MOLESTOWANIE MORALNE 

PERWERSYJNA PRZEMOC W 

ŻYCIU CODZIENNYM 

Stelmach 
 Katarzyna 6b 

MOLESTOWANIE 

MORALNE 

= 

PERWERSJA MORALNA 

= 

TERROR PSYCHICZNY 

MOLESTOWANIE MORALNE 

proces rozmyślnej destrukcji 
jednostki przez inną jednostkę 
przy użyciu systematycznej  
i trwającej w 
czasie przemocy 
psychicznej  

 



sfery zawodowej 



kontekst prywatny:  

•

stosunki w rodzinie,  

•

związku małżeńskim,  

•

między rodzicami i dziećmi 
 

MOLESTOWANIE MORALNE 

 

Trwające w czasie prześladowanie 

psychiczne jednostki przez inną osobę 
lub grupę osób, w celu jej destrukcji lub 
wyeliminowania z kolektywu pracy.  

 
Daje jej się w ten sposób  
do zrozumienia, iż nie ma  
dla niej miejsca w grupie. 

 

M O B B I N G 

MOBBING  

interakcja między jednostką a grupą  
 

PRZEMOC  PSYCHICZNA

  

zakłada jednostkowy charakter  
agresji psychicznej  

 



osobowość antysocjalna,  



osoba o cechach psychopatycznych  



typ perwersyjno - narcystyczny  



traktuje innych instrumentalnie  



nie odczuwa wyrzutów sumienia z 
powodu wykorzystywania i poniżania 
innych oraz używania ich do swoich 
celów 

A G R E S O R 



prześladowca utrzymuje, 

    że postępuje słusznie a ofiara  
    zasłużyła na takie traktowanie  



osoby o cechach psychopatycznych same są 
zwykle zranione, zwłaszcza w okresie 
wczesnego dzieciństwa 



 prześladowanie i poniżanie jest sposobem na 
funkcjonowanie tego typu osobowości, które 
same maja zakorzenione liczne kompleksy 
(poczucie niższości) 

A G R E S O R 

może być nią każdy a 
najczęściej :  

-

osoby samotne 

-

 osoby niepełnosprawne 

-

 osoby nietypowe ze względu  na narodowość 

-

 osoby sumienne i bardzo zaangażowane w 
pracę 

-

 osoby w wieku przedemerytalnym  

OFIARA 

1.

agresor obiera sobie kogoś z 

otoczenia za cel ataków  

2.

narzucenie woli, 

ubezwłasnowolnienie czy tez 

zawładnięcie (uniemożliwienie 

ofierze samodzielnego myślenia i 

działania) 

3.

zdestabilizowanie ofiary                    

(tzw. perwersyjna komunikacja) 

4.

 psychiczna i fizyczna eliminacja 

ofiary  

E T A P Y 



izolowanie ofiary  



upokarzanie oraz formułowanie 
niesłusznych i przesadnych krytyk  



wydawanie sprzecznych lub 
niemożliwych do wykonania poleceń  



nieustanne i bezpodstawne 
kontrolowanie  



notoryczne negowanie podejmowanych 
decyzji  
 

M E T O D Y 



pozbawianie narzędzi niezbędnych do 
pracy 



 dyskredytowanie ofiary wobec kolegów 
czy podwładnych lub władz 
zwierzchnich  



molestowanie seksualne w gestach i/lub 
słowne  



przemoc fizyczna 
 

M E T O D Y 

PRZEDSIĘBIORSTWO: 

-

wzrost urlopów 

-

zmiana personelu  

-

koszty 

 
OFIARA: 

-

zwolnienie z pracy  

-

niezdolność do wykonywania zawodu, a nawet 
inwalidztwo 

-

niezdolność do normalnego funkcjonowania  

     (po dłuższym czasie stosowania tego rodzaju przemocy 

psychicznej) 

W P Ł Y W 



analogie z objawami stwierdzonymi u 
osób, które przeżyły kataklizm, atak z 
bronią w ręku, gwałt, etc. 

 



 zaburzenia: zespół depresyjny, stany 
lękowe i fobie oraz zespół stresu 
pourazowego 
 

K L I N I K A  

     Lękowe zaburzenie występujące po zdarzeniu, które 

było psychicznie wyczerpujące i traumatyczne 
(klęska żywiołowa, wypadek, wojna, gwałt). 

 
    Objawy obejmują ponowne przeżywanie urazów w 

snach, powracające myśli i obrazy, pewien rodzaj 
psychicznego odrętwienia przy współwystępowaniu 
zmniejszenia uczucia zaangażowania w sprawy 
otaczającego świata, nadmiernej czujności oraz 
wzmożenia reakcji przestrachu.  

Zespół stresu pourazowego  

   Zwykle w diagnozie psychiatrycznej 

termin ten stosuje się, gdy objawy 
trwają co najmniej przez miesiąc. 

 
    Jeśli objawy trwają krócej, wówczas 

zaburzenie to nosi nazwę ostrej reakcji 
na stres. 

 

Zespół stresu pourazowego  

   Nową dyscyplina (Stany Zjednoczone), 

gałąź kryminologii. 

 

    Analizuje przyczyny składające się na 

to, że jednostka staje się ofiarą, 
konsekwencje wynikające z tego dla 
ofiary oraz prawa, o które może się ona 
ubiegać.  

Wiktymologia 

  = maltretowanie, znęcanie 

 

1.

Przemoc fizyczna 

 - najczęściej pod 
 wpływem alkoholu,  
bez prowokacji ze  
strony dziecka, 
częstsze wobec  
chłopców, w rodzinach  
wielodzietnych i o  
niskim statusie społecznym

. 

  Przemoc wobec dzieci 

2. Zmuszanie do czynów  
       niemoralnych 
       i przestępczych –  
       sprawcami są zazwyczaj  
       osoby do 25 roku życia,  
       bliskie lub znajome dziecku.   
3. Maltretowanie psychiczne – wywołuje strach, 

bunt, poczucie braku miłości rodziców, chęć 
zemsty  moczenie nocne, zaburzenia 
wymowy. 

 

  Przemoc wobec dzieci 

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