background image

 

 

Page 1 of 4 

 

Diabetes | Polish | Translated 04/08         © Queen’s Printer and Controller of HMSO 2008 

Cukrzyca 

 
Wprowadzenie 
 

Cukrzyca  powstaje,  kiedy  organizm  nie  jest  w  stanie  kontrolować  ilości  glukozy 

(cukru)  we  krwi.  Może  się  tak  stać,  jeśli  nie  wytwarza  on  wystarczającej  ilości 

hormonu zwanego insuliną.  
 

Istnieją dwa typy cukrzycy. W cukrzycy typu I organizm produkuje za mało insuliny. 

W  cukrzycy  typu  II  organizm  nie  wytwarza  wystarczającej  ilości  insuliny  lub  nie 

potrafi jej właściwie wykorzystać. Ten typ cukrzycy zwykle wiąże się z nadwagą. 
 

Nieleczona  cukrzyca  może  powodować  długotrwałe  problemy  ze zdrowiem, 

ponieważ wysoki poziom glukozy we krwi uszkadza naczynia krwionośne.  
 

W Wielkiej Brytanii na cukrzycę chorują 2 miliony osób; nawet milion osób może 

cierpieć na tę chorobę, nie wiedząc o tym. Dziewięć osób na dziesięć choruje na 

cukrzycę  typu  II.  Najskuteczniejszym  sposobem  zdiagnozowania  tej  choroby  są 
rutynowe badania profilaktyczne.  
 
Objawy 
 

Główne  objawy  cukrzycy  to  silne  uczucie  pragnienia,  wytwarzanie  dużych  ilości 

moczu (częste chodzenie do toalety), zmęczenie i spadek masy ciała. Do innych 

objawów  należeć  mogą  swędzenie  w  okolicy  narządów  płciowych,  regularne 

pojawianie się pleśniawek i nieostre widzenie. 
 

Objawy  cukrzycy  typu  I  mogą  rozwijać  się  szybko,  zwykle  w  ciągu  paru  dni  lub 

tygodni. Jeśli poziom glukozy we krwi stanie się za wysoki, możesz doświadczyć 
ataku hiperglikemii — 

nadmiaru cukru i odwodnienia, prowadzących do osłabienia i 

możliwych  drgawek  (nagłych,  mimowolnych  ruchów  części  ciała).  Może  się  tak 

zdarzyć w razie nieprzyjęcia insuliny.  
 

Jeśli  poziom  cukru  we  krwi  obniży  się  za  bardzo,  może  spowodować  atak 

hipoglikemii.  Może  się  tak  zdarzyć  w  razie  przyjęcia  zbyt  dużej  dawki  insuliny. 

Objawy takiego ataku drżenie, omdlenia i pocenie się. 
 

Objawy cukrzycy typu II zwykle rozwijają się w ciągu tygodni lub miesięcy. Niektóre 
os

oby  chore  na  cukrzycę  typu  II  odczuwają  niewiele  objawów  lub  nawet  nie 

dostrzegają ich wcale. Mimo to także potrzebują leczenia, aby nie rozwinęły się u 

nich później inne problemy ze zdrowiem, np. choroby nerek. 
  
Przyczyny  
 

Cukrzyca  powstaje  najczęściej  wtedy, kiedy organizm nie produkuje 

wystarczającej  (lub  żadnej)  ilości  insuliny  albo  nie  jest  w  stanie  jej  prawidłowo 

background image

 

 

Page 2 of 4 

 

Diabetes | Polish | Translated 04/08         © Queen’s Printer and Controller of HMSO 2008 

wykorzystać. Określa się to mianem oporu insulinowego. W rzadkich przypadkach 

cukrzycę może wywołać choroba trzustki, zwana zapaleniem trzustki. 
 

W  przypadku  cukrzycy  typu  I  organizm  nie  jest  w  stanie  wytwarzać  insuliny  lub 

wytwarza  jej  za  mało.  Cukrzycę  typu  I  często  nazywa  się  chorobą 

autoimmunologiczną,  ponieważ  układ  odpornościowy  organizmu  atakuje  komórki 

trzustki,  niszcząc  je  lub  uszkadzając. W  niektórych  przypadkach  cukrzycę  typu  I 

może  wywołać  infekcja  wirusowa.  Cukrzycą  typu  I  zagrożone  są  także  bardziej 

osoby, w których rodzinie zdarzały się już przypadki tej choroby. 
 

W cukrzycy typu II organizm nie produkuje dość insuliny albo komórki organizmu 

nie reagują na nią w sposób prawidłowy. Cukrzyca typu II jest blisko powiązana z 

otyłością. Jeśli masz nadwagę, utrata wagi i stosowanie zdrowej, zrównoważonej 

diety oraz regularna aktywność fizyczna znacznie zmniejszy ryzyko zachorowania 
na 

cukrzycę. 

 
Diagnoza 
 

Aby  zdiagnozować  cukrzycę,  lekarz  wykona  badanie  moczu.  Zostanie  on 

przebadany  pod  kątem  zawartości  glukozy.  Diagnozę  potwierdzi  następnie 

badanie krwi, pozwalające także stwierdzić, czy cukrzyca ma głębszą przyczynę, 
np. wysoki poziom cholesterolu. 
 

Jeśli  poziom  glukozy  jest  zbyt  niski,  aby  lekarz  mógł  stwierdzić  cukrzycę, 

niezbędne mogą być ustne testy tolerancji glukozy. Czasem określa się je skrótem 

GTT. Lekarz poda Ci napój z glukozą i będzie przeprowadzał badanie krwi co pół 
godz

iny przez dwie godziny, aby sprawdzić, w jaki sposób Twój organizm reaguje 

na glukozę.  
 
