TECHNIKI PRACY W
GABINECIE
STOMATOLOGICZNYM
TECHNIKI PRACY W
GABINECIE
STOMATOLOGICZNYM
Pozycja siedząca
Skręcenie kręgosłupa w prawo
Napięcie mięśni rąk
Zastój krwi w miednicy i
kończynach dolnych
Praca w torze oddechowym
pacjenta
Pozycja stojąca
Przeciążenie prawego stawu
biodrowego
Przeciążenie prawej stopy i stawu
skokowego
Pochylenie i skręcenie kręgosłupa
w prawo
Czynniki
Bóle pleców i kończyn górnych
Bóle ramion i pleców
Przeciążenie kręgosłupa
Infekcje układu oddechowego
Żylaki kończyn dolnych i odbytu
METODY
PRACY
PRZY
LEŻĄCYM
PACJENCIE
WARIANTY:
1.
Metoda „centric” – bez asysty
2.
Metoda pracy „na cztery
ręce”
• Unit ze ssakiem
• Asystentka
• Dodatkowy sprzęt
PRACA NA CZTERY
RĘCE
Lekarz->
skupia się na jamie ustnej
pacjenta
Asystentka->
jest odpowiedzialna
za:
•Przygotowanie gabinetu
•Dezynfekcję i sterylizację
•Przygotowanie pacjenta
•Asystowanie podczas zabiegu
Strefy ruchu
(działalności)
! KLUCZ DO WYDAJNEJ PRACY !
(1)Strefa lekarza – między godziną
7
a
12
(2)Strefa asystentki-między godziną
2
a
4
(3)Strefa transferowa-między
4
a
7
(4)Strefa statyczna-między
12
a
2
MODYFIKACJA
SKOVSGARARDA
Pozycja lekarza nie jest
ograniczona do jednego miejsca
Unit niekoniecznie rozdzielony
Zmienna pozycja asystentki
Brak sztywnych reguł co do pracy
zespołu
ZASADY ERGONOMICZNEJ
POZYCJI
Lekarz
* uda równolegle do podłogi
* stopy płasko na podłodze
* plecy i szyja wyprostowane
* przedramiona równolegle do podłogi
Asystentka
* postawa wyprostowana
* stopy oparte o „podnóżek”
krzesła
* 10-15 cm wyżej niż lekarz
POZYCJA PACJENTA
Centralnie
Pozycja leżąca spoczynkowa
zapewnia 16-20 pkt. podparcia
Głowa oparta o zagłówek
Brak możliwości zachłyśnięcia
Zabiegi na żuchwie wymagają
odmiennej pozycji głowy pacjenta
niż zabiegi na szczęce!
Zabiegi w obrębie
szczęki
Jak w pozycji leżącej głowa i kolana pacjenta
znajdują się na tym samym poziomie, w
płaszczyźnie równoległej do podłogi
Zabiegi w obrębie
żuchwy
1)obniż fotel
2)podnieś górną część fotela oraz
zagłówek tak, aby ramiona lekarza były
równoległe do podłogi
KLASA I
Ruchy palców
(np.chwytanie wałeczków ligniny)
(podawanie narzędzi,
manipulowanie narzędziami
)
KLASA II
Ruchy palców
i nadgarstka
KLASA III
Ruchy palców,
nadgarstka i
łokcia
(np. sięganie po
turbinę,
mikrosilnik)
KLASA IV
Ruch całego
ramienia
(sięganie po
materiały spoza
pola
zabiegowego,
dostosowywani
e światła
)
KLASA V
Ruch
ramienia i
tułowia
(np.obracanie
się, by sięgnąć
do odległej
szafki)
ZAPAMIĘTAJ!!!
Eliminacja ruchów klasy III,IV i V jest
naczelną zasadą technik zespołowych.
Staraj się wykonywać głównie ruchy
klasy I i II
WYPOSAŻENIE
Krzesełko dla
lekarza powinno
być ruchome i
zapewniać
wygodę oraz
zapobiegać
nieprawidłowej
pozycji
RUCHOME SZAFKI
Zapewniają łatwy
dostęp do
narzędzi i
materiałów
używanych
podczas zabiegów
UNIT
Pozycja leżąca
pacjenta zapewnia
łatwy dostęp do
turbiny,
mikrosilnika,
strzykawki wodno-
powietrznej
zarówno lekarzowi
jak i asystentce
Sektory jamy ustnej
Sektorowe oznaczanie uzębienia jamy
ustnej wprowadzono w celu uzyskania
łatwej komunikacji i przez to
wydajniejszej pracy. Wyodrębnieni
sześciu sektorów jamy ustnej pozawala
w sposób bardzo precyzyjny określić
zespół zachowań i postaw
ergonomicznych podczas
opracowywania wszystkich
powierzchnia któregokolwiek zęba.
Sektory jamy ustnej
I
II
III
Prawy
górny
szczęki
18,17,1,16,
15,14
(55,54)
Srodkowy górny
szczęki
13,12,11,21,22,23
(53,52,51,61,62,63)
Lewy
górny
szczeki
24,25,26,2
7,28
(64,65)
Prawy
zuchwy
dolny
48,47,46,4
5,44
(85,84)
Środkowy dolny
zuchwy 43, 42, 41,
31, 32, 33 (83,82,
81, 71, 72, 73)
Lewy
zuchwy
dolny 34,
35, 36, 37,
38 (75, 74)
VI
V
IV
ZALETY:
PACJENT:
Pozycja leżąca spoczynkowa pacjenta
jest w obecnej chwili na świecie
powszechnie przyjęta i uznana jako
najbardziej korzystna pod każdym
względem
Jest ułożony w najbardziej korzystnej i
wygodnej pozycji, zajmując położenie
centralne
Jest rozluźniony, mniej zdenerwowany
Zalety:
Łatwiej znosi bolesne zabiegi
Na całej długości ciało jest podparte w
16-20 punktach, następuje równomierny
rozkład ciężaru ciała, a więc odciążenie
mięśni głównie tułowia, miednicy i
kończyn
Ma mniejszą możliwość zachłyśnięcia
się czy utraty przytomności
Zalety:
Pacjent znajdujący się w pozycji leżącej
jest w stanie spoczynku; koszt
energetyczny wynosi 64,8kcal/h
Powrót krwi żylnej z dolnych odcinków
ciała jest niezahamowany, dochodzi do
równomiernego rozkładu ciśnienia krwi
między głową i sercem, co ma istotne
znaczenie przede wszystkim w
znieczuleniu ogólnym
WADY POZYCJI LEŻĄCEJ
PACJENTA
Płyny, chłodziwo, cząstki amalgamatu i innych
wypełnień stałych, zębiny, kamienia i innych
mogą być zaaspirowane do dróg oddechowych
łatwiej niż w przypadku kiedy pacjent znajduje
się w pozycji siedzącej.
Wykwalifikowana asysta jednak tak operuje
końcówkami ssaka że płyny czy ciała obce nie
maja prawa dostać się do dróg oddechowych
ZALETY
:
STOMATOLOG:
podnosi efektywność swojej pracy
wygodnie siedzi
zmniejsza wysiłek mięśniowy
jest w stanie skoncentrować się na swoich
umiejętnościach oraz prawidłowej ocenie
zadania
ma lepszy dostęp do każdego miejsca w
jamie ustnej
Zalety
Może pracować z wykwalifikowaną
asystą w taki sposób że wydatek
energetyczny jest najmniejszy i nie
występują konflikty w pasażach
komunikacyjnych i torach ruchu
jeśli przyjmie odpowiednią pozycje to
zawsze dobrze widzi pole operacyjne
PRZECIWWSKAZANI
:
Choroby układu sercowo
naczyniowego
Sprawdzanie prawidłowości zwarcia
Pobieranie wycisków
Choroby kręgosłupa
Ciąża
Otyłość
Małe dzieci
Badanie pacjenta
Przeciwwskazania:
Astma i inne choroby powodujące
niedrożność dróg oddechowych
Nadciśnienie
Przepukliny rozwojowe
Wnioski:
Praca na 4 ręce daje możliwość
:
zwiększenia produktywności
zadbania o swoje zdrowie
dostarczenia lepszej opieki stomatologicznej
maksymalizowania wydajności,
minimalizowania napięcia
redukowania stresu i zmęczenia dzięki
pomocy asysty
Praca na 4 ręce
Może być używana w
każdej specjalności,
przy
zabiegach
operacyjnych i nawet
w
znieczuleniu ogólnym