Amortyzacja majątku trwałego

 

Amortyzacja   jest   to   zmniejszanie   się   w   czasie   wartości   majątku

trwałego   przedsiębiorstwa   w   wyniku   jego   zużywania   się   w   procesie

produkcyjnym   (utrata   wartości   środków   trwałych   spowodowana   ich

używaniem i innymi przyczynami).

Z punktu widzenia rachunkowości amortyzacja jest traktowana jako

wydatek odzwierciedlający tę część majątku trwałego firmy, która została

zużyta w ciągu roku. Stanowi ona element kosztów. Amortyzacja nie jest

wydatkiem   gotówkowym   i   stanowi   podstawowy   element   nadwyżki

finansowej   przedsiębiorstwa.   Jest   uwidoczniona   w sprawozdaniu   z

przepływu   środków   pieniężnych.   Może   być   traktowana   jako   źródło

finansowania aktywów. 

Wraz   z   wejściem   w   życie   w   1995   roku   ustawy   o   rachunkowości

amortyzacja   zyskała   w   Polsce   dwa   wymiary   –   podatkowy   i   handlowy.

Zasady ustalania amortyzacji handlowej określa ustawa o rachunkowości,

amortyzację   podatkową   reguluje   prawo   podatkowe   –

ministra szczególności rozporządzenie ministra finansów wydane na mocy

delegacji do Ustawy o podatku dochodowym. 

Odpis   amortyzacyjny   jest   kwotą,   o   którą   zmniejsza   się   roczny

przychód w przedsiębiorstwie, aby pokryć koszty zużycia środków trwałych

w danym roku. 

Majątek   trwały   dowolnej   jednostki   gospodarczej   jest   częścią   jej

aktywów,   czyli   dóbr   rzeczowych,   środków   pieniężnych,   walorów

finansowych,   należności,   itp.   środków   gospodarczych,   którymi   dana

jednostka dysponuje, prowadząc określoną działalność gospodarczą. 

Majątek trwały dzielony jest na trzy podstawowe grupy rodzajowe:

1.

Wartości niematerialne i prawne,

2. Rzeczowy majątek trwały, 

3. Finansowy majątek trwały.

Podstawą   wyceny   majątku   trwałego   są   –   cena   nabycia   lub   koszt

wytworzenia. Tak rozumiana wycena majątku trwałego jest jego pierwszą

wartością ewidencyjną, określaną jako wartość początkowa. Jest ona sumą

faktycznie   poniesionych   wydatków   inwestycyjnych   na   zakup   lub

wytworzenie nowego obiektu. Prawidłowe ustalenie wartości początkowej

środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej ma bardzo istotne

znaczenie   z   punktu   widzenia   odpisów   amortyzacyjnych.   Wartość

początkowa   stanowi,   bowiem   podstawę   dokonywania   odpisów

amortyzacyjnych. Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z 17 stycznia

1997   r.   w   sprawie   amortyzacji   środków   trwałych   oraz   wartości

niematerialnych   i   prawnych   wyszczególniają   trzynaście   przypadków

ustalania   wartości   początkowej,   których   kryterium   wyróżniającym   jest

sposób nabycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. 

Wartość   początkowa   przy   nabyciu   przedmiotów   majątkowych   w   drodze

kupna 

Za wartość początkową środka trwałego oraz wartości niematerialnych i

prawnych w razie nabycia w drodze kupna przepisy rozporządzenia w § 6

ust. 1 pkt 1 uznają cenę nabycia. Za cenę nabycia normodawca uważa

rzeczywistą   cenę   składnika   majątkowego,   obejmującą   kwotę   należną

sprzedającemu, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do

dnia   przekazania   środka   trwałego   do   używania,   a   w   szczególności   o

koszty: transportu, załadunku, 

wyładunku,   ubezpieczenia   w   drodze,   montażu,   opłat   notarialnych,   opłat

skarbowych, pozostałych opłat, odsetek, prowizji, różnic kursowych, oraz

pomniejszoną, zgodnie z odrębnymi przepisami, o podatek od towarów i

usług,   z   wyjątkiem,   gdy   podatnikowi   nie   przysługuje   obniżenie   kwoty

naliczonego   podatku   lub   zwrot   różnicy   podatku   od   towarów   i   usług.   W

przypadku importu cena nabycia obejmuje: 

a) cło, 

b) podatek akcyzowy, 

c)   podatek   importowy   od   składników   majątkowych   sprowadzanych   lub

nadesłanych   z   zagranicy   (tylko   w   stosunku   do   środków   trwałych

sprowadzonych   z   zagranicy   przed   1  stycznia   1996  r.,  a   więc  w   okresie

obowiązywania ustawy z 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od

towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy – Dz.U. Nr 123, poz. 

551, z 1994 r. Nr 132, poz. 669, z 1995 r. Nr 138, poz. 683){P}. 

Zależności te można przedstawić za pomocą następujących wzorów: 

a) cena nabycia składników zakupionych w kraju 

 

CN = Ck + KU - PTU 

gdzie: 

CN – cena nabycia 

Ck – cena zakupu 

KU – koszty uboczne zakupu 

PTU   –   podatek   od   towarów   i   usług   podlegający   odliczeniu   zgodnie   z

odrębnymi przepisami 

 

b) cena nabycia składników zakupionych za granicą 

 

CNI + Ckl + KU + C + AKC + PI - PTU 

 

gdzie: 

CNI – cena nabycia w imporcie 

Ckl – cena zakupu w imporcie 

KU – koszty uboczne zakupu 

C – cło 

AKC – podatek akcyzowy 

PI – podatek importowy 

PTU   –   podatek   od   towarów   i   usług   podlegający   odliczeniu   zgodnie   z

odrębnymi przepisami 

 

Wartość początkowa w razie wytworzenia przedmiotów majątkowych we

własnym zakresie 

Za wartość początkową środka trwałego oraz wartości niematerialnych i

prawnych   w   razie   ich   wytworzenia   we   własnym   zakresie   przepisy

rozporządzenia   w   §   6   ust.   1   pkt   2   uznają   koszt   wytworzenia.   Za   koszt

http://notatek.pl/amortyzacja-majatku-trwalego?notatka