Leczenie 
 

Jeśli  chorujesz  na  cukrzycę  typu  I,  musisz  kontrolować  poziom  glukozy  we  krwi. 

Można to robić w domu, używając prostych testów do badania krwi lub moczu. Do 

końca  życia  będziesz  musieć  regularnie  przyjmować  insulinę,  aby  utrzymywać 

poziom  glukozy  na  właściwym  poziomie.  Insulinę  można  przyjmować  w  postaci 

zastrzyków,  przy  wykorzystaniu  iniektora  insuliny  (wstrzykującego  insulinę  przez 

skórę bez użycia igły) lub pompy insulinowej.  
 

Należy także stosować zdrową dietę i regularnie wykonywać ćwiczenia fizyczne — 

pomoże to obniżyć poziom glukozy we krwi. 
 

Cukrzycę  typu  II  można  zwykle  kontrolować,  wprowadzając  zmiany  w  diecie  i 

zrzucając  nadwagę.  Niektórzy  chorzy  na  cukrzycę  typu  II  muszą,  oprócz 

wprowadzania zmian w diecie, przyjmować tabletki lub zastrzyki z insuliną. 
 

Należy  też  regularnie  zgłaszać  się  na  badania  do  lekarza  lub  pielęgniarki 

zajmującej się cukrzycą, aby sprawdzić, czy objawy choroby są pod kontrolą.   

background image

 

 

Page 3 of 4 

 

Diabetes | Polish | Translated 04/08         © Queen’s Printer and Controller of HMSO 2008 

 

Powikłania 
 

Jeśli cukrzyca nie jest leczona lub właściwie kontrolowana, może powodować inne 

problemy zdrowotne. Dzieje się tak dlatego, że duże ilości glukozy mogą uszkodzić 

naczynia krwionośne, nerwy i narządy. Jeśli chorujesz na cukrzycę, obejmuje Cię 

pięciokrotnie większe ryzyko chorób serca i udaru niż w przypadku osób zdrowych.   
 

Problemy  z  przepływem  krwi  mogą  powodować  ślepotę,  zaćmę  i  retinopatię 

(uszkodzenie dna oka). Lekarz powinien regularnie badać Twoje oczy. 
 

Mniej  więcej  co  10  osoba  chora  na  cukrzycę  cierpi  na  wrzody  stóp,  które  mogą 

powodować poważne infekcje. Należy krótko obcinać paznokcie i dbać o higienę 
stóp.   
 

Z  czasem  nadmierne  wydzielanie  moczu  i  uszkodzenie  naczyń  krwionośnych 

może  obniżyć  wydajność  nerek.  U  mężczyzn  cukrzyca  może  także  powodować 

impotencję, którą jednak da się leczyć farmakologicznie. 
 

Chore  na  cukrzycę  kobiety  w  ciąży  powinny  uważnie  monitorować  poziom  cukru 

we  krwi  i  dawkowanie  insuliny,  ponieważ  objęte  są  podwyższonym  ryzykiem 
poronienia i urodzenia martwego 

płodu. 

 
Zapobieganie  
 

Cukrzyca  typu  I  może  Ci  zagrażać,  jeśli  jej  przypadki  występowały  w  Twojej 

rodzinie, jeśli masz nadwagę i nie jesteś osobą aktywną fizycznie. Aby zapobiec 

cukrzycy, należy więc stosować zdrową, zrównoważoną dietę i regularnie ćwiczyć. 
 

Zdrowa dieta to dieta uboga w tłuszcze nasycone, sól i słodkie przekąski i napoje. 

Staraj  się  jeść  regularnie,  aby  utrzymać  stały  poziom  cukru  we  krwi,  i  spożywać 

codziennie co najmniej pięć porcji owoców i warzyw. Rzuć palenie (jeśli palisz) i 
zmniejs

z spożycie alkoholu. Jeśli masz cukrzycę, nadal możesz jeść czekoladę i 

słodycze, jeśli tylko ogólnie dbasz o zdrowe odżywianie się.  
 

Idealnie należy ćwiczyć przez co najmniej 30 minut minimum trzy razy w tygodniu. 

Regularne  ćwiczenia  fizyczne  nie  muszą  jednak  być  przykrym  obowiązkiem: 

możesz  utrzymywać  aktywność  fizyczną,  chodząc  na  piechotę  zamiast  jeździć 

autobusem albo chodzą po schodach zamiast korzystać z windy. 

background image

 

 

Page 4 of 4 

 

Diabetes | Polish | Translated 04/08         © Queen’s Printer and Controller of HMSO 2008 

Poufna usługa tłumaczenia 
 

NHS Direct może zapewnić poufne usługi tłumaczy wielu języków w ciągu paru 
minut od wizyty pacjenta.  
 

Wystarczy wykonać 3 proste kroki: 
 

Krok 1 — 

Zadzwonić na numer NHS Direct, 0845 4647. 

Krok 2 — 

Po  odebraniu  telefonu  powiedzieć  po  angielsku,  jakiego  języka 

chce się używać. Poczekać przy telefonie na połączenie z tłumaczem, który 

pomoże NHS Direct w podaniu niezbędnych informacji i porad medycznych.  

Krok 3 — 

Można  także  poprosić  osobę  spokrewnioną  lub  znajomą 

przeprowadzenie  rozmowy  w  imieniu  pacjenta.  Przed  objaśnieniem 

powodu rozmowy należy poczekać na połączenie z tłumaczem.