Terapia holding

Aleksandra Rosińska

Nr albumu 32714

Terapia pedagogiczna

logopedia

 

 

Historia 

Metoda terapii holding (z angielskiego 

„przytulenie, przytrzymanie”) 
opracowana została przez Martę Welch 
na podstawie jej własnych doświadczeń 
w pracy z dziećmi za zaburzeniami 
emocjonalnymi.

Jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych 

metod w pracy z dziećmi 
autystycznymi.

 

 

Założenia 

Metoda zakłada, że przyczyną autyzmu 

jest wczesne zerwanie lub wręcz 

nieukształtowanie więzi emocjonalnej 

pomiędzy dzieckiem i matką. 

Metoda nie zakłada wieloetiologicznego 

pochodzenia autyzmu jako zaburzenia 

specyficznego.

Metoda jest polecana w pracy z dziećmi 

niedostosowanymi społecznie, a także 

rozwijającymi się prawidłowo jako 

sposób umożliwiający harmonijny i 

bogatszy rozwój osobowości dziecka. 

 

 

Założenia 

Metoda polega na wymuszeniu przez 

matkę bliskiego kontaktu 

fizycznego z własnym dzieckiem.

Jej celem jest odbudowanie lub 

stworzenie nieistniejącej więzi 

emocjonalnej pomiędzy matką i 

dzieckiem.

Metodę podzielić można na 3 fazy.

 

 

Faza 1. 



KONFRONTACJA

Matka trzyma dziecko na kolanach, 

odwrócone twarzą do niej. Dziecko 

powinno obejmować ją w pasie nogami, 

zaś rękami za ramiona. Matce pomagać 

może druga bliska dziecku osoba, 

trzymając jego ręce za plecami matki. 

Matka przytrzymuje głowę dziecka tak, 

aby nawiązać z nim i utrzymać kontakt 

wzrokowy. Początkowo mogą to być tylko 

pieszczoty, jednak nadchodzi moment 

wzrostu napięcia, w którym dziecko chce 

się wyrwać. Zadaniem matki jest 

uniemożliwienie mu ucieczki. 

 

 

Faza 2.



ODRZUCENIE

Dziecko stawia na ogół silny opór. Nie chce 

kontaktu fizycznego ani wzrokowego. 

Ucieka się plucia, kopania, gryzienia, 

krzyku i płaczu. Niektóre dzieci wymiotują 

lub oddają mocz. Matka musi użyć siły, 

aby okazać swoją przewagę fizyczną. 

Terapeuta zachęca ją do otworzenia się, 

okazania swoich emocji. Może płakać i 

krzyczeć na równi z dzieckiem. 

Demonstracja siły ma doprowadzić do 

wzbudzenia poczucia bezpieczeństwa 

dziecka, a w efekcie do wyciszenia.

 

 

Faza 3.



ROZWIĄZANIE

Opór dziecka zostaje przełamany. W fazie 

konfrontacji wyzwalają się adrenalina i 

noradrenalina, które w fazie 3. 

zastępowane zostają przez endorfiny. 

Powodują one wyciszenie u dziecka, 

obniżenie stopnia jego lęku. 

Wspomagają także nawiązanie kontaktu 

z matką. Pełny kontakt  matki z 

dzieckiem trwa około 30 minut.

 

 



Sesja trwać może od 20 minut do nawet 
4 godzin



Sesje powinny odbywać się 
przynajmniej raz dziennie



Nie wolno pominąć żadnej z fazy terapii, 
ani też przerwać sesji przed 
zakńczeniem fazy odrzucenia



W przypadku silnego oporu ze strony 
dziecka zaleca się wzmocnienie 
holdingu

 

 

Zwolennicy- zalety



W końcowej fazie sesji strach i napięcie 

dziecka mijają, staje się ono spokojniejsze 

i bardziej wyciszone.



Dziecko zaczyna czuć się bezpiecznie w 

kontakcie z matką, uczy się rozpoznawać 

mowę jej ciała, a nawet rozwija empatię.



Część rodziców, która przeszła terapię 

holding zgłasza przyspieszony rozwój 

mowy, wyciszenie, poprawę koncentracji 

uwagi i naśladownictwa, zanikanie 

stereotypii i większe zainteresowanie 

innymi ludźmi.

 

 

Przeciwnicy- wady



Duże obciążenie psychiczne matki, która 

niejako obarczana jest za stan dziecka, a 

także która musi użyć wobec niego 

przemocy fizycznej.



Odprężenie dziecka może być pozorne i 

wynikać z wyczerpującej walki z matką, 

jak również naturalnego działania 

biochemicznego wyzwalających się 

podczas niej hormonów. 



Częstotliwość sesji może dezorganizować 

życie rodziny, prowadzić do silnego 

wyczerpania emocjonalnego matki.

 

 

Bibliografia 



Agnieszka Kwiecińska „Przegląd 
metod terapii dzieci z autyzmem”



Grandin Temple : O terapii 
"holding"/ Temple Grandin // 
Biuletyn. - 1992, nr 3=3 s. 2