background image

Poprawa kartkówki 1 - rozwiązanie

Zadanie 1. Rozwiąż układ równań z parametrem ze względu na zmienne
x, y:

(

2+ (+ 2)= 2
(k − 1)+ (k − 4)1

Rozwiązanie:
Macierze wynoszą odpowiednio:

=

"

2

+ 2

k − k − 4

#

=

"

2

+ 2

2

k − k − 1

#

.

Najpierw policzmy
det 2(k − 4) − (k − 1)(+ 2) = 2+ 8 − (k

2

+ 2k − k − 2) =

2+ 8 − k

2

− k + 2 = −k

2

− 3+ 10.

∆ = (3)

2

− 4((1) · 10) = 49. Miejsca zerowe wyznacznika macierzy to

k

1

=

37

2

= 2 oraz k

2

=

3+7

2

5.

Przypadek 1: k 6= 2 i k 65.
Wtedy macierz ma rząd równy 2, a z tego rzU = 2. Czyli rzA rzU = 2
co oznacza, że układ jest oznaczony. Wyznaczamy rozwiązanie (jedyne).

A

1

=

"

2

+ 2

k − 4

#

A

2

=

"

2

2

k − 1

#

.

det A

1

= 2(k − 4) + (+ 2) = 2k − 8 + + 2 = 3k − 6

det A

2

= 2 − 2(k − 1) = 2+ 4

=

det A

1

det A

=

3k−6

−k

2

3k+10

=

3(k−2)

(k−2)(k+5)

=

3

k+5

=

det A

2

det A

=

2k+4

−k

2

3k+10

=

2(k−2)

(k−2)(k+5)

=

2

k+5

(mogliśmy skrócić przez (k − 2),

ponieważ k 6= 2).
Przypadek 2: = 2.
Wtedy

=

"

2

4

1

2

#

=

"

2

4

2

1

1

#

. W tym przypadku

rzA rzU = 1 < n, gdzie liczba zmiennych = 2, zatem układ jest
nieoznaczony (ma nieskończenie wiele rozwiązań, zależnych od
n − 1 = 2 − 1 = 1 parametru - twierdzenie Kroneckera-Capelliego). Zgodnie
z algorytmem (patrz: ćwiczenia 2) odrzucamy jedno równanie (niech to
będzie równanie drugie). Od tego momentu rozważamy tylko
2+ (+ 2)= 2.
Przenosimy na drugą stronę równości wyrażenie (+ 2)i od tego momentu
traktujemy jako parametr (ponownie algorytm). Z tego = (1 +

k
2

)y − 1.

background image

Wobec tego rozwiązaniem jest nieskończony zbiór par liczb:

{(x, y) : = (1 +

k

2

)y − 1, y ∈ R}.

Przypadek 3: 5.
Wtedy

=

"

3
9

#

=

"

3

2

1

#

.

Tutaj rzA = 1, zaś rzU = 2, zatem układ jest sprzeczny.

Zadanie 2. Znajdź dziedzinę funkcji

(x) = log (

3x − 1

2+ 1

x − 1

+ 1

).

Rozwiązanie:
Dziedziną (x) = log jest zbiór {x ∈ R : x > 0}, zatem zadanie sprowadza
się do rozwiązania nierówności:

3x − 1

2+ 1

x − 1

+ 1

0.

Liczymy

(3x − 1)(+ 1)

(2+ 1)(+ 1)

(2+ 1)(x − 1)

(2+ 1)(+ 1)

0.

(3x

2

+ 3x − x − 1) − (2x

2

− 2x − 1)

(2+ 1)(+ 1)

0.

(x

2

+ 3x)

(2+ 1)(+ 1)

0.

x(+ 3)

(2+ 1)(+ 1)

0,

a stąd - korzystając na przykład z metody ”tabelkowej” - rozwiązaniem
nierówności, a tym samym szukaną dziedziną funkcji jest zbiór:

(−∞, −3) ∪ (1, −

1

2

∪ (0, ∞).