Choroby 

środowiskow

e

Przygotowali:

Mateusz Granatyr

Damian Grudzień

Filip Aszteborski

Legionelloza

Znana również jako choroba legionistów . Jest to ciężka zakaźna 
choroba dróg oddechowych wywołana zakażeniem Gram-ujemną 
bakterią Legionella pneumophila.

Inną, łagodną postacią zakażenia jest Gorączka Pontiac, która 
przebiega jako grypopodobna choroba, bez zapalenia płuc i z 
tendencją do samoistnego ustępowania

Rys historyczny

W lipcu 1976 r. w Bellevue-Stratford Hotel w Filadelfii odbywał się zjazd 
amerykańskiej organizacji kombatanckiej American Legion. Już dwa dni 
od jej rozpoczęcia jeden z uczestników zachorował na ciężkie zapalenie 
płuc. Liczba osób które zachorowały różni się w zależności od źródeł, 
ale przyjmuje się, że ogółem zachorowało 221 z czego 34 osoby zmarły. 
Dochodzenie dowiodło, że to bakteria Legionella pneumophila jest 
odpowiedzialna za te zachorowania.
Do rozwoju bakterii doszło w hotelowym systemie klimatyzacji.

Natomiast Gorączkę Pontiac po raz pierwszy rozpoznano  w 1968 r. w 
budynku departamentu zdrowia w Pontiac w stanie Michigan w USA.

Objawy

Choroba zwykle zaczyna  się 
objawami typowymi dla grypy: 
gorączką, zmęczeniem, bólem 
głowy i mięśni. Potem pojawia się 
suchy kaszel i trudności w 
oddychaniu, które mogą przejść w 
ostre zapalenie płuc. U niektórych 
osób może wystąpić biegunka, 
jadłowstręt, krwioplucie, 
bradykardia a także poczucie 
zagubienia i dezorientacji.

Przypadki śmiertelne odnotowuje się u 10-15% osób niecierpiących 
na inne schorzenia.
Okres inkubacji trwa zwykle od 2-10 dni. Pierwsze objawy powinny 
pojawić się po 5-6 dniach ale okres ten może się wydłużać.
Wystąpienie choroby należy zgłosić do WHO. 

Źródła zakażenie

Bakterie rozwijają się w wodzie, skąd przenoszą się w powietrzu. 
Infekcja następuje drogą kropelkową na skutek wdychania pary 
wodnej zarażonej bakterią legionellozy. Wybuchy epidemii choroby 
legionistów występują tam gdzie źródłem zakażenia są zimne i 
gorące instalacje wodne, systemy kanalizacyjne a także fontanny i 
wanny z masażem wodnym. 

Choroba nie przechodzi z osoby na osobę  

Bakterie legionellozy możemy znaleźć np. ciepłej, stojącej wodzie 
wieży chłodniczych systemów klimatyzacji, instalacjach 
hydraulicznych ( szczególnie prysznicach)

Zapobieganie

Profilaktyka choroby legionistów obejmuje właściwe projektowanie, 
konserwację oraz utrzymanie instalacji wodnych mające na celu 
ograniczenie rozmnażanie bakterii.

Zespół przewlekłego 

zmęczenia

Choroba znana również jako zespół chronicznego zmęczenia. Jest 
to
ciężkie, niewyjaśnione zmęczenie, trwające ponad 6 miesięcy, o 
czasowo określonym początku Nie jest on związany z 
przymusowym leżeniem w łóżku, długotrwałym wysiłkiem, ale 
także nie ustępuje po odpoczynku i upośledza czynności życiowe. 
Oszacowano że ogranicza aktywność ruchową człowieka o ponad 
50 proc. Zmęczenie towarzyszy wielu chorobom somatycznym i 
niektórym zaburzeniom psychicznym. 

Objawy niewytłumaczalnego zmęczenia mogą pojawiać się także 
u osób młodych, w pełni zdrowych; najczęściej występują w grupie 
wiekowej 20-40 lat, częściej u kobiet.

Objawy

Do rozpoznania choroby konieczne jest wystąpienie chociaż 
czterech z niżej wymienionych objawów: 
-zaburzenia pamięci lub koncentracji, 
-ból gardła, 
-tkliwość węzłów chłonnych, zwłaszcza szyjnych i pachowych, 
-bóle mięśni o charakterze rozlanym, 
-bóle stawów, ale bez cech zapalenia i obrzęku, 
-bóle głowy o nieokreślonym bliżej charakterze, 
-złe samopoczucie po wysiłku, utrzymujące się ponad 24 
godziny, 
-sen nie dający wypoczynku. 

Historia

Pierwsze przypuszczenia 
diagnostyczne wskazywały, że u 
niektórych osób zespół 
przewlekłego zmęczenia rozwinął 
się po przebytym zakażeniu 
wirusowym. Najbardziej 
prawdopodobna hipoteza mówi o 
czynniku zakaźnym, który 
powoduje zaburzenia 
immunologiczne. Dlatego CFS 
zaczęto zaliczać do schorzeń 
autoimmunologicznych. 

W dotychczasowych badaniach stwierdzano CFS u chorych, u których 
wykonano biopsję mięśni. U 20 proc. wykryto obecność RNA 
enterowirusa. Jednocześnie obserwowano u tych pacjentów zaburzenia 
metabolizmu kwasu mlekowego w mięśniach. "Stwierdzone zwiększenie 
stężenia kwasu mlekowego po wysiłku fizycznym powoduje uczucie 
zmęczenia i znużenia mięśni. Zatem zmiany metabolizmu tkanki 
mięśniowej związane z zakażeniem wirusowym są obecnie najbardziej 
atrakcyjną koncepcją wyjaśnienia tego schorzenia"

Inne 

charakterystyczne 

objawy

-zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na światło, 
ból oka lub suche oczy),

-alergie, 

-wrażliwość na pokarmy, alkohol, zapachy, chemikalia, leki, hałas,

-trudności w utrzymaniu pozycji stojacej (niestabilność, hipotonia, 
nieregularne bicie serca, zawroty głowy, problemy z utrzymaniem 
równowagi, omdlenia),

-problemy psychologiczne (depresje, drażliwość, wahania nastroju, 
lęki, ataki paniki),

Zauważono, że osoby chore są zagrożone bardziej i szybciej 
umierają z powodu niewydolności serca, raka czy samobójstwa.

Do dziś nie jest znana etiologia choroby. Podany wcześniej 
przykład jest jedynie przypuszczeniem.

Jak dotąd nie znaleziono 
żadnych skutecznych metod 
walki z tą chorobą.

Zespół 

Zatoki Perskiej

Gulf War Syndrom jest powszechnie stosowanym terminem 
odnoszącym się do niewyjaśnionych chorób występujących u 
żołnierzy/weteranów walczących w Zatoce Perskiej. Badaniom 
poddano tysiące żołnierzy, u których zauważono identyczne 
objawy chorobowe – posiadał je co czwarty żołnierz. Mimo 
wszystko władze Wielkiej Brytanii zaprzeczały w oficjalnych 
wypowiedziach, by syndrom ten faktycznie istniał. ( ponieważ u ich 
żołnierzy po raz pierwszy zauważono ten syndrom)

Objawy

• zmęczenie 

• bóle mięśniowo-szkieletowe 

• problemów poznawczych 

• wysypki skórne 

• biegunka 

•Problemy z zachowanie równowagi ciała

Syndrom Zatoki Perskiej jest chorobą atakującą układ 
nerwowy i mózg. U weteranów stwierdzono dalsze konsekwencje 
syndromu, takie jak: białaczka, rak mózgu czy choroba Lou Gehrig’a 
(stwardnienie zanikowe boczne).

Możliwe 

przyczyny

Przyczyn powstania u żołnierzy objawów upatruje się w 

podawanych im szczepionkach i lekach. Ich funkcją była ochrona 

walczących przed ewentualnymi zagrożeniami ze strony broni 

chemicznej. Okazało się jednak, że zadziałały one jak 

neurotoksyny (przykładową neurotoksyną jest jad kiełbasiany 

wykorzystywany obecnie w przemyśle kosmetycznym). Nie 

wyklucza się także negatywnego działania pestycydów oraz 

oparów z ognisk powstałych na skutek podpaleń ropy. Możliwe 

jest również ze chorobę wywołuje czynnik psychologiczny.

Leczenie

Nie da się jednoznacznie ustalić leczenia 

choroby ponieważ nie jest do końca 

znany jej mechanizm . Co gorsza, 

niektóre rządy i instytucje uważają że 

nie istniej coś takiego jak Zespół Zatoki 

Perskiej. Jedyną możliwością jest 

łagodzenie objawów wystepujących u 

weteranów  i radzenie sobie z ich 

skutkami.

Dziękujem

y za 

uwagę