CECHY DRAMATU ROMANTYCZNEGO

Twórcy POLSCY: A. Mickiewicz, Z. Krasiński, J. Słowacki

Geneza: sięga do dramatu średniowiecznego, tragedii szekspirowskiej; sprzeciwia się dramatowi klasycystycznemu

Epoka: romantyzm

Cechy:

• otwarta kompozycja

• brak łańcucha przyczynowo-skutkowego

• sceny stanowią autonomiczne całości, luźno ze sobą związane - luźna, fragmentaryczna kompozycja (kompozycja wyspowa)

• całość spina główny bohater, który jest tajemniczą postacią

• fantastyczna i realistyczna motywacja wydarzeń

• brak zasady stosowności

• brak zasady jedności stylistycznej (różne style)

• zerwanie z zasadą trzech jedności

• synkretyzm rodzajowy i gatunkowy (liryczne monologi, pieśni; epickie opowieści bohaterów) pozwala prezentować sprzeczne racje i poglądy, ukazuje dysonans, dysharmonię świata

• łączenie patosu z groteską

• obecność scen zbiorowych

• wizyjność

• oniryzm

• kontrast

• szekspiryzm

• są to utwory niedostosowane do wystawienia na deskach teatru