background image

1

Ochrona powietrza

Wykład 7

Dolne warstwy atmosfery są siedliskiem życia.

12755 km

12755 km

Biosfera:

Biosfera:

powierzchniowe warstwy litosfery,

cała przestrzeń hydrosfery,

atmosfera  do  wysokości  troposfery  (dla 
większości  organizmów  do  granicy  wiecznych 
śniegów).

Skład powietrza w troposferze:

- 78 % azotu,

21 % tlenu,

0,03% dwutlenku węgla,

poniżej 1% inne gazy.

O

2

i CO

2

– „kompromis ewolucyjny”

Ekologiczne uwarunkowania

składu atmosfery

tlenem i azotem

pozostają w równowadze niskie koncentracje 

dwóch związków tlenu – dwutlenku węgla i pary 

wodnej.

Wokół nas mamy na szczęście

tlen i azot

dzięki  którym  życie  może  w  takiej  formie 
funkcjonować.

AZOT

background image

2

Azot jest więc nam niezbędny do życia również w swej 

wolnej, nieaktywnej chemicznie postaci.

Azot  jest  określany  często  (nawet  w  podręcznikach)  jako 
„wypełniacz”,  przez  co  podkreślamy,  że  kluczowe  znaczenie  ma  dla 
życia tlen i dwutlenek węgla.

Czy istniej

Czy istniej

ą

ą

organizmy korzystaj

organizmy korzystaj

ą

ą

ce z wolnego azotu?

ce z wolnego azotu?

Bakterie wiążące azot, a występujące w brodawkach korzeniowych 
u roślin motylkowych. 

• Ich znaczenie od dawna docenia rolnictwo.
Dawno  temu  powszechny  był zwyczaj  zostawiania  ugorem  na 
rok pola intensywnie uprawianego przez ostatnie 2 – 3 lata. 

• Najważniejszym  z  tego,  co  działo  się podczas  rocznego 
odpoczynku,  była  aktywność bakterii,  które  wiążą azot  z 
atmosfery, łącząc  go  z  tlenem,  a  tak  powstałe  azotany są
znakomitym nawozem.

Bakterie  wiążące  azot  produkują nawóz  azotowy,  dzięki  któremu 
zbieramy plony z pól.
Z  drugiej  jednak  strony  usuwają one  pewne  ilości  azotu  z 
atmosfery
.

Żyją one  w  cuchnącym  b

łocie:  w  bagnach,  na  dnie 

zanieczyszczonych jezior. 

Fot. National Geographic

Żywią się bogatymi  zasobami  materii  organicznej,  która 
w różnych formach zbiera się tam w ogromnych ilościach.
Błotniste  dno  pozbawione  jest  jednak  tlenu,  a  komórka 
bez tlenu nie jest w  stanie spalać materii organicznej, by 
normalnie funkcjonować.

Bakterie  te  na  drodze  doboru  naturalnego  znalazły
jednak  rozwiązanie  tego  problemu  i  potrzebny  im  tlen 
czerpią z azotanów.

Efektem działania bakterii żyjących w dennym osadzie

jest stałe uzupełnianie składu naszej atmosfery.

Bez nich życie na Ziemi byłoby niemożliwe.

background image

3

TLEN

Źródła tlenu:
1. Rośliny zielone
2. Bakterie rozkładające azotany
3. Rozpad wody w górnych warstwach atmosfery

Roślinność stale dostarcza tlen do atmosfery,

w ilościach znacznie przewyższających te,

które zawdzięczamy bakteriom bagiennym.

• Wysoko  ponad  atmosferą,  gdzie  palą
zabójcze  promienie  Słońca,  cząsteczki  wody 
rozkładane są do tlenu i wodoru.

• Lekki  wodór  ucieka  w  przestrzeń,  a 
pozostaje  cięższy  od  niego  tlen
;  nie  wiemy 
jednak,  jak  wiele  tlenu  rocznie  w  ten  sposób 
zyskujemy. 

• Wielu  naukowców  sądzi,  że  jednak  rośliny 
ogrywają tu znacznie większą rolę.

Wiele modeli opracowanych na podstawie badań wskazuje

na to, że:

w pierwotnej atmosferze ziemskiej nie było tlenu,

a jego obecność zawdzięczamy dopiero pierwszym 

roślinom.

Wniosek:

skład powietrza wokół naszej planety

regulowany jest przez żywe organizmy

Utrzymywane 

tego 

składu 

atmosfery 

jest 

wspólnym zadaniem wszystkich  ekosystemów  kuli 
ziemskiej.

Teoria roli i obiegu CO

2

background image

4

• CO

2

jest  gazem,  którego  stężenie  w  powietrzu 

regulowane jest w bardzo delikatny sposób.

• Stężenie  CO

2

utrzymywane  jest  na  tym  niewielkim 

poziomie przez szereg wzajemnie oddziałujących na siebie 
mechanizmów.

• Jest  on  obecny  w  atmosferze  w  bardzo  niewielkich 
ilościach, a stanowi zaledwie 0,03% wszystkich gazów.

Jest  to  koncentracja,  którą trudno  precyzyjnie  zmierzyć, 
nie dysponując nowoczesnym sprzętem pomiarowym.

• Gaz  ten  jest  łatwo  rozpuszczalny  w  wodzie  – woda  morska  jest 
nim w zasadzie nasycona.

• Chemia tego roztworu nie jest prosta, gdyż są w nim jednocześnie 
obecne kwasy węglowe, węglany i dwuwęglany, ale 

w oceanach koncentracja rozpuszczonego CO

2

przewyższa pięćdziesięciokrotnie jego stężenie w atmosferze,

mimo,  że  atmosfera  styka  się z  powierzchnią wody  i  możliwa  jest 
między nimi swobodna wymiana.

• Gdyby powietrze pozbawione było CO

2

, woda morska natychmiast 

utraciłaby swój gaz;

• gdyby  w  atmosferze  przybyło  go  zbyt  wiele,  woda  pochłonęłaby 
nadwyżkę.

W wodzie morskiej węglany gromadzą się:

nie tylko w wyniku absorbowania CO

2

z powietrza,

ale  również dzięki  dopływom  z  lądu,  gdzie  deszcze  nieustannie 
wymywają go ze skał wapiennych.

Nadwyżki odkładane są w postaci osadów dennych:

biały  wapienny  muł,  który  pewnego  dnia  wynurzy  się z  oceanu  w 
postaci skał.

Stężenie CO

2

w morzu jest stałe dzięki odkładaniu 

nadmiaru węglanów na dnie.

A więc 0,03% CO

2

w powietrzu jest wynikiem chemicznej 

równowagi między powietrzem i wodą. 

Czy ta równowaga jest trudna do zaburzenia?

Regulacja  zawartości  CO

2

odbywa  się przede  wszystkim 

poprzez reakcje chemiczne i fizyczne na Ziemi.

Jakie znaczenie ma wobec tego spalanie

paliw kopalnych?

Wszystko, co żyje, przystosowuje się do tego, co w wyniku 
tych reakcji powstaje.

• Używamy obecnie jako opału nafty i węgla. Spalając  je 
wzbogacamy atmosferę o nowe porcje tego gazu. 

• Jest  to  oczywiście  ten  sam  CO

2

,  który  był już kiedyś, 

miliony lat temu w atmosferze.

• W tym samym czasie ten ubytek gazu z atmosfery został
wyrównany przez niezawodne urządzenie pochłaniające w 
oceanie, i w ten sposób luka została „załatana”.

• Rośliny, które syntetyzowały z niego cukry obumarły, a w 
miejscach w których nie zostały rozłożone, przechowały się
w postaci węgla i ropy.

background image

5

• Teraz, kiedy spalamy węgiel, dawny CO

2

pojawia 

się jako  coś zupełnie  nowego,  jako  śwież dopływ 
do atmosfery.

• Zasoby węgla i nafty, które zużyjemy kilkakrotnie 
przewyższają jego stężenie w atmosferze, tak więc 
powiększy  się koncentracja  CO

2

w  powietrzu  o 

kilka razy.

Czego można się spodziewać?

Jednak 

niektóre 

pomiary 

koncentracji 

CO

2

wykazują tendencję niezbyt optymistyczną.

Obserwujemy  obecnie  stały  wzrost  koncentracji 
CO

2

co 

niezbicie 

wykazują

wyniki 

wielu 

niezależnych pomiarów.

Co się stało z pochłaniającą rolą

oceanów? 

Pochłonięcie nadmiaru gazu wymaga czasu. 

• Równowaga  szybko  ustala  się między  powierzchnią wody  i 
warstwą otaczającego powietrza.

• Żeby  nadwyżki  CO

2

mogły  zostać pochłonięte  wody  muszą się

wymieszać tak, by te z nadwyżką CO

2

znalazły się przy dnie, a same 

zostały zastąpione przez świeżą wodę.

• Wody  w  oceanach  mieszane  są przez  wiatry  bardzo  powoi. 
Potrzeba  przeszło  stu  lat,  by  chociaż raz  wymieniła  się cała  ilość
wody.

Niektóre przewidywania mówią, że zanim oceany  zaczną ponownie wychwytywać
z atmosfery CO

2

i przywrócą jego dawne proporcje, jego ilość w atmosferze niemal 

się podwoi.

Stężenie CO

2

w powietrzu wzrośnie więc z 0,03 do 0,06% objętościowych.

Jakie to będzie miało skutki?

Istnieją różne scenariusze dalszych wydarzeń.

Podwojenie  ilości  jednego  z  najważniejszych  gazów 
atmosfery  na  pewno  nie  pozostanie  bez  zmian  w  całej 
biosferze.

Co się stanie?

Nie  oznacza  to  na  pewno 

nagłej katastrofy.

Z  drugiej  jednak  strony 

wzrost  ten  nie  może  być
bez znaczenia. 

Uważa się, że procesy te doprowadzą do

globalnych zmian klimatu

background image

6

Różne zjawiska zaliczane są do tzw. efektów globalnych, z 
których obecnie nacisk kładzie się na:

1. Nasilenie efektu cieplarnianego.

2. Zubożenie warstwy ozonowej. 

Ale należy pamiętać, że:

• problemami  zmian  globalnych 
zajmują się tysiące  naukowców    i 
organizacji na świecie

Możliwość różnych interpretacji i 
prognoz

• modele  zmian  są oparte  na 
ogromnej 

liczbie 

danych 

wyjściowych

• istnieje 

nieskończona 

liczba 

wzajemnych  powiązań i  sprzężeń
zwrotnych 

systemie 

klimatycznym

Potrzebna jest ogromna moc 
obliczeniowa

Duży stopień niepewności modeli

?

1000

1250

1500

1750

2000

270

280

290

300

310

320

330

340

350

C

O

2

 

w

 p

o

w

ie

tr

zu

Wzrost stężenia CO

2

w atmosferze 

w ciągu ostatniego 1000 lat

310

380

370

360

350

340

330

320

C

O

2

 

w

 p

o

w

ie

tr

zu

1950

1960

1970

1980

1990

2000

Rok 

Wzrost stężenia CO

2

w atmosferze 

w ciągu ostatnich 40 lat

Obserwatorium Mauna Loa, Hawaje 

Jednym z elementów klimatu jest

temperatura

Temperatura

Temperatura  w  konkretnym  miejscu  jest  wynikiem 
działania trzech czynników:

1)  ilości  promieniowania  słonecznego  docierającego  do 
powierzchni Ziemi,

2) rozmieszczenia lądów i wód w danym rejonie,

3) składu atmosfery (efekt cieplarniany).

background image

7

1)

2)

Ląd nagrzewa  się szybko,  ale  też szybko  oddaje  ciepło  dlatego  wewnątrz  lądu 
panują tzw. klimaty kontynentalne.

Charakteryzują się znacznymi wahaniami dobowymi i sezonowymi temperatur.

Wody nagrzewają się i ochładzają wolniej ponieważ:

mają większą masę niż lądy i ok. 2 razy większą pojemność cieplną,

stale lub okresowo mieszają się.

Ziemia

Atmosfera 

Często  można  się spotkać z  następującym 
przedstawieniem efektu cieplarnianego

3)

Efektem byłby stały wzrost temperatury na 

Ziemi

Energia 

docierająca ze 

Słońca

=

Energia odbita od 

powierzchni Ziemi i 

atmosfery

+

Energia 

wyemitowana jako 

prom. cieplne

Ziemia

Atmosfera 

Ziemia otrzymuje energię Słońca w 

postaci

promieniowania krótkofalowego

(dł. fal < 4 µm)

Prom. widzialne

(zakres fal 0,4 do ok. 0,76 µm)

Prom. UV

(0,1- 0,4 µm)

Prom. podczerwone 

(0,76- 4 µm)

background image

8

Skutki pochłaniania prom. słonecznego zależą od jego energii.

1.  Promieniowanie  o  największej  dł.  fal  - ponad  0,76  µm  jest 
promieniowaniem  cieplnym – podnosi  ono  temperaturę ciała,  a 
organizmy odczuwają ją jako „ciepło”.

2.  Promieniowanie  o  dł.  fal  0,4  – 0,76  µm,  to  promieniowanie 
widzialne, odbijane przez ciała rejestrujemy jako „kolor” ciała.

Jego energia rozrywa niektóre słabsze wiązania chemiczne – dlatego 
niektóre  produkty  chemiczne,  farmaceutyczne  lub  spożywcze 
chronimy przed światłem. 

3.  Energia  promieniowania  UV  jest  wystarczająca  do  rozerwania 
nawet  bardzo  silnych  wiązań chemicznych  (np.  struktury  kwasów 
DNA, co może powodować nowotwory).

Ziemia

Atmosfera 

Część prom. krótkofalowego

jest pochłaniana

przez powierzchnię

Ziemi - 70%

Część prom. krótkofalowego

ulega odbiciu w

atmosferze lub na

powierzchni Ziemi - 30%

E. Słońca powoduje nagrzanie się

powierzchni Ziemi, która

wypromieniowuje ciepło w postaci

prom. długofalowego

(podczerwonego)

Niektóre gazy absorbują

prom. długofalowe i emitują

je we wszystkich kierunkach

ogrzewając w ten sposób

atmosferę

Gazy cieplarniane (szklarniowe) - GHG

(ang. greenhaus gases)

Efekt cieplarniany lub szklarniowy

(analogiczny proces zachodzi w szklarni)

Efekt cieplarniany

jest zjawiskiem naturalnym !

• Dzięki efektowi cieplarnianemu temperatura na Ziemi wynosi 
średnio 15

°

C.

• Bez e. cieplarnianego byłoby około -18

°

C.

Dlatego należy mówić o nasileniu efektu 
cieplarnianego,  które  być może  jest 
spowodowane działaniem człowieka.

Zmiana  temperatury  w  stosunku  do  temperatury 
współczesnej  wywołana  zmianami  zawartości  CO

2

(ostatnie 544 mln lat)

500

300

200

50

30

5

2

4

6

8

10

12

T

e

m

p

e

ra

tu

ra

 [

°C

]

0,05

0,10

0,15

0,20

0,25

0,30

C

O

2

 

w

 p

o

w

ie

tr

zu

Istnieją spore różnice zdań w ocenie 

przyczyn efektu cieplarnianego

1.  Część badaczy  uważa,  że  w  ok.  95%  o  efekcie 
cieplarnianym  decyduje  para 

wodna  zawarta  w 

atmosferze. 

Pozostałe gazy (w tym CO

2

) mają niewielkie znaczenie.

2.  Inna  grupa  naukowców  czołową rolę w  tym  zjawisku 
przypisuje CO

2

, przy czym oceny procentowe są różne.

background image

9

Najważniejsze gazy szklarniowe to:

-

para wodna,

- CO

2

,

- metan (CH

4

),

- podtlenek azotu (N

2

O),

- chlorowe i fluorowe związki węgla (freony - CFC, szczególnie 
pochodne metanu CFC- 11 i CFC-12),

- ozon (troposferyczny!).

Gazy 

te 

przenikliwe 

dla 

promieniowanie 

słonecznego,  docierającego  do  powierzchni  Ziemi,  ale 
absorbują promieniowanie  ziemskie  i  ogrzewają się
pod jego wpływem.

Wymienione  gazy  są efektem  emisji  różnych  zanieczyszczeń do 
atmosfery,  nie  koniecznie  tylko  w  postaci  samego  gazu 
szklarniowego

- emitowany CO utlenia się do CO

2

,

- NO

x

i lotne związki organiczne dają początek reakcjom 

prowadzącym do powstawania ozonu.

Obecnie przeważa model następujący:

- w 65% o efekcie cieplarnianym decyduje para wodna,

- w 35% pozostałe gazy szklarniowe.

w tym

17% CFC-11 i CFC-12

55% CO

2

15% metan CH

4

6% podtlenek azotu N

2

0

7% inne CFC