BROO STRZELECKA 



 

BOMBARDELLA

: pierwsza broo strzelecka, na kulki kamienne. XV wiek. 



 

BOMBARDA

: machina oblężnicza miotająca kamienie, a od XIV wieku odprzodowe działo dużego kalibru i 

krótkiej lufie. Bombarda była pierwszym prymitywnym działem artyleryjskim. 



 

ARKEBUZ

: dawna broo strzelecka używana od XV do początku XVII wieku. Była to długa ręczna broo palna 

gładkolufowa kalibru około 10-12 mm, pierwotnie zaopatrzona w zamek lontowy. Arkebuzy były lżejsze od 
muszkietów. 



 

MUSZKIET

: pod koniec XVI w., gładkolufowa broo palna długa, z zamkiem lontowym, ładowana od wylotu 

lufy czyli odprzodowo, kalibru od 17 do 25 milimetrów. Ze względu na wagę broni, podczas strzału żołnierz 
często opierał broo na specjalnej podpórce w kształcie widełek zwanej forkietem. 



 

KARAKOL

: formacja strzelecka, pierwszy szereg strzela i idzie do tyłu, ładuje broo. W dobrych armiach 3-4 

szeregi. XVI/XVII w. 



 

BANDOLIER

: szeroki pas skórzany lub parciany przewieszony przez lewe ramię żołnierza, podtrzymujący broo 

palną i ładownice. Pierwotnie do bandoliera podwieszano drewniane tuleje wypełnione potrzebną do 
wystrzału porcją prochu i ołowianą kulą.  



 

PROCHOWNICA

: pojemnik wykonany z drewna, metalu, rogu lub kości, używany przez piechotę w XVI - XIX 

wieku do noszenia prochu. 



 

GARŁACZ (MUSZKIETON):

 odprzodowa broo palna wyposażona w lufę z rozszerzeniem przy wylocie. Garłacze 

miały wymiary pośrednie pomiędzy pistoletami, a karabinkami i mogły strzelad kulami lub grubym śrutem 
ołowianym. 



 

BAGNET

: broo biała kłująca lub kłująco-sieczna mocowana u wylotu lufy karabinu, karabinka lub pistoletu 

maszynowego. Stanowi on jego przedłużenie umożliwiające użycie tych rodzajów broni strzeleckiej do walki 
wręcz. W połowie XVII wieku - były zwykłymi ostrzami obsadzanymi we wnętrzu lufy muszkietu. 



 

KAPISZON

: rodzaj spłonki, stosowany w XIX wieku w zamku kapiszonowym do broni strzeleckiej. Kapiszon 

nakładany był na specjalny kominek. Po naciśnięciu spustu kapiszon uderzany był przez kurek, dochodziło do 
zapalenia piorunianu rtęci, co powodowało zapalenie prochu w lufie i oddanie strzału. 1818r. 



 

Pierwsze ŁUSKI

: 1832 r. częśd naboju, służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki. W 

nabojach zespolonych służy do umocowania pocisku. Zabezpiecza i uszczelnia komorę nabojową podczas 
strzału. 

 

 



 

ZAPALNIK CZASOWY

: opóźnianie zapłonu. 



 

RADIOZAPALNIK

: zapalnik zbliżeniowy – mały radar naprowadzał wiązkę promieni na zapalnik, jeśli nie trafiał 

w cel to wybuchał najbliżej celu (kiedy echo celu zaczynało słabnąd). 



 

POCISK PODKALIBROWY

: pocisk przeciwczołgowy zbudowany z osłony, która odpada po opuszczeniu lufy 

oraz z rakietokształtnego rdzenia z zubożonego uranu lub wolframu. Pociski podkalibrowe najczęściej 
używane są przez czołgi do niszczenia pojazdów pancernych.  



 

DZIAŁO BEZODRZUTOWE

: działo, w którym nie występuje zjawisko odrzutu, gdyż częśd gazów prochowych 

powstałych przy strzale wylatuje do tyłu poprzez specjalne dysze lub otwory umieszczone w zamku działa. 



 

ARTYLERIA SAMOBIEŻNA

: rodzaj artylerii wyposażonej w działa samobieżne o dużej ruchliwości i zdolności 

poruszania się w terenie trudno dostępnym.