Wojtuś i przyjaciele fragment promocyjny

„Wojtu i przyjaciele”

SPIS TRE CI

LIMACZY PORZ DEK

NIEZNAJOMY

SAMOWOLNA WYCIECZKA

BA BAM SINIAK

PRZYJAJA

SAMOLUB

BRUDASEK

MAGICZNE S!OWA

BUCIKOWE RODZE

STWO

SEN TO ODPOCZYNEK

HISTERIA

ARTOWNI

PODZI KOWANIA

„Wojtu i przyjaciele: Brudasek”

Bajka  ta  opowiada  historie  kolegi  Wojtusia.  Ada ,  bo  tak  mia•  na  imi   ch•opiec,  by•  bardzo
mi•ym  dzieckiem.  Prawie  zawsze  s•ucha•  rodziców.  Nie  protestowa•,  kiedy  kazano  mu
posprz ta  po sobie. Nigdy nie grymasi• podczas jedzenia – zjada• wszystko prosz c o dok•adk .
K•ad  si   bezkonfliktowo  spa ,  nie  k•ama•,  grzecznie  wita•  si   z  wszystkimi  i  nikogo  nie
zaczepia•. Mo na by•oby powiedzie ,  e jest najgrzeczniejszym dzieckiem na  wiecie, gdyby nie
fakt,  e  nie  lubi•  si   my .    Kar   dla  niego  by•o  samo  wej cie  do  •azienki,  a  zetkni cie  z  wod
ko czy•o si  p•aczem. Mama i tata t•umaczyli ch•opcu,  e musi dba  o czysto , bo inaczej si
rozchoruje. Ada  jednak robi• wszystko, aby unikn  mycia. Nie przeszkadza•o mu, kiedy inne
dzieci  podczas  zabawy  odsuwa•y  si   od  niego,  bo  nie  mog•y  wytrzyma   jego  mierdz cego
zapachu.  Jak równie , kiedy z bki, zgrzyta•y mu podczas jedzenia, poniewa  do ust dosta• si
piasek z brudnych r czek. Rodzice na si•  zaci gali synka do •azienki i z korkami w uszach myli
go,  podczas,  kiedy  ch•opiec  wrzeszcza•  w  niebog•osy.  Jego  krzyki  by•y  tak  g•o ne,  e  ca•e
osiedle wiedzia•o, i  nadszed• czas k pieli Adasia.

Pewnego  dnia,  kiedy  ch•opiec  wróci•  do  domu  wieczorem,  brudny  jak  zwykle,  mam   co
zaniepokoi•o
– Chod  tu synku i poka  si  -  zawo•a•a Adasia do siebie.
Ch•opiec grzecznie podszed• i zdziwi• si  na widok miny mamy.
– Co  si  sta•o? – zapyta•.
– Adasiu twój nosek zamienia si  w ryjek – odrzek•a mama – Pewnie, dlatego  e si  nie myjesz
– doda•a.
Ch•opiec niedowierza• my l c,  e mama próbuje go przekona  do dbania o czysto , wbieg• do
pokoju zamykaj c za sob  drzwi na klucz.
– Nie dam si  umy " -  krzycza• k•ad c si  spa .

Kiedy  ch•opiec  rano  wsta•  z  •ó ka,  czu•  si   inaczej  ni   zazwyczaj.  Jednak  wiedz c,  e  rodzice
b d   chcieli  go  umy ,  ubra•  si   po  cichu  i  wymkn •    z  domu.  Dzieci  na  placu  zabaw  dziwnie
przygl dali si  ch•opcu.
– Wygl dasz dzi  jako  inaczej – mówili koledzy.
Ada   przyzwyczajony  do  uwag  na  temat  jego  zapachu  i  czysto ci  nie  przejmowa•  si   zdaniem
pozosta•ych  dzieci.  Ch•opiec  na  zabawie  w  b•ocie  sp dzi•  ca•y  dzie .  Wiedzia•,  e  rodzice
wieczorem mieli pojecha  do dziadków i wróci• do domu dopiero po ich wyje dzie.
–  Uda•o  si     –  ca•y  ubrudzony  po•o y•  si   do  •ó eczka  i  zasn •  czuj c  dziwne  sw dzenie  na
ca•ym ciele.

Rano  obudzi•  ch•opca  krzyk,  uciekaj cej  z  pokoju  mamy  Adasia.  Nie  wiedz c,  co  si   sta•o
po•o y• si  z powrotem spa . Nagle poczu• silne uderzenie s•omianej miot•y. Szybko zerwa• si
na  nogi  i  ku  swojemu  zaskoczeniu  mia•  je  cztery.    Wszystkie  by•y  ró owe  i  zako czone
twardymi raciczkami. Wiedzia•,  e wpad• w tarapaty, ale jeszcze nie rozumia•, dlaczego.
– Sio, precz z pokoju mojego syna" – Wo•a•a mama Adasia przeganiaj c go miot• .
Ch•opiec  lizgaj c  si   po  pod•odze,  niezdarnie  unika•  wymierzonych  w  niego  ciosów.  Jednak
niektóre  dotkliwie  odczu•  na  skórze  zanim  zd y•  wybiec  z  domu.  Kiedy  znalaz•  si   ju   w
bezpiecznym miejscu, podszed• do ka•u y i widz c swoje odbicie usiad• z wra enia, na ma•ym i
kr conym  ogonku.  Kilka  godzin  sp dzi•  wpatruj c  si   w  obraz,  który  ukaza•a  mu  brudna  tafla
wody.  Nie  rozumia•,  jak  to  jest  mo liwe,  e  ró owa  winka  z  p•askim  ryjkiem  i  spiczastymi
uszami to on.
– Nie wiem jak to si  sta•o, ale pójd  do domu i wyt•umacz  rodzicom,  e jestem ich synkiem.
Mama zawsze powtarza•a,  e kocha mnie cho bym nie wiem, jak wygl da•   – tak my l c, Ada
ruszy• w kierunku domu.

„Wojtu i przyjaciele: Brudasek”

Niecodzienny  widok  ró owej  winki  niezdarnie  maszeruj cej  z  g•o nym  stukotem  raciczek  po
kostce brukowej, zwróci• uwag  Wojtusia. Ciekawy ch•opiec podbieg• do zwierz tka.
–  Ale  jeste   brudna.  Hi,  hi,  hi,  Ada   nawet  troszeczk   nie  dorównuje  ci  pod  tym  wzgl dem.
Chod  do mnie – powiedzia• ch•opiec powoli zbli aj c si  do  winki.
– Wojtusiu to ja – wo•a• ucieszony Ada  na widok kolegi.
Ch•opiec ostro nie zbli a• si  do zwierz tka, nie chc  go sp•oszy .  S•ysza• jak  winka hrumka:
hruum, hrumm, hrum. Nie wiedzia•,  e to Ada  stara si  opowiedzie  mu swoja straszn  histori .
S•ysza• tylko  wi sk  mow , której wogule nie rozumia•.
– Nie bój si , nic ci nie zrobi  – powiedzia• Wojtu  wyci gaj c r czki do zwierz tka.
Adasiowi  chcia•o  si   p•aka ,  kiedy  spostrzeg•,  e  kolega  go  nie  rozumie.  By•o  mu  bardzo
przykro,  jednak  nie  uroni•  adnej  •zy,  bo  winki  nie  potrafi   tego  robi .  Smutny  pozwoli•
ch•opczykowi wzi  si  na r ce.
– Jeste  pewnie g•odna – powiedzia• Wojtu  g•aszcz c po zmartwionej g•ówce  wink .
–  Hrumum,  hrumm  –  odpowiedzia•o  zwierz tko,  kiedy  Ada   próbowa•  powiedzie ,  e  jeszcze
dzisiaj nic nie jad•.
–  Ale najpierw musimy ci  umy . Mo e wtedy rodzice pozwol  mi ci  zatrzyma  na zawsze –
wyszepta• Wojtu .
Wtedy to  winka zacz •a szarpa  si  i wyrywa  ch•opcowi z r k.
–  Nie  uciekaj.  Je eli  ci   nie  umyjemy  nie  dostaniesz  nic  do  jedzenia  –  Wojtu   powiedzia•
trzymaj c mocno zwierz tko.
– Hrum? – Us•ysza• ch•opiec, kiedy Ada  prosz co zapyta• czy nie ma innego wyj cia.
– Je eli ci  nie umyjemy to mama nawet nie wpu ci nas do domu, a tym bardziej nie przygotuje
pysznego  niadania.  Nie  bój  si   to  nie  boli  –  Wojtu   t•umaczy•  wince,  powoli  pod aj c  do
domu.

Kiedy ch•opiec wraz z zwierz tkiem znale li si w •azience, ma•e serduszko winki z
przera enia bi•o tak szybko, e kolejne uderzenie dogania•o wcze niejsze. Jednak Ada wiedzia•,

e je eli nie pozwoli umy si Wojtusiowi, to nie dostanie nic do jedzenia. Ch•opiec w postaci

winki podczas ca•ego mycia wyobra a• sobie, jak je pyszne niadanie, którego g•odny brzuszek

tak bardzo si  domaga•.
–  Jeszcze  tylko  dok•adnie  ci   wytrzemy  –  powiedzia•  Wojtu ,  osuszaj c  owini te  r cznikiem
mokre zwierz tko.

Ch•opiec bardzo si zdziwi•, kiedy w wannie zobaczy• odpadni ty ogonek winki. Przestraszony,

e niechc cy urwa• go zwierz tku, szybko rozwin • r cznik. Ku swojemu zaskoczeniu w wannie

nie by•o adnej winki, tylko golute ki Ada . Ch•opiec opowiedzia• Wojtusiowi ca• histori , po
czym po yczy• ubranka kolegi i wróci• do domu, gdzie czekali na niego zmartwieni rodzice.

Ada zrozumia•, e je eli nie b dzie dba• o swoj czysto , to ponownie zamieni si w wink i
od tej pory myje si dok•adnie ka dego dnia.

„Wojtu i przyjaciele”

Rodzice na ca•ym  wiecie staraj  si  dobrze wychowywa  swoje pociechy. Wpoi
im  nie  tylko  najlepsze  wzorce,  ale  tak e  wskaza   dobr   drog   w  kszta•towaniu
odpowiednich  postaw

yciowych. Jednak ka dy z nas, rodziców wie,

wychowanie ma•ego cz•owieka to do trudne i cz sto skomplikowane zadanie.

„ Wojtu  i przyjaciele” to zbiór fascynuj cych i barwnych bajek z mora•ami, które
w przyjemny i atrakcyjny sposób ucz  nasze skarby,  odpowiedzialno ci za swoje
post powanie  oraz  radzenia  sobie  w  ró nych  sytuacjach  spo•ecznych  i
problemowych.

Pami tajmy,

e czytaj c dziecku, nie tylko pobudzamy jego aktywno

poznawcz , ale przede wszystkim rozwijamy wyobra ni , kszta•tuj c cechy
charakteru.

Mi•ego czytania dla rodziców i s•uchania z zaciekawianiem dzieciom yczy:

Krzysztof Basisty