorganizowan

ą

 

struktur

ę

 

kompetencyjno 

zadaniow

ą

dobre 

przygotowanie 

zawodowe 

wiedz

ę

 

interdyscyplinarn

ą

,  cech

ę

  decyzyjno

ś

ci  wobec  alternatywnych  i  wariantowych  rozwi

ą

za

ń

  i 

umiej

ę

tno

ść

 zastosowania działa

ń

 niekonwencjonalnych.  

W tej sytuacji w procesie badania bezpiecze

ń

stwa portów lotniczych koniecznym jest 

badanie  zespołu,  to  jest  zorganizowanego  podmiotowo  i  przedmiotowo  procesu  zwalczania 

sytuacji 

niebezpiecznych 

wymagaj

ą

cych 

dla 

swej 

skuteczno

ś

ci 

wzajemnego 

komunikowania  si

ę

  mi

ę

dzy  osobami  wy

Ŝ

szego  i  ni

Ŝ

szego  szczebla,  a  tak

Ŝ

e  w  układach 

poziomych.  W  ocenie  autora  opracowania  na  uwag

ę

  zasługuje  zbadanie  podmiotowego 

kryterium  jako

ś

ci  zarz

ą

dzania  bezpiecze

ń

stwem  opartego  o  cel  powołania  zespołu,  wybór 

struktury,  budow

ę

  zaufania,  dobór  stylu  zarz

ą

dzania,  zaakceptowane  zasady  polityki 

bezpiecze

ń

stwa  oraz  podział  kompetencji  i  ich  harmonizacja.  Drugi  istotny  aspekt  tego 

zbioru elementów socjologicznych to powi

ą

zane ze sob

ą

 relacje ludzkie przez komunikacj

ę

ś

wiadomo

ść

  i  sens  ukształtowany  w  taki  sposób, 

Ŝ

e  stanowi  on  cało

ść

  zdoln

ą

  do 

funkcjonowania  w  okre

ś

lony  sposób  na  podstawie:  utworzonego  odpowiedniego  forum 

kierowniczego,  przyznanych  kompetencji;  współdziałania  w  zakresie  nadzoru  i  kontroli; 

procesu  szkolenia,  motywacji  i  u

ś

wiadomionych  zagro

Ŝ

e

ń

  oraz  wprowadzenie  wymaga

ń

 

formalno-prawnych  i  zawodowych  w  obszarze  opracowanego  zakresu  obowi

ą

zków  wobec 

osób  uczestnicz

ą

cych  w  realizacji  zada

ń

  zwi

ą

zanych  z  zapewnieniem  bezpiecze

ń

stwa  w 

portach  lotniczych.  Trzeci  aspekt  stanowi  element  spinaj

ą

cego  pierwszy  i  drugi,  którym  jest 

formalny  zestaw  dokumentów  opisuj

ą

cy  zasady  organizacji  bezpiecze

ń

stwa  i  jako  zbiór 

przepisów  i  reguł  obowi

ą

zuj

ą

cych  w  tym  zakresie  stanowi:  polityk

ę

  bezpiecze

ń

stwa, 

propozycje  zawarto

ś

ci  decyzji  i  zarz

ą

dze

ń

  wdra

Ŝ

aj

ą

cych,  procedury,  instrukcje, 

harmonogramy, deklaracje, raporty, protokoły, zakresy obowi

ą

zków i upowa

Ŝ

nienia.  

Powy

Ŝ

ej  wyeksponowane  uwagi  nabieraj

ą

  znaczenia,  je

Ŝ

eli  uwzgl

ę

dnimy, 

Ŝ

e  du

Ŝ

porty  lotnicze  s

ą

  obiektami  granicznymi  o  wyj

ą

tkowej  koncentracji  ludzi,  obiektami 

strategiczny  ze  wzgl

ę

du  na  potrzeby  Sił  Zbrojnych  RP  oraz  obiektami  zaliczanymi  do 

obiektów infrastruktury krytycznej podlegaj

ą

cymi zarz

ą

dzaniu kryzysowemu.