Slajd 1

Zapisywanie algorytmu w języku

programowania wysokiego poziomu



Notacja-

jednoznacznie interpretowany system oznaczeń umożliwiający

zapisywanie pewnej klasy wyrażeń np. notacja matematyczna, nutowa, wzory

chemiczne

same wyniki.



Język programowania-

zbiór instrukcji oraz zasad składni, dzięki

którym powstaje kod źródłowy programu



Program komputerowy-

ciąg instrukcji zapisanych w konkretnym

języku programowania, przeznaczony do wykonania przez komputer.



Pseudojęzyk -

uproszczona notacja algorytmiczna, zbliżona do któregoś

z popularnych języków programowania, stosowana w książkach, artykułach.

Cechy języka programowania



Język programowania jest językiem formalnym, co oznacza, że

podlega jednoznacznym regułom. Cech takiej nie mają języki

naturalne, w których czasem sens zdania zależy od kontekstu, w

którym zostało użyte lub naszej interpretacji.



Postać instrukcji, w tym słów kluczowych musi być bardzo precyzyjna

– zgodna z zasadami składni. W programie nie może zabraknąć

żadnego z wymaganych koniecznie znaków. Tłumaczenie programu

na kod maszynowy połączone jest ze sprawdzeniem poprawności

składniowej zapisanych instrukcji. Instrukcje błędnie zapisane nie

będą mogły być przetłumaczone, a co za tym idzie program nie

zostanie wykonany.



Kolejność zapisywania instrukcji powinna odpowiadać kolejności

operacji realizujących dany algorytm. Program jest bowiem

realizowany zgodnie z zapisem

Klasyfikacja języków

programowania

Poziom wykonania programu

Wysokiego poziomu (Pascal, C++, PHP...)

Niskiego poziomu (kod maszynowy), Assembler, Cg

Sposób wykonania

Interpretowane (Basic, PHP, JavaScript)

Kompilowane (Pascal, C++, Java..)

Zastosowanie

Tworzenie aplikacji internetowych (Java, PHP ...)

Dostęp do danych (SQL...)

dydaktyczne (LOGO)

Inne- uniwersalne (Pascal, C++,...)

Opis danych (HTML, XML), przetwarzanie tekstu (Perl,
Python), programowanie grafiki (Open GL),
programowanie wizualne (Visual Basic, Delphi),
programowanie sztucznej inteligencji (LIPS, Prolog), ...

Model programowania

liniowe (BASIC) ; strukturalne ( Pascal, C)

zdarzeniowe

(Visual Basic);

obiektowe

(C++,

Delphi)

Etapy programowania

implementacja algorytmu

zapisanie algorytmu w postaci ciągu

instrukcji języka programowania wysokiego poziomu. Powstaje wtedy kod źródłowy

(program źródłowy). Algorytm można zaimplementować w dowolnym edytorze

tekstowym, wygodniej jest jednak skorzystać z edytora wbudowanego do programu

kompilatora danego języka

kompilacja programu -

Tłumaczenie

programu z języka wysokiego

poziomu na język niskiego poziomu nazywane jest

translacją.

Może to przebiegać w formie

kompilacji

lub

interpretacji

, a używa się do tego

specjalnego programu do tłumaczenia – translatora.

Translatory

dzielą się na

interpretery

(każde polecenie programu po

uruchomieniu jest na bieżąco zamieniane na kod maszynowy, np. LOGO),

kompilatory

–

cały program przekładany jest na kod maszynowy. W kodzie maszynowym

program jest ciągiem wartości binarnych. Postać kodu maszynowego zależy od procesora

na który dany program jest przeznaczony. Język maszynowy jest językiem niskiego

poziomu, jego elementy odwzorowują architekturę komputera-instrukcje zależą od tego jaki

mamy komputer – program nie będzie działał na innym sprzęcie

Etapy programowania

uruchomienie i wykonanie programu -

w trakcie

wykonywania programu procesor rozpoznaje i wykonuje instrukcje swojego

wewnętrznego języka. W jednej z części procesora – arytmometrze

wykonuje operacje arytmetyczne. Po wykonaniu programu wyniki pojawiają

się na wybranym urządzeniu zewnętrznym (ekranie, pliku, drukowane).

testowanie programu

prześledzić jego działanie dla kilku

różnych wartości zmiennych. Można przy tym skorzystać z tzw. Debuggera.

Błędy kompilacji i wykonania

Błędy kompilacji

–

wykrywane podczas kompilacji (błędnie zapisane

słowo kluczowe, zła postać instrukcji, źle wstawiony znak interpunkcyjny lub

jego brak, błędy syntaktyczne, np. zbyt dużo wyjść z instrukcji warunkowych).

Błędy wykonania-

np. dzielenie przez zero, brak wolnej pamięci, brak

dostępu do pliku (nie są wykrywane w czasie kompilacji, ale dopiero po

uruchomieniu programu).

Błędy logiczne (specyfikacji)-

np. zapętlenie programu,

nieokreślenie wartości zmiennych, przy pewnych danych program działa

dobrze , a przy innych nie. Ogółem program nie robi tego, na co oczekujemy.

Nie możliwe jest automatyczne wykrycie takiego błędu, ponieważ komputer

nie wie, co tak naprawdę chcemy

BUDOWA PROGRAMU

Nagłówek

Blok główny

Opis danych

– część deklaracyjna

Deklaracja modułów

(zbioru procedur i funkcji)

Część opisowa (

deklaracja etykiet, literałów, typów, zmiennych, procedur funkcji,

obiektów

)

- Część wykonawcza

Document Outline