Właściwości działań 

terrorystycznych

- prezentacja wybranych 

przykładów, wnioski.

Łaski Łukasz

Bibliografia

• terroryzm.com
• Informacje na stronie 

amerykańskiego Departamentu 
Obrony 

• Artykuł w gazeta.pl: Zamknięcie 

dochodzenia w sprawie Dubrowki

Plan Prezentacji

1. Wstęp i definicja.
2. Przykład Madrytu.
3. Przykład teatru.
4. Podsumowanie.

• Terroryzm – użycie siły lub przemocy 

psychicznej przeciwko osobom lub 

własności z pogwałceniem prawa, 

mające na celu zastraszenie i 

wymuszenie na danej grupie ludności 

lub państwie ustępstw w drodze do 

realizacji określonych celów.

• Mogą dotyczyć całej populacji, 

określonej grupy, bądź jej niewielkiej 

części, tak aby pożądane osoby 

zmusić do odpowiednich zachowań

Etymologia

• Termin “terroryzm” wywodzi się od języka 

greckiego τρέω/treo – „drżeć, bać się”; 
„stchórzyć, uciec” oraz łacińskiego terror, 
-oris – „strach, trwoga, przerażenie”, lub 
„straszne słowo, straszna wieść” i 
pochodnego czasownika łacińskiego terreo 
– „wywoływać przerażenie, straszyć”.

• Na tej podstawie można bardzo ogólnie 

zdefiniować terroryzm jako sianie strachu i 
grozy poprzez terror.

Madryt 11 III 2014

• Zgranie czasowe

• Na trzy dni przed wyborami parlamentarnymi w 

Hiszpanii terroryści uderzyli w członka Unii 

Europejskiej. Przedstawię telegraficzny skrót 

chronologii wydarzeń:

• 07:00-07:15: podłożenie bomb w pociągach.

07:39: dwa pociągi podmiejskie eksplodują na 

madryckiej stacji Atocha.

07:41: eksploduje pociąg podmiejski dojeżdżający 

do stacji Atocha.

07:42: eksploduje pociąg podmiejski dwie stacje za 

Atocha. 

Chwilę wybuchu nagrała kamera przemysłowa znajdująca się na dworcu 

• Bomby uruchamiane za pomocą 

telefonu komórkowego były ukryte w 

plecakach.

• Chwilę po zamachach politycy 

przypisują odpowiedzialność organizacji 

baskijskiej ETA, która rzekomo chciała 

wpłynąć na przebieg wyborów. Premier 

Jose Maria Aznar mówił: „ETA stoi za 

tymi zamachami” i wtórował mu 

Minister Spraw Wewnętrznych Angel 

Acebes: „Nie ma wątpliwości że 

odpowiedzialność ponosi ETA.”

• Jednak rzeczywistość jest zgoła inna 

prowadzący dochodzenie dostrzegają ślady 

prowadzące do dżihadu. Fakty mówią same 

za siebie - materiały wybuchowe nie 

używane już przez ETA, brak 

uprzedniego ostrzeżenia. W ciężarówce 

w pobliżu stacji znaleziono 7 detonatorów 

i arabskie taśmy. Telefon komórkowy 

powiązany z bombą, która nie wybuchła, 

prowadzi do imigrantów marokańskich, 

których prawie milion mieszka w Hiszpanii. 

Niektórzy są powiązani z 

północnoafrykańskimi grupami salafickiego 

dżihadu. Telefon komórkowy łączy ataki 

z młodymi arabskimi imigrantami 

znanymi hiszpańskiemu wywiadowi i z 

siatką marokańską Grupy Walki 

Islamskiej powiązanej z al-Kaidą.

• Warto tu cofnąć się o kilka lat, gdzie 

w październiku 2000 roku, bin Laden 
oświadcza, że celem są sojusznicy 
koalicji. W grudniu 2003 roku na 
stronie internetowej dżihadu ukazuje 
się „Iracki Dżihad: Nadzieje i 
Zagrożenia”, 42 stronicowy 
dokument napisany przez jednego z 
liderów al Kaidy.

• Definiuje strategię dżihadu mającą 

na celu zmuszenie koalicji do 
opuszczenia Iraku.

• Uważa, że Stanów Zjednoczonych nie 

da się zmusić za pomocą zwykłych 
środków politycznych i militarnych.

• Po analizie sytuacji politycznej w 

Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i w 
Polsce doszedł do wniosku, że 
Hiszpania jest „najsłabszym 
ogniwem”.

• Iracki dżihad” doszedł do wniosku, że 

Hiszpanię należy zaatakować aby 
wymusić wycofanie się z Iraku i 
zarządzono „bolesne uderzenie”. 
Stwierdzając jednocześnie, że 
Hiszpania nie zniesie więcej niż 
dwóch-trzech ataków.

• 14 marca 2005 r.: za pomocą taśmy 

wideo al Kaida przyznała się do 
odpowiedzialności za zamach. Mówca 
przedstawiając się jako rzecznik al 
Kaidy w Europie oświadczył, że 
zamachy były zemstą za „współpracę 
Hiszpanii z kryminalistą Bushem i 
jego sojusznikami.” 

Atak na moskiewski teatr 

na Dubrowce

• atak przeprowadzony przez 

czeczeńskie komando 
podprzywództwem Mowsara Barajewa 
w dniach 23 - 26 października

• 2002 w Moskwie, zakończony 

odbiciem obiektu przez 
antyterrorystów

• Atak rozpoczął się 23 października ok. godz. 

21:00 czasu lokalnego. Wówczas w teatrze 
odgrywano drugi akt musicalu “Nord-Ost”. W 
tym momencie w teatrze znajdowały się 922 
osoby. Terroryści opanowali budynek do 
którego wnieśli karabiny, granaty, miny i 
potężne bomby domowej roboty, wcześniej 
przetransportowane ciężarówkami z Czeczeni. 
Podczas kontroli drogowych, ekstremiści 
wręczali milicjantom wysokie łapówki, 
by ci odstąpili od sprawdzania 
transportowanych ładunków.

• Wśród zamachowców były ubrane w 

czarne burki kobiety (tzw. czarne 

wdowy), które miały na sobie ładunki 

wybuchowe.

• Kobiety usiadły wśród widzów a 

następnie zagrożono, że w przypadku 

szturmu na teatr odpalą one bomby.

• Terroryści wywiesili na scenie czarną 

szahadę i zażądali zakończenia wojny 

w Czeczenii i natychmiastowego 

wycofania stamtąd wszystkich wojsk 

rosyjskich. Postawili ultimatum, dając 

tydzień na jego spełnienie. Po tym 

czasie mieli zabijać zakładników.

• W nocy z 23 na 24 października, po 

negocjacjach, terroryści wypuścili z 
teatru wszystkich muzułmanów, 
Gruzinów, część dzieci, kilku 
cudzoziemców, a także mężczyznę 
chorego na serce oraz kobietę w 
zaawansowanym stadium ciąży.

• Z budynku uciekło też przez okno w 

garderobie 15 osób z obsługi teatru. 
Jednak tej nocy zastrzelono na widowni 
kilka osób podejrzanych o 
przynależność do rosyjskich służb 
specjalnych.

• Po 57 godzinach zajmowania budynku przez 

terrorystów, 26 października rosyjskie oddziały 

specjalne “Alfa” i "Wympieł" podjęły szturm na 

teatr.

• Nim doszło do wejścia żołnierzy sił specjalnych, 

do teatru wpuszczono gaz usypiający 

(prawdopodobnie halotan jako nośnik, a w nim 

rozpuszczone fentanyl i 3-metylofentanyl), 

który uśpił zakładników i terrorystów.

• Dzięki temu antyterroryści mogli bezpiecznie 

wejść do budynku, zabijając na miejscu 40 

terrorystów przez strzał w głowę, w tym kobiet, 

które miały na sobie ładunki wybuchowe.

• W akcji zginęło także 133 uśpionych 

zakładników, którzy zatruli się gazem.

Podsumowanie

• Działania asymetryczne
• Skoordynowane
• Zaplanowane/zgranie czasowe
• Z wykorzystaniem elementu 

utrudniającego wykrycie – 
mieszkańcy kraju

• Konkretny cel działań